LOGINShare
บทที่ 82
Latest chapter
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 762
เมื่อเสิ่นซู่ได้ยินคำตอบของเสิ่นซื่อ ก็รู้ทันทีว่าตนไม่สมควรเข้าไปก้าวก่ายเรื่องนี้ แต่เมื่อมีคนมาขอร้องถึงที่ กอปรกับมึนเมาด้วยฤทธิ์สุราจึงเผลอรับปากไปแล้วเขาพยักหน้ารับคำติด ๆ กัน ไม่ได้ถามสิ่งใดอีกเสิ่นซื่อนั่งต่อได้เพียงครู่เดียวก็ตั้งท่าจะลุกจากไป ฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นจึงรั้งเขาไว้ “นานทีปีหนเจ้าถึงอยู่ติดบ้านสักครั้ง อยู่ต่ออีกสักหน่อยจะเป็นไรไป?”หากวันนี้ไม่ใช่เพราะตั้งใจอยู่เป็นเพื่อนจี้หานอี เสิ่นซื่อก็คงไม่อยู่จวนเช่นกัน เขาอุตส่าห์จัดเตรียมทุกสิ่งไว้พร้อมสรรพ แต่จี้หานอีกลับไม่มีเวลาว่างเสียอย่างนั้น ในใจของเสิ่นซื่อจึงยังคงคุกรุ่นด้วยความขุ่นเคือง เวลานี้เขาเพียงบอกว่าต้องไปสำนักตรวจการ จากนั้นก็หมุนตัวเดินจากไปทันทีฮูหยินผู้เฒ่าเสิ่นได้แต่มองตามแผ่นหลังของเสิ่นซื่อ เดือดดาลจนแทบหายใจไม่ทันบุตรชายผู้นี้เคยทำตัวให้ชื่นใจเสียเมื่อใด ตั้งแต่เล็กจนโต กระทั่งถ้อยคำชวนฟังก็ไม่เคยพูดสักครั้ง ยังดีที่ลูกสะใภ้ของนางนับว่ารู้ความและเชื่อฟัง มิเช่นนั้นหากต้องมาเจอคนนิสัยอย่างเสิ่นซื่ออีกคน นางคงรับมือไม่ไหวแน่แต่เมื่อนึกถึงสายตาของเสิ่นซื่อที่มองตามแผ่นหลังจี้หานอีไปเมื่อครู่
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 761
จี้หานอีตื่นขึ้นมาแต่เช้าตรู่ พลางคิดว่าต้องรีบไปหาฮูหยินผู้เฒ่าให้เร็วขึ้นสักหน่อยเดิมทีนางตั้งใจจะลุกขึ้นอย่างแผ่วเบา แต่ท่อนแขนของเสิ่นซื่อที่โอบรอบเอวนางกลับรัดแน่นนัก จี้หานอีขยับตัวอยู่ครู่หนึ่งก็ยังสลัดไม่หลุด จึงทำได้เพียงยื่นมือไปผลักเสิ่นซื่อออกเท่านั้นแต่ผลักไปผลักมากลับสัมผัสได้ถึงความผิดปกติจากร่างกายเขาเสียแล้วพอเงยหน้าขึ้นก็สบเข้ากับดวงตาอันลึกล้ำของเสิ่นซื่อ แววตาเช่นนั้นหมายความว่าอย่างไร ตัวนางย่อมรู้ดีที่สุดจี้หานอีรีบตะกายลุกขึ้นทันที จะมัวชักช้าจนเสียการไม่ได้เด็ดขาดเสิ่นซื่อได้แต่มองดูคนที่ปกติมักทำสิ่งใดเชื่องช้า แต่ยามนี้กลับวิ่งหนีไปว่องไวยิ่งกว่ากระต่ายป่าจี้หานอีเพิ่งล้มป่วยด้วยไข้ลมหนาว ความจริงพวกเขาทั้งสองก็ห่างเรื่องพรรค์นั้นมาหลายวัน วันนี้ประจวบเหมาะเป็นวันหยุด เดิมทีเขาตั้งใจจะใช้เวลาอยู่ตามลำพังกับจี้หานอีให้เต็มที่ แต่กลับมีเรื่องให้ไม่ได้หยุดพักเสียอย่างนั้น สีหน้าของเสิ่นซื่อดูไม่สบอารมณ์นัก เขาไม่ได้ขัดเคืองจี้หานอี แต่หงุดหงิดที่เวลาพักผ่อนอันแสนสงบสุขต้องมาถูกขัดจังหวะ สีหน้าของเขาย่อมดูไม่ดีเป็นธรรมดาเขาลุกขึ้นตามจี้หานอี ก่อนเด
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 760
