บทที่ 3

เคลย์เดินไปรอสาวที่จะมาปลดปล่อยให้เขาคืนนี้ ที่คอนโดหรูที่เคลย์ซื้อไว้ยามมาเมืองไทยเพราะว่า สะดวกให้การเดินทาง และก็ที่สำคัญใกล้ย่านแหล่งรวมสาวงามของเมืองไทย ที่จะมาวาดลวดลายบนหน้าท้องของเขา

วิลสันเลือกสาวที่เข้ารอบมาหนึ่งคน ที่โมเดลลิ่งรับงานพวกทานข้าว เที่ยวแบบชั่วคราวจัดไว้ให้ เมื่อจิ้มรูปที่โมเดลลิ่งส่งมาแล้ว ก็ส่งโลเคชั่น พร้อมเลขที่ห้องให้ไป

กลุ่มเพื่อนของดาวเหนือ หลังจากที่วีนใส่ฝรั่งก็หันมาดื่มกินกันอย่างสนุกสนาน จนเมื่อวิลสันเดินเข้ามาทัก

“ขอโทษนะครับคุณผู้หญิง เมื่อสักครู่ผมเห็นคุณพูดภาษารัสเซียได้ สนใจเป็นล่ามรับงานพิเศษไหมครับ แค่สองสัปดาห์” วิลสันเอ่ยด้วยถ้อยทีสุขภาพ ไร้แววความเจ้าชู้

“ขอโทษนะคะ ฉันไม่เคยเป็นล่าม แล้วก็ไม่สนใจงานพิเศษด้วยค่ะ” ดาวเหนือปฏิเสธเขาไป เธอไม่ได้เดือดร้อนเรื่องเงิน อีกไม่กี่เดือนก็ต้องกลับบ้านแล้ว ไหนๆ ก็ไหนเที่ยวกินให้สุดๆไปเลย ที่สำคัญต้องเตรียมยื่นใบลาออกแล้ว เดี๋ยวบอสจะได้หาคนมาแทนเธอ

“เดี๋ยวผมทิ้งนามบัตรไว้ก่อนนะครับ หากคุณเปลี่ยนใจติดต่อผมมาได้ตลอด” วิลสันไม่ได้ตัดขาดเสียทีเดียว เมื่อเป็นผู้หญิงที่เจ้านายอยากได้มาเป็นผู้ช่วยเรื่องเจรจาไม่รู้ว่าพ่วงด้วยตำแหน่งอื่นหรือเปล่า แต่คงต้องหาวิธีทำให้เธอยอมตกลงให้จงได้

“งั้นฉันจะรับไว้ก่อน แต่ไม่รับปากตกลงนะคะ” ดาวเหนือไม่อยากเสียมารยาท แต่ก็บอกให้เขาทำใจรอไว้เลย เธอไม่ไปแน่นอน

ทั้งกลุ่มที่พูดได้แค่ไทยกับอังกฤษ แถมไม่ได้เก่งมากเหมือนเพื่อน นั่งมองดาวเหนือดิวอะไรสักอย่าง แต่รอให้ชายหนุ่มหน้าหล่อมาดอบอุ่นคนนี้ไปก่อน ค่อยถาม

“เช่นนั้นผมขอตัวนะครับ” วิลสันบอกลาแล้วเดินออกจากร้านไป

“อีเหนือ ผู้คนนั้นมาดีลเหรอ” อีปอยถามทันควันด้วยความอยากเผือก

“อยากจ้างเป็นล่ามแก...สงสัยเห็นด่าอีฝรั่งขี้นกเมื่อกี้ได้ชัดถ้อยชัดคำ” ดาวเหนือบอกไปโดยไม่สนใจนามบัตร หยิบมันใส่กระเป๋าไปลวกๆ

“พวกกูก็นึกว่ามึงจะขายออก นัดเปิดซิงกับพ่อหนุ่มรูปหล่อนั่น กูจะไปเตรียมเจลหล่อลื่นให้เมิง ช่องคลอดเมิงร้างขนาดนั้นใยแมงมุมทำรังแล้ว กูว่าไม่เข้า”

