LOGINShare
บทที่ 83
Latest chapter
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 766
จี้หานอีรับฟังคำพูดของเสิ่นซื่อ เดิมทียังนึกอยากตัดพ้อที่เมื่อคืนเขาไม่ยอมฟังคำทัดทานของนาง แต่เมื่อได้ยินเช่นนี้ หัวใจก็พลันอบอุ่นขึ้นมาเมื่อเสิ่นซื่อเห็นว่าได้กล่าวสิ่งที่ควรกล่าวเรียบร้อยแล้ว ก็หมุนตัวเดินจากไปหลังจี้หานอีจัดการธุระส่วนตัวเสร็จก็เดินไปที่โถงด้านหน้า ยามนี้ยังเช้านัก แขกเหรื่อยังเดินทางมาไม่ถึง จึงต้องรีบเตรียมงานไว้แต่เนิ่น ๆฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นทอดสายตามองจี้หานอีอย่างมีความหมายลึกซึ้ง “คอยเรียนรู้จากพี่สะใภ้เจ้าให้ดี หลายปีนี้พี่สะใภ้เจ้าเป็นผู้ดูแลธุระทั้งหมดภายในจวน ย่อมมีเรื่องราวให้เจ้าได้เรียนรู้อีกมากนัก”จี้หานอีรับคำด้วยความนอบน้อมและว่าง่ายเป็นเรื่องหาได้ยากยิ่งที่นางไป๋จะเอาแต่นิ่งเงียบอย่างผิดปกติวิสัย นางเพียงเดินนำจี้หานอีออกไปพร้อมกันหลังคารวะเสร็จเท่านั้นช่วงนี้ล่วงเข้าสู่สภาพอากาศของเดือนเจ็ดแล้ว แม้เป็นเวลาเช้าตรู่ แต่อากาศก็เริ่มอบอ้าวขึ้นมาเล็กน้อยจี้หานอีเดินตามนางไป๋ไปช่วยจัดเตรียมสถานที่ กระทั่งตามเนื้อตัวเริ่มมีเม็ดเหงื่อผุดซึมจวบจนช่วงสาย บรรดาเครือญาติบางส่วนก็เริ่มทยอยมาถึง อาทิ คนจากตระกูลเดิมของฮูหยินผู้เฒ่า ผู้คนจากจวนหรงกั
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 765
ความจริงชายหนุ่มรู้สึกว่าตนเองยังทำได้ไม่ดีพอเขามองลึกเข้าไปในดวงตาของจี้หานอี “เจ้าคือภรรยาของข้า ข้าย่อมต้องดีต่อเจ้าเพียงผู้เดียวอยู่แล้ว”จี้หานอีชะงักไปเล็กน้อย คำตอบของเสิ่นซื่อนั้นสมเหตุสมผลยิ่ง แต่ในใจของนางกลับรู้สึกผิดหวังโดยไม่ทราบสาเหตุนางพยักหน้าแผ่วเบา ซบหน้าลงกับอ้อมอกของเสิ่นซื่อพลางหลุบตาลงต่ำ ด้วยไม่อยากให้เขาเห็นสีหน้าตนเองเวลานี้แต่เพิ่งจะก้มหน้าลง ภาพเบื้องหน้าก็พลันหมุนคว้าง ร่างของนางถูกเสิ่นซื่อกดทับไว้เสียแล้ว นางเห็นเพียงความลึกล้ำที่แฝงอยู่ในแววตาดำมืดของเสิ่นซื่อ แววตาเช่นนั้นหมายความว่าอย่างไร นางที่ร่วมเรียงเคียงหมอนกับเขามาหลายวันย่อมเข้าใจดีน้ำเสียงแหบพร่าเจือด้วยลมหายใจร้อนระอุรินรดอยู่ตรงหน้า “หานอี พวกเราไม่ได้ทำเช่นนี้มาหลายวันแล้วนะ”พวงแก้มของจี้หานอีร้อนผ่าว ใช้มือยันแผงอกของเสิ่นซื่อไว้ วันนี้นางต้องเดินตามนางไป๋ทั้งวัน จวนสกุลเสิ่นนั้นกว้างใหญ่ยิ่ง แม้จะบอกว่าแค่เดินไปมาไม่กี่รอบ แต่ร่างกายก็เหนื่อยล้าไม่ใช่น้อยกอปรกับพรุ่งนี้ยังต้องวุ่นวายอีก มะรืนก็ยังมีงานเลี้ยงที่ต้องคอยรับรองแขกเหรื่อ นับเป็นงานที่ต้องเหน็ดเหนื่อยตลอดทั้งวัน นาง
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 764
