Se connecterPartager
ตอนที่ 40 เขามาหาข้าทำไม
Date de publication:
2026-10-11 18:56:48
Dernier chapitre
ลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา ตอนที่ 59 ชื่อสำนักเทวะวิถี
ตอนที่ 59 ชื่อสำนักเทวะวิถีตกเย็นวันนั้น ณ ห้องหนังสือภายในคฤหาสน์นอกเมืองเยี่ยฉิงชางนั่งอยู่หลังโต๊ะไม้สลักลาย มือหนาจับปากกาหยกที่สั่งทำเลียนแบบของนางขึ้นเขียนข้อความลงบนกระดาษอย่างคล่องแคล่ว เขียนเสร็จก็ดีดนิ้วส่งไอพลังเบา ๆ แผ่นกระดาษสลายวูบหายไปในความว่างเปล่าข้างกันมีฉินซูเหยานั่งมองเขาทำงาน หลังกลับจากเดินตลาด นางก็เอาแต่ขบคิดชื่อสำนักจนหัวแทบแตกแอ๊ด...“รายงานท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ!” โม่เหยียนผลักประตูเข้ามา ยื่นจดหมายลับฉบับหนึ่งให้เยี่ยฉิงชางคลี่อ่านแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย ฉินซูเหยาชะโงกหน้าเข้าไปอ่านด้วยเจี้ยงซื่อ ฮูหยินของเจ้ากรมพิธีเจี้ยงคนนั้น จะมาสวามิภักดิ์ต่อเขาอย่างนั้นหรือถ้าเป็นจริงก็ดียิ่ง ฝั่งนี้จะได้ยอดฝีมือเสริมทัพอีกแรงเขาเก็บจดหมายเข้าแขนเสื้อ “โม่เหยียน เจ้าไปจัดการเรื่องนี้ให้เรียบร้อย และเพิ่มคนของเราไปคุ้มกันคนตระกูลเจี้ยงด้วย ในเมื่อพวกเขาเลือกยืนอยู่ฝั่งเรา เราก็ต้องดูแลให้ดีที่สุด”“พ่ะย่ะค่ะ!” โม่เหยียนรับบัญชา ก่อนเร้นกายหายไปเมื่อเห็นนางมีใบหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัยอย่างปิดไม่มิด เขาจึงเลือกที่จะเล่ารายละเอียดให้ฟัง “เพคะ หม่อมฉันเข้าใจแล้ว” ฉินซ
ลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา ตอนที่ 58 ชินอ๋องเก่งเรื่องใช้คน
ตอนที่ 58 ชินอ๋องเก่งเรื่องใช้คนการเดินสำรวจเส้นทางจัดงานเทศกาลบุปผาดำเนินต่อไปตามแนวตรอกการค้าหลัก เสียงเซ็งแซ่ของชาวเมืองพลันเงียบลง เมื่อสายตานับร้อยคู่หันมาจับจ้องบุรุษร่างสูงสง่าในชุดผ้าไหมชั้นเลิศ ที่ก้าวเดินเคียงข้างสตรีโฉมสะคราญ“นั่นมันชินอ๋องมิใช่หรือ ไม่ผิดแน่!” “ถวายบังคมท่านอ๋องพ่ะย่ะค่ะ” “ถวายบังคมท่านอ๋องเพคะ”ชาวบ้านสองฝั่งทางรีบคุกเข่าก้มกายด้วยความยำเกรง ทว่าในใจทุกคนต่างลอบสงสัยระคนตื่นตะลึง