LOGINShare
ตอนที่5 เธอเป็นใคร
publish date:
2026-06-03 01:06:42“เจ้าก็พูดไปได้นะ” คาร์ดัลหัวเราะ “นี่อารยาเป็นนักกายภาพบำบัดและเชี่ยวชาญการนวดแผนโบราณ อารยานี่คุณหมอประจำพระองค์ฯ ชื่อ ยามาท เป็นหลานชายฉันด้วย”
“สวัสดีค่ะ” อารยายกมือไหว้แบบไทยๆ เล่นเอาหมอหนุ่มยื่นมือไปเก้อ เขาหัวเราะเบาๆ แล้วยื่นแฟ้มประวัติคนไข้ให้อารยาศึกษา
“ต่อไปนี้เจ้าก็พักที่นี่นะอารยา” คาร์ดัลเอ่ยเบาๆ เหมือนฝากฝัง “ทำเต็มความสามารถ อย่าคิดเรื่องอื่นเลยนะ”
“ค่ะ” อารยารับคำอย่างเข้าใจหน้าที่ตัวเอง แต่พอเห็นคาร์ดัลพูดคุยกับหมอยามาทด้วยภาษาบาฮาเนีย เธอก็ได้แต่ยืนงงอยู่ตรงนั้น
‘นี่ฉันต้องมาอยู่ในวังนี่สองปีตามสัญญาจริงหรือ นี่...ถ้าพูดจาไม่เข้าหูจะเป็นไงนะ’
“วันนี้คุณอารยาพักผ่อนก่อนเถอะครับ พรุ่งนี้เราเคยเริ่มงานกัน” หมอยามาทยิ้มอย่างเป็นกันเอง “เดี๋ยวนางกำนัลจะพาไปห้องพักนะครับ ผมขอตัวก่อน”
“ค่ะ ขอบคุณมาก”
อารยาไม่กล้าเอ่ยปากถามเรื่องอื่นได้แต่เดินถือแฟ้มประวัติคนไข้ตามหลังนางกำนัลที่สวมชุดประจำชาติ ไปยังห้องพักที่ถูกเตรียมไว้ซึ่งไม่ไกลนัก ‘ใกล้กับการดูแลคนป่วย’ หญิงสาวคิดในใจ กระเป๋าเดินทางสองใบของเธอมารออยู่ที่ห้องนานแล้ว หญิงนางกำนัลเข้าไปแตะกระเป๋าเดินทางของตนเหมือนกับว่าจะช่วยจัดเสื้อผ้าข้าวของ อารยารีบกระโดดเข้าไปขวางและโบกไม้โบกมือปฏิเสธ
“ไม่เป็นไรคะ ฉันทำเอง” ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่เข้าใจภาษาอังกฤษ เธอพยายามสื่อสารด้วยภาษามือกว่านางจะยอมออกไปก็เล่นเอาเธอเหนื่อยเลยทีเดียว
“เกิดมาเคยแต่รับใช้คนอื่น ไม่เคยมีใครมารับใช้นี่นะ”
อารยาเผลอยิ้มคนเดียว เธอมองไปนอกหน้าต่างเห็นสวนดอกไม้ที่ถูกจัดตบแต่งอย่างสวยงามแล้วก็อยากออกไปเดินเล่น เธอรีบจัดเสื้อผ้าข้าวของเข้าที่นั่งอ่านแฟ้มประวัติพระอาการประชวรยของกษัตริย์แห่งบาฮาเนีย แต่อ่านได้เพียงครึ่งเล่มเสียงท้องเธอก็ร้องโครกครากออกมา
“แล้วจะไปหากินที่ไหนละนี่”
หญิงสาวบ่นแต่ยังฝืนทนต่อไปเผื่อว่าจะมีใครมาเรียกเธอไปกินมื้อเที่ยง แต่เวลาก็ผ่านไปถึงบ่ายโมงครึ่งก็ยังไม่เห็นวี่แววเธอจึงตัดสินใจเดินออกมาจากห้องพักของตนเอง ตั้งใจจะเดินไปหาหมอยามาท แต่ปรากฏว่าเส้นทางที่คิดว่าไม่ไกลจากห้องบรรทมของกษัตริย์บางฮาเนียนัก กลายเป็นว่าเธอเดินหลงทางในวังกว่าครึ่งชั่วโมงโดยที่ไม่เจอทหารยามหรือนางกำนันสักคน!
