LOGINShare
บทที่ 835
Latest chapter
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 936
“ซู่อี๋ยังไม่ได้ออกเรือน ที่ข้าไม่หย่าขาดจากเจ้า ส่วนหนึ่งก็เพราะเห็นแก่ซู่อี๋ด้วย มิเช่นนั้นเรื่องแต่งงานของนางจะยิ่งลำบาก”นางไป๋พลันหลั่งน้ำตา นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่นางร้องไห้ต่อหน้าเสิ่นซู่หนักหน่วงถึงเพียงนี้ “ไม่มีหนทางอื่นแล้วหรือ?”เสิ่นซู่กล่าวด้วยความจนใจ “ไม่มีแล้ว นี่เป็นหนทางที่ดีที่สุดที่ข้าพอจะคิดให้เจ้าได้”นางไป๋ขยุ้มแขนเสื้อเสิ่นซู่แน่น รู้สึกสิ้นหวังไปเสียทุกสิ่งจี้หานอีเองก็เพิ่งรู้เรื่องที่หรงกั๋วกงถูกสอบสวนในวันรุ่งขึ้นตอนที่กู้หว่านอวิ๋นกับนางหมิง ผู้เป็นฮูหยินใหญ่สกุลไป๋มาขอพบนางนั่นเองตั้งแต่ต้นจนจบ เสิ่นซื่อไม่เคยบอกใบ้เรื่องนี้ให้นางรู้แม้แต่น้อย หากกู้หว่านอวิ๋นไม่ได้มาขอร้องถึงที่ นางก็คงไม่รู้ต่อไป หลังสนทนาอยู่ครู่หนึ่ง นางหมิงก็อ้างว่าจะให้กู้หว่านอวิ๋นกับจี้หานอีพูดคุยรำลึกความหลัง แล้วออกไปรอด้านนอก ปล่อยให้ทั้งสองคนสนทนากันตามลำพังใบหน้ากู้หว่านอวิ๋นซีดเผือด ท่าทีที่ใช้ขอร้องจี้หานอีถ่อมตนจนแทบไม่เหลือศักดิ์ศรี ไม่มีความหยิ่งผยองอย่างที่เคยแสดงแม้แต่น้อยเพราะนางรู้ดีว่า วันนี้ตนมาพบจี้หานอีพร้อมความหวังของคนทั้งจวนหรงกั๋วกง ทุกคนต่างเช
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 935
คำพูดของเสิ่นซู่ทำให้นางไป๋แทบล้มทั้งยืนด้วยความตกใจ แม้ยื่นมือยันโต๊ะเล็กไว้ก็ยังแทบทรงตัวไม่ไหว นางคิดว่าตนเองคงฟังผิดไป หลายปีนี้นางเคยตัดพ้อเสิ่นซู่นับครั้งไม่ถ้วน ทุกครั้งเขาล้วนปลอบประโลมด้วยความอ่อนโยน ต่อให้นางทำหน้าเย็นชาใส่เพียงใด เขาก็ไม่เคยโมโหนางสักครั้งแม้ในใจจะมีความเสียดายอยู่เสมอ แต่ความจริงนางก็ไม่เคยนึกเสียใจที่แต่งงานกับเสิ่นซู่ ทว่ายามนี้เขากลับบอกว่าจะหย่าขาดจากนางนางมองเสิ่นซู่อย่างไม่อยากเชื่อสายตา น้ำเสียงบอกชัดถึงความเหลือเชื่อ “ท่าน…ท่านว่าอะไรนะ…?”“เพราะเรื่องเล็กน้อยเพียงเท่านี้ ท่านถึงกับจะหย่าขาดจากข้าเชียวหรือ…?”เสิ่นซู่มองนางไป๋อย่างเงียบงัน ก่อนยิ้มขื่น “เรื่องเล็กน้อยหรือ?”“เพ่ยเจิน เจ้าจะให้บุตรสาวของหญิงคณิกามาเป็นอนุน้องห้า เพียงเท่านี้ก็ทำให้วงศ์ตระกูลเสื่อมเสียแล้ว หากท่านแม่ไม่ได้สั่งห้ามแพร่งพรายเรื่องนี้ออกไป ชื่อเสียงของเจ้าในหมู่คนนอกคงย่อยยับยิ่ง”“อีกอย่าง ตามกฎหมาย ขุนนางที่ค้างคืนกับหญิงคณิกาต้องถูกโบยหกสิบไม้ หากไถ่ตัวนางออกมา ก็จะต้องถูกปลดจากตำแหน่งแล้วลงโทษโบยตามหลัง!”นางไป๋ตะลึงงันขณะผงะถอยหลังไปหนึ่งก้าวนางรู้ว่าขุนน
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 934
