Masukคอนโดธนพัทธุ์
“ลัก...ลัก...พี่ไม่ไหวแล้ว...พี่ขอเถอะ...” ธนพัทธุ์ที่ตอนนี้อยากจะร้องไห้ออกมา เพราะยายตัวแสบเมาแล้วไม่ยอมนอน เอาแต่ร้องเพลงเสียงดังโวยวาย ไหนจะอ้วกเละเทะในห้องน้ำเต็มไปหมด ให้มันได้อย่างนี้สิ
“กรรมเวรอะไรของกูวะเนี่ย” ธนพัทธุ์สบถออกมาอย่างเหลืออด
“ลุงมาเต้นกัน” คนเมาก็ยังไม่ยอมนอน
“ไม่เอา! จะนอนแล้ว” ดีนะที่ห้องของเขาเก็บเสียง ไม่อย่างนั้นไม่อยากคิดเลยว่าจะโดนล้อให้ได้อายขนาดไหน
“เมาเหล้าหรือเมายาวะเนี่ย” ธนพัทธุ์สบถพร้อมทั้งใช้ผ้าห่มคลุมไปด้วย
ง่วงก็ง่วง หนวกหูก็หนวกหู โว้ย!!
หกโมงเช้า
ลักศิกาตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกเหมือนหัวจะระเบิด มองไปรอบห้องแล้วต้องตกใจ เพราะที่นี่ไม่ใช่ห้องของเธอ แล้วมันคือที่ไหนกันล่ะเนี่ย
เดี๋ยวนะ! ในขณะที่เธอกำลังคิดว่าตัวเองมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร สายตาก็สะดุดเข้ากับร่างสูงกำยำที่นอนอยู่ข้าง ๆ ทันที
“ไอ้ลุงบ้า!” ลักศิกาถีบเขาจนกระเด็นตกเตียงดังโครม คนที่หลับไม่รู้เรื่องถึงกับตกใจตื่นขึ้นมาทันที
“โอ๊ย! เป็นบ้าอะไรแต่เช้าเนี่ย แล้วเธอมามาถีบพี่ทำไมฮะ”
ลักศิกาที่เปลือยกายอยู่ใต้ผ้าห่มกำลังสั่นเทาเพราะความโกรธและเสียใจ เธอไม่น่าไว้ใจคนแบบเขาเลย ความหล่อไม่ได้ทำให้เขาเป็นคนดีขึ้นมาสินะ
“ทำไมพี่มันชั่วแบบนี้ ทำอะไรกับคนเมาได้ยังไงกัน ฮือ ๆ”
“เดี๋ยว ๆ ใครทำอะไรเธอ” ธนพัทธุ์เองก็ยังไม่เข้าใจกับท่าทีของลักศิกา
“จะใครล่ะ ก็พี่ไง นี่มันครั้งแรกของฉันนะ ไอ้คนบ้า ไอ้คนเลว ฉันเกลียดแก” อารมณ์มาเต็ม ด่าเป็นชุดพร้อมขว้างปาข้าวของใส่ธนพัทธุ์ไม่หยุด
“นี่เธอ เธอไม่เคยเหรอ” เขาถามขึ้นพลางยกยิ้มอย่างพอใจที่ได้ยินเช่นนั้น
“ฮือ ๆ คนบ้า ใครจะเคยล่ะ” คนไม่เคยยังร้องไห้โวยวายไม่หยุด
“แล้วเรื่องเมื่อคืนนี้ เธอจำอะไรได้บ้าง” ธนพัทธุ์อยากรู้เหมือนกันว่าคนไม่เคยเรื่องอย่างว่าจะจำอะไรได้บ้างเมื่อคืนนี้
“ฮือ ๆ จำไม่ได้อะ ใครจะไปจำได้” ลักศิกาเอาแต่ร้องไห้พลางเอาผ้าห่มคลุมโปงไว้
“เอาน่า ฉันจะรับผิดชอบเธอเอง ไม่ต้องร้องนะ” ธนพัทธุ์ลูบหัวคนใต้ผ้าห่ม อมยิ้มออกมาอย่างพอใจ
“จะรับผิดชอบยังไง” เธอแง้มใบหน้าออกมาจากผ้าห่มได้ก็เงยหน้าถามเขาอย่างสงสัย