สตรีงามล่มเมืองที่เดินเคียงข้างแม่ทัพผู้เย็นชาเป็นใครกัน เหตุใดจึงมีสง่าราศียิ่งกว่าท่านธิดาเทพแห่งสำนักกระบี่สวรรค์เสียอีก หากเป็นขุนนางธรรมดา พวกเขาคงเอ่ยปากถามไปนานแล้ว แต่นี่ไม่อยากให้หัวหลุดจากบ่า จึงเลือกเงียบปากก้มหน้าไว้ปลอดภัยที่สุดเยี่ยฉิงชางก้มมองราษฎรของตนแล้วคลี่ยิ้มบาง ๆ“ลุกขึ้นเถิด วันนี้ข้ามาในฐานะคนธรรมดาคนหนึ่ง มิต้องมากพิธี ไม่ต้องใช้ราชาศัพท์กับเรา”ชาวเมืองค่อย ๆ ลุกขึ้นพร้อมรอยยิ้ม เขาก้าวไปหยุดที่หน้าแผงค้าแผงหนึ่ง เอ่ยถามแม่ค้าวัยกลางคนอย่างเป็นกันเอง “วันนี้เป็นอย่างไรบ้าง ขายดีหรือไม่”“ก็พอได้เพคะ... เอ้ย เจ้าค่ะ!” แม่ค้าตอบตะกุกตะกักด้วยความประห
ลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา ตอนที่ 57 ระบบเวอร์ชั่น 1.9 Bug
ตอนที่ 57 ระบบเวอร์ชั่น 1.9 Bugแสงทองในหอพันหมื่นเมล็ดพันธุ์ค่อย ๆ ถอยห่างจากหลังเปลือกตา ทว่าฉินซูเหยายังยืนนิ่งอยู่ข้างศาลา มือกำแน่นราวกับยังถือผงทองสุดท้ายไว้“คุณหนูเจ้าคะ”เสียงเรียกของสาวใช้คนหนึ่งดึงนางกลับมา “กลีบกุหลาบชุดนี้คัดเสร็จแล้ว จะให้เก็บไว้ตรงไหนเจ้าคะ”“วางไว้โต๊ะริมเสา เดี๋ยวข้าจัดการเอง”นางตอบเสียงเรียบ แล้วเดินแยกไปยังมุมศาลาที่คนน้อยที่สุด ตั้งใจจะนั่งอ่านรายละเอียดเมนูทั้งสามที่เพิ่งปลดล็อกสักหน่อย ไหน ๆ ก็ไม่มีใครมองยังไม่ทันยกมือเรียกหน้าต่างระบบ[ ติ๊ง! ]หน้าต่างโปร่งแสงเด้งขึ้นกลางอากาศเอง ตัวอักษรกะพริบเร็วจนตาลาย[ ตรวจพบข้อมูลผู้ดูแลหอพันหมื่นเมล็ดพันธุ์ ถูกผสานเข้ากับโฮสต์ ] [ เงื่อนไขการอัปเกรดได้รับการเติมเต็ม ] [ เริ่มกระบวนการอัปเกรดอัตโนมัติ ] [ 1% ]นางตาโต “เดี๋ยว! ข้ายังไม่ได้อนุญาต!”[ 7% ] [ 23% ]“เจ้าระบบ ข้ามีงานรออยู่ข้างนอกเป็นร้อยอย่างนะ!” [ 99% ] [ 100% ]แสงสีเขียวอ่อนระเบิดวาบขึ้นตรงหน้า สว่างจนนางต้องยกแขนเสื้อขึ้นบังตา สาวใช้หลายคนในศาลาเงยหน้ามองมาทางนี้ นางจึงรีบเอ่ยว่า “แมลงเข้าตา! ไม่มีอะไร!”เมื่อแสงจางลง สิ่งที่ปรา
ลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา ตอนที่ 56 เสียงสตรีในกระดูกทองคำ
