บทที่ 4

ดาวเหนืองัวเงียตื่นมาในตอนสาย กว่าจะประกอบร่างเสร็จก็ใช้เวลาอยู่นาน ร่างเล็กผุดลุกขึ้นจากเตียงนอน มองไปรอบๆ ห้องก็รู้ว่าเป็นห้องในคอนโด แต่....

“เชี่ยยยยยยย...ใครวะ” เมื่อหันมองด้านข้างลำตัว มีผู้ชายที่ไหนไม่รู้มานอนเปลือยกายอ่อยอยู่ พลันก็รีบสำรวจร่างกายทันที

อึ๊ย...แต่ก็ต้องถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อเสื้อผ้ายังอยู่ครบ แล้วไอ้ฝรั่งบ้านี่ใคร ดาวเหนือกระโดดลงจากเตียงโดยไว พร้อมกับเสียงกรีดร้องโวยวาย

“กรี๊ด...!! แก...แกเข้ามาในห้องนี้ได้ไง” ดาวเหนือยืนให้ห่างจากเขา เพราะว่าไม่อยากโดนพรากพรหมจรรย์ตอนนี้ ต่อให้ไม่เคยแต่ก็รู้ว่าตัวเองยัง

จิ้นอยู่ นับว่าโชคดีนัก

“อื้อ...ตื่นแล้วเหรอ รออยู่ตั้งนาน” เคลย์ที่อยู่ในสภาพที่มีแค่ผ้าขนหนูพันรอบเอวไว้เท่านั้น เพราะว่าต้องการจะสานต่อเรื่องเมื่อคืนกับคนข้างๆ แต่นึกเสียใจที่ไม่ได้กอดเธอไว้ ไม่เช่นนั้นตอนตื่นจะได้ขึ้นคร่อมเลย จบๆ

“รอ...รอใคร...แกเข้ามาทำบ้าอะไรห้องฉัน...” ดาวเหนือยังไม่ยอมเลิกโวยวาย ทั้งยังหยิบแจกันข้างเตียงมาถือไว้เป็นอาวุธ หากเจ้ายักษ์นี่ทำอะไรเธอ

“ก็เมื่อคืนคุณเข้ามาในห้องผมเอง” เคลย์พูดด้วยสีหน้าแสนจะหงุดหงิด แน่นอนเพราะความอึดอัดภายในยังไม่ได้รับการปลดปล่อย แถมยังต้องนอนข้างสาวสวยที่ตนหมายตาไว้ เพื่อจะมาเป็นผู้ช่วยส่วนตัวระหว่างเจรจาต่อรองกับมาดามมีน แต่ยามอยู่ใกล้หญิงสาว เขากลับรู้สึกอยากครอบครองเสียมากกว่า

ก้นขนาดนี้....ขนาดไหนอยากรู้จริงเชียว

ห้องคุณ!

ดาวเหนือชักสีหน้า จะเป็นไปได้อย่างไรก็ในเมื่อเธอเช่าห้องนี้ แล้วพนักงานก็หยิบคีย์การ์ดให้ หากเธอเข้าห้องผิด ยังไงคีย์การ์ดก็ไม่สามารถเปิดออกได้อยู่ดี

“ใช่นี่ห้องผม” เมื่อคืนผมกำลังขย่มกับสาวไซด์ไลน์อยู่ จู่ๆ คุณก็มาเปิดไฟ สาวคนนั้นก็คิดว่าผีหลอกเพราะคุณสภาพเหมือนศพเดินได้ แล้วทิ้งผมให้ค้างเติ่งไว้คนเดียว กับร่างที่มีลมหายใจแต่ไร้วิญญาณอย่างคุณ

“นี่คุณ!”

ดาวเหนือเจ็บปวดใจ ที่โดนผู้ชายปากเสียด่าอย่างเจ็บแสบ เมื่อก่อนการได้รู้หลายภาษาเป็นเรื่องดี แต่วันนี้พอเก่งภาษา กลับทำให้เธอรู้สึกอาย

สู้ไม่รู้ที่เขาพูดเสียยังดีกว่า เจ็บจี๊ดถึงทรวงใน

“แล้วทำไมคุณไม่ปลุกฉัน” ดาวเหนือวางแจกันลง พยายามทบทวนความทรงจำ เมื่อคืนจำได้ว่าเปิดประตูเข้ามา แล้วก็คลานจากหน้าประตูมาถึงห้องนอน...ความทรงจำบางส่วนบอกว่าได้ยินเสียงคนตำน้ำพริก แล้วเธอก็เปิดไฟ....