“ก็เป็นแฟนกันไง”
“บ้าเหรอ! หนูไม่ได้ชอบลุงสักหน่อย”
“อยู่ ๆ กันไปเดี๋ยวก็ชอบเองแหละ”
“ไม่เอาอะ”
“ทำไม ฉันไม่ดีตรงไหน เธอรู้ไหมมีผู้หญิงอยากคบฉันเป็นแฟนตั้งเยอะแยะ” เขาพูดกับเธอด้วยน้ำเสียงที่จริงจังพลางยื่นหน้าหล่อเหลาเข้ามาใกล้ ๆ เธอ ลักศิกาเบะปากให้คนที่อ้างตัวว่ามีคนอยากคบเยอะแยะ
“ไม่รู้ จะกลับแล้ว ไปเปลี่ยนชุดก่อน”
“ตามใจ แล้วแต่เธอเลยนะ” ธนพัทธุ์ทำเป็นยักไหล่อย่างไม่สนใจ แต่จากนั้นเขาก็มาส่งเธอที่หอพักหญิงโดยอ้างว่าทำไปตามหน้าที่รุ่นพี่
หอพักหญิงสาม
หนูนารีบถามขึ้นทันทีที่ลักศิกาเปิดประตูห้องเดินเข้ามา
“นี่แกหายไปนอนที่ไหนมาลัก”
“เอ่อ คือ...” ลักศิกาไม่แน่ใจว่าจะบอกเพื่อนสนิทอย่างไรดี
“เอาความจริงยายลัก ฉันเพื่อนแกนะ”
“ฉันไปนอนคอนโดพี่พัทธุ์มา...” ลักศิกาก้มหน้าพูดพลางน้ำตาไหลอาบสองแก้ม
“พี่...พี่พัทธุ์ ธนพัทธุ์ ปีสามน่ะเหรอ” หนูนาเบิกตากว้างทันทีที่ได้ยินชื่อนั้น
“อือ...ใช่ ขะ...เขารังแกฉันด้วย” เธอสารภาพออกมา
หนูนาตกใจขึ้นไปอีกพร้อมลุกขึ้นยืน หลังจากที่ได้ยินเพื่อนสนิทบอกแบบนั้น
“อย่าบอกนะว่ามันข่มขืนแก”.
“ฮือ ๆ ทำยังไงดี ฉันพลาดไปแล้ว” ลักศิการ้องไห้หนักกว่าเดิม
“ไปแจ้งความจับมันเข้าคุกเสียให้เข็ด” หนูนารีบบอกเพื่อน ก่อนจะคิดแล้วพูดต่ออีกว่า “แต่ก่อนอื่น แกต้องไปตรวจร่างกายที่โรงพยาบาล มันใส่ถุงหรือเปล่า ถ้าไม่ใส่จะต้องมีอสุจิมันในตัวแกแน่ ๆ”
“ฉันไม่รู้” ลักศิกาพูดทั้งน้ำตา
“แกไม่รู้ได้ไงยายลัก” หนูนาโมโหกับคำว่าไม่รู้ของเพื่อนจริง ๆ
“ก็...ก็เมื่อคืนฉันเมาแล้วหลับไป ไม่รู้เกิดอะไรขึ้นบ้าง ฉันจำอะไรไม่ได้เลยหนูนา”
“เดี๋ยวนะ...” หนูนามองหน้าเพื่อนพร้อมกับดึงเสื้อเพื่อดูร่องรอยต่าง ๆ ตามซอกคอขาว อีกทั้งยังแกะกระดุมเสื้อดูบริเวณเนินหน้าอก ทว่ากลับไม่มีรอยอะไรเลย
“ลัก เอ่อ แกเจ็บบริเวณนั้นไหม แล้วมีเลือดออกหรือเปล่า”
“ไม่เจ็บ เลือดอะไรของแก ฉันไม่ได้เป็นเมนส์นะ” ลักศิกาถามอย่างไม่เข้าใจ
“แกแน่ใจนะว่าเขาทำอะไรมิดีมิร้ายกับแกน่ะ”
“เออสิ ก็พอฉันตื่นมา ฉันก็อยู่ในสภาพเปลือยล่อนจ้อน ไม่ได้ใส่เสื้อผ้าเลยนะ ถ้าไม่ได้ทำอะไรจะแก้ผ้าทำไม”
“แกลองนึกดูดี ๆ ก่อน ถ้าเกิดไปแจ้งความแล้วเขาไม่ได้ทำอะไรแก คนที่จะติดคุกข้อหาแจ้งความเท็จคือแกนะ” หนูนาพยายามพูดดึงสติเพื่อนรักที่คิดเตลิดไปไหนต่อไหนแล้วก็ไม่รู้
