MasukShare
6. เสียงปริศนา
Tanggal publikasi:
2025-12-16 21:05:19หรงหรงนั่งลงมืออย่างชำนาญ นางตักน้ำรดโคนผมให้โม่เฉิน เพื่อล้างคราบเลือดออกไปก่อนสองถึงสามรอบ ก่อนจะเทน้ำมันระเหยที่ทำจากธรรมชาติ นวดให้ทั่วทั้งบริเวณศรีษะของเขา และขยี้เบาๆจนเกิดฟองอย่างระแวดระวัง เพราะกลัวว่าหนังศรีษะเขา จะมีบาดแผลในส่วนที่นางมองไม่เห็นอีก
โชคดีที่เจ้าของร่างเดิมทำน้ำมันระเหยเอาไว้หลายขวด... ปกติชาวบ้านในหมู่บ้านระเเวกแถวนี้ ไม่ค่อยมีฐานะ แค่ข้าวจะกรอกหม้อ ยังต้องใช้แรงงานหลายวันกว่าจะมีปัญญาซื้อมา ชาวบ้านที่นี้จึงอยู่กันอย่างประหยัดมัธยัสถ์ ไม่ค่อยใช่จ่ายฟุ่มเฟือยเหมือนกับคนในเมืองหลวง หรงหรงสระผมให้โม่เฉิน นางค่อยๆเกาอย่างเบามือ เพราะกลัวว่าเขาจะเจ็บ จากนั้นจึงล้างออกด้วยน้ำสะอาดอีกหลายรอบ "อาเฉิน ท่านเป็นบุรุษคนแรกที่ข้าสระผมให้ และเป็นบุรุษคนแรกที่ข้าเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ ตั้งแต่เกิดมา...ข้าไม่เคยสระผมหรือเปลี่ยนเสื้อผ้าให้บุรุษคนใดมาก่อน ท่านเชื่อข้าหรือไม่...? "เชื่อสิ...." โม่เฉินก็คิดในใจเช่นเดียวกันกับนาง โม่เฉินรู้สึกโล่งใจและปลอดภัยในเวลาเดียวกัน ทั้งที่พึ่งรู้จักกับนางได้ไม่นาน แต่ในใจของเขา กลับรู้สึกผ่อนคลายและสงบลงอย่างบอกไม่ถูก "เอาละเสร็จแล้ว...เดี๋ยวข้าจะเอาเก้าอี้ที่ดันไว้ตรงปลายเท้าท่านออก เช็ดผมพอหมาดๆ นอนพึ่งลมอีกสักพักผมก็แห้งแล้ว ตอนนี้ข้าเริ่มเหนียวตัว อยากจะไปอาบน้ำชำระร่างกายเสียเต็มประดา ประเดี่ยวข้าอาบน้ำเสร็จ ข้าค่อยกลับมาแปลงผมให้ท่านต่อ.." "ขอบคุณมาก...." หรงหรงลากเปลที่โม่เฉินนอนอยู่ออกมาให้ห่างจากน้ำที่นางพึ่งสระผมให้เขาไปเมื่อสักครู่พอประมาณ จากนั้นนางจึงเดินจากไป โม่เฉินแหงนหน้ามองดูท้องฟ้าในยามค่ำคืนด้วยใบหน้าที่เย็นชา เขาช้อนสายตาหันกลับไปมองสตรีร่างเล็กเป็นครั้งคราว เห็นเพียงแผ่นหลังที่กำลังเดินหายลับไปอีกมุมหนึ่ง "แปลกจริง หายไปไหนแล้วนะ...? หรงหรงพยายามมองหากล่องยา แต่ไม่รู้ว่ากล่องยาล่องหนหายไปไหน โม่เฉินนอนหลับตาฟังเสียงลมในยามค่ำคืน ยามต้องลมอุณหภูมิร่างกายเย็นยะเยือกจนถึงกระดูก