“โอ๊ย!หิวจะตายอยู่แล้ว แล้วนี่ฉันอยู่ส่วนไหนของวังเนี่ย”
อารยาแทบจะถอดใจตั้งแต่ยังไม่ทันเริ่มงาน แล้วหางตาเธอก็มองเห็นชายหนุ่มเดินผ่านหน้าเธอไป เธอยกมือขยี้ตาให้แน่ใจว่าไม่ได้หิวจนตาลาย แต่ชายเสื้อที่เห็นแวบๆ นั่นทำให้ร่างเพรียวบางของอารยาแทบจะวิ่งตามไปทันที
“คุณคะ คุณ” หญิงสาวคว้าชายผ้าโผกศีรษะของเขาไว้ก่อน เธอไม่ได้ตั้งใจจะดึงผ้าของเขาหรอก แต่ถ้าไม่ทำแบบนี้เธอคงเดินตามคนตัวสูงคนนี้ไม่ทันแน่
สายตาคมกริบตวัดมองอย่างหัวเสีย ไม่เคยมีใครกล้าเสียมารยาทกับเขาขนาดนี้ แต่เมื่อหันไปก็ต้องแปลกใจกับหญิงสาวตรงหน้า ผิวขาวเนียนกับดวงตาหวานซึ้งใบหน้าที่ไร้การแต่งแต้มเครื่องสำอางฉูดฉาดน่ามองอย่างประหลาด แม้จะมองเพียงแวบเดียวเขาก็รู้ในทันทีว่าหญิงสาวคนนี้ไม่ใช่สาวบาฮาเนียอย่างแน่นอน
เพียงวินาทีที่ประสานสายตากับดวงตาสีเข้มของชายหนุ่มแปลกหน้า อารยาก็รู้สึกราวถูกมนต์สะกดให้ร่างกายแทบกลายเป็นหิน ชายผู้นี้ร่างสูงใหญ่จนทำให้เธอที่สูงหนึ่งร้อยหกสิบเก้าเซนติเมตรเตี้ยไปทันที ใบหน้าคมเข้มกับผิวสีแทนชวนหลงใหล แม้ริมฝีปากเขาจะเม้มจนเรียบเป็นเส้นตรงก็ยังน่ามอง
“คือ...เอ่อ...ฉันหลงทางค่ะ...แล้วก็...”
ยังไม่ทันพูดจบเสียงท้องร้องโครกครากก็ทำให้อารยาขายหน้าเสียก่อน หญิงสาวยกมือกุมท้องตัวเองไม่กล้าเงยหน้าสบตาผู้ชายตัวสูงใหญ่คนนี้
“หลงทาง” ราเฟย์ออกจะแปลกใจที่ได้ยินคำนี้ แต่ก็กลั้นหัวเราะกับเสียงท้องร้องเสียงดังขนาดนั้นไม่ได้ แต่ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่ใครจะมา ‘หลงทาง’ ได้
“เธอเป็นใคร”
“ดิฉันชื่ออารยาเป็นพยาบาลพิเศษของ...เอ่อ...พยาบาลใหม่ที่มาทำงานกับคุณหมอยามาท” ผู้ชายคนนี้เป็นใครก็ไม่รู้แล้วเธอจะพูดได้ไงว่าเธอเป็นพยาบาลพิเศษให้กษัตริย์ของบาฮาเนีย
“อ้อ! หมอยามาท” ราเฟย์ยักหน้ารับรู้ คงเป็นพยาบาลใหม่เลยหลงทาง “นี่มันด้านหลัง พระราชวังอยู่ตรงข้ามกับห้องทำงานหมอยามาทเลยนะ”
น้ำเสียงดุดันและใบหน้าเคร่งขรึมทำให้อารยาสะดุ้งเล็กน้อย เอาเถอะ...ถึงยังไงเขาก็รู้จักหมอยามาทและรู้ว่าตอนนี้เธออยู่ส่วนไหนของวังก็พอแล้ว
“ฉันจะไปหาหมอยามาทแต่คงเดินเลี้ยวผิดทางก็เลยมาโผล่ที่นี่” อารยาพยามยามปรับน้ำเสียงให้เป็นปกติไม่อยากให้อีกฝ่ายรู้ว่าเธอก็ขุ่นใจกับน้ำเสียงและท่าทางของเขาเหมือนกัน