หลังจากนั้นภาพก็ตัดไปเลย

เคลย์ไม่ปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป เขาค่อยๆ อาศัยตอนเธอเผลอ เดินลงจากเตียงช้าๆ แล้วเข้าไปรวบเธอไว้

“อร๊ายยยย คุณ...ปล่อย...ปล่อยฉันนะ” ดาวเหนือมัวแต่นึกทบทวนเรื่องเมื่อคืนจนไม่ทันได้ระแวดระวัง เธอคิดไว้แล้วว่าผู้ชายคนนี้ไว้ใจไม่ได้ แถมยังนุ่งเพียงผ้าขนหนูผืนเดียวอีกต่างหาก

“ฮ่า...ฮ่า...ฮ่า...เมื่อคุณเข้ามาเป็นเหยื่อให้ผมแล้ว จะให้ผมปล่อยเหยื่อหวานๆ โดยไม่ได้ชิมสักเล็กน้อย เห็นจะไม่ใช่

อารอน เคลย์ ฮาดลีย์

มันจะดูถูกฉายาเสือหนุ่มขยุ้มเหยื่อของผมมากไปหน่อย ไหนก็ไหนๆ แล้วช่วยผมก่อนแล้วกัน ค่อยซักถามที่มาที่ไป” เคลย์จับเธอยกลอยขึ้นทางด้านหลัง ทำให้ก้นงอนๆ ของเธอเบียดเข้ากับลำกายแกร่งของเขาอีกแล้ว

“อา...ซี๊ด...”

เสียงครางอย่างกระสันเสียวของเคลย์ เรียกความตกใจให้กับดาวเหนือเป็นอย่างมาก ไม่รู้ว่าวันนี้เป็นวันซวยอะไร ที่ต้องมานอนอยู่ในห้องผู้ชายหื่นอย่างเขา

โอ๊ยยยยยยยย.....

อีเหนือ นอกจากอ่านจีพีเอสได้หวย ขนาดเด็กอนุบาลยังหัวเราะเยาะแล้ว ยังเข้าห้องผิดอีกเหรอ...พ่อจ๋าแม่จ๋าช่วยหนูด้วย

“คุณมันเร่าร้อนดีจริงๆ นอกจากปากดีด่าเก่งแล้ว ยังลีลาเด็ดด้วย....ว้าว ของเล่นของผมชิ้นนี้น่าสนใจ” เคลย์ไม่เคยโดนผู้หญิงขัดขืน เพราะว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา มีแต่คนจ้องจะมาจับเขาเท่านั้น ไม่เห็นมีใครอยากจะหนีจากเขาเลยสักคน

เพราะเขาปรนเปรอเธอเหล่านั้นด้วยเซ็กที่ดี ป้อนพวกเธอจนอิ่มจนอยากได้เขาไว้ครอบครอง

“ของเล่นกับผีอะไรเล่าไอ้บ้ากาม ปล่อยนะ...ปล่อยโวยย ถ้าแกไม่ปล่อยมีเรื่องแน่” ดาวเหนือเมื่อแรงดิ้นสู้แรงควายเจ้ายักษ์นี่ไม่ไหว ก็ใช้วาจามาข่มขู่

“โอ๊ะ...โอ๊ะ..อยากมีเรื่องจัง” เคลย์ลอยหน้าลอยตาอยู่เหนือร่างของเธอ เขาใช้ร่างกายกำยำและใหญ่โตกว่าหญิงสาว ทาบทับร่างเล็กๆ ของเธอไว้

แล้วใช้มือหนาข้างเดียวรวบสองมือเล็กไว้เหนือศีรษะ ยกยิ้มอย่างชั่วร้าย ราวกับเสือต้องการหยอกเย้ากับเหยื่อ ก่อนจะกลืนลงท้อง

“โอ๊ย...ไอ้บ้า ปล่อยนะเว้ย...ปล่อย...ถ้าแกยังไม่ปล่อย ฉันเอาจริงแน่” ดาวเหนือปากก็ขู่ไปอย่างนั้นไม่รู้ว่าเอาจริงแน่ของเธอ จะทำอย่างไร ถึงจะหนีรอดจากกรงเล็บจากไอ้ฝรั่งขี้นกนี้ได้