เขาไม่เคยคิดเลยว่า ชีวิตนี้เขาจะได้มาชมบรรยากาศที่เป็นธรรมชาติและเงียบสงบเช่นนี้ นึกว่าจะตายไปแล้วเสียอีก เขาติดหนี้ชีวิตนาง.... "หากได้อยู่แบบนี้ตลอดไปก็คงดี.." โม่เฉินเอ่ยพร้อมทั้งแหงนหน้ามองดูดวงดาวบนท้องฟ้า แววตาพลันเศร้ามอง " องค์...." เสียงปริศนากำลังจะเอ่ยขึ้น แต่ถูกโม่เฉินใช้สายตาข่ม "ไสหัวไป หากไม่มีคำสั่งข้า อย่าได้ปรากฏตัวให้ข้าเห็นอีก.." หลังจากโม่เฉินกล่าวจบ เสียงปริศนาก็พลันหายแว้บไปตามคำสั่ง "ท่านกำลังคุยกับใครอยู่หรือ.....? หลังจากชำระร่างกายเสร็จ หรงหรงเดินกลับมาด้วยผมเผ้าที่เปียกปอน นางเหมือนได้ยินเสียงคนคุยกัน พยายามมองหาเสียงปริศนาแต่ก็ไม่ปรากฏ " ข้าแค่เพ้อไปเรื่อย ไม่มีอะไรหรอก.." ภาพที่เห็นตรงหน้า ช่างหาดูได้ยากยิ่ง บุรุษรูปงามนอนหลับตาท่ามกลางท้องฟ้าที่มีดาวระยิบระยับ หรงหรงเผยรอยยิ้มออกมา ก่อนจะเดินไปนั่งลงข้างโม่เฉินอย่างถือวิสาสะ... โม่เฉินสัมผัสได้ถึงกลิ่นสบู่จางๆออกมาจากด้านข้างเขา เขาเผลอสูดดมกลิ่นหอมนั้น และรู้สึกผ่อนคลายลงอย่างบอกไม่ถูก "ทำไมยังไม่นอนอีก...? หรงหรงกระซิบถาม "ข้ารอหรงเอ๋อร์..." "เหตุใดต้องรอ ถ้าง่วง...ท่านก็รีบนอนเสียเถิด มิต้องฝืนร่างกาย...." "ข้าแค่อยากจะลองรอใครสักคนดูบ้าง..." โม่เฉินหันไปจ้องมองสตรีร่างบางด้วยแววตาที่อบอุ่น "ชิ..อย่าได้ใช้คำพูดมายั่วยวนข้า ข้ามิหลงกลท่านหรอก.." "ช่างเป็นสตรีที่ใจเเข็งนัก...." แน่นอน...หรงหรงเบะปากมองบน.... หรงหรงถือวิสาสะ เอามือจับปลายผมของโม่เฉิน ขึ้นมาสูดดม "หอมจัง เมื่อครู่ยังเหม็นกลิ่นคาวเลือดอยู่เลย เส้นผมท่านช่างเงางามอ่อนนุ่มยิ่งกว่าเส้นผมสตรีเสียอีก คริ...คริ" หรงหรงคลี่ยิ้มให้โม่เฉิน มือเล็กเอื้อมมือไปหยิบผ้าห่มที่ไหลตกลงไปที่ขาของเขา เพื่อดึงผ้าห่มขึ้นมาจัดระเบียบให้โม่เฉินใหม่อีกครั้งอย่างอ่อนโยน "หนาวหรือไม่...? "ไม่ ตอนนี้ข้ารู้สึกอบอุ่นยิ่งนัก.." "ชิ...นอนได้แล้ว คืนนี้ข้าจะเฝ้าดูอาการให้ท่านเอง เพราะได้กล่องยาวิเศษของข้าช่วยเอาไว้ ท่านถึงได้รอดพ้นจากเงื้อมือมัจจุราชมาได้...." โม่เฉินกำลังจะเอื้อมมือไป เพื่อขอบคุณนาง "อย่าขยับ...