LOGIN“ลัก ดื่มได้ไหม” ชญาดาเอ่ยถามน้องรหัสในขณะที่กำลังจะสั่งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มาให้น้องรหัส
“ได้ค่ะ” อีกแค่สองเดือนเธอก็จะอายุครบยี่สิบแล้ว ทำไมจะดื่มเหล้าไม่ได้
“อายุเท่าไหร่กันถึงคิดจะดื่มเหล้า” ธนพัทธุ์พูดด้วยน้ำเสียงประชดประชัน
“อีกไม่กี่เดือนก็ยี่สิบแล้ว ดื่มได้สิคะ ฮึ!”
ลักศิกาพูดพร้อมค้อนเขาไปทีหนึ่งอย่างอวดดี โต๊ะของพวกเขาเป็นโชฟาสองตัวคู่กัน หนึ่งตัวนั่งได้สองคน ชญาดานั่งข้างเต็งหนึ่ง ทำให้ลักศิกาต้องมานั่งข้างลุงพัทธุ์
ตอนนี้เธอไม่ค่อยรู้สึกอึดอัดกับเขาเหมือนตอนเจอกันแรก ๆ แล้ว เพราะหลังจากพูดคุยกันมากขึ้น ถึงได้รู้ว่าธนพัทธุ์ก็ไม่ใช่คนดุหรือหยิ่งอย่างที่เธอมองเขาแต่แรก
พอดื่มไปสักยี่สิบนาที ลักศิกาก็รู้สึกเมานิด ๆ คนเมาหันไปมองผู้ชายที่นั่งข้างเธอ ทำไมลุงพัทธุ์ของเธอหล่อจัง ปกติตอนกลางวันก็ว่าเขาหล่อแล้วนะ ตอนกลางคืนยิ่งหล่อมากขึ้นไปอีก ยิ่งใกล้ยิ่งหล่อ กลิ่นน้ำหอมอ่อน ๆ แบบของผู้ชายบนตัวเขายิ่งทำให้เขาดูมีเสน่ห์น่าหลงใหลมากมายจนเกินต้าน
‘ลัก ตื่น ๆ แกเมาเปล่าเนี่ย จะไปหลงเขาได้ไง จำที่ยายหนูนาเล่าให้ฟังไม่ได้เหรอ ว่าพี่พัทธุ์เนี่ยติดอันดับผู้ชายเย็นชาถึงสามปีซ้อน ไม่แคร์ใคร ไม่มีแฟน มีสาว ๆ มาบอกรักเยอะมากมาย แต่เจ้าตัวก็เล่นปฏิเสธทุกคนจนต้องร้องไห้กลับไปกันหมด เขาไม่เคยคบใครเลย อีกทั้งยังเป็นคนที่มีโลกส่วนตัวสูงมาก ๆ ถึงจะเรียนเก่ง แต่ก็ไม่เคยติวให้ใคร ไม่สุงสิงกับใครเลย’
“มองขนาดนี้ คิดอยากจะทำเหมือนน้องริสาเหรอ” ธนพัทธุ์กระซิบข้างหูลักศิกา ทำให้สติของเธอกลับมาอีกครั้ง
“บ้า ใครเขาจะคิดแบบนั้นกับคนแก่อย่างลุงล่ะ”
“ให้มันจริงเถอะ...แล้วอย่ามา...จุด...จุด...ล่ะ...”