“อีปอยทะลึ่ง!!” ดาวเหนือด่าเพื่อน ที่ชอบหยอกทีเล่นทีจริงเรื่องอย่างว่า

“อ่าวอีนี่ กูหวังดี ไซร์ฝรั่งขนาดนี้กูว่า 59” อีปอยเริ่มกะขนาดจากรูปร่างและเป้าตุงๆ

“พอๆ อีปอยเลอะเทอะ...เลิกฝันได้แล้ว ผู้มึงรออยู่ที่ห้องไม่ใช่” ออฟเก้งหนุ่มรีบเตือนเพราะเห็นไลน์ผัวมันเด้งมาเมื่อกี้

“เออ...เดี๋ยวกูกลับไปหาผัวกูก่อน อีไอย เมิงเลิกฟูมฟายได้แล้ว หาผู้ใหม่ซะชะนีหอยน้อย”

“เออ...กูเลิกเสียใจก็ได้”

ทุกคนมองหน้ากัน ทำไมมันหายเร็วนักแล้วก็เห็นสายตา ที่ไปแทะโลมโต๊ะตรงกลางก็เข้าใจทันที

“กูว่าแล้ว เดี๋ยวพวกกูก็นั่งหอน แล้วมึงก็ควงผู้ใหม่กลับไปขย่มที่คอนโด” ปอยไม่น่าเสียเวลาอยู่กับผัวมานั่งเป็นเพื่อนมันเลย

“เออ...กลับดีๆ แล้วกัน” ดาวเหนือบอกลาเพื่อน เธอจะดื่มอีกสักหน่อย แก้เครียดเพราะแค่คิดว่าต้องกลับบ้านก็จะบ้าตายอยู่แล้ว

เดี๋ยวถ้าขับรถกลับไม่ได้ ค่อยจอดไว้ที่ร้านเดินไปคอนโดฝั่งตรงข้าม ขึ้นไปนอนสักคืนเหมือนเดิม

ดาวเหนือไม่ค่อยห่วง เพราะแม่ส่งคนตามติดแจ ต่อให้เมาหัวราน้ำแค่ไหน เธอก็กลับถึงคอนโดตัวเองปลอดภัยทุกที เพราะคราวก่อน เดม่อนมาตามดูเธอเอง เลยโป๊ะแตกทำให้รู้ว่าแม่จับตาดูเธออยู่ทุกฝีก้าว มิน่าล่ะถึงไม่มีใครกล้ามาจีบเธอสักคน

เมื่อดื่มไปสักพักเพื่อนก็เริ่มหายไปทีละคน ทีละคนจนเหลือดาวเหนือเฝ้าโต๊ะอยู่คนเดียว ก็อีกเช่นเคยเมาปลิ้น

“เช็คบิลค่ะ” ดาวเหนือเรียกเด็กมาคิดเงิน

“พี่เมาขนาดนี้ ขับรถไหวเหรอครับ” เด็กที่ร้านนี้รู้จักเธอดี ขาประจำฝากรถทิ้งไว้

“ม่ายยยยไหว เหมือนเดิมน้องบอกผู้จัดการร้านด้วย พรุ่งนี้พี่มาเอา” ดาวเหนือเดินโซซัดโซเซ เป๋ไปเป๋มา แต่ทว่าก็ลากสังขารตัวเองออกมาจากร้านได้ แล้วก็ข้ามถนนเดินไปฝั่งตรงข้ามที่มีคอนโดหรูอยู่

เมื่อดาวเหนือได้กุญแจแล้ว ก็ตรงไปทางห้องที่ตนเองเคยพักประจำ จนพนักงานรู้ดี เธอส่ายศีรษะสะบัดหน้าไปมา เรียกสติเพราะตอนนี้มึนมาก ยกดื่มพรวดเดียวไปหลายแก้ว ไม่มึนก็ไม่ใช่คนแล้ว

“ทำไมไกลจัง...เค้าย้ายห้องเหรอเหนื่อยแล้วนะ”

ดาวเหนือ บ่น เพราะห้องที่เคยพักไม่น่าจะไกลขนาดนี้

แน่ล่ะ จะไม่ให้ไกลได้อย่างไร เดินสามก้าวถอยหลังสองก้าว แปะป่ายไปตามกำแพง ราวกับตัวเองเป็นจิ้งจกตุ๊กแก