“ใช่! เดินมาผิดทางและเลยมาไกลมากทีเดียว” เขาเผลอยิ้มที่มุมปาก นึกชอบท่าทางหยิ่งๆ เชิดๆ ของพยาบาลใหม่คนนี้ “แต่จากนี่เดินไปอีกห้านาทีจะถึงโรงครัว เราว่าเดินไปหาอะไรกินให้ท้องเธอสงบก่อนแล้วค่อยไปหาหมอยามาทเถอะนะ”
อารยาอ้าปากค้าง ไม่คิดว่าคนที่ดูหัวสูงและเย่อหยิ่งอย่างเขาจะเข้าใจหาวิธีแขวะเธอได้
“ถ้ามีคนบอกทางก็จะเป็นพระคุณอย่างยิ่งเลยค่ะ”
“ก็ดี...เราก็ว่าจะไปหาอะไรกินเหมือนกัน”
เขาไม่ได้โกหกเพราะตลอดการประชุมที่ผ่านมาเขาเครียดมาก แม้เสร็จการประชุมจะมีการเลี้ยงอาหารแต่เขาก็ทานได้นิดเดียว เมื่อส่งตัวแทนที่มาประชุมกลับกันหมด เขาก็ตั้งใจจะเดินมาที่โรงครัวเพื่อหาอะไรกินจริงๆ
Latest chapter
ลิขิตรักในเพลิงทราย ตอนที่52 จบ
“บังอาจนัก! อยู่ในวังของเราแต่กลับทำเรื่องเสื่อมเสียเช่นนี้ได้คาร์ดัล! เจ้าจะให้ข้าทำยังไงกับคนของเจ้า นางตั้งครรภ์โดยไม่ได้สมรสกับใครได้อย่างไร...” กษัตริย์ฮัสซันตรัสด้วยน้ำเสียงเด็ดขาด แต่ในพระทัยกลับตรงข้าม ยิ่งได้เห็นสีหน้าทุกข์ร้อนของเจ้าลูกชายก็อดสะใจไม่ได้ “กระหม่อมดูแลคนไม่ดีขาดการอบรม สร้างความเสื่อมเสียยิ่งนัก กระหม่อมจะจัดการนาง...” “ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น!” ราเฟย์ทะลึ่งกายลุกพรวดพลาดจากเก้าอี้ ตวัดสายตาคมกริบไปที่คาร์ดัลที่พูดจารับมุขกับกษัตริย์ฮัสซัน “ใครกล้าแตะต้องภรรยาของเรา เราจะตัดหัวมันให้หมด!” ‘ตัดหัว!’ บรรดาคนฟังถึงกับสะดุ้งโหย่ง ราเฟย์ก้าวเท้ายาว ๆ ออกจากห้องทันทีและตะโกนเรียกคานัน “ต้องโดนกระตุ้นถึงจะรู้ตัวนะเจ้าลูกคนนี้” กษัตริย์ฮัสซันส่ายพระพักตร์ไปมา “ก็เหมือนกับพระองค์ตอนหนุ่มๆ ไงพระเจ้าข้า” คาร์ดัลช่วยเสริม “คราวนี้พระองค์ก็จะได้มีหลานสมใจแล้วนะพระเจ้าข้า” “ฮะ ฮ่า ใช่แล้ว โดยเฉพาะกับหญิงที่เราถูกใจอยากได้เป็นสะใภ้ด้วยยิ่งดีใหญ่ เอ๋..หมอยามาทพอจะรู้ไหมว่าหลานของเราชายหรือหญิง”
ลิขิตรักในเพลิงทราย ตอนที่51
“ขอโทษค่ะ เอ่อ...ขอโทษเพคะ” อารยารีบก้มเก็บอ่างน้ำใบเล็ก น้ำหกจนพื้นพรมชื้นแฉะนางกำนัลรีบนำผ้ามาซับน้ำก่อนที่พรมราคาแพงจะเปื้อนเปรอะ หญิงสาวระบายลมหายใจอย่างหงุดหงิด มือไม้เหมือนคนไม่มีแรงเอาเสียงเลย “เจ้าไม่สบายอีกแล้วเรอะ อารยา” สรุเสียงที่เต็มไปด้วยความห่วงใยทำให้อารยาตื่นจากภวังค์ “หม่อมฉันไม่เป็นอะไรมากเพคะ...” ‘แค่คนท้องอ่อน ๆ ไม่ได้เจ็บป่วยตรงไหนเสียหน่อย’ เธอได้แต่บอกกับตัวเองในใจ “เราให้เจ้าหยุดพักผ่อนก็ไม่ยอม ดื้อเหมือนใครนะ” กษัตริย์ฮัสซันตั้งใจพูดกระทบลูกชายคนโตที่เดินหน้าตึงเข้ามาเหมือนทุกครั้ง “ถ้าเอาข้อราชการมาคุยกับพ่อ พ่อไม่คุยด้วยนะ” ราเฟย์เลิกคิ้วสูงข้างหนึ่งอย่างแปลกใจ ไม่คิดว่าผู้เป็นบิดาจะรู้ว่าเขาชอบเอา ‘ข้อราชการ’ มาเป็นข้ออ้างเพื่อพบหน้าคนบ้างคน “หม่อมฉันอยากถวายงานให้เต็มที่เพคะ” ‘ก่อนที่จะไม่ได้อยู่สนองพระคุณของพระองค์อีกแล้ว’ “กระหม่อมก็เช่นกันพระเจ้าข้า” ราเฟย์กระตุกยิ้มที่มุมปากขณะปรายตามองทางหญิงสาวที่ค้อนขวับเข้าให้ “พ่ออยากฟังเรื่องอื่นแล้ว อย่างพวกงานอภิเษกอะ
ลิขิตรักในเพลิงทราย ตอนที่50
เสียงครางเบาๆ ของเธอกลับปลุกอารมณ์ของเขาอย่างเหลือเชื่อมันทำให้เขาจูบเธออย่างรุนแรงและเร้าร้อนจนริมฝีปากบางแดงจัด เขาพลิกตัวขึ้นคร่อมร่างบางที่นอนระทวยและขยับตัวไปมาอย่างเสียวซ่านกับสัมผัสที่ได้รับ ราเฟย์พรมจูบทั่วใบหน้าระเรื่อยจากซอกคอจนถึงเนินเนื้อที่ยอดอก ทุกสัมผัสของเขาสร้างเสียงครวญครางและแรงปรารถนารุนแรงยากจะควบคุม มันกลายเป็นพายุลูกใหญ่ที่พาคนทั้งคู่ปั่นป่วนรัญจวนใจ และทุกอย่างสงบนิ่งเมื่อสายน้ำอุ่นพัดผ่านไปอารยาปรือตาขึ้นอย่างยากลำบากรู้สึกถึงลมหายใจที่สม่ำเสมอกับชีพจรหัวใจที่กลับสู่สภาวะปกติ เธอลุกขึ้นช้าๆ และเบา ๆ แต่กระนั้นก็ยังทำให้คนที่นอนอยู่ตวัดแขนรั้งเอวบางให้กลับไปนอนแนบอีกครั้ง “จะไปไหน?” เขาพึมพำทั้งที่ดวงตาปิดสนิท “ห้อง...ห้องน้ำค่ะ” น้ำเสียงตะกุกตะกักของเธอทำให้มุมปากของเขากระตุกยิ้มเหมือนจะหัวเราะแต่ก็ปล่อยให้เธอลุกขึ้นจากเตียงทำตามความต้องการ อารยาสวมเสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วก็ออกมาจากห้องน้ำดวงตาของเธอเห็นร่างสูงใหญ่เผลอหลับอย่างอ่อนเพลีย เธออยากอยู่ในอ้อมกอดของเขาจนถึงเช้าวันใหม่ไม่ซิ! อยากอยู่อย่างนี้ทุกวันทุกคืน
ลิขิตรักในเพลิงทราย ตอนที่ 49
ภาพหญิงสาวสวยประดุจเจ้าหญิงยิ้มหวานสะดุดอารยาจนเธอหยิบขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว ที่มุมล่างของภาพเป็นลายเซ็นหวัด ๆ เขียนไว้ว่า ‘แด่ราเฟย์ ยอดรักของ แอนเดรีย’ “แอนเดรีย? คงเป็นคนรักของราเฟย์” มือเรียวสั่นน้อยๆ จนต้องรีบวางรูปนั้นไว้ที่เดิมเพราะกลัวว่ามือของเธอจะไร้เรี่ยวแรงแม้แต่จะถือรูปนี้ไว้ได้ เธอรู้สึกหน้ามืดจนแทบจะเป็นลมอีกครั้ง แต่ก็ยังประคองตัวเองไปนั่งบนเตียงนอนหนานุ่มที่ตั้งเด่นอยู่กลางห้องได้สำเร็จ “ใจเย็นๆ ซิอารยาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ” เธอยกมือทาบอกพยายามสงบสติอารมณ์ของตัวเอง