บทที่ 2(2)

“ก็ได้ แค่สองนาที”

แบงค์เดินผ่านโต๊ะของฟลายด์ เขาแอบปรายตามองเล็กน้อย เห็นหญิงสาวก้มหน้างุด เอามือปิดหน้าไม่วายแอบชำเลืองมองเขากับโบว์ ริมฝีปากหยักกระตุกยิ้มมุมปาก

ทุกเหตุการณ์ที่ทั้งสองคนกระทำอยู่นั้น อยู่ในสายตาของฟลายด์ทั้งหมดทุกอย่าง ทันทีที่สองคนเดินออกไปด้านนอกร้าน ฟลายด์ก็เริ่มนินทาชายหนุ่มคนนั้น

“ส้ม เห็นปะเมื่อกี้อ่ะ”

“เห็นอะไร”

“เอ้า! ก็ผู้ชายที่เดินผ่านโต๊ะเราที่กล้ามโต ๆ กับผู้หญิงหุ่นเช็กซี่เมื่อกี้นี้ไง เห็นไหม?”

“อ๋อ! เออ! เห็น ๆ ผู้ชายก็หล่อเนาะ ผู้หญิงก็สวยเห็นแล้วอิจฉาหุ่นฉิบหายเลย” ส้มหันมากระซิบกระซาบกับฟลายด์ “แบน ๆ อย่างเรานี่จะต้องเสริมกี่ซีซีถึงจะได้เท่าเขา”

“คงจะขนาดใหญ่ที่สุดละมั้ง เออมีอะไรจะเล่าให้ฟัง ผู้ชายคนเมื่อกี้นั่นน่ะก็คือ…คนที่ไปยืนเคาะประตูห้องตรงข้ามเค้าเมื่อตอนที่มาเชียงใหม่ตอนโน้นที่เคยเล่าให้ฟังอ่ะ จำได้ใช่ไหม?”

ส้มเบิกตากว้างพลางพยักหน้า “จำได้ แล้วไงต่อ?”

“สองคนนั้นอ่ะ ไม่ใช่แฟนกัน แต่อาจจะแอบไปทำอะไรกันลับหลังแฟนของผู้หญิงคนนั้นก็ได้” ฟลายด์ชี้ไปที่ผู้ชายที่กำลังเต้นไม่สนใจโลกอยู่หน้าเวที กำลังเต้นนัวเนียอยู่กับสาวอีกคน

“เห็นคนที่สวมเสื้อสีฟ้ารูปเสือดาวนั่นไหม นั่นแหละ! แฟนของผู้หญิงคนที่เพิ่งเดินออกไปกับผู้ชายกล้ามโตคนเมื่อกี้”

“หืย! จริงดิ! แต่แฟนเขาก็หล่อมากเลยนะ เป็นผู้หญิงที่เทสดีมากอ่ะผู้ชายรอบกายแต่ละคนมีแต่หล่อ ๆ”

“มอปอคิดว่าทั้งสองคนนั้นจะไปทำอะไรกันข้างนอก สองต่อสองไหม”

*มอปอ เป็นชื่อเรียกเฉพาะของส้ม มีแค่ฟลายด์คนเดียวที่เรียกส้มด้วยชื่อนี้*

แบงค์บังเอิญเดินมาได้ยินบทสนทนาของฟลายด์กับเพื่อนเข้าพอดี คนที่เธอกำลังเอ่ยถึงคงจะหมายถึงตัวเขา

“อยากรู้ไหมละครับ ว่าออกไปทำอะไรกันมา” แบงค์ก้มหน้าลงมาใกล้ ๆ กับใบหูของฟลายด์พูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

ฟลายด์สะดุ้งโหยง หันไปยังต้นเสียงจนจมูกชนเข้ากับแก้มสากของชายหนุ่ม ใบหน้าเห่อร้อน โชคดีที่ไม่มีใครมองออก เพราะความมืดสามารถปิดบังใบหน้าที่ค่อย ๆ ขึ้นสีแดงระเรื่อ

“มะ…ไม่ค่ะ” ฟลายด์ตอบด้วยความตะกุกตะกัก

เสียงประกาศจากดีเจบนเวทีดังขึ้น ทำให้ทุกคนหันไปสนใจหน้าเวที แบงค์ก็เดินกลับไปนั่งที่โต๊ะของตัวเองด้วยความอารมณ์ดี

