MasukShare
ตอนที่ 39 คนของทูตเทพ
Tanggal publikasi:
2026-10-06 13:00:14ตอนที่ 39 คนของทูตเทพ
<
Bab terbaru
ลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา ตอนที่ 55 ดูดซับแล้วจะเหมือนในเมะจีนเหรอ
ตอนที่ 55 ดูดซับแล้วจะเหมือนในเมะจีนเหรอฉินซูเหยาตัดสินใจเดินขึ้นไปทีละชั้นชั้นสองเต็มไปด้วยสมุนไพรวิญญาณที่ปลูกอยู่ในกระถางหยกเรียงเป็นแถว ใบของแต่ละต้นเรืองแสงอ่อน ๆ ชั้นสามเป็นสวนกล้าไม้ยืนต้นขนาดย่อม มีไม้จันทน์วิญญาณและไม้พระจันทร์ที่นางไม่เคยเห็นมาก่อน ชั้นสี่คือห้องเก็บเมล็ดพันธุ์ที่ถูกผนึกด้วยอักขระโบราณ ชั้นห้ากลับว่างเปล่า มีเพียงกระถางดินเปล่าวางเรียงหลายร้อยใบ ราวรอคอยบางสิ่งมานาน ชั้นหกมีหน้าต่างวงกลมหันออกไปยังท้องฟ้าที่ไม่รู้ว่าเป็นท้องฟ้าของที่ใดทุกชั้นเงียบสงบ ปราศจากหมอกดำ ปราศจากเงาตาแดงมีแต่ความรู้สึกประหลาดแบบเดียวกัน ที่นางสัมผัสได้ตั้งแต่ก้าวแรกเหมือนทุกอย่างในหอนี้ถูกดูแลมาอย่างดี จนกระทั่งมีบางเหตุการณ์หยุดมือผู้ดูแลลงกะทันหันที่ชั้นเจ็ด บานประตูไม้สีดำเปิดอยู่แล้วเล็กน้อย ลมเย็นพัดผ่านร่องบานออกมานางสูดลมหายใจลึกข้าเคยกลัวผีก็จริง แต่คราวนี้ไม่เหมือนเดิม ผีที่ข้าเจอเมื่อครู่ ข้าเพิ่งดีดน้ำใส่ไปหยดเดียวมันก็ไปแล้วแล้วผลักประตูเข้าไปห้องชั้นเจ็ดกว้างพอ ๆ กับห้องโถงใหญ่ในคฤหาสน์ มีหน้าต่างบานใหญ่หันออกไปทางทิศตะวันออก ตรงกลางห้องมีแท่นหยกสีขาวนวล และบ
ลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา ตอนที่ 54 กลัวผีไปทำไม
ตอนที่ 54 กลัวผีไปทำไม กลัวผีไปทำไม ข้าคือผู้สืบทอดเทพบุปผา!เงาดำสีม่วงเท่าฝ่ามือยกศีรษะขึ้นช้า ๆ ดวงตาสีแดงคู่นั้นจ้องตรงมาที่ฉินซูเหยายังไม่ทันที่นางจะขยับ หมอกสีม่วงดำจากกล่องหยก กระถางดิน และต้นกล้าทั่วชั้นหนึ่งก็ไหลเข้ามารวมตัวกันเป็นสายธาร เงาเล็กค่อย ๆ โตขึ้นทีละน้อย ขาสองข้างยืดออกจากพื้น แขนเรียวยาวเหยียดมาทางนางนางถอยหลังไปอีกก้าว หลังชนชั้นไม้เข้าพอดแวนางก็ชะงักเดี๋ยวก่อนนะะข้ากลัวอะไรอยู่นางก้มมองมือตัวเอง แล้วเงยขึ้นมองเงาดำตรงหน้า