ไม่คิดว่าแค่ตัวเองรู้ว่าหัวใจของเขามีเจ้าของก็แทบทำให้เธอเป็นลมล้มพับได้ ไม่เคยคิดว่าจะอ่อนแอขนาดนี้ ‘ไม่ได้นะ เราจะอ่อนแอไม่ได้ ต่อไปนี้เราจะต้องเข้มแข็งอย่างน้อยที่สุดก็เพื่อลูกของเราเอง’ ปัง! เสียงปิดประตูอย่างรุนแรงทำให้อารยาสะดุดโหย่ง คงมีคนเดียวที่กล้าปิดประตูห้องเสียงดังอย่างนี้ถ้าไม่ใช่เจ้าของห้องเอง อารยาหันซ้ายแลขวาหาที่ซ่อนตัว แม้ว่าห้องนอนจะใหญ่โตแต่เธอกลับไม่รุ้จะไปซ่อนตัวตรงไหน ตลบชายผ้าปูที่นอนขึ้นหวังจะมุดเข้าไปใต้เตียงแต่กลับ
ลิขิตรักในเพลิงทราย ตอนที่ 48
“ราเฟย์เป็นพ่อเด็กในท้องใช่ไหม?” “ยัยแป๋ม! แกรู้ได้ไง” อารยาตาโตอย่างตกใจ “โธ่! ดูแค่นี้ก็รู้แล้ว” เปรมวดีถอนหายใจหนักๆ “แล้วจะทำยังไง แกน่าจะบอกเค้านะ เค้าต้องรับผิดชอบแก” “แต่...เค้าเป็นใคร...ฉันเป็นใคร...แกก็น่าจะรู้ดี” “แล้วไงละยะ! จะเป็นใครก็ช่าง แต่เค้าก็เป็นพ่อของเด็กในท้องแกนะเฟ้ย!” เปรมวดีอดโมโหแทนเพื่อนไม้ได้ “แกก็น่าจะเห็น เค้ามีผู้หญิงอื่นตั้งเยอะแยะ เค้า...ไม่ได้รักฉันหรอก” “ไอ้ผู้หญิงแยะแยะนะเห็นอยู่ แต่แกแน่ใจได้ไงว่าเค้าไม่ได้รักแก” “เค้า...คิดว่าฉันจะมากอบกอบทรัพย์สินเงินทองมากกว่า” แค่คิดเรื่องนี้ขึ้นมาน้ำใสๆ ก็คลอเบ้าตาของอารยาทันที “เฮ้ย! แกคิดไปเองหรือเปล่า หรือแกเล่าให้ฉันฟังไม่หมดใช่มั๊ย” เปรมวดีโอบกอดเพื่อนแน่น เธอไม่ค่อยเห็นเพื่อนรักต้องเสียน้ำตาให้ใครอย่างนี้ “ฉันไม่ได้คิดไปเอง เค้าเคยแกล้งฉันสารพัด” “โอเค...แล้วแกจะทำยังไงต่อไป” “ฉันจะเลี้ยงลูกเอง...ฉันเลี้ยงลูกฉันได้...” อารยาพึมพำทั้งน้ำตานองหน้า “แกจะเลี้ยงได
ลิขิตรักในเพลิงทราย ตอนที่ 47
“มันไม่เกี่ยวอะไรกับท่านหรอกเพคะ” “ทำไมถึงไม่เกี่ยวละ อะไรที่เกี่ยวกับเจ้าก็เกี่ยวกับเราด้วยทั้งนั้น” เขาพูดอย่างอวดดียื่นหน้าเข้าไปใกล้จนได้กลิ่นหอมละมุนจากเรือนแก้มที่แดงระเรื่อชวนหลงใหล “เจ้าไม่สบายเป็นยังไงบ้าง” น้ำเสียงอาทรของราเฟย์ทำให้หัวใจของอารยาหวั่นไหว เธอรู้ดีว่าเขามักถือตัวว่าตนเองเหนือกว่าพยายามจะควบคุมอารมณ์และความรู้สึกของเธอ “ไม่เป็นไรเพคะ” กว่าจะเอ่ยปากตอบได้ก็ลำบากยากเย็น ความน้อยใจที่เขาทำราวกับคืนวันในทะเลทรายเป็นเพียงความฝันทำให้น้ำตาคลอเบ้าขึ้นมาทันที “อารยา” ปลายนิ้วใหญ่เกลี่ยน้ำตาหยดใส หัวใจเขาปวดปร่าที่เห็นดวงตาสีนิลมีน้ำตา“เจ้าร้องไห้ทำไม