มือท่านยังไม่หายดี จะขยับมั่วซั่วไม่ได้เด็ดขาด..." หรงหรงรีบจับมือของโม่เฉินวางลงอย่างถนอม นางกำลังจะเอามือออก แต่ถูกโม่เฉินรั้งเอาไว้ก่อน "ขอข้าจับแบบนี้อีกสักครู่ ได้หรือไม่....? โม่เฉินเอ่ยออกมาอย่างมีมารยาท "ก็ได้..." หรงหรงใช้ฝ่ามือสัมผัสไปที่ขาของเขาเบาๆ ก่อนจะเอ่ยถามออกไปอย่างเป็นห่วง "เจ็บหรือไม่...? หรงหรงแหงนหน้าขึ้นไปมองหน้าเขาเพื่อรอคำตอบ "ไม่เจ็บแล้ว ข้าต้องขอบคุณหรงเอ๋อร์จากใจจริง" "เลิกขอบคุณข้าได้แล้ว นอนเถอะ....? "ข้า...นอนไม่หลับ...." หรงหรงรีบลุกขึ้นยืน นางก้มตัวลง จากนั้นจึงค่อยๆโน้มตัวลงจูบไปที่กลางหน้าผากโม่เฉินอย่างลืมตัว พอนางได้สติคืนมา นางจึงรีบถอยตัวออกห่างจากเขาอย่างรวดเร็ว "ขอโทษ ข้าเผลอตัวไปหน่อย เวลาที่ข้านอนไม่หลับ ท่านแม่มักจะจูบที่กลางหน้าผากข้าเบาๆเป็นประจำ" หรงหรงนึกถึงมารดาจากโลกเก่า นางรีบอธิบายออกไป เพราะกลัวว่าโม่เฉินจะเข้าใจนางผิด "ไม่เป็นไร ข้าชอบ" โม่เฉินยกยิ้มอย่างพอใจ "....." "ห่ะ ท่านไม่รังเกียจข้าหรอกหรือ....? "ข้าจะรังเกียจว่าที่ภรรยาได้เช่นไร.." "อย่ามาพูดมั่วซั่ว ข้าไปรับปากท่านตอนไหนว่าจะยอมเป็นภรรยาท่าน.." หรงหรงรีบปฎิเสธเสียงแข็ง "แต่ทั่วทั้งเรือนร่างของเจ้า ข้าล้วนเห็นจนหมด ข้าควรจะรับผิดชอบ..." "หุบปาก ตอนนั้นมันฉุกละหุก ข้าไม่ถือสาหาความ.." "แต่ข้าถือ บุรุษจะต้องรับผิดชอบในสิ่งที่ล่วงเกินไปแล้ว" โม่เฉินย้ำคำหลัง ยิ่งทำให้หรงหรงอายจนแทบจะแทรกแผ่นดินหนี "ดูจากรูปร่างผิวพรรณของท่าน น่าจะเป็นลูกผู้ดีมีตระกูล ข้าไม่เคยคิดที่จะผูกมัดท่านเอาไว้หรอก ตัวข้ายังไม่รู้เลย ว่าจะทำเช่นไรต่อไปดีบนโลกใบนี้....? หรงหรงรีบกล่าวตัดบท โม่เฉินมองนางอย่างงุนงงในคำพูดของนาง ราวกับว่า สตรีตรงหน้าไม่ใช่คนบนโลกใบนี้...