“นั่นแหละที่ผมต้องการ เอา...กับคุณ” ชายหนุ่มเน้นคำให้ว่า เอา อย่างจงใจ เพราะเขาอยากเอาเธอจริงๆ เคลย์ น้อยมันวอมร่างกายตั้งแต่เมื่อคืน ตอนนี้มันต้องการเสียบเธอแล้ว

เขาเลื่อนลำตัวขึ้นคร่อมเธอ กายแกร่งแข็งขึงและร้อนผ่าวราวแท่งเหล็กพาดไปบนตัวเธอ ระเรื่อตรงระหว่างขาเกลี่ยที่เนินเนื้ออุ่น ผ่านเสื้อผ้าลักษณะมันลื่นของหญิงสาว นั่นทำให้ยิ่งสร้างความกำหนัดของเขาให้พุ่งพล่านอย่างไม่เคยรู้สึกกับใครมาก่อน

เธอทำให้กายแกร่งของเขาใกล้ระเบิด เหมือนภูเขาไฟที่มีลาวาสีขาวขุ่นไหลออกมาแทนที่

“ดาวเหนือ...ผมอยาก...!” เคลย์ครางชื่อเธอออกมาด้วยน้ำเสียงแหบต่ำ เขากำลังจะควบคุมตัวเองไม่ได้

“นี่แก...อย่านะ...แล้วแกรู้จักฉันได้ยังไง อร๊าย....ปล่อย บอดี้การ์ดของแม่หายไปไหนหมด...ทีเวลามีภัยจริงๆ ดันไม่โผล่หน้ามาสักคน ทีเวลาอื่นขยันตามจัง...”

โอ๊ยยย ดาวเหนือแกจะเสียจิ้นที่ถนอมรักษามานานให้กับฝรั่งนี่ไม่ได้ ...

“เดม่อน...เดม่อนอยู่ไหน” เมื่อทำอะไรไม่ได้ ชื่อเดียวที่ทำให้เธอรอดพ้นอันตรายได้ ก็มีแต่บอดี้การ์ดของพ่อ ที่ตอนนี้ดูแลแม่เธออยู่ แต่เดม่อนจะรู้ไหมว่าเธออยู่ไหน

“ดาวเหนือ เรียกชื่อใคร...” เคลย์เริ่มไม่พอใจ ที่เธอเรียกชื่อชายอื่น แม้ว่าเธอจะยังไม่ได้เป็นอะไรกับเขาก็ตาม แต่อีกเดี๋ยวก็จะเป็น

“ก็บอดี้การ์ดแม่ฉันไง” ดาวเหนือทั้งร่างมีเพียงปากที่ขยับได้ ส่วนอื่นโดนพันธนาการโดยชายร่างยักษ์หมดแล้ว

“หึๆ บอดี้การ์ด คงมาหาเธอตอนนี้ไม่ได้แล้ว...เพราะห้องนี้เป็นห้องที่ฉันซื้อไว้ส่วนตัว หากไม่ได้รับอนุญาตไม่มีใครเข้าออกได้ง่ายๆ...” เคลย์พูดอย่างเป็นต่อ แม้ว่าจะสะดุดกับคำว่าบอดี้การ์ด เธอน่าจะเป็นลูกคนรวยตระกูลดัง ไม่งั้นก็คงยากที่จะมีบอดี้การ์ด

แต่ไหนเลยสาวสวยเช่นเธอ จึงมาเมาปลิ้นเช่นนี้ล่ะ ดูขัดกันเสียเหลือเกิน

เคลย์ลืมเรื่องนั้นไปก่อน เป็นปัญหาในอนาคต ตอนนี้เอาปัญหาที่ปัจจุบันก่อน น้องชายของเคลย์ที่โด่เด่กำลังรอใครสักคนมาช่วยปลดปล่อย นี่คือปัญหาที่ต้องแก้ไขก่อน

ชายหนุ่มขยับตัว โยกขึ้นลงจนผ้าขนหนูผืนเล็กที่ปิดบังกาย เลื่อนหลุดออกไป โชว์ให้เห็นความเป็นชายอันแข็งแกร่งขนาด10 นิ้วที่พาดไปกลางกายของเธอ

“อร๊ายยยย ไอ้ฝรั่งลามกปล่อยนะ เอาไอ้ท่อนหน้าเกลียดของแกลงไปด้วย ฉันไม่ใช่ผู้หญิงขายตัวนะ ปล่อย!!!” ดาวเหนือดิ้นรนสุดชีวิต นี่คือทางรอดเดียวที่มีอยู่