ขณะจี้หานอีได้ยินคำถามนี้ของเสิ่นซื่อ สองแก้มก็พลันแดงระเรื่อขึ้นมาวูบหนึ่ง เมื่อนึกถึงสตรีในภาพวาดที่มีท่วงท่ายั่วยวนและสวมใส่อาภรณ์หลุดลุ่ย จี้หานอีย่อมไม่มีทางทำตัวเช่นนั้น และยิ่งไม่มีทางคิดว่าคนในภาพนั้นจะเป็นตนเองนางรีบส่ายหน้าปฏิเสธ "ข้าไม่ได้คิดเช่นนั้นเจ้าค่ะ"เสิ่นซื่อจ้องมองพวงแก้มที่ค่อย ๆ ขับสีเลือดฝาดของจี้หานอี ท่าทีของนางราวกับกำลังพยายามปฏิเสธความเกี่ยวข้องอย่างสุดกำลัง ความจริงเขากำลังจับตาดูท่าทีของนาง สังเกตว่านางจะรับได้หรือไม่ แต่ดูเหมือนว่านางคงรับไม่ได้เขาถามนาง "แล้วเจ้าคิดเช่นไร""ที่เจ้าถามข้า เป็นเพราะเจ้าเก็บเรื่องนี้มาใส่ใจหรือ?""หากเจ้าไม่อยากเห็น ข้าจะนำเอาไปทิ้งเสีย"จี้หานอีคิดเห็นเช่นไรนั้น ตัวนางเองก็ไม่รู้เหมือนกันเก็บมาใส่ใจหรือ ความจริงก็ไม่ได้รู้สึกขุ่นเคืองถึงเพียงนั้น อีกอย่างนางก็ไม่มีสิทธิ์ไปก้าวก่ายอดีตของเสิ่นซื่ออยู่แล้วนางย่อมรู้ดีถึงเหตุผลที่เสิ่นซื่อยอมแต่งงานกับตนเองในตอนแรกจี้หานอีส่ายหน้า "ข้าไม่ได้คิดเช่นนั้นเจ้าค่ะ และไม่เคยคิดจะให้ท่านนำภาพเหล่านั้นไปทิ้งด้วย""ข้าก็แค่อยากรู้ว่าสตรีผู้นั้นเป็นใคร"เสิ่นซื่อจ้องมอ
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 759
จี้หานอีส่ายหน้าพลางกล่าว “ไม่เหนื่อยเจ้าค่ะ”จี้หานอีรู้สึกว่าตนเองสบายขึ้นมากแล้ว นางรู้ดีว่าหากเอาแต่หลบเลี่ยงไม่ทำสิ่งใดเลย นั่นก็เป็นไปไม่ได้เช่นกันเรื่องราวเหล่านี้ล้วนเป็นหน้าที่ที่นางพึงกระทำในเมื่อไม่ช้าก็เร็วก็ต้องทำอยู่ดี ไม่สู้ลงมือทำเสียแต่เนิ่น ๆ เลยดีกว่าเสิ่นซื่อมองจี้หานอีผู้ดูเหมือนจะเปี่ยมล้นด้วยแรงใจ นัยน์ตาทอประกายวิบวับ สีหน้าของเขาพลันอ่อนโยนขึ้น เขาเพียงกลัวว่านางจะเหนื่อยเกินไป แต่ในเมื่อนางเต็มใจก็ช่างเถิด เขาจึงไม่คิดรบกวนนางอีกจี้หานอีตรวจดูบัญชีด้วยความตั้งใจ หรงชุนที่อยู่ด้านข้างคอยประคองถาดผลไม้เข้ามาส่งให้อย่างระมัดระวัง จี้หานอีกัดลูกสาลี่พลางใช้พู่กันขีดเขียนลงบนสมุดบัญชีเป็นระยะสกุลเสิ่นเป็นตระกูลสูงศักดิ์ที่ยิ่งใหญ่โดยแท้ เพียงจัดงานเลี้ยงครั้งเดียว จำนวนเงินที่จ่ายไปก็ทำเอาจี้หานอีถึงกับเดาะลิ้นด้วยความตะลึง เมื่อลองคิดดูว่าผู้คนระดับจวนสกุลเสิ่น ย่อมต้องคัดสรรแต่อาหารเลิศล้ำมาจัดเลี้ยง ในแต่ละเดือนมีพ่อบ้านคอยรับส่งสินค้าจากต่างถิ่นเข้ามาไม่ขาดสาย ก็พอจะจินตนาการได้ว่าค่าใช้จ่ายภายในจวนแห่งนี้มีมากมายเพียงใดสาลี่ในมือถูกกินไปถึงสองลูก
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 758