จะเป็นไปได้อย่างไร....? เมื่อคิดย้อนกลับไป หรงหรงพึ่งจะข้ามมิติมายังโลกใบนี้ ไม่รู้ว่าจะใช้ชีวิตที่เหลือต่อไปอย่างไรดี นางจึงไม่อยากจะดึงเอาบุรุษที่ไหนก็ไม่รู้ ให้ต้องมาพลอยตกระกำลำบากไปกับนางด้วย "สตรีมากมาย ก็ไม่สู้หรงเอ๋อร์เพียงคนเดียว.." "ท่านยังไม่รู้จักนิสัยใจคอของข้าดีพอ ตอนนี้ข้าอาจจะแสร้งทำดีก็ได้ ใครจะไปรู้...? หรงหรงยังคงชักแม่น้ำหลายสาย เพื่อให้เขาเปลี่ยนใจ "ข้าเชื่อว่าเจ้าเป็นคนดี..." "เอาเถอะ หากข้ารักษาท่านหายดีแล้ว ท่านก็รีบไปจากที่นี้เสียเถอะ....? "ข้ามิใช่คนเนรคุณลืมบุญคุณคน ในเมื่อข้ารับปากกับเจ้าไปแล้ว ข้าจะมิผิดคำพูดแน่นอน หากวันใดข้าผิดคำพูด ขอให้ข้าสูญเสียทุกอย่างที่รักไป..." โม่เฉินรีบให้คำมั่นสัญญา " โลกนี้ล้วนกว้างใหญ่ไพศาล ข้าชอบอิสระ มิชอบให้ใครมาผูกมัด อย่าได้พูดอีกเลย รีบนอนเถอะ..." กล่าวจบสตรีร่างบางรีบเอามือนวดคลึงขมับอย่างจนปัญญา...
Bab terbaru
ลิขิตรักหมอหญิงข้ามภพ: ขอเลือกสามีที่รักข้าเพียงผู้เดียว 176. ฟู่เซิง
"น....น้ำ...." เสียงเซี่ยจิ่งหลงเอ่ยขึ้น หลังจากฟื้นคืนสติ ไม่รู้ว่าตัวเขาขึ้นมานอนอยู่บนเตียงนอนของท่านอาจารย์ใหญ่ได้อย่างไร "คุณชายเซี่ยช่างดวงแข็งเสียจริง...นึกไม่ถึงว่าเจ้าจะยังมีชีวิตรอดมาได้ ถือว่าเรามีวาสนาระหว่างศิษย์กับอาจารย์...." เฟิงจิ่วเอ่ยขึ้น พร้อมกับหยิบยาลูกกลอนยัดใส่เข้าไปในปากให้เซี่ยจิ่งหลง ตามไปด้วยน้ำชาหนึ่งจอก "แค่ก...แค่ก...ท่านเอาอะไรให้ข้ากิน..แค่ก..แค่ก..." "โง่เขลา ได้ของดีไปครอบครองอย่างไม่รู้ตัว ยังไม่รีบขอบคุณท่านอาจารย์ใหญ่อีก...ศิษย์โง่เขลาคนนี้ ท่านตั้งใจจะรับเขาให้เป็นศิษย์คนสุดท้ายจริงๆนะหรือ....? เสียงอาจารย์น้อยเอ่ยตำหนิเซี่ยจิงหลง พร้อมกับหันไปถามย้ำท่านอาจารย์ใหญ่ แสดงสีหน้าไม่พอใจ "ในเมื่อเขายังไม่ตาย นั้นก็เป็นคำตอบแล้วมิใช่รึไง.." "ทีข้ากลับให้แค่ยาขั้นหก ท่านช่างลำเอียงเกินไปแล้ว ข้าจะรีบกลับไปหาเจ้าตุ๊กตาน้อยของข้าเพื่อเยีย
ลิขิตรักหมอหญิงข้ามภพ: ขอเลือกสามีที่รักข้าเพียงผู้เดียว 175. มัจจุราชหน้านิ่ง
ณ จวนท่านหญิง... ตลอดระยะเวลาหนึ่งปี ชินอ๋องยังคงออกตามหาพระชายาและลูกๆอย่างไม่ย่อท้อ แต่ก็ไร้วี่แวว ภายในจวนนอกจากตั๋วมามาเพียงคนเดียว ที่เหลือล้วนเป็นบุรุษและทหารใต้อาณัติคอยปรนนิบัติรับใช้ และอารักขาภายในจวน ชินอ๋องปล่อยตัวจนหนวดเคราเริ่มรกรุงรัง หลังจากพระชายาหนีไปอย่างไร้ร่องรอย