ตอนที่ 56 เสียงสตรีในกระดูกทองคำ แสงสีทองส่องสว่างไปทั่วห้อง พลังที่ซ่อนอยู่ในกระดูกทุกท่อนพุ่งเข้าสู่ฝ่ามือของฉินซูเหยาพร้อมกัน ไหลขึ้นแขน เลื้อยเข้าสู่ทรวงอก แล้วแผ่ออกไปตามเส้นลมปราณทั่วร่างมันเป็นความรู้สึกที่แบบว่าร้อน แต่ไม่แสบเหมือนแช่น้ำพุร้อนกลางหิมะ ความอุ่นซึมลึกเข้าไปถึงกระดูก ทำให้ข้อต่อทุกจุดที่เคยตึงเกร็งค่อย ๆ คลายตัว นางหลับตาลงโดยไม่ได้ตั้งใจและในความมืดหลังเปลือกตา เสียงสตรีผู้หนึ่งก็ดังขึ้นอีกครั้ง“ในที่สุดข้าก็พบกับคนที่มีวาสนาเสียที....”ฉินซูเหยาลืมตาโพลงเสียงนั้นไม่ได้มาจากรอบตัว แต่ดังอยู่ในหัวของนางเอง เป็นเสียงของสตรีที่เหนื่อยล้า แต่ละเอียดอ่อน ราวกับกำลังพูดกับเด็กที่เพิ่งกลับถึงบ้านผี?ขาของนางอ่อนยวบเกือบทรุด แต่ไม่ทันที่ความกลัวเก่าจะกลับมาครอบงำ ข้อความระบบก็เด้งขึ้นตรงหน้า[ ตรวจพบเศษจิตสำนึกตกค้างของ โหยวเฉียนเสวี่ย ] [ สถานะ : ร่องรอยความทรงจำสุดท้ายที่ผูกกับกระดูก ไม่ใช่วิญญาณ ไม่มีอันตราย ]ไม่ใช่ผีนางกลั้นหายใจครู่หนึ่ง ก่อนค่อย ๆ ปล่อยลมหายใจออกยาว ๆ ในใจแอบดีใจที่ไม่ต้องดีดน้ำใส่ใครอีก“ท่านผู้อาวุโส” นางเอ่ยเสียงเบา แม้จะรู้ว่าอีกฝ่ายไ
ลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา ตอนที่ 55 ดูดซับแล้วจะเหมือนในเมะจีนเหรอ
ตอนที่ 55 ดูดซับแล้วจะเหมือนในเมะจีนเหรอฉินซูเหยาตัดสินใจเดินขึ้นไปทีละชั้นชั้นสองเต็มไปด้วยสมุนไพรวิญญาณที่ปลูกอยู่ในกระถางหยกเรียงเป็นแถว ใบของแต่ละต้นเรืองแสงอ่อน ๆ ชั้นสามเป็นสวนกล้าไม้ยืนต้นขนาดย่อม มีไม้จันทน์วิญญาณและไม้พระจันทร์ที่นางไม่เคยเห็นมาก่อน ชั้นสี่คือห้องเก็บเมล็ดพันธุ์ที่ถูกผนึกด้วยอักขระโบราณ ชั้นห้ากลับว่างเปล่า มีเพียงกระถางดินเปล่าวางเรียงหลายร้อยใบ ราวรอคอยบางสิ่งมานาน ชั้นหกมีหน้าต่างวงกลมหันออกไปยังท้องฟ้าที่ไม่รู้ว่าเป็นท้องฟ้าของที่ใดทุกชั้นเงียบสงบ ปราศจากหมอกดำ ปราศจากเงาตาแดงมีแต่ความรู้สึกประหลาดแบบเดียวกัน ที่นางสัมผัสได้ตั้งแต่ก้าวแรกเหมือนทุกอย่างในหอนี้ถูกดูแลมาอย่างดี จนกระทั่งมีบางเหตุการณ์หยุดมือผู้ดูแลลงกะทันหันที่ชั้นเจ็ด บานประตูไม้สีดำเปิดอยู่แล้วเล็กน้อย