“หลงตัวเอง”
“อย่าดื่มเยอะ ขี้เกียจแบกกลับ” ธนพัทธุ์ก้มลงมากระซิบอีกครั้ง ในตอนนี้เองที่เธอเพิ่งสังเกตว่าเขาดื่มแค่เพียงน้ำเปล่าเท่านั้น
“ลุงไม่ดื่มเหรอ”
“ไม่อะ ต้องขับรถไปส่งเธออีก”
“ฮึก...อึก” จู่ ๆ เธอก็สะอึกขึ้นมาเฉยเลย คนสะอึกอดคิดไม่ได้ว่าใครมานินทาเธอเวลานี้นะ
“ลุงจะไปส่งฉันเหรอ”
“ใช่สิ ถ้าฉันไม่ไปส่ง แล้วใครจะไปส่งเธอ พี่เต็งหนึ่งกับยายนายคงนั่งอยู่อีกนาน หวานกันเสียขนาดนั้น” เขาพูดพลางเบ้ปากไปทางเต็งหนึ่งกับชญาดา
ลักศิกาก็เห็นด้วยตามนั้น เพราะตอนนี้มือเต็งหนึ่งโอบเอวบางของชญาดาไว้ พูดคุยกันกะหนุงกะหนิงจนลักศิกาและธนพัทธุ์กลายเป็นธาตุอากาศที่ไม่มีตัวตนไปแล้ว
“เมาแล้วมั้งเนี่ย” จู่ ๆ ธนพัทธุ์ก็ใช้สองมือประคองสองข้างแก้มของเธอแล้วบีบจนปากเธอจู๋ยื่นออกมา แก้มทั้งสองข้างของลักศิการ้อนขึ้นมาทันที สายตาของเขาที่จ้องมองมาประสานกับสายตาเธออยู่นาน หญิงสาวอดคิดไม่ได้ว่าตอนนี้แก้มทั้งสองข้างคงแดงไปหมด ดีที่ไฟในผับช่วยอำพรางเอาไว้ได้บ้าง ไม่อย่างนั้นเขาคงรู้ว่าเธออายแค่ไหน
“อึก...อึก...” ลักศิกายังสะอึกไม่หยุด
ไอ้ลุงบ้าทำไมน่ารักอย่างนี้ อย่าเอาหน้ามาใกล้แบบนี้สิ หัวใจมันเต้นแรงนะ เธอได้แต่บ่นในใจกับการกระทำที่ทำให้ใจเต้นแรงของเขา
“อือ...ปล่อย...เล่นอะไรเนี่ย” เธอโวยวายก่อนจะพยายามผลักมือเขาออก
“แค่จับแก้ม...ทำเป็นโวยวายไปได้” ธนพัทธุ์บ่นพร้อมกับปล่อยมือออกอย่างเสียดาย รู้สึกว่าแก้มของเธอนุ่มมาก
“กลับกันเถอะค่ะ นี่ก็สี่ทุ่มกว่าแล้ว กว่าจะถึงหอก็ห้าทุ่มพอดี” ลักศิกาเอ่ยชวนธนพัทธุ์
“พี่หนึ่ง พี่นาย ลักกลับก่อนนะคะ ไว้นัดเจอกันใหม่ค่ะ” เธอกล่าวลารุ่นพี่ทั้งสอง ทว่าในจังหวะที่ลุกขึ้นนั้นทำเอาเธอเซจนเกือบล้มด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ ดีที่ธนพัทธุ์คว้าเอวเธอไว้ได้ทัน
“ไหวไหมเนี่ย...” ธนพัทธุ์ถามเธอ
“ไหวไหมลัก...” ชญาดาเองก็ถามเธอด้วยความเป็นห่วง
“ไหวค่ะ แค่นี้สบายมาก” ลักศิกาตอบพร้อมยิ้มหวาน ตาปรือนิด ๆ
“เคยดื่มไหมเนี่ย” ธนพัทธุ์ถามเธอเบา ๆ
“ไม่เคย”
“กูว่าแล้ว ไม่เคยแล้วยังจะดื่มเข้าไปอีก เวรละ!” ธนพัทธุ์สบถออกมาอย่างไม่พอใจ แล้วหันไปบอกลาอีกสองคน “กลับแล้วพี่หนึ่ง ยายนาย เดี๋ยวพี่ดูแลลักเอง”