เขาก็ไม่เคยเผยรอยยิ้มออกมาอีกเลย จึงถูกขนามนามว่า มัจจุราชหน้านิ่ง "ท่านอ๋อง ทรงอ่านตำราเล่มนี้มาสิบกว่ารอบแล้วนะพะยะค่ะ....? ตงฟางเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง "ยังไม่ได้ข่าวพระชายาอีกหรือ....? ชินอ๋องวางตำราในมือลงก่อนจะหันไปถามตงฟาง "เรียนท่านอ๋อง ทิศทางทั้งสาม...ล้วนกระจายกำลังออกตามหาตามทุกหัวเมืองสำคัญต่างๆ ล้วนแล้วแต่ไร้เบาะแสพะยะค่ะ.." ตงฟางรีบกลางแผนที่ผืนใหญ่ออกมาวางขนาบบนโต๊ะ ในนั้นมีรายชื่อแต่ละหัวเมือง ทำตำแหน่งเครื่องหมายสีแดงเอาไว้ แต่ละทิศทั้งสาม เหนือ ออก ตก ล้วนแล้วแต่มีเครื่องหมายสีแดง บ่งบอกว่าค้นหาทุกหัวเมืองจนหมดสิ้น "เช่นนั้น ก็เหลือเพียงทางทิศใต้ เป็นทิศสุดท้ายที่ยังไม่ได้ตามหา..." ชินอ๋องชี้นิ้วไปที่ตำแหน่งทางทิศใต้ในแผนที่"ถูกต้องแล้วพะพะย่ะค่ะ..." ตงฟางรู้ดีว่าเจ้าน
ลิขิตรักหมอหญิงข้ามภพ: ขอเลือกสามีที่รักข้าเพียงผู้เดียว 173. สำนักศึกษา
ณ...เมืองคัง เหยียนหรงเดินทางมุ่งหน้าไปยังเมืองคังทางตอนใต้ นางนึกทบทวนอยู่หลายเมือง มีทั้งจุดเด่นและจุดด้อยของแต่ละเมืองพลางนำมาเปรียบเทียบกัน เมืองคังอยู่ในเขตปกครองของซุนอ๋อง เป็นหัวเมืองที่มีความมั่นคง ซึ่งเป็นศูนย์กลางด้านการค้าและส่งออก พืชพรรณธัญญาหารล้วนอุดมสมบูรณ์ อยู่กึ่งกลางอาณาจักรโดยมีเมืองเล็กเมืองน้อยรายล้อมเอาไว้ หากเกิดสงครามขึ้นย่อมมีทางหนีทีไล่ ผลสุดท้ายนางจึงตัดสินใจเลือกที่จะลงหลักปักฐานอยู่ที่เมืองคัง "เมืองคังนี้แหละ ฟงเอ๋อร์ต่อไปเราจะลงหลักปักฐานกันที่นี่ ส่วนที่เหลือก็เพียงแค่ไปหาซื้อเรือนพักที่มีทำเลดีสักหลัง..." "ลูกล้วนฟังท่านแม่..." เมื่อได้คำแนะนำจากนายหน้าขายบ้าน มีทำเลดีอยู่สามหลังตามที่นางต้องการ แต่ละหลังล้วนถูกแบ่งแยกออกเป็นสัดส่วน และมีรั้วกั้นมีความเป็นส่วนตัวสูงมาก หลังที่หนึ่งดูหรูหราอลังการนั้นไม่เหมาะกับนาง ส่วนหลังที่สองก็ดูใหญ่โตมหึมาจนเกินไปนั้นก็ไม่เหมาะ พอไปดูหลังที่สาม เมื่อย่างเท้าก้าวเข้าไป นางก็รู้สึกร่มรื่นเย็นสบาย บริเวณรั้วบ้านโดยรอบปลูกไปด้วยพืชพรรณดอกไม้นานาชนิดดูเป็นธรรมชาติ และมีอากาศถ่ายเทสะดวก เหมาะสำหรับให้ทารกน้อยพ