ทว่าเมื่อนางปรือตามองเสิ่นซื่อ เห็นเขายังคงมีสีหน้าเคร่งขรึมสำรวม ไม่สะทกสะท้านอันใด ก็รู้สึกขึ้นมาว่าตนคงถูกเขาล่อลวงเสียแล้วกระทั่งแม่นมฟางที่อยู่ด้านนอกส่งเสียงเตือนว่าถึงเวลารับประทานอาหารเย็น เสิ่นซื่อจึงยอมปล่อยนางยามเขาผละออก บรรยากาศรอบกายก็ยังอบอวลด้วยไออุ่น จี้หานอีเพิ่งรู้ตัวว่าคอเสื้อคลายออกแล้ว ทั้งที่ก่อนหน้านี้นางไม่ทันรู้สึกแม้แต่น้อย ก็ได้แต่คิดว่าเสิ่นซื่อผู้นี้ช่างดูสำรวมเพียงภายนอกจริง ๆผ่านไปอีกสองวัน เรื่องที่นางไป๋พยายามยัดเยียดอนุเข้ามาในเรือนจี้หานอีก็แพร่สะพัดไปทั่วจวนสกุลเสิ่นหากฮูหยินผู้เฒ่าเป็นผู้จัดหาอนุให้เสิ่นซื่อก็ยังพอเข้าใจได้ แต่นางไป๋เป็นเพียงพี่สะใภ้ กลับกระตือรือร้นจะยัดเยียดคนเข้าเรือนเขาถึงเพียงนี้ นางมีเจตนาอันใด ทุกคนย่อมรู้อยู่แก่ใจตนเป็นพี่สะใภ้แทนที่จะหวังให้สามีภรรยาเขาอยู่กันอย่างกลมเกลียว กลับยัดเยียดสตรีอื่นเข้ามา ซ้ำยังเป็นบุตรสาวของภรรยาลับที่เชิดหน้าชูตาไม่ได้ ไม่ว่ามองอย่างไร นางก็ทำหน้าที่พี่สะใภ้ไม่เหมาะสมแม้บอกว่าหลี่ซู่อวี้เป็นผู้ยุยง แต่สะใภ้อย่างหลี่ซู่อวี้จะตัดสินใจแทนแม่สามีได้หรือ?นางไป๋ย่อมได้ยินคำพูดเหล่านี้
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 933
จี้หานอีสงสัยนักว่าเรื่องแยกจวนไปเกี่ยวพันกับเรื่องราวในราชสำนักได้อย่างไรนางกำลังจะถาม เสิ่นซื่อก็ลืมตาขึ้นมองมาเสียก่อน “ท่านพ่อคงบอกว่า บิดามารดาของข้ายังอยู่พร้อมหน้า หากแยกจวน คนนอกย่อมกล่าวว่าพี่น้องสกุลเสิ่นไม่ปรองดองกัน มีการแก่งแย่งชิงดีกันภายในตระกูล ในสายพระเนตรของฝ่าบาทและในสายตาเหล่าขุนนางร่วมราชสำนัก ข้าเป็นถึงเจ้ากรมตรวจการฝ่ายซ้ายแห่งสำนักตรวจการ ทั้งยังเป็นบุตรชายสายตรงสกุลเสิ่น แต่กลับดูแลให้คนในตระกูลอยู่ร่วมกันอย่างกลมเกลียวไม่ได้ แล้วจะคู่ควรกับตำแหน่งนั้นได้อย่างไร”เมื่อจี้หานอีได้ฟัง ก็รู้สึกหนักใจขึ้นมาเล็กน้อยนางมองสีหน้าอ่อนล้าของเสิ่นซื่อ ก่อนโน้มกายลงเหนืออกเขา ใช้ปลายนิ้วนวดคลึงขมับให้อย่างนุ่มนวล ลงน้ำหนักพอเหมาะ พลางกล่าวเสียงแผ่ว “ถึงไม่แยกจวนก็ไม่เป็นไรเจ้าค่ะ ท่านพี่อย่าได้กลุ้มใจกับเรื่องนี้เลย”“อยู่ข้างกายท่านพี่มาจนป่านนี้ ข้าย่อมรู้ดีว่าควรรับมือกับคนในจวนอย่างไร”“ท่านแม่เมตตาข้านัก พี่สะใภ้สี่เองก็สงบเสงี่ยมลงมากแล้ว ทั้งหมดล้วนเป็นเพียงเรื่องเล็กน้อยในเรือนหลัง ท่านพี่อย่าเก็บมาใส่ใจเลยเจ้าค่ะ”ปลายนิ้วอันกรุ่นกลิ่นหอมละมุนนวดคลึงสบายย
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 932