ธนพัทธุ์เดินโอบประคองลักศิกามาที่รถของเขา แต่ยังไม่ทันจะขึ้นรถ เธอก็อ้วกตรงข้างรถเขาทันที
“ลักศิกา!!” เขาเรียกเธออย่างเหลืออด
เอาแล้วไงยายตัวแสบ...ยังไม่ทันไรเลย ออกลายเสียแล้ว
“ไหวไหม...เอานี่น้ำ...ดื่มน้ำก่อน” ธนพัทธุ์พูดพลางยื่นขวดน้ำให้หลังจากเปิดไปเปิดล็อกประตูรถเพื่อหยิบขวดน้ำเปล่าออกมา แล้วจึงประคองหญิงสาวเข้าไปนั่งในรถ
“เวียนหัวจัง มึนอะ ง่วงนอน” ลักศิกาผู้เก่งกาจ แต่ต้องพ่ายแพ้ให้แก่เหล้าเพียงไม่กี่แก้ว เธอยังคงยื่นคออ้วกอีกสองครั้งนอกตัวรถ ก่อนที่จะกลับมานั่งในรถคอพับไปเบาะผู้โดยสาร
“ยายลัก...ยายลัก...ตื่นก่อน ตื่น ๆ หอเธออยู่ไหนบอกมาเร็ว เดี๋ยวจะไม่ทันหอปิด” ธนพัทธุ์พยายามเรียกลักศิกา แต่แม่ตัวดีดันหลับไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เขาก้มมองนาฬิกาก่อนจะสบถออกมาอย่างหัวเสีย
“ฉิบหาย! อีกไม่กี่นาทีก็จะห้าทุ่มแล้ว เล่นกูแล้วไหมล่ะยายตัวแสบ”
ชายหนุ่มรีบปิดประตูให้หญิงสาวแล้วอ้อมขึ้นมานั่งฝั่งคนขับ สตาร์ตรถแล้วหันมาเรียกอีกรอบ
“ลัก...ลัก...ลัก” ไม่ว่าจะพยายามเรียกเท่าไร เธอก็ไม่ยอมตื่น...
เอาไงดีวะเนี่ย คงไม่มีที่อื่นให้ไปแล้วละ นอกจากคอนโดของเขา
เมื่อเด็กแฝดได้สิบสองเดือน “ดีใจจัง ลูกเราเดินได้แล้ว” ลักศิกาฟังสามีพูดแล้วอดยิ้มไม่ได้ สามีเธอยังไม่รู้ว่าความเหนื่อยระดับใหม่กำลังเริ่มต้นขึ้น และไม่นานก็เป็นอย่างที่เธอคิด เนื่องจากคนเป็นพ่อที่แทบไม่ได้หยุดพักเพราะต้องเดินตามลูกทั้งวัน เขาแอบสงสัยไม่ได้ว่านี่ลูกเขากินนมผสมเครื่องดื่มชูกำลังหรือไง เพราะพวกเด็ก ๆ คึกคักเดินได้เดินดีทั้งวัน วันนี้เขาพาลูก ๆ เดินเล่นในสนามหน้าบ้าน ทั้งที่มีพี่เลี้ยงสองคนยังตามแทบไม่ทัน แบบนี้สินะที่เมียรักเคยบอกว่า ยิ่งโตยิ่งเหนื่อย“อย่าเพิ่งวิ่งลูก เดี๋ยวล้ม”“ว้าก ๆ ๆ ๆ ๆ” ยังไม่ทันที่จะพูดอะไรต่อ เสียงลิตาร้องดังเพราะว่าล้มหน้าทิ่มจูบสนามหญ้า“โอ๋ ๆ ๆ ไม่เป็นไรนะคนสวย พ่ออยู่นี่แล้ว ไม่เจ็บนะครับ”“ว้าก ๆ ๆ” และแล้วอีกเสียงก็ดังขึ้น เพราะเห็นน้องสาวฝาแฝดร้องจึงร้องตาม“ลุง เกิดอะไรขึ้น” ลักศิกาที่กลับมาจากทำงานเห็นความวุ่นวายและเสียงร้องหน้าบ้านตรงสนามหญ้า ธนพัทธุ์เห็นหน้าเมียรักก็ดีใจมาก มีตัวช่วยแล้ว“ไม่ร้องนะคะ พี่พุท ฮึบค่ะลูกฮึบ” เด็กชายพุทธะที่พยายามฮึบตามที่แม่บอก เพียงไม่นานก็หยุดร้อง ทำให้น้องสาวฝาแฝดที่ตอนแรกร้องก่อนก็หยุดตาม