เรื่องราวเมื่อคืนวานเล่นเอาจี้หานอีเหนื่อยล้าแทบขาดใจ พรุ่งนี้ยังมีเรื่องให้ต้องวุ่นวายอีก หากถามจี้หานอีแล้ว นางย่อมไม่เต็มใจแน่ เดิมทีนางก็เป็นเพียงคนเกียจคร้านรักความสงบ หากมอบหมายให้ทำนางก็ตั้งใจทำออกมาให้ดี แต่หากไม่ให้นางทำ นางก็ไม่คิดแก่งแย่งผู้ใดเด็ดขาดแต่เห็นได้ชัดว่าการที่นางต้องมาอยู่ในตระกูลใหญ่อย่างสกุลเสิ่น ทั้งฐานะของเสิ่นซื่อก็ยังสูงส่งถึงเพียงนั้น ตัวนางในฐานะภรรยาเอกของเสิ่นซื่อ จึงไม่มีวันได้อยู่อย่างสงบสุขยามค่ำคืนเมื่อเสิ่นซื่อกลับมา ก็เห็นจี้หานอีเดินออกมารับ ร่างอรชรในชุดสีชมพูดูคล้ายผีเสื้อ ชายกระโปรงเนื้อบางเบาพลิ้วไหวไปมา ก่อให้เกิดระลอกคลื่นแห่งความงดงามจับตาเขายื่นมือไปรวบร่างนางเข้ามากอด พร้อมบอกว่าคืนนี้จะพานางไปค้างที่เรือนตากอากาศ พอดีกับที่พรุ่งนี้เป็นวันหยุดของเขาด้วยจี้หานอีถาม "ไปตอนนี้เลยหรือเจ้าคะ?"เสิ่นซื่อพยักหน้า "ย่อมต้องไปตอนนี้"จี้หานอีพลันนึกถึงเรื่องที่ฮูหยินผู้เฒ่าเพิ่งกำชับ พรุ่งนี้นางไม่อยู่จวนไม่ได้เด็ดขาด เพราะยังต้องไปหานางไป๋อีก หากไม่ไปมีหวังฮูหยินผู้เฒ่าได้หาเรื่องจับผิดนางอีกแน่นางอธิบายเหตุผลให้เขาฟัง ก่อนลอบสังเกตส
ลิขิตรักท่านโหวเย็นชา บทที่ 757
นางไป๋นั่งมองอยู่เงียบ ๆ ทางด้านข้าง ผู้อื่นอาจไม่รู้ แต่นางย่อมรู้ดีที่สุดว่ากฎระเบียบของฮูหยินผู้เฒ่านั้นเข้มงวดเพียงใด หากลูกสะใภ้ไม่มาคารวะ นั่นคือความอกตัญญู ถือเป็นเรื่องใหญ่โตปานฟ้าถล่ม แม้ป่วยไข้ก็ต้องมา นอกเสียจากฮูหยินผู้เฒ่าจะออกปากเองว่าไม่ต้องมา ถึงมีสิทธิ์ไม่มาได้แต่ดูสิ่งที่ฮูหยินผู้เฒ่าปฏิบัติต่อจี้หานอีเถิด ทุกครั้งน้องห้าเพียงบอกประโยคเดียวว่าจี้หานอีป่วยไข้มาไม่ได้ นี่เพิ่งผ่านไปนานเท่าใดกัน จี้หานอีป่วยไปแล้วกี่หน ขาดการคารวะยามเช้าไปก็หลายครั้ง แล้วฮูหยินผู้เฒ่าเคยว่ากล่าวอันใดบ้าง ยามนี้ก็เพียงตักเตือนด้วยน้ำเสียงไม่หนักไม่เบาเท่านั้นหวนนึกถึงในอดีตมีอยู่ครั้งหนึ่งนางป่วยหนักจนไม่ได้มาคารวะ กลับถูกฮูหยินผู้เฒ่าด่าทอเสียยกใหญ่ว่าไร้กฎระเบียบภายในใจนางไป๋อัดอั้นด้วยความขุ่นเคืองใจ ซ้ำยังได้ยินฮูหยินผู้เฒ่ากล่าวต่อ "งานเลี้ยงเมื่อวานหานอีจัดได้ไม่เลวทีเดียว ไม่ด้อยไปกว่าที่พี่สะใภ้สี่ของเจ้าเคยจัดไว้เลย""นี่เพิ่งเคยทำครั้งแรกแท้ ๆ นางตัวคนเดียวกลับสามารถจัดการได้ถึงเพียงนี้ ข้าเองก็นึกไม่ถึงเช่นกัน"นางไป๋ฟังแล้วก็ยิ่งเดือดดาล เมื่อวานนางยังกังวลอยู่ว่าจี้หา
You May Also Like
จวนร้างแห่งนี้มีสตรีถูกทิ้ง
ดอกท้อในสายลม36.2K viewsสามี ข้าจะเลี้ยงดูท่านเอง
จิ้งจอกสะท้านหม้อไฟ27.9K viewsสาวน้อยผู้นำพาครอบครัวสู่ความมั่งคั่ง
พิมพ์สีทอง / หยุ่นไฮ่ / ฉินมอร์23.9K viewsหงส์ขย่มมังกร 3P
ซีไซต์33.9K viewsภารกิจรักใต้เงามังกร
ท่านจอมยุทธ์19911.1K viewsเพลิงสวาทอ่องสกุลหลี่
พิมพ์ษร/ชรือเหริน162 viewsตัวประกอบอย่างข้า ขอลาออกจากการเป็นภรรยาของท่านโหว
ซูเล่อเหยียน219 viewsเมื่อชะตารักย้อนคืน
หนามชมพู1.4K views