ลิขิตรักหมอหญิงข้ามภพ: ขอเลือกสามีที่รักข้าเพียงผู้เดียว 174. ยาลูกกลอนระดับสี่
อาจารย์น้อยฟงหยิบกระต่ายขึ้นมาหนึ่งตัว เขาเริ่มอธิบายขั้นตอนที่ละขั้นอย่างละเอียด ซึ่งลูกศิษย์หลายคนก็ล้วนแต่ตั้งใจฟังและจดลงในสมุดตามความเข้าใจของแต่ละคน ถึงจะเป็นขั้นตอนที่ดูโหดร้าย แต่หากไม่ได้เห็นด้วยตา ทุกคนก็จะไม่เข้าใจว่าสิ่งที่เกิดขึ้นผิดพลาดมาจากตรงไหน อาจารย์น้อยฟงนำกระต่ายขี้โรคออกมาวินิจฉัย และเริ่มทำการฝังเข็มเพื่อให้ยาชาออกฤทธิ์ จากนั้นจึงเริ่มผ่าท้องกระต่ายเปิดออก อธิบายถึงรายละเอียดภายในทุกขั้นตอน เมื่อผ่าท้องเข้าไปก็พบสิ่งผิดปกติ ในท้องของกระต่าย มีเนื้องอกโผล่ออกมาให้เห็น อาจารย์น้อยฟงได้ทำการตัดเอาเนื้อร้ายออกมา หลังจากนั้นจึงรีบเย็บแผลอย่างชำนาญในเวลาอันสั้น เสียงปรบมือดังสนั่นไปทั่วชั้นเรียน ถึงอาจารย์น้อยฟงจะอายุยังน้อย แต่มีความสามารถรอบด้าน ฉายาหมอเทวดาน้อย ทั่วทั้งเมืองคัง มีใครบ้างจะไม่รู้จัก เฟิงจิ๋วมองดูบุตรชายอย่างภาคภูมิใจ ไม่เสียแรงที่นางเป็นคนถ่ายทอดวิชาแพทย์ส่งต่อให้บุตรชายด้วยตัวนางเอง ผ่านมาแล้วหนึ่งปี สำนักศึกษาแทบจะมีชื่อเสียงโด่งดัง จนปีนี้ถึงกลับต้องจำกัดอัตรารับนักเรีนนใหม่ที่เข้ามาสมัคร เพราะพื้นที่มีไม่เพียงพอกับอัตราของจำนวนนักเรียน
ลิขิตรักหมอหญิงข้ามภพ: ขอเลือกสามีที่รักข้าเพียงผู้เดียว 172. ท่องโลกกว้าง
ณ...ลานด้านหน้าของท้องพระโรง ฮ่องเต้เกิดภาวะหัวใจหยุดเต้นฉับพลัน จึงสิ้นพระชนม์ไปในที่สุด ในพินัยกรรมทรงระบุให้องค์รัชทายาทสืบทอดพระราชบังลังก์ต่อ และยังมีรับสั่งให้คัดชื่อองค์ชายสี่ออกจากทำเนียบวงค์ตระกูล ปลดให้เป็นสามัญชน และสั่งประหารองค์ชายสี่กับผู้สมรู้ร่วมคิดทั้งหมดเพื่อให้เป็นอุทาหรณ์สอนใจ การเป็นกบฎ ลอบสมคบคิดกับฝ่ายศัตรู ทรยศขายชาติบ้านเมืองจนมิอาจให้อภัย จึงต้องถูกประหารชีวิต พร้อมกับเสียบประจานจวบจนชั่วลูกชั่วหลาน... พิธีพระราชเพลิงศพของอดีตฮ่องเต้ ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่และสมพระเกียรติ หลังจากองค์รัชทายาทขึ้นครองราชย์ ทรงได้เปลี่ยนแปลงการปกครอง