เขาชอบเป็นครู...ชอบที่ได้ถ่ายทอดความรู้ให้ลูกศิษย์ ชอบที่ได้พูดคุยเรื่องวิชาการกับอาจารย์ท่านอื่น ๆ และนั่นก็ทำให้เขายังคงเป็นแค่อาจารย์ธรรมดา ไม่ได้มีตำแหน่งอื่น ๆ ในมหาวิทยาลัย เพราะเขาไม่คิดจะรับตำแหน่งอะไรที่มันสูงขึ้น เพราะถ้ายิ่งสูงขึ้นนั่นหมายความว่างานบริหารอื่น ๆ ต้องตามมา เขาไม่ต้องการเป็นผู้บริหาร เขาต้องการเป็นครูที่ได้ให้ความรู้กับลูกศิษย์อย่างเต็มที่เท่านั้น และความฝันสูงสุดของธนพัทธุ์คือการเลี้ยงลูกอยู่บ้าน ดูมันเป็นความฝันง่าย ๆ แต่ทำไมเขากลับทำไม่ได้ คิดแล้วชายหนุ่มก็อดเศร้าไม่ได้ “ลุง ลักว่าเราไปบนขอลูกกันไหม หรือไปดูหมอดูดี?”“หนูจบวิศวะจริงหรือเปล่าเนี่ย”“อ้าว ลุงไม่เชื่ออย่าลบหลู่นะคะ พี่หนึ่งที่ยอมใจอ่อนกับพี่นายเนี่ยเพราะพี่นายไปบนเจ้าที่นะ ถึงได้มา”“จริงอะ”“จริงค่ะ แล้วที่จีน่าได้ผัวรวยและหล่อขนาดนั้น เฮียคิดว่าเพราะอะไร”“เพราะอะไร อย่าบอกนะว่าจีน่าไปบนเจ้าที่มาอีก”“เปล่า นางแค่มอมเหล้าแล้วลากเข้าห้อง”“หนู เดี๋ยวนี้หลอกพี่นะ...เราเนี่ย”“หนูแค่ไม่อยากให้ลุงเครียด ถ้าเราไม่มีลูกก็ไม่เป็นไรนะคะ ขอแค่เราอยู่ด้วยกันแบบนี้ตลอดไป ถ้าเขาจะมาอ
“เปล่า พี่เจอหนูตัวเป็น ๆ ตอนที่งานโอเพนเฮาส์ ตอนนั้นพี่อยู่ปีสอง มาช่วยงานพี่หนึ่ง หนูมากับเพื่อน ใส่ชุดนักเรียนน่ารักมาก”“ลุง...จำหนูได้ด้วยเหรอ ทำไมลุงไม่เคยเล่าเลย”“ตอนนั้นหนูมากับเพื่อนสองคนใช่ไหม พี่หนึ่งเป็นคนแนะนำคณะของเรา ส่วนพี่ยืนข้างโต๊ะลงทะเบียน หนูร้องไห้ทำไมล่ะคะ”“ลุง...ชอบหนูตั้งแต่ตอนนั้นเหรอ” น้ำตาที่ไหลออกมาด้วยความอิ่มใจ เขารักเธอมาก เธอรู้เรื่องนั้นดี แต่ไม่เคยรู้ว่าเขารักเธอตั้งแต่แรกพบ มันมีจริงเหรอรักแรกพบ“อือ แต่ก็ไม่คิดว่าหนูจะมาเรียนที่นี่ พี่ตั้งใจว่าถ้าหนูมาเรียนที่นี่จริง ๆ พี่จะจีบหนูทันที”“หนูยังแปลกใจเลยว่าทำไมลุงจีบหนูเร็วจัง ที่