ในใจเริ่มไล่เรียงเหตุผลอย่างจริงจังข้าไม่ใช่นักปรุงน้ำหอมธรรมดาเหมือนชาติก่อนแล้วนะ ตอนนี้ข้าสืบทอดมรดกเทพบุปผา ในร่างมีสายเลือดโบราณที่ทำให้ค่ายกลของท่านอ๋องแตกไปต่อหน้าทหารเป็นร้อย ข้ามีระบบ แถมระบบนี้ก็เป็นของข้า ข้าเป็นโฮสต์ ถ้าใครควรกลัว ก็ต้องเป็นเจ้าผีน้อยตัวนั้น ไม่ใช่ข้านางถอนหายใจยาวให้ตายสิ นิสัยกลัวผีนี่แก้ยากจริง ๆ นะ รู้อยู่ทนโท่ว่าน่ากลัวก็ยังเข้ามา ถึงตอนนี้ก็ยังขาสั่นเหมือนเดิกลิ่นของหมอกดำเข้าจมูก เป็นกลิ่นอับเหมือนดินใต้ชั้นใต้ดินที่ไม่เคยโดนแดด นางขมวดคิ้วเล็กน้อย กลิ่นนี้เหมือนเคยได้กลิ่นที่ไหนมาก่อน แต่ยังนึกไม
ลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา ตอนที่ 53 ชั้นหนึ่งไม่มีผี แต่มีบางอย่างลืมตาขึ้นมา
ตอนที่ 53 ชั้นหนึ่งไม่มีผี แต่มีบางอย่างลืมตาขึ้นมา“เจ้าระบบ! นี่เรียกว่าเชิญเข้าไป หรือจับโยนเข้ามากันแน่!”ไม่มีคำตอบดี เข้ามาแล้วก็ออกไม่ได้อีก สุดยอดจริง ๆฉินซูเหยาสูดลมหายใจลึก พยายามสงบสติอารมณ์ ก่อนค่อย ๆ หันมาสำรวจพื้นที่ชั้นหนึ่ง แต่สำรวจไปเท่าไหร่ก็ยังไม่เจอเจ้ากระรอกพุงกลมของนางสักที แต่ภาพตรงหน้าทำให้นางชะงักภายในหอกว้างกว่าที่เห็นจากภายนอกหลายเท่า ชั้นไม้จำนวนมากทอดยาวสุดสายตา บนชั้นเหล่านั้นมีทั้งกล่องหยก ขวดแก้ว กระถางดิน และภาชนะรูปร่างแปลกตาจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ เมล็ดพันธุ์นับไม่ถ้วนถูกแยกเก็บตามชนิด บางเมล็ดสีทอง บางเมล็ดโปร่งใสราวผลึกแก้ว บางชนิดมีแสงสีฟ้าอ่อนลอยอยู่รอบตัวยังมีต้นกล้าเล็ก ๆ จำนวนมากปลูกอยู่ในกระถางหยก ใบของบางต้นเป็นสีเงิน บางต้นมีเส้นใบสีแดงเพลิง บางต้นถึงกับมีหยดน้ำค้างเกาะตลอดเวลา ทั้งที่ในหอไม่มีแสงแดดแม้แต่น้อยความกลัวเมื่อครู่ค่อย ๆ จางไป ดวงตานางเริ่มเป็นประกาย“ของดีทั้งนั้นเลยอ่ะ”นางเดินเข้าไปใกล้ชั้นแรก เมล็ดพันธุ์ตรงหน้ามีกลิ่นปราณเข้มข้นจนเพียงยืนใกล้ก็รู้สึกสดชื่น ถ้าเอาพวกนี้ไปปลูก จะขายได้เท่าไรกันนะแต่เมื่อนางยื่นมือไปหมาย
ลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา ตอนที่ 52 หอผีสิงในระบบ ประตูเปิดเอง แล้วข้าก็ถูกดูดเข้าไป!