และจัดระบบกฏหมายใหม่ทั้งหมด พร้อมทั้งกำจัดขุนนางตงชินจนสิ้นซาก สงครามทางแดนเหนือยุติลง เพราะได้ทำสัญญาแต่งงานเชื่อมสัมพันธไมตรี ระหว่างองค์หญิงสิบแปดกับองค์ชายห้าต่างแคว้น ราษฏร์จึงอยู่ร่มเย็นเป็นสุขนับตั้งแต่นั้นมา "แย่แล้วท่านอ๋อง พระชายาทรงหนีไปแล้ว...!!! ตงฟางพอได้รับจดหมายด่วน ก็รีบวิ่งแจ้นเข้ามารายงานเจ้านาย แสดงสีหน้าแตกตื่น "ตงฟาง...เมื่อครู่เจ้าบอกข้าว่ากระไรนะ ใครหนีไปไหน....? "พระชายา...พระชายาทรงหนีไปแล้วพะย่ะ
ลิขิตรักหมอหญิงข้ามภพ: ขอเลือกสามีที่รักข้าเพียงผู้เดียว 171. สัญญาสงบศึก
ภานในกระโจมพักท่านแม่ทัพใหญ่.... ถังจวิ๋นค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมา หางตาพลันเหลือบไปเห็นตามร่างกาย ถูกพันไปด้วยผ้าสีขาว คล้ายกับมัมมี่ในอียิปต์ "ข้ามาอยู่ในกระโจมพักได้อย่างไร....." ถังจวิ๋นรู้สึกปวดศีรษะ ตามบาดแผลปวดจนร้าวระบมไปทั้งตัว "ท่านโง่หรืออย่างไร หากข้ามาช่วยไม่ทัน ท่านคงจะกลายไปเป็นผีอยู่ในปรโลกเป็นเพื่อนกับท่านแม่ไปแล้ว คิดจะโชว์หล่อให้ใครดู...สมองท่านมีปัญหาหรืออย่างไรห้ะถังจวิ๋น....? เหยียนหรงรีบด่ากร้านพี่ชายอย่างโมโห "ข้าขอโทษ....ข้าโง่เขลาจริงๆนั้นแหละ คิดไม่ถึงว่าจะถูกศัตรูแอบลอบวางยาพิษในเสบียงอาหาร...ข้าประมาทไปจริงๆ ไร้ความสามารถสมควรตาย...ไม่สมควรจะเป็นผู้นำของกองทัพ.." "ตบเมื่อครู่...ข้ายังทำให้ท่านตาสว่างไม่พอใช่หรือไม่ หากอยากตายจริงๆ ข้าจะตบท่านให้ตายคามือข้าเดี๋ยวนี้..." เหยียนหรงเตรียมจะปรี่ตัวเข้าไปตบพี่ใหญ่ แต่ถูกเด็กน้อยรีบห้ามปรามเอาไว้ก่อน "ท่านแม่อย่านะ...ประเดี๋ยวท่านลุงก็ได้ตายจริงๆขึ้นมาห
ลิขิตรักหมอหญิงข้ามภพ: ขอเลือกสามีที่รักข้าเพียงผู้เดียว 25. สั่งสอน
ขอทานชราพอได้เห็นเช่นนั้น รู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก ห้าอิแปะสำหรับเขา ถือว่าซื้อข้าวกินได้อีกหลายมื้อ แต่ธรรมชาติของคนนั้นไม่รู้จักพอ สายตาฃขอทานแก่พลันเหลือบไปเห็นถุงเงินเข้าโดยบังเอิญ ภายในใจเริ่มเกิดความละโมบขึ้นมา หญิงสาวตรงหน้าไม่น่าจะใช่คนแถวนี้ เพราะดูจากการแต่งตัวที่ไม่เหมือนคนในเมืองหลวง