“วันนี้เนื่องจากเป็นวันครบรอบวันแต่งงานของเจ้าของร้านของเรากันนะครับ ทางร้านเลยอยากเป็นคิวปิกสื่อรักให้กับคนที่ยังโสดที่มาเที่ยวในวันนี้ ให้มีโอกาศได้สานสัมพันธ์กับคนที่ตัวเองหมายตา หรืออาจจะไม่ได้หมายตาใครไว้ก็ได้ เพราะอาจจะคิดว่าเขาคงจะมีผัวหรือเมียอยู่แล้วใช่ไหม ฮ่า ๆ ๆ ผมรู้นะว่าทุกคนก็คิดแบบนี้”

เสียงโห่ร้องกรี้ดด้วยความชอบใจ ในคำพูดของดีเจที่อาจจะโดนใจนักท่องราตรีในค่ำคืนนี้

“ผมอยากให้คนโสดที่ยังไม่มีคู่ขึ้นมาบนเวทีด้วยครับ เผื่อว่าหนุ่ม ๆ สาว ๆ ที่ตัวเองหมายตาอาจจะโสดอยู่ก็ได้นะครับ”

ทุกคนที่ยังโสดอยากลองร่วมกิจกรรมที่ทางร้านจัดขึ้นมา ก็เริ่มทยอยขึ้นไปบนเวทีด้วยความครึกครื้น ไม่ว่าจะเป็นหนุ่ม สาว อีกทั้งคนที่มีอายุก็ยังขึ้นไปบนเวทีกับเขาด้วย

เพื่อน ๆ ทุกคนกลับมานั่งพักหายใจ หายคออยู่ที่โต๊ะ ส่งซิกกันใหญ่เลย ฟลายด์ไม่ได้สนใจกิจกรรมที่ทางร้านจัดเลยสักนิด มาเที่ยวไม่ได้อยากมาหาผัว แต่ทว่าเพื่อนของเธอไม่ได้คิดแบบนั้น ทุกคนมองฟลายด์ด้วยสายตาแปลก ๆ

“ฟลายด์ไม่ลองกิจกรรมนี้บ้างเหรอ เผื่อเจอสามีในอนาคตไง” มดถามฟลายด์ด้วยความหวังดี

“สามีที่ดี เขาไม่มาเที่ยวสถานที่แบบนี้หรอก”

แนนได้ยินสองคนคุยกันพูดแทรกขึ้น “งั้นพวกเราทั้งแก๊งค์ก็กลายเป็นคนไม่ดีเลย”

“ไม่ใช่แบบนั้น ถ้าคนมีครอบครัวแล้วก็แค่มาผ่อนคลาย แต่…คนโสดเนี่ย เราจะรู้ได้ยังไงว่าเขาโสดหรือไม่โสด”

“ก็นี่ไง ไม่ลองแล้วจะรู้เหรอ” มดยังเชียร์ไม่หยุด

“ไม่เอาดีกว่า ถ้าคนมันจะมีผัวนอนอยู่บ้านมันก็มี”

“งั้นก็แสดงว่าชาตินี้แกจะไม่มีผัว”

“ทำไมต้องแช่งเพื่อนแบบนั้น”

ส้มก็อยากให้เพื่อนมีครอบครัวที่อบอุ่น มีสามีเหมือนกับเพื่อน ๆ จะได้ไม่ต้องมานั่งเหงา ไปไหนก็ไปคนเดียว ไปเที่ยวก็ไปคนเดียว ถ้าเกิดวันนี้ได้ผู้โสดสักคน อย่างน้อยก็มีคนคุยยังพอทำให้ชีวิตมีสีสันขึ้นมาบ้าง

“ก็หมอเป็นคนพูดเองว่าคนจะมีผัวต่อให้นอนอยู่ที่บ้านก็มีได้ ขนาดนอนอยู่บ้านมากี่ปีแล้วยังไม่เห็นมีวี่แววว่าจะผัวกับเขาสักที นี่คือโอกาสดีที่จะได้พิสูจน์ว่าชาตินี้จะมีผัวหรือไม่มีผัว แต่นี่อะไร ขนาดออกมาเที่ยวให้ไปร่วมกิจกรรมแค่นี้ก็ยังไม่กล้าไปเลย ชาตินี้คงจะมีหรอกมั้งผัวน่ะ”