ตอนที่ 52 หอผีสิงในระบบ ประตูเปิดเอง แล้วข้าก็ถูกดูดเข้าไป!ฉินซูเหยาเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนก้มลงมองเจ้ากระรอกจันทร์พุงกลมในอ้อมแขน“เจ้าว่า... เราควรเข้าไปดีหรือไม่”“กิ๊บ?”เจ้าตัวกลมเอียงหัว ดวงตาใสแป๋วมองนางอย่างไร้เดียงสา นางถอนหายใจ ถามไปก็เท่านั้น กระรอกจะไปรู้อะไรนางสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนกดลงบนคำสั่ง[ เข้าสู่หอพันหมื่นเมล็ดพันธุ์ ]วูบ!ทัศนียภาพตรงหน้าบิดเบี้ยว เพียงพริบตาเดียว นางก็มายืนอยู่ในพื้นที่แห่งหนึ่งภายในระบบ เบื้องหน้าคือหอคอยสูงเจ็ดชั้น ตัวหอสร้างจากไม้สีดำสนิท หลังคาทุกชั้นโค้งงอนขึ้นเล็กน้อยราวสิ่งปลูกสร้างเก่าแก่ที่ผ่านกาลเวลามาเนิ่นนานไม่มีแสงไฟ ไม่มีเสียงผู้คน แม้แต่เสียงลมก็ไม่มี รอบด้านเงียบจนได้ยินเสียงหายใจของตัวเองชัดเจนฉินซูเหยากลืนน้ำลาย ภาพนี้มันคุ้นเกินไปแล้ว ถ้ามีหมอกลอยต่ำอีกหน่อย แล้วมีหญิงชุดขาวผมยาวยืนอยู่ตรงหน้าต่างชั้นบน ก็ครบสูตรซีรีส์จีนสยองขวัญเลยนะ!นางเงยหน้ามองหน้าต่างไม้ที่ปิดสนิททีละชั้นทันใดนั้นแกร๊กเสียงบางอย่างดังมาจากด้านบน นางสะดุ้ง “ใคร!” ไม่มีเสียงตอบ หันซ้ายหันขวาก็ว่างเปล่า“เจ้าระบบ” นางเรียกเสียงเบา “แน่ใจนะว่านี่คือหอ
ลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา ตอนที่ 51 ภารกิจที่ข้าไม่ได้ทำ แต่สำเร็จเสียแล้ว
ตอนที่ 51 ภารกิจที่ข้าไม่ได้ทำ แต่สำเร็จเสียแล้วอีกฝ่ายเก็บกลิ่นอายได้ดีมาก ดีจนแม้แต่ฉินซูเหยายังตรวจไม่พบแต่สำหรับสิ่งมีชีวิตที่ใช้ชีวิตอยู่ใต้พิภพมานับพันปี กลิ่นอายเพียงเล็กน้อยกลับชัดเจนนัก เจ้ากระรอกจ้องอยู่เพียงครู่เดียว รูปร่าง กลิ่นอาย ตำแหน่ง ทั้งหมดถูกบันทึกลงในผลึกความทรงจำอย่างเงียบเชียบ โดยที่ผู้ซุ่มมองไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อยเมื่อไม่พบสิ่งผิดปกติ ฉินซูเหยาก็เลิกสนใจ นางเดินกลับมายังศาลา บรรยากาศด้านในยังคึกคัก สาวใช้หลายสิบคนกำลังช่วยกันตัดกิ่ง คัดดอก และเย็บถุงหอม เสียงพูดคุยกับเสียงหัวเราะดังเป็นระยะเมื่อเห็นทุกอย่างดำเนินไปราบรื่น นางก็พลอยอารมณ์ดี ดอกไม้ที่จัดการเรียบร้อยแล้วถูกวางเรียงเป็นกองใหญ่ นางจึงเริ่มทยอยเก็บเข้าพื้นที่มิติของระบบเพื่อรักษาความสดทว่าในตอนนั้นเอง[ ติ๊ง! ]เสียงแจ้งเตือนดังขึ้นกะทันหัน หน้าต่างระบบเปิดขึ้นตรงหน้า[ ภารกิจย่อย : ปลูกไม้จันทน์หอม 3,000 ต้น ][ จำนวนปัจจุบัน : 3,000 / 3,000 ][ ภารกิจสำเร็จ ]นางเบิกตา “หา?”