ลมเย็นพัดผ่านร่องบานออกมานางสูดลมหายใจลึกข้าเคยกลัวผีก็จริง แต่คราวนี้ไม่เหมือนเดิม ผีที่ข้าเจอเมื่อครู่ ข้าเพิ่งดีดน้ำใส่ไปหยดเดียวมันก็ไปแล้วแล้วผลักประตูเข้าไปห้องชั้นเจ็ดกว้างพอ ๆ กับห้องโถงใหญ่ในคฤหาสน์ มีหน้าต่างบานใหญ่หันออกไปทางทิศตะวันออก ตรงกลางห้องมีแท่นหยกสีขาวนวล และบ
ลืมตาอีกที ข้าก็มีระบบเทพบุปผา ตอนที่ 54 กลัวผีไปทำไม
ตอนที่ 54 กลัวผีไปทำไม กลัวผีไปทำไม ข้าคือผู้สืบทอดเทพบุปผา!เงาดำสีม่วงเท่าฝ่ามือยกศีรษะขึ้นช้า ๆ ดวงตาสีแดงคู่นั้นจ้องตรงมาที่ฉินซูเหยายังไม่ทันที่นางจะขยับ หมอกสีม่วงดำจากกล่องหยก กระถางดิน และต้นกล้าทั่วชั้นหนึ่งก็ไหลเข้ามารวมตัวกันเป็นสายธาร เงาเล็กค่อย ๆ โตขึ้นทีละน้อย ขาสองข้างยืดออกจากพื้น แขนเรียวยาวเหยียดมาทางนางนางถอยหลังไปอีกก้าว หลังชนชั้นไม้เข้าพอดแวนางก็ชะงักเดี๋ยวก่อนนะะข้ากลัวอะไรอยู่นางก้มมองมือตัวเอง แล้วเงยขึ้นมองเงาดำตรงหน้า ในใจเริ่มไล่เรียงเหตุผลอย่างจริงจังข้าไม่ใช่นักปรุงน้ำหอมธรรมดาเหมือนชาติก่อนแล้วนะ ตอนนี้ข้าสืบทอดมรดกเทพบุปผา ในร่างมีสายเลือดโบราณที่ทำให้ค่ายกลของท่านอ๋องแตกไปต่อหน้าทหารเป็นร้อย ข้ามีระบบ แถมระบบนี้ก็เป็นของข้า ข้าเป็นโฮสต์ ถ้าใครควรกลัว ก็ต้องเป็นเจ้าผีน้อยตัวนั้น ไม่ใช่ข้านางถอนหายใจยาวให้ตายสิ นิสัยกลัวผีนี่แก้ยากจริง ๆ นะ รู้อยู่ทนโท่ว่าน่ากลัวก็ยังเข้ามา ถึงตอนนี้ก็ยังขาสั่นเหมือนเดิกลิ่นของหมอกดำเข้าจมูก เป็นกลิ่นอับเหมือนดินใต้ชั้นใต้ดินที่ไม่เคยโดนแดด นางขมวดคิ้วเล็กน้อย กลิ่นนี้เหมือนเคยได้กลิ่นที่ไหนมาก่อน แต่ยังนึกไม
Vous vous intéresseriez aussi à
หวนคืนอีกคราสตรีร้ายขอกลับใจ
Tuk Kung48.8K Vuesปีแห่งภัยอดอยาก ฉันขายวัตถุโบราณเลี้ยงดูท่านแม่ทัพ
มู่โร่ว185.7K Vuesทะลุมิติมาเป็นพระชายาไร้ค่า
หนูเหมยจ้า86.5K Vuesเกิดใหม่เป็นคุณหนูไร้ค่าพร้อมมิติบ้านสวน
ต้าซินซิน38.4K Vuesท่านอ๋องผู้นี้…เป็นของข้า
Selena91 Vuesริษยา
moonlight -mini907 Vuesสามีได้โปรดหย่ากับข้าเสียที!
มิณิณ/ชงฉีป๋อซาน280 Vuesสวมรอยแค้นแทนคุณหนูผู้อาภัพ
เสี่ยวหลัน / พลอยรดา284 Vues