แต่หลังจากมีจี้หานอีอยู่ข้างกาย ความรู้สึกเช่นนี้ก็ผุดขึ้นมาเป็นระยะ ครั้นเห็นนางนั่งเย็บสิ่งของอยู่ข้างหน้าต่างใต้แสงไฟ จึงได้รู้สึกว่านี่เองคือความอบอุ่นอันเรียบง่ายของชีวิตสามีภรรยาเขาชอบความรู้สึกนี้เหลือเกินเมื่อเห็นเสิ่นซื่อเดินเข้ามา จี้หานอีก็รินชาให้เขาพลางถาม “ทางครัวเตรียมอาหารไว้เรียบร้อยแล้ว ท่านพี่จะทานเลยหรือไม่เจ้าคะ?”เสิ่นซื่อนั่งลงข้างกายจี้หานอี ก่อนตอบ “รออีกสักหน่อยเถิด”กล่าวพลางก็ยื่นมือไปรับพื้นรองเท้าจากนางมาดู แล้วถาม “เจ้ารู้ขนาดรองเท้าของข้าด้วยหรือ?”จี้หานอีคลี่ยิ้ม “ถึงข้าไม่รู้ แต่นำรองเท้าของท่านพี่มาวัดก็รู้แล้ว อีกอย่าง แม่นมฟางก็รู้ด้วยเจ้าค่ะ”เสิ่นซื่อถามนาง “เหตุใดไม่ถามข้า?”คำถามนี้ทำให้จี้หานอีนิ่งคิด ที่ไม่ถามเสิ่นซื่อก็เพราะเห็นว่าไม่จำเป็น เรื่องในเรือนหลังนางล้วนไม่อยากให้เขาต้องกังวล ซ้ำยังเป็นเรื่องเล็กน้อยเพียงเท่านี้นางบอกเขาไปตามตรง เสิ่นซื่อมองมาด้วยดวงตาดำขลับ ก่อนถามต่อ “อีกนานเพียงใดจึงจะทำเสร็จ?”จี้หานอีครุ่นคิด เรื่องนี้บอกแน่นอนไม่ได้จริง ๆ ต้องดูว่านางเรียนรู้ได้ดีเพียงใดหากเรียนรู้ได้ดี ทำคู่แรกออกมาได้น่าพอใจ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 931
ชั่วอึดใจก่อนออกจากเรือนฮูหยินผู้เฒ่า เสิ่นซื่อมองมารดาพลางกล่าว “รบกวนท่านแม่อย่าได้เป็นห่วงเรื่องรับอนุอีก หานอีรู้จักคำนึงถึงส่วนรวมเสมอ แต่ข้าจะให้นางต้องน้อยเนื้อต่ำใจไม่ได้”“ขอท่านแม่ลองคิดดู หากท่านพ่อรับอนุขณะท่านแม่ตั้งครรภ์ ท่านแม่จะรู้สึกเช่นไร?”ถ้อยคำนี้ทำให้ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นพูดสิ่งที่คิดไว้ไม่ออกทันทีแต่สตรีในเรือนหลังส่วนใหญ่ เมื่อยามตนเองตั้งครรภ์ก็มักจัดคนของตนไปปรนนิบัติข้างกายสามี เพื่อรักษาความโปรดปรานไว้ ที่ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นจัดแจงตามนี้ ก็เพราะหวังดีต่อจี้หานอีเช่นกันการให้นางเลือกอนุด้วยตนเอง ก็เท่ากับให้จี้หานอีจัดคนของตนไปอยู่ข้างกายเสิ่นซื่อ จี้หานอีจะได้สบายใจ ส่วนบุตรชายของนางก็ไม่ต้องทนฝืนใจตนเองแต่เห็นได้ชัดว่านางทำไม่ถูกในสายตาบุตรชายความจริง จี้หานอีกับเสิ่นซื่อรักใคร่กลมเกลียวกันดี สองสามีภรรยากำลังอยู่ในห้วงรักหวานชื่น การหยิบยกเรื่องนี้ขึ้นมาพูดในเวลานี้จึงไม่เหมาะสมจริง ๆ ถึงสุดท้ายจะไม่มีบุรุษคนใดไม่รับภรรยาเพิ่มหรือมีอนุหลายคน แต่ในเมื่อยามนี้บุตรชายยังอดทนได้ ทั้งจี้หานอีก็ตั้งครรภ์แล้ว ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นจึงไม่กล่าวสิ่งใดอีก เพียงบอกเส
You May Also Like
ชาตินี้ ข้าไม่ขอรัก!
ซีไซต์36.9K viewsซาลาเปาบ้านข้านั้นทั้งขาวทั้งนุ่ม
เหลียนฮวาสีชมพู/เสี่ยวอวี้43.0K viewsพระชายาของท่านอ๋องธงแดง
กระดิ่งจันทร์465.6K viewsพระชายาหมอยาพิษเทวดาสะเทือนลั่นเมืองหลวง
นางสาวซินหยู่165.0K viewsเกิดใหม่เป็นภรรยาตัวร้ายของท่านโหวธงแดง
หวงตี้ny209 viewsข้ามภพมาพบคนคลั่งรัก
บ้านนิยายบายโซ125 viewsเกิดใหม่ในร่างหญิงร้าย
ดอกไม้หนาม6.1K viewsท่านพี่เจ้าขา ได้โปรดอย่าเอาแต่กินข้า
วันว่างว่างของหญิงใหญ่277 views