“น่าเกลียดที่ไหนคุณดูดีๆ สิ...” เขาจับศีรษะเธอยกขึ้น ให้มองเห็นมันได้ชัดๆ ลำกายแกร่งสีชมพูอ่อน ปลายหัวแดงๆ ที่มีน้ำใสไหลออกมา ดูอย่างไรก็ชวนเสียวมากกว่าจะน่าเกลียด

“อี๋...ฉันไม่ดู...อื้อ...อื้อ...ปล่อย...อื้อ...” ดาวเหนือร้องไห้สะบัดหน้าไปมา มันทั้งใหญ่ทั้งยาวขนาดนี้ใครจะไปรับไหว...อื้อ...ฉันยังไม่เคยนะ อย่ามาทำกับฉันแบบนี้ฉันกลัวแล้ว

ชายหนุ่มเมื่อเห็นเธอร้องไห้มีน้ำตา ก็วางเธอลงประกบจูบริมฝีปากเบาๆ เพื่อปลอบโยน

ดาวเหนือส่ายหน้าเพื่อหลบสัมผัสอุ่นร้อนจากริมฝีปากเขา แต่เขาก็สามารถครอบครองเธอได้อยู่ดี

ลิ้นอุ่นชื้นของเคลย์ แทรกเข้าหาริมฝีปากนุ่ม ในตอนแรกเธอก็กัดปากแน่น จนต้องใช้ลีลาลิ้นพิฆาตดูดเอาความหวามไหวจนเธอเผลอครางออกมา นั่นจึงทำให้เขาสามารถแทรกเข้าไปชิมความหอมหวานในโพรงปากของเธอได้

ลิ้นหนากอดเกี่ยวหยอกล้อกับลิ้นของเธออย่างดูดดื่ม เขาสูบเอาความหวานของเธอจนอิ่มเอม และยาวนาน

ดาวเหนือผู้ไม่เคยได้สัมผัสกับรสจูบจากชายใดเลย เธอรู้สึกมัวเมา ร่างกายดูอ่อนเปลี้ยไร้เรี่ยวแรง จากที่ขัดขืนกลับเป็นยินยอมให้เขาเข้ามากระทำกับเธอ ตอนนี้เธอควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว

“อื้อ...อ่าห์...” เสียงครางด้วยความลุ่มหลงในรสจูบของเขาอย่างลืมตัว ส่งให้ร่างเล็กเบียดกายหาเขา

เคลย์ยกยิ้ม นึกว่าจะฤทธิ์เยอะ...สิ้นฤทธิ์แล้วสินะแม่สาวน้อย เธอมันอ่อนหัดนัก

คนเจนโลกและหื่นกามอย่างเขา มีหรือที่จะไม่สามารถทำให้เธอโอนอ่อนผ่อนตาม ไปกับไฟสวาทที่เขาเป็นคนจุดได้ ร่างกายเธอมันอิ่มเต็มไม้เต็มมือ โดยเฉพาะส่วนที่อยากเห็นที่สุด คือเนินเนื้อโหนกนูนด้านล่าง

“อูยยย...อยากจะแย่แล้ว...” เคลย์ลูบไล้อย่างแผ่วเบา ค่อยปลุกให้ตื่นอย่างเย้ายวน มือหนาดึงเสื้อผ้าชิ้นล่างของเธอลง เนินโหนกนูนเหมือนหลังเต่า ที่มีชั้นในลูกไม้สีขาวปิดบังอยู่ ทำให้มือของชายหนุ่มสั่นผับๆ

“สวยเหลือเกินดาวเหนือ...” ระหว่างเธอหลับเขาค้นกระเป๋าเธอหมดแล้ว เพราะอีกใจก็กลัวว่าจะเป็นนกต่อ มาล้วงความลับเช่นกัน แต่ที่หน้าตกใจอีกอย่างคือ เธอนามสกุลเดียวกับมาดามมีน ไม่รู้ว่าเกี่ยวข้องอันใดกัน แต่ยามนี้ไม่อยากจะสนใจแล้ว ขอขย่มก่อน แล้วค่อยแก้ปัญหาทีหลัง

นิ้วหนาค่อยๆ ดึงชั้นในตัวจิ๋วลง ใบหน้าคมคลอเคลียอยู่บริเวณเนินอิ่มของเธอ

“อ่าห์...อย่า” ดาวเหนือเมื่อเริ่มได้สติ ก็ขัดขืนอีกครั้ง