เจ็บปวดตรงไหนบอกเราซิ” ราเฟย์โอบไหล่บางที่สั่นสะท้านเพราะพยายามกลั้นสะอื้น หญิงสาวไม่มีแรงต้านทานจึงได้แต่เอนซบอกกว้างที่คุ้นเคย ทำไมเขาต้องถามเธออย่างนี้ด้วยนะ เขาไม่รู้จริงๆ หรือไงว่าทำให้เธอทรมานใจแค่ไหน ทุกครั้งที่เขาพาสาวๆ สวยๆ มากุ๊กกิ๊กให้เธอเห็นตำตา หัวใจมันปวดร้าวแค่ไหนและยิ่งเจ็บปวดมากเป็นทวีคูณเพราะเธอรู้ดีว่าเขาไม่ได้ใยดีเธอเลย ทุกความปวดร้าวใน
ลิขิตรักในเพลิงทราย ตอนที่4 เลือกเกิดไม่ได้
“ถ้าเลือกได้น้องขอเป็นหญิงชาวบ้านธรรมดาดีกว่าค่ะ”จัสมินตอบด้วยน้ำเสียงสดใส แต่เป็นความรู้สึกจริงจากใจอย่างที่คนฟังก็เข้าใจความหมายนั้นดี ทั้งคู่เดินเข้ามาในห้องหนังสือซึ่งเป็นมุมโปรดของเจ้าชายราเฟย์ “แต่คนเราเลือกเกิดไม่ได้” ราเฟย์เตือนสติน้องสาวต่างมารดาเบาๆเขาเอ็นดูจัสมิน
ลิขิตรักในเพลิงทราย ตอนที่3 ต้องคุยกันยาว
“งานที่นี่น่าสนุกแบบนี้นี่เอง คุณถึงไม่ยอมเข้าไปกรุงเทพ” เขาชวนคุยด้วยภาษาอังกฤษ คนรอบข้างเธอต่างงุนงงและแตกตื่น แต่มันยิ่งตอกย้ำความคิดในแง่ร้ายของคนบางคนว่าเธอหมอนวดประเภทเอาตัวนาบ“สงสัยเราจะคุยกันยาว เชิญที่ห้องพักดิฉันเถอะค่ะ” อารายเดินนำไปที่ห้องพักของเธอซึ่งอยู่ที่ปีกขวาของอนามัย
ลิขิตรักในเพลิงทราย ตอนที่2 สงสารฉันหรือไง
อารยานึกขำความคิดของตัวเอง เธอย้อนไปถึงเหตุการณ์เมื่อสามเดือนก่อน เธอเข้ากรุงเทพในเย็นวันศุกร์และพักกับเพื่อนไม่ไกลจากที่ทำงานนัก เพื่อนของเธอเปิดร้านสปาและมีบริการนวดแผนโบราณ อารยาจะทำงานพิเศษที่นี่อาทิตย์ละสองวัน บ่ายวันเสาร์วันนั้น ชายวัยกลางคนท่าทางภูมิฐานพูดภาษาอังกฤษแต่สำเนียงแปร
ลิขิตรักในเพลิงทราย ตอนที่1 บทนำ
บทนำอารยา นักกายภาพบำบัดที่เกลียดคำว่าหมอนวดจับใจเดินทางมาไกลในดินแดนทะเลทรายเพื่อทำงานที่ตนเองถนัดราเฟย์ รัชทายาทหนุ่มร่างสูงสง่าที่มองโลกในแง่ร้าย เขามองอารยาเป็นผู้หญิงหิวเงินความเข้าใจผิดตั้งแต่พบหน้ากันครั้งแรก กลับทำให้ใกล้ชิดอย่างไม่รู้ตัว“มองเรา...แค่ตอนนี้...มีแค่เราสองคนไม่มีชนชั้นว
You May Also Like
พยัคฆราช
ชะนีติดมันส์18.4K viewsสัญญารักมาเฟียร้าย
โซลสตาร์ seoulstar27.5K viewsพิษรักมาเฟีย
โซลสตาร์ seoulstar33.8K viewsเมียชั่วคราว
ชะนีติดมันส์11.0K viewsเมียนอกสายตาของเฮียเมฆ (เมฆาร้าย)
กระปุกอ้วน2239 viewsผัวเถื่อน
หนูแดงอินดี้930 viewsBAD STORIES หนี้มาเฟีย | 20+ |
ลิลลี่สีกุหลาบ551 viewsร้ายเถื่อนรัก
ซาลาห์246 views