“ฮือ ๆ ...ฉันไม่รู้อะ” ลักศิกายังคงร้องไห้
“โทรศัพท์ ใช่ โทรไปถามเลยดีกว่า แกมีเบอร์พี่พัทธุ์หรือเปล่า” หนูนาถามขึ้น ขืนรอยายนี่คงไม่ได้เรื่องได้ราว
“มี” ลักศิกาตอบพร้อมทั้งปาดน้ำตา
“เอามา ฉันโทรเอง” หนูนาดึงโทรศัพท์ไปและกดโทรหาธนพัทธุ์
เมื่อเด็กแฝดได้สิบสองเดือน “ดีใจจัง ลูกเราเดินได้แล้ว” ลักศิกาฟังสามีพูดแล้วอดยิ้มไม่ได้ สามีเธอยังไม่รู้ว่าความเหนื่อยระดับใหม่กำลังเริ่มต้นขึ้น และไม่นานก็เป็นอย่างที่เธอคิด เนื่องจากคนเป็นพ่อที่แทบไม่ได้หยุดพักเพราะต้องเดินตามลูกทั้งวัน เขาแอบสงสัยไม่ได้ว่านี่ลูกเขากินนมผสมเครื่องดื่มชูกำลังหรือไง เพราะพวกเด็ก ๆ คึกคักเดินได้เดินดีทั้งวัน วันนี้เขาพาลูก ๆ เดินเล่นในสนามหน้าบ้าน ทั้งที่มีพี่เลี้ยงสองคนยังตามแทบไม่ทัน แบบนี้สินะที่เมียรักเคยบอกว่า ยิ่งโตยิ่งเหนื่อย“อย่าเพิ่งวิ่งลูก เดี๋ยวล้ม”“ว้าก ๆ ๆ ๆ ๆ” ยังไม่ทันที่จะพูดอะไรต่อ เสียงลิตาร้องดังเพราะว่าล้มหน้าทิ่มจูบสนามหญ้า“โอ๋ ๆ ๆ ไม่เป็นไรนะคนสวย พ่ออยู่นี่แล้ว ไม่เจ็บนะครับ”“ว้าก ๆ ๆ” และแล้วอีกเสียงก็ดังขึ้น เพราะเห็นน้องสาวฝาแฝดร้องจึงร้องตาม“ลุง เกิดอะไรขึ้น” ลักศิกาที่กลับมาจากทำงานเห็นความวุ่นวายและเสียงร้องหน้าบ้านตรงสนามหญ้า ธนพัทธุ์เห็นหน้าเมียรักก็ดีใจมาก มีตัวช่วยแล้ว“ไม่ร้องนะคะ พี่พุท ฮึบค่ะลูกฮึบ” เด็กชายพุทธะที่พยายามฮึบตามที่แม่บอก เพียงไม่นานก็หยุดร้อง ทำให้น้องสาวฝาแฝดที่ตอนแรกร้องก่อนก็หยุดตาม
เขาชอบเป็นครู...ชอบที่ได้ถ่ายทอดความรู้ให้ลูกศิษย์ ชอบที่ได้พูดคุยเรื่องวิชาการกับอาจารย์ท่านอื่น ๆ และนั่นก็ทำให้เขายังคงเป็นแค่อาจารย์ธรรมดา ไม่ได้มีตำแหน่งอื่น ๆ ในมหาวิทยาลัย เพราะเขาไม่คิดจะรับตำแหน่งอะไรที่มันสูงขึ้น เพราะถ้ายิ่งสูงขึ้นนั่นหมายความว่างานบริหารอื่น ๆ ต้องตามมา เขาไม่ต้องการเป็นผู้บริหาร เขาต้องการเป็นครูที่ได้ให้ความรู้กับลูกศิษย์อย่างเต็มที่เท่านั้น และความฝันสูงสุดของธนพัทธุ์คือการเลี้ยงลูกอยู่บ้าน ดูมันเป็นความฝันง่าย ๆ แต่ทำไมเขากลับทำไม่ได้ คิดแล้วชายหนุ่มก็อดเศร้าไม่ได้ “ลุง ลักว่าเราไปบนขอลูกกันไหม หรือไปดูหมอดูดี?”