โปเต้เห็นกิจกรรมดี ๆ แบบนี้เขาก็อยากจะขึ้นไปอยู่นะ แต่คนที่เขาหมายตาเอาไว้คงจะไม่โสดแล้ว เพราะเขาไม่เห็นเธอขึ้นไป และยังเห็นเธอไปนั่งข้าง ๆ กับผู้ชาย นั่นคงจะเป็นสามีเธอล่ะมั้ง เดี๋ยวเขาค่อยหาโอกาสสานต่อก็ได้

โปเต้เหลือบมองแบงค์แล้วนึกอะไรดี ๆ ออก กระหยิ่มยิ้มในใจอย่างมีแผนร้าย

“แบงค์ มึงก็ยังโสดอยู่ไม่ลองไปร่วมกิจกรรมดูบ้าง โอกาสแบบนี้หายากนะ อายุขนาดนี้แล้วยังไม่มีครอบครัวก็น่าเสียดายความหล่อที่ไม่มีคนสืบสกุล”

แบงค์ปรายตามองนิ่ง ๆ สีหน้าไร้อารมณ์ แต่คำพูดกลับเฉือดเฉือน

“ถ้ามึงหวังดีกับกูจริง ๆ มึงคงไม่แย่งแฟนกูหรอกจริงไหม?”

“เรื่องนั้นจะว่ากูแย่งได้ยังไง ถ้าผู้หญิงเขาไม่เล่นด้วย ใครเขาจะกล้า”

“จะว่าไปแล้วสาวคนที่เพิ่งเดินขึ้นไปนั่นก็สวยใช่ย่อยเลย น่าสนใจดีนะ” โปเต้กระซิบข้างใบหูแบงค์ใสอย่างจงใจ พลางเหลือบมองบนเวที

ในขณะที่แบงค์เอาแต่มองร่างเล็ก ๆ ของฟลายด์ที่กำลังเดินขึ้นไปบนเวทีไม่ละสายตา ดวงตาสีดำสนิทเป็นประกายคมกริบไม่บ่งบอกความรู้สึกใด ๆ ยากจะอ่านออกว่าคิดอะไรอยู่

ดิวเห็นบรรยากาศเริ่มมาครุ จนทุกคนรู้สึกได้ เขารีบพูดแทรกเปลี่ยนบรรยากาศ “พี่โปเต้ ถ้าพี่แบงค์ไม่อยากไป ให้ผมไปแทนก็ได้นะครับ วันนี้เมียไม่มา ก็ถือซะว่าผมโสดหนึ่งวัน”

“มีคนโสดที่ยังไม่ขึ้นมาอีกไหมครับ” ดีเจประกาศอีกครั้ง

“มีครับ” ดิวยกมือขึ้นแสดงตัว

เขากำลังจะลุกขึ้น ทว่าแบงค์กลับชิงตัดหน้าลุกขึ้นยืน ทุกสายตาจับจ้องไปที่เขา เขากำลังก้าวเดินไปบนเวทีอย่างมั่นคง

“ว้าว ๆ หนุ่มโสดคนสุดท้ายในค่ำคืนนี้กำลังเดินขึ้นมาแล้วครับ คนสุดท้ายนี้ผมคิดว่าน่าจะเป๋นสเปคสาว ๆ ในค่ำคืนนี้หลายคนเลยใช่ไหมครับ”

ฟลายด์มองชายหนุ่มที่เธอเพิ่งจะนินทาเขาไป แถมเธอยังเกือบจะหอมแก้มเขาอีกด้วย ใจดวงน้อยเต้นโครมครามไม่หยุด นี่เขาก็ยังโสดอยู่เหมือนกันเหรอ ไม่น่าเชื่อ ดูก็ไม่น่าจะเด็กแล้ว

“งั้นเราจะมาสอบถามเกี่ยวกับสเปคที่สาว ๆ กับหนุ่ม ๆ ชอบนะครับ ผมขอเลือกสาวสวยกับหนุ่มหล่อออกมาเป็นคู่แรกนะครับ”