จี้หานอีรู้สึกเพียงว่าเบื้องหน้าเต็มไปด้วยเงาทะมึนและกลิ่นไม้กฤษณาที่แผ่มาจากกายเสิ่นซื่อในขณะที่กำลังงุนงงอยู่นั้น รู้ตัวอีกที ตนเองก็เข้าไปนั่งอยู่ในอ้อมแขนของเสิ่นซื่อแล้ว เสิ่นซื่อถือสมุดรายชื่อไว้ในมือ เขากวาดสายตามองเพียงครู่เดียว ก่อนจะอธิบายให้จี้หานอีฟังอย่างละเอียดว่าตระกูลใดมีความสัมพันธ์อันดีกับสกุลเสิ่น และตระกูลใดที่ไม่ต้องใส่ใจนักน้ำเสียงของเสิ่นซื่อแฝงไว้ด้วยความทุ้มต่ำแหบพร่าอันเป็นเอกลักษณ์ เขาอธิบายอย่างไม่ช้าไม่เร็ว ทั้งยังเรียงลำดับได้อย่างมีแบบแผนชัดเจน และสอดแทรกเรื่องราวบางอย่างระหว่างสองตระกูลเป็นระยะ ทำให้จี้หานอีสามารถจดจำได้อย่างรวดเร็วครั้นกล่าวจบ เสิ่นซื่อก็โยนสมุดในมือทิ้ง ก่อนก้มหน้าลงมองคนในอ้อมแขน “ที่เจ้าต้องจดจำก็มีเพียงสามสี่ตระกูลที่ไปมาหาสู่กันอย่างสนิทสนมเท่านั้น ส่วนที่เหลือล้วนไม่จำเป็นต้องจำ ถึงเจ้าจำไม่ได้ ผู้อื่นก็จะเป็นฝ่ายเข้ามาทำความรู้จักกับเจ้าเอง”กล่าวพลางเสิ่นซื่อก็เลิกคิ้วขึ้น จ้องมองจี้หานอี “หรือเจ้ายังคิดจะเบิกตามองรายชื่อคนที่ไม่เกี่ยวข้องในสมุดเล่มนั้นไปจนดึกดื่นอีก?”เมื่อจี้หานอีเหม่อมองใบหน้าของเสิ่นซื่อที่ต้องแสงตะเ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 763
ตอนที่จี้หานอีกลับถึงเรือนท้องฟ้าก็มืดแล้ว มื้อเย็นนางรับประทานที่เรือนของฮูหยินผู้เฒ่ามาเรียบร้อย ฮูหยินผู้เฒ่าต้องการสอบถามว่าวันนี้นางได้เรียนรู้อะไรจากนางไป๋บ้าง จี้หานอีรับฟังจนเข้าใจถึงเจตนาของฮูหยินผู้เฒ่า ดูเหมือนว่าหญิงชรากำลังจะมอบหมายงานสำคัญให้ เพื่อให้นางค่อย ๆ เข้ามารับช่วงดูแลเรื่องราวภายในจวนต่อไปจี้หานอีรู้สึกว่าคำตอบของตนน่าจะทำให้ฮูหยินผู้เฒ่าพึงพอใจอยู่บ้าง ท่าทีของอีกฝ่ายจึงดูดีขึ้นไม่น้อยหลังกลับมา จี้หานอีก็เหนื่อยล้าแทบทนไม่ไหว แต่ในมือก็ยังคงถือรายชื่อแขกที่นางไป๋เชิญมาร่วมงาน โดยตั้งใจว่าคืนนี้จะตรวจดูให้ละเอียดอีกรอบว่าแต่ละตระกูลมีผู้ใดบ้าง ยามนี้นางมีฐานะเป็นถึงฮูหยินรองของจวน การออกไปรับรองแขกเหรื่อจึงเป็นสิ่งที่เลี่ยงไม่ได้ เพียงแต่เกรงว่าเมื่อถึงเวลาหากจดจำผู้คนไม่ได้คงกระอักกระอ่วนใจน่าดูกอปรกับได้ยินแม่นมฟางบอกว่าเสิ่นซื่ออยู่ในห้องหนังสือ นางจึงกลัวว่าจะไปรบกวนเขา อีกอย่างแม้ความจำของนางค่อนข้างดี แต่หากมีใครสักคนมานั่งอยู่ตรงหน้าก็คงไม่มีสมาธิสักเท่าใด จึงเดินเลี่ยงเข้าโถงด้านในไปเพียงลำพัง หมายนั่งอ่านที่โต๊ะเตี้ยบนตั่งยาวภายในห้องแม่นมฟางผู
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 762