“หนูจบวิศวะจริงหรือเปล่าเนี่ย”“อ้าว ลุงไม่เชื่ออย่าลบหลู่นะคะ พี่หนึ่งที่ยอมใจอ่อนกับพี่นายเนี่ยเพราะพี่นายไปบนเจ้าที่นะ ถึงได้มา”“จริงอะ”“จริงค่ะ แล้วที่จีน่าได้ผัวรวยและหล่อขนาดนั้น เฮียคิดว่าเพราะอะไร”“เพราะอะไร อย่าบอกนะว่าจีน่าไปบนเจ้าที่มาอีก”“เปล่า นางแค่มอมเหล้าแล้วลากเข้าห้อง”“หนู เดี๋ยวนี้หลอกพี่นะ...เราเนี่ย”“หนูแค่ไม่อยากให้ลุงเครียด ถ้าเราไม่มีลูกก็ไม่เป็นไรนะคะ ขอแค่เราอยู่ด้วยกันแบบนี้ตลอดไป ถ้าเขาจะมาอ
“เปล่า พี่เจอหนูตัวเป็น ๆ ตอนที่งานโอเพนเฮาส์ ตอนนั้นพี่อยู่ปีสอง มาช่วยงานพี่หนึ่ง หนูมากับเพื่อน ใส่ชุดนักเรียนน่ารักมาก”“ลุง...จำหนูได้ด้วยเหรอ ทำไมลุงไม่เคยเล่าเลย”“ตอนนั้นหนูมากับเพื่อนสองคนใช่ไหม พี่หนึ่งเป็นคนแนะนำคณะของเรา ส่วนพี่ยืนข้างโต๊ะลงทะเบียน หนูร้องไห้ทำไมล่ะคะ”“ลุง...ชอบหนูตั้งแต่ตอนนั้นเหรอ” น้ำตาที่ไหลออกมาด้วยความอิ่มใจ เขารักเธอมาก เธอรู้เรื่องนั้นดี แต่ไม่เคยรู้ว่าเขารักเธอตั้งแต่แรกพบ มันมีจริงเหรอรักแรกพบ“อือ แต่ก็ไม่คิดว่าหนูจะมาเรียนที่นี่ พี่ตั้งใจว่าถ้าหนูมาเรียนที่นี่จริง ๆ พี่จะจีบหนูทันที”“หนูยังแปลกใจเลยว่าทำไมลุงจีบหนูเร็วจัง ที่แท้ก็แอบรักหนูมานานแล้วนี่เอง”“อือ”“คนแก่นี่อายหน้าแดงด้วย หนูรักลุงนะคะ” เธอเข้าไปกอดลุงรหัสแน่น ซบหน้าลงตรงหน้าอกของเขาตอนนี้เขาไม่ใช่แค่ลุงรหัสหรือรุ่นพี่แต่เขาคือสามี คือคู่ชีวิต คือคนที่เธอฝากชีวิตไว้ตลอดไป...ตอนพิเศษ 1 ลุงพัทธุ์กับหนูลัก “ลุง ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะ” ลักศิกาเอ่ยทักสามี คนที่ได้ยินแค่เสียงก็คงคิดว่าสามีของเธอเป็นตาแก่แว่นหนา แต่เปล่าเลย เขาเพิ่งอายุจะย่างสามสิบปี ผู้มีความหล่อเหลา ตอนนี
“เอ่อ คงไม่เคยมั้งครับ”“แต่นุ่นว่านุ่นคุ้นหน้าพี่พัทธุ์มากเลยนะคะ”“หน้าพี่คงโหลมั้งครับ” ไม่รู้จัก อย่ายุ่ง ขอร้อง“ขอไลน์หน่อยได้ไหมคะพี่พัทธุ์”บอกว่าไม่เคยเจอ ยังจะขอไลน์อีก“เมียพี่ดุค่ะ เกรงว่าจะไม่ได้” ปฏิเสธขนาดนี้ คงยอมฟังง่าย ๆ นะ“มีเจ้าของแล้วเหรอคะ เสียดายจัง” หล่อนยังคงหยอดเขาต่อทางด้านลักศิกายืนมองไปที่โต๊ะที่ลุงนั่งได้สักพักแล้ว ไม่เข้าใจว่าสาวเจ้าที่นั่งข้างเต็งหนึ่ง แต่ทำไมขาเธอจึงเขี่ยขาลุงของเธอ หมายความว่าไง แถมยังยื่นมือถือให้เขาด้วย และด้วยความเร็วแสง เธอเดินไปหาธนพัทธุ์ทันที“พี่พัทธุ์ขา...