Terakhir Diperbarui : 2026-03-18ลิขิตรักหมอหญิงข้ามภพ: ขอเลือกสามีที่รักข้าเพียงผู้เดียว 23. ท่านแม่ยาย
"หยุด...อย่าได้คิดจะใช้รอยยิ้มเช่นนั้นมาสยบข้า....? หรงหรงรีบเอามือขึ้นมาปิดตาตัวเอง เพื่อไม่ให้คล้อยตาม "รอยยิ้มข้า ไม่น่ามองเพียงนั้นเชียว.....? รอยยิ้มของเขา แสดงให้หญิงสาวตรงหน้าเห็นเพียงคนเดียว โม่เฉินรู้สึกน้อยใจ "ไม่ใช่แบบนั้นหรอก...รอยยิ้มท่านดูดีมาก แต่อย่ายิ้มออกมาน่าจะดีกว่า รอยยิ
Terakhir Diperbarui : 2026-03-18ลิขิตรักหมอหญิงข้ามภพ: ขอเลือกสามีที่รักข้าเพียงผู้เดียว 20. จ้างวานสำเร็จ
" ขอเพียงท่านลุงตกลงปลูกเรือนให้ข้า หากท่านลุงต้องการสิ่งใดเพิ่มเติม ท่านลุงบอกข้ามาได้เลยเจ้าคะ ข้ายินดีพร้อมใจสุดกำลัง..." "ได้...ช่วงนี้ลุงว่างพอดีเลย ตอนนี้ยังไม่ได้รับงานที่ไหน ถ้าเช่นนั้น...อีกสักสองสามวัน หลังจากที่ลุงทำเก้าอี้ให้เจ้าเสร็จเรียบร้อย ลุงจะพาผู้ช่วยไปตรวจวัดพื้นที่ที่เรือนใ
Terakhir Diperbarui : 2026-03-18ลิขิตรักหมอหญิงข้ามภพ: ขอเลือกสามีที่รักข้าเพียงผู้เดียว 24. ต่อรองราคา
"แม่นางน้อย การที่จะขอพบกับเจ้าของร้าน มิใช่ว่าใครจะสามารถพบได้ง่ายๆ เจ้ามีธุระสำคัญอันใด ถึงต้องการจะพบกับเถ้าแก่ของข้า....? ชายหนุ่มร่างท่วมมองไปที่หญิงสาวตรงหน้าอย่างสงสัย เพราะเขาพึ่งจะเคยเห็นนางเป็นครั้งแรก "หากข้าจะเจรจาขายสมุนไพรล้ำค่ากับพี่ชาย ท่านจะประเมินราคาได้หรือไม่...? หรงหรงหยิบห
Terakhir Diperbarui : 2026-03-18
Anda juga akan menyukai
บุตรชายตัวน้อยของบัณฑิตจาง
มายารัตติกาล13.2K Dibacaบุปผากลางใจจอมจักรพรรดิ
ชาเขียวหวานนน้อย/หลงที่แปลว่ามังกร/มธุรสวิลาศ1.5K DibacaUndisclosure
Jes/JinMingZin/Quendaya/ThisDamnSoul 2.6K Dibacaเกิดใหม่มีสามีตาบอด
กัญจารีย์3.7K Dibacaฮูหยินปลาเค็มกับสามีจอมบงการ
ซูเล่อเหยียน1.1K Dibacaเมื่อฉันถูกพระเอกธงดำในเกมจีบหนุ่มคลั่งรัก! (NC 18+)
Peach Poyy1.4K Dibacaหม่าจิ่วเหลียนฮวาบุปผาเก้าชีวิต (ภาคต่อบุปผาเยียวยาใจ)
ซูเมี่ยวหลิง1.2K Dibacaธรรมจักรทมิฬ
Wanderer223 Dibaca