ดีเจยื่นไมค์ให้ฟลายด์กับแบงค์คนละอัน ฟลายด์ยืนเอ่ออยู่บนเวทีข้าง ๆ กับแบงค์ พอเธอมายืนข้าง ๆ เขาเธอดูตัวเล็กตัวน้อยไปเลยทันที

“แหม ช่างเป็นคูู่ที่เหมาะสมกันมากเลยนะครับ ผู้หญิงก็สวย ผู้ชายก็หล่อ เอาละครับผมจะขอถามทั้งคู่นะครับว่ามีสเปคในฝันกันบ้างหรือเปล่า ให้สุภาพสตรีเป็นคนตอบก่อนแล้วกันครับ”

“ชอบผู้ชายผิวขาว ตาขีดเดียว สูงกว่าเธอไม่มาก ไม่ชอบผู้ชายกล้ามโต ไม่ชอบคนมีรอยสัก มีความเป็นผู้ใหญ่แต่ไม่ชอบคนแก่”

“ดูท่าแล้วผู้ชายที่ยืนข้าง ๆ เธอตอนนี้น่าจะผ่านคุณสมบัติไม่กี่ข้อเอง สงสัยหนุ่มหล่อในวันนี้คงจะไม่ใช่สเปคสาวสวย แล้วคุณผู้ชายละครับมีสเปคสาว ๆ ในดวงใจเป็นแบบไหน”

“ชอบผู้หญิงผมยาว หน้าม้า อบนิดหน่อย ผิวขาว ตัวเล็ก ไม่แต่งตัวไม่หวีผมก็ยังดูน่ารัก ยิ่งใส่แว่นยิ่งใช่เลยครับ”

ฟลายด์มองหน้าแบงค์ด้วยความสงสัย เขาคงจำเธอไม่ได้หรอกมั้ง ทุกอย่างที่เขาพูดมา มันคือตัวเธอเมื่อสองปีก่อน

“แต่จะว่าไปสเปคของหนุ่มหล่อก็แอบคล้ายสาวสวยคนนี้อยู่นะครับ เพียงแค่ไม่ได้ใส่แว่น หุ่นก็ไม่ได้อวบ นี่ถ้าลองใส่แว่นแล้วเพิ่มน้ำหนักอีกสักนิดนี่ใช่เลยนะครับทุกคนว่าไหม”

“ใช่”

“ทั้งคู่แลกไลน์กันไว้สิครับ เผื่อมีโอกาสสานต่อ”

“ไม่ค่ะ”

“ไม่ครับ”

“งั้นไม่เป็นไรครับ เชิญทั้งสองคนไปพักผ่อนได้ตามสบายเลย”

ฟลายด์ชวนเพื่อน ๆ กลับแต่ละคนเมาหัวทิ่มหัวตำ ยังดีที่ยังมีสามีของเพื่อนมาด้วยไม่อย่างนั้นเธอคงไม่สามารถพาใครกลับห้องได้ ดูสภาพแต่ละคนแล้วแทบจะนอนกองกันอยู่หน้าสถานบันเทิงกันอยู่แล้ว เอาง่าย ๆ เลยนะเมาแล้วเลื้อนฉิบหาย ถึงว่าสามีของแต่ละนางถึงไม่ปล่อยให้มากันเองแค่ผู้หญิง ก็เพราะแบบนี้นี่เอง

พอถึงห้องปุบฟลายด์ก็เดินโซซัดโซเซ ถอดเสื้อผ้าไปด้วยแล้วโยนเสื้อผ้าเตะ ๆ เข้ามุมห้องแล้วเกาะไปตามผนังห้องเดินเข้าไปอาบน้ำ เธอถือคติที่ว่าต่อให้จะเมาหัวถิ่ม ต่อจะให้คลานเข้าห้องน้ำ เธอก็จะต้องลากสังขารเข้าไปอาบน้ำก่อนเข้านอนให้ได้ คนรักความสะอาดก็เป็นงี้ แล้วภาพทุกอย่างก็โดนตัด เหมือนโดนปิดสวิทไฟไปในทันที