เมื่อเสิ่นซู่ได้ยินคำตอบของเสิ่นซื่อ ก็รู้ทันทีว่าตนไม่สมควรเข้าไปก้าวก่ายเรื่องนี้ แต่เมื่อมีคนมาขอร้องถึงที่ กอปรกับมึนเมาด้วยฤทธิ์สุราจึงเผลอรับปากไปแล้วเขาพยักหน้ารับคำติด ๆ กัน ไม่ได้ถามสิ่งใดอีกเสิ่นซื่อนั่งต่อได้เพียงครู่เดียวก็ตั้งท่าจะลุกจากไป ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นจึงรั้งเขาไว้ “นานทีปีหนเจ้าถึงอยู่ติดบ้านสักครั้ง อยู่ต่ออีกสักหน่อยจะเป็นไรไป?”หากวันนี้ไม่ใช่เพราะตั้งใจอยู่เป็นเพื่อนจี้หานอี เสิ่นซื่อก็คงไม่อยู่จวนเช่นกัน เขาอุตส่าห์จัดเตรียมทุกสิ่งไว้พร้อมสรรพ แต่จี้หานอีกลับไม่มีเวลาว่างเสียอย่างนั้น ในใจของเสิ่นซื่อจึงยังคงคุกรุ่นด้วยความขุ่นเคือง เวลานี้เขาเพียงบอกว่าต้องไปสำนักตรวจการ จากนั้นก็หมุนตัวเดินจากไปทันทีฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นได้แต่มองตามแผ่นหลังของเสิ่นซื่อ เดือดดาลจนแทบหายใจไม่ทันบุตรชายผู้นี้เคยทำตัวให้ชื่นใจเสียเมื่อใด ตั้งแต่เล็กจนโต กระทั่งถ้อยคำชวนฟังก็ไม่เคยพูดสักครั้ง ยังดีที่ลูกสะใภ้ของนางนับว่ารู้ความและเชื่อฟัง มิเช่นนั้นหากต้องมาเจอคนนิสัยอย่างเสิ่นซื่ออีกคน นางคงรับมือไม่ไหวแน่แต่เมื่อนึกถึงสายตาของเสิ่นซื่อที่มองตามแผ่นหลังจี้หานอีไปเมื่อครู่
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 761
จี้หานอีตื่นขึ้นมาแต่เช้าตรู่ พลางคิดว่าต้องรีบไปหาฮูหยินผู้เฒ่าให้เร็วขึ้นสักหน่อยเดิมทีนางตั้งใจจะลุกขึ้นอย่างแผ่วเบา แต่ท่อนแขนของเสิ่นซื่อที่โอบรอบเอวนางกลับรัดแน่นนัก จี้หานอีขยับตัวอยู่ครู่หนึ่งก็ยังสลัดไม่หลุด จึงทำได้เพียงยื่นมือไปผลักเสิ่นซื่อออกเท่านั้นแต่ผลักไปผลักมากลับสัมผัสได้ถึงความผิดปกติจากร่างกายเขาเสียแล้วพอเงยหน้าขึ้นก็สบเข้ากับดวงตาอันลึกล้ำของเสิ่นซื่อ แววตาเช่นนั้นหมายความว่าอย่างไร ตัวนางย่อมรู้ดีที่สุดจี้หานอีรีบตะกายลุกขึ้นทันที จะมัวชักช้าจนเสียการไม่ได้เด็ดขาดเสิ่นซื่อได้แต่มองดูคนที่ปกติมักทำสิ่งใดเชื่องช้า แต่ยามนี้กลับวิ่งหนีไปว่องไวยิ่งกว่ากระต่ายป่าจี้หานอีเพิ่งล้มป่วยด้วยไข้ลมหนาว ความจริงพวกเขาทั้งสองก็ห่างเรื่องพรรค์นั้นมาหลายวัน วันนี้ประจวบเหมาะเป็นวันหยุด เดิมทีเขาตั้งใจจะใช้เวลาอยู่ตามลำพังกับจี้หานอีให้เต็มที่ แต่กลับมีเรื่องให้ไม่ได้หยุดพักเสียอย่างนั้น สีหน้าของเสิ่นซื่อดูไม่สบอารมณ์นัก เขาไม่ได้ขัดเคืองจี้หานอี แต่หงุดหงิดที่เวลาพักผ่อนอันแสนสงบสุขต้องมาถูกขัดจังหวะ สีหน้าของเขาย่อมดูไม่ดีเป็นธรรมดาเขาลุกขึ้นตามจี้หานอี ก่อนเด
You May Also Like
บันทึกรัก : สามีข้ามีไฝเสน่ห์
เซี่ยวชิงขวาง79.2K viewsบุตรีอนุผู้ถูกทอดทิ้ง
หิมะที่ปลิดปลิว81.4K viewsข้ามภพมาเป็นภรรยาอัปลักษณ์แสนร้ายกาจ
ดอกท้อในสายลม42.8K viewsพระชายาของท่านอ๋องธงแดง NC
กระดิ่งจันทร์441.6K viewsอย่ากลับมา ในวันที่ข้าไร้ใจ
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ277 viewsทะลุมิติมาทำธุรกิจรังนกในยุค 80's
เมลณีย์/ต้าจี๋ต้าลี่258 viewsอนุภรรยาเลื่อนขั้น
เมลณีย์/ต้าจี๋ต้าลี่242 viewsบุตรเช่นข้า หาได้ต้องการบิดาเช่นท่าน
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ2.5K views