ยังไม่ทันตั้งตัว ข้อความอีกบรรทัดก็ตามมา[ กำลังมอบรางวัล ][ หอพันหมื่นเมล็ดพันธุ์ ได้รับการปลดล็อกแล้ว ]นางยืนนิ่ง ห
ลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา ตอนที่ 50 มีใครบางคนกำลังจ้องมองข้าอยู่
ตอนที่ 50 มีใครบางคนกำลังจ้องมองข้าอยู่“เอาเถอะ วันนี้เจ้าไปเยี่ยมลี่เอ๋อร์กับแม่นมเป็นเพื่อนข้าก็แล้วกัน”เจ้ากระรอกสะบัดหางฟูฟ่อง “กิ๊บ!”ฉินซูเหยาอุ้มมันเดินไปยังเรือนพักของคนสนิท เมื่อมาถึงหน้าเรือนก็พบหมอหลวงกำลังก้าวออกมาพอดี“คารวะคุณหนูฉินขอรับ”“ท่านหมอหลวง” นางพยักหน้ารับ “อาการของลี่เอ๋อร์กับแม่นมเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ”“คุณหนูวางใจได้ขอรับ” หมอหลวงยิ้ม “พิษกู่ถูกขับออกจากร่างจนหมดแล้ว ชีพจรกลับมาเป็นปกติ เพียงแต่ร่างกายยังอ่อนแรงอยู่บ้างเพราะสูญเสียพลังไปไม่น้อย”“ยังมีสิ่งใดที่ต้องระวังอีกหรือไม่เจ้าคะ”“สองสามวันนี้ให้พักผ่อนมากหน่อย หลีกเลี่ยงลมหนาวและงานหนัก แล้วดื่มยาบำรุงตามเทียบที่ข้าเขียนไว้ อีกไม่นานก็แข็งแรงดังเดิมขอรับ”ฉินซูเหยาค่อยโล่งใจ “ขอบคุณท่านหมอหลวงมากเจ้าค่ะ”ส่งหมอหลวงออกไปแล้ว นางจึงผลักประตูเข้าไป ลี่เอ๋อร์กับแม่นมจางกำลังนั่งพิงหมอนอยู่ ทันทีที่เห็นนางก็เตรียมจะลุก“คุณหนู!”“นอนอยู่ตรงนั้นแหละ” นางรีบยกมือห้าม “หมอเพิ่งบอกให้พัก พวกเจ้าก็คิดจะฝ่าฝืนเสียแล้วหรือ”ลี่เอ๋อร์จึงต้องนั่งลงแต่โดยดี ก่อนสายตาจะเหลือบเห็นก้อนสีขาวในอ้อมแขนของนาง ดวงตาพลัน
Anda juga akan menyukai
ชายชั่วหนีวิวาห์ ข้าหรือจะยอมเป็นม่ายขันหมาก
มู่อวิ๋นเฉิง67.9K Dibacaแม่ทัพหญิงปราบพยศฮ่องเต้ร้าย
อี้ซัวเยียนอวี่2.1M Dibacaชาตินี้ ข้าไม่ขอรัก!
ซีไซต์36.4K Dibacaฮูหยินใหญ่
เหลียนฮวาสีชมพู/เสี่ยวอวี้27.8K Dibacaสวมรอยแค้นแทนคุณหนูผู้อาภัพ
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา155 Dibacaข้านี่ล่ะฮูหยินอันดับหนึ่ง
อักษรปรุงรัก79 Dibacaเมื่อฉันทะลุมิติไปเป็นหญิงอ้วนแสนร้ายกาจ
VChaRin239 Dibacaทะลุมิติมาช่วยสวามีในอนาคต
นรกสร้าง208 Dibaca