กลับบ้านกันไหมคะ เมียง่วงนอนแล้ว” สาวเจ้าชะงักเก็บมือถืออย่างรวดเร็ว“หนูง่วงแล้วเหรอคะ” เขาดึงตัวเธอมานั่งตรงหน้าขา คางก็เกยตรงไหล่เธอไว้...ดีงาม สามีน่ารักที่สุด เธอชายตาไปหาชะนีข้างหน้า แล้วยิ้มให้แบบผู้ชนะ“นี่ใครคะ เพื่อนพี่หนึ่งเหรอ” เธอแกล้งถาม เพราะถ้าถามว่าเพื่อนเต็งหนึ่งแสดงว่าหล่อนหน้าแก่“อ๋อ ไม่ใช่หรอกจ้ะ น้องนุ่น เพิ่งรู้จักกันน่ะ” เต็งหนึ่งยิ้มแห้ง รู้ละสิว่าเธอรายงานชญาดาแน่ถ้าเขานอกลู่นอกทาง“พี่นายบอกให้พี่หนึ่งไปหาตรงโน้นค่ะ” เธอชี้ไปทางที่ชญาดาอยู่“ครับ
“ลุง ไม่ต้องเลย ไม่เคยได้อาบจริงสักที กว่าจะได้ออกมาเกือบชั่วโมงทุกทีเลย หนูไม่หลงกลลุงหรอก” เดี๋ยวนี้เธอเริ่มรู้ทันแล้วเขาชอบจริง ๆ นั่นแหละ ห้องน้ำที่มีทั้งกระจก มีทั้งอ่าง ชอบสุด ๆ อยู่แล้ว อุ้มเลยแล้วกัน“ลุงปล่อย เดี๋ยวหล่น ไม่เอา...เดี๋ยวไปช้า” เรื่องอะไรจะยอมปล่อย รอมาทั้งวัน“สัญญาว่าไม่นาน...นะ ๆ เมียจ๋า”“อือ...อ้า...อ้า...”ห้าสิบนาทีผ่านไป“ลุง...พอเถอะ หนูไม่ไหวแล้ว อือ” ...สุดท้ายเมียลักก็โดนผัวพัทธุ์หลอกจนได้ผับ SSS งานวันเกิดจีน่า “ทำไมเพิ่งมายายลัก...อย่าบอกนะว่ามัวแต่จัดอยู่”นั่นไงเพื่อนของเธอ พวกนางคือนักสืบโคนัน จีน่าพูดเสร็จก็หันไปแซวธนพัทธุ์ต่อ“พี่พัทธุ์ ทำไมขาอ่อนขนาดนั้นคะ” ธนพัทธุ์บอกนางว่าไปวิ่งมาเลยเหนื่อย“เอ่อ คือใช้เวลาอาบน้ำกันสองคนนานไปหน่อย”“กรี๊ด ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ” เสียงกรี๊ดรัว ๆ ของเพื่อนเธอ เธอขอแทรกแผ่นดินหนีตรงนี้ได้ไหม อายมากเลย ดูลุงตอบสิ“อ้ะนี่ของขวัญ.สุขสันต์วันเกิดนะเพื่อนรัก รักแกนะ” เธอรีบตัดบทอวยพรวันเกิดก่อนที่จีน่าจะหลอกถามลุงไปมากกว่านี้ คนนั้นยิ่งโกหกไม่เนียนด้วยธนพัทธุ์ไปนั่งรวมกับกลุ่มพี่หนึ่ง พี่ตะวัน กลุ่มนั้นนั่งรวมตั
“พี่รักหนู อือ...