การ์ดของที่บ้าน เธอเดินตามมาส่งตามปกติ แต่ไม่แสดงตัว เดี๋ยวกลัวคุณดาวเหนือจะอาละวาด นั่นเป็นคำสั่งของเดม่อน แค่คอยตามดูอยู่ห่างๆ ก็พอ

ว่าที่นายหญิงของ ปัฐทวิกานต์ การ์ดคนนั้นส่ายหน้า ตอนนายใหญ่ก็เหมือนคุณดาวเหนือไม่มีผิด ตอนหนุ่มกินเหล้าเมาหัวราน้ำ แต่พอได้เจอคุณมีนก็เลิกหมด กลายเป็นติดเมียแทน

แต่คุณดาวเหนือนี่จะติดอะไรนะ การ์ดนึกไม่ออกเลยจริงๆ ลูกไม้หล่นโคนต้นเลย

เมื่อถึงห้องที่เป็นห้องที่เธอจองไว้ ก็แตะคีย์การ์ดทันที ร่างเล็กหายพรวดเข้าไปในห้อง การ์ดที่คอยตามดูเธอก็ออกไป เมื่อถึงห้องพักของนายหญิงเล็กแล้ว ก็ไม่มีอะไรน่าห่วง รอพรุ่งนี้เช้าค่อยมาคอยตามดูอีกที

ผับๆ....เสียเสียดสีของร่างสองคนกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม ดังสะเทือนจนถึงหน้าห้อง ที่ดาวเหนือล้มไปกองอยู่

“เสียงอาราย...ใครตำน้ำพริกแถวนี้” เธอลุกขึ้นนั่งหลังจากได้ยินเสียงแปลก แต่คิดว่าคงเป็นห้องข้าง กำลังทำกิจกรรมเข้าจังหวะเป็นแน่

โอ๊ยยยย!! มึนชะมัดเหล้าอะไรว่ะ!

หญิงสาวที่บ่นไปเรื่อย ทั้งที่ตัวเองเป็นคนกินมันลงไปในท้อง ดื่มให้กับความเศร้าที่ต้องกลับไปอยู่บ้านที่พ่อเคยอยู่ แต่กลับไม่มีพ่ออีกแล้ว

ดาวเหนือซ่อนความอ่อนแอไว้ภายใน ไม่ได้แสดงออกมาให้แม่เห็น แต่เธอก็รักและคิดถึงพ่อมากเช่นกัน หวังเสมอว่าพ่อจะยังมีชีวิตอยู่ และรอกลับมาหาเธอเข้าสักวัน

ดาวเหนือปาดน้ำตาที่หางตาทิ้งไป แล้วลุกขึ้นเดินเข้าไปในห้อง

แต่...!!!! เสียงนั้นกลับดังชัดขึ้นเรื่อยๆ

“อ๊ะ! อื้อ!” เสียงหญิงสาวครางตามจังหวะที่ถูกกระแทก

อูยยย...ซี๊ด....อ่าห์....ชายหนุ่มก็ไม่แพ้กัน จัดแทงเข้าไปไม่ยั้ง ดุ้นยักษ์ของเคลย์กำลังชำแรกผ่าน ส่วนที่นุ่มของผู้หญิง เสียงที่กระทบกันทำให้ยิ่งปลุกความกำหนัดและอารมณ์หื่นกามของเคลย์ให้เดือดขึ้นเรื่อยๆ

เพลี๊ย!! เพลี๊ย!! เคลย์โยกตอกอัดดุ้นยักษ์เข้าไปด้านหลัง ขยายเหยียดจนเต็มลำในร่างกายสาว ทำเอาเธอร้องครวญ ยิ่งทำให้เขาอยากฟาดมือไปที่ก้นเด้งๆ ของเธอ

แต่...ขณะที่เคลย์กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มอยู่นั้น แสงไฟก็สว่างขึ้น

พรึ๊บ!!!!!!!