อือ...” เสียงเขากระซิบข้างหูพร้อมกับจังหวะที่แรงเร็ว และร่างของทั้งคู่เกร็งจนถึงปลายทางพร้อมกันอีกครั้ง และเธอรู้ว่าบทรักคืนนี้คงไม่ใช่แค่รอบเดียวอย่างแน่นอนธนพัทธุ์นอนทับบนร่างของเธอพร้อมทั้งกระซิบข้างหูเบา ๆ“ขอโทษนะ” เขาขอโทษเธอเรื่องอะไร“ขอโทษเรื่องอะไรคะ”“ขอโทษที่แตกเร็วไปหน่อย มันอัดอั้นมาหลายวัน” นั่นไง เล่นเอาคนฟังหน้าแดงไปอีก“ไม่เร็วนะคะ” เธอพูด ก้มหน้าอย่างอาย ๆ“หนูก็ไม่เร็วสิ แตกไปหลายน้ำนี่” จะพูดทำไมเนี่ย คนยิ่งอายอยู่“บ้า” เธอได้แต่ค้อนแล้วก็ทุบลงบนไหล่แกร่ง ก่อนที่คนบนตัวจะพูดขึ้นมาเสียงเบา แต่ทำให้เธอขนลุกซู่ทีเดียว“ไปลองอ่างอาบน้ำกันหน่อยดีกว่า”“ลุง” ยังไม่ทันจะพูดอะไร ตัวเธอก็ลอยขึ้นไปอยู่บนอ้อมแขนคนที่ตอนนี้เธอเรียกได้เต็มปากแล้วว่าเป็นสามีตอนนี้เขาก็เรียนจบสามปีครึ่งอย่างที่ตั้งใจ ส่วนลักศิกาเรียนปีสองเทอมสองแล้ว สำหรับอนาคต ตอนแรกเขาอยากจะเปิดบริษัทกับเพื่อน แต่การเปิดบริษัทมันอาจต้องมีเวลา ซึ่งตอนนี้เขายังไม่อยากจะเสียเวลาไปกับตรงนั้นสักเท่าไร เขาอยากอยู่กับเมียมากกว่า อยากมีเวลาขับรถรับส่งเธอ ไปเที่ยวกัน ติวหนังสือให้เธอ ใช้เวลาของสองเร
“ว้าย ลุงอุ้มหนูทำไม” “ท่าทางเดินลำบาก...เดี๋ยวพี่พาไปอาบน้ำ” “ไม่เคยได้อาบน้ำอย่างเดียวหรอก ถ้าลุงจะอาบให้เนี่ย” ก็จริงไหมล่ะ ทุกครั้งที่ลุงพาเธอไปอาบน้ำ ต้องจัดทุกครั้งในนั้น เพราะมันมีทั้งกระจก ทั้งน้ำ ทั้งอ่างที่ลุงชอบเหลือเกิน คิดแล้วยังสยิวตลอด “เมื่อคืนพี่ยอมหนู
“คนนั้นก็สวยนะ น้องนุ่น” จีน่ากล่าว“คนนั้นก็โอเคนะ น้องสตาร์ ได้ยินว่าดังอยู่แล้วนะ เป็นเน็ตไอดอล มียอดผู้ติดตามในไอจีเป็นล้านเชียว” หนูนากล่าว“เราส่งได้สองคนไม่ใช่เหรอ ก็ส่งทั้งสองคนเลย” เธอพูดขึ้น“เออ ใช่ เดี๋ยวเรียกน้องมาคุยดีกว่านะ” นิชาพูดขึ้น“สวัสดีค่ะ หนูชื่อนุ่นค่ะ สาขาวิศวะคอมพ์ค่ะ”“ส
“บ้า อายพี่คนขายหน่อย”“อายทำไมคนรักกัน” เขาพูดก่อนจะกดทั้งริมฝีปากและจมูกลงมาหอมแก้มลักศิกาไปหนึ่งฟอด...หลังออกมาจากร้านเพชรพร้อมกับแหวนคู่รักหนึ่งคู่ พวกเขาก็ขับรถเตรียมตัวกลับหอ“เย็นนี้ชวนเพื่อนหนูมาดินเนอร์สิ พี่เลี้ยงเอง” ธนพัทธุ์เสนอ“จริงอะ” ไม่รอช้า ลักศิการีบกดเข้าไลน์โทรแบบกลุ่มทันที“ส
เชี่ยละ เห็นเขาเป็นอะไร แฟนเป็นเมนส์ ยังจะให้ปล้ำแฟนอีกหรือไง“ครับ ๆ รีบคิดเงินเลย” เขาก็บ้าซื้อตาม เฮ้อ...รีบกลับดีกว่า“รับขนมจีบ ซาลาเปาด้วยไหมคะ”“อ๋อ ไม่ครับ”“สรุปสามรายการ ผ้าอนามัยกับถุงยางอนามัยสองกล่องนะคะ”อ้าว…จะทวนทำไมเนี่ย หมดกันชื่อเสียงที่เขารักษามาหลายปีผู้หญิงที่ต่อคิวจากเขาหัวเ