อร๊ายยยยยย เสียงกรีดร้องของนักศึกษาสาวไซด์ไลน์ที่มารับงานลับๆ ร้องเสียงดังอย่างตกใจ

“คุณไหนว่านัดฉันมาคนเดียวไง” น้องนักศึกษาตกใจรีบถีบเขาออกด้วยขาด้านหลัง ราวกับโดนม้าดีด....ปึ๊ก!!

โอ๊ยยยยยยย…!!

เคลย์ร้องด้วยความจุก เพราะไม่ทันได้ตั้งตัว ก็โดนถีบตกเตียง จากท่าด๊อกกี้ที่คุกเข่าอยู่ปลายเตียง

“เป็นบ้าอะไรของเธอ ถีบฉันทำไม” เสียงที่พูดภาษาไทยสำเนียง

แปล่งๆ พูดออกมาอย่างหัวเสีย แถมยังไม่ได้รีดพิษออกเลยด้วย

“แกโรคจิต คิดนัดมาสวิงเหรอ ฉันไม่เอาด้วยหรอก” สาวไซด์ไลน์รีบเอาผ้าปิดบังกาย แล้ววิ่งหนีออกไป กลัวว่าจะมีคนอื่นเข้ามาอีก เกิดโดนรุมโทรมจะแย่เอาได้ แค่เจ้าหื่นดุ้นยักษ์นี่คนเดียวก็แทบฉีกแล้ว เธอเดินขาถางออกไปอย่างรวดเร็ว

โถ่โว่ย...อะไรกันวะ แล้วแม่นี่เป็นใครมาได้ไง

เคลย์เดินทั้งที่ดุ้นยังยาวเหยียดโตงเตงเข้ามาดูหญิงนิรนาม ในสภาพเหมือนศพเดินได้ แต่เมื่อเอาผมออกก็เห็นใบหน้าเธอชัดเจน

นี่!!! เธอ!!!

เคลย์ตกใจหนักมาก ที่ผู้หญิงที่ด่าฝรั่งรัสเซียช่วงหัวค่ำ เข้ามาอยู่ในห้องของเขา

เคลย์ต่อสายหาวิลทันที

“วิล เรียกผู้หญิงมาสองคนเหรอ”

“เปล่าคับนาย คนเดียว” วิลสันบอกเขา น่าจะมีอะไรไม่ปกติเขาจึงรีบมาที่ห้องเจ้านาย ซึ่งอยู่ไม่ห่างกัน

เมื่อวิลมาถึง ก็เห็นดาวเหนือสลบอยู่ริมเตียง

“แล้วแม่นี่มายังไง” เคลย์ถามด้วยความสงสัย คิ้วแทบชนกัน ร่างกายที่เปล่าเปลือยตอนนี้มีผ้าขนหนูคาดเอวไว้ กันโป๊...

“เดี๋ยวผมไปเช็คกับล็อบบี้ครับนาย” วิลรีบลงไปเช็คทันทีแล้วก็ขึ้นมารายงาน ทั้งดูกล้องวงจรปิด เห็นสภาพดาวเหนือเมาปลิ้นเดินขึ้นมาบนห้อง พนักงานสะเพร่าเองให้กุญแจผิดห้อง ที่จริงต้องเป็นห้องข้างๆ

“นายจะให้เธอมานอนห้องข้างๆ เลยไหมครับ เดี๋ยวพนักงานผู้หญิงจะไปพยุงเธอออกมา” วิลถามเจ้านาย

“ไม่ต้องเดี๋ยวฉันจัดการเอง” เคลย์ที่สนใจเธอไม่น้อย ยกร่างนุ่มๆ ของเธอขึ้นนอนบนเตียง ที่เขาเพิ่งค้างเต่งเพราะเธอ แต่ดุ้นยักษ์ที่ยังไม่สงบลงดันไปชนกับก้นงอนๆ ของเธอเข้า มันก็ผงาดขึ้นอีกครั้ง

“อา...!!เธอทำฉันทรมาน ตื่นมาฉันจะให้เธอรับผิดชอบ” เคลย์หมายมั่นในใจ แต่เขาไม่นิยมลักหลับ เพราะเหมือนเอากับศพ ไร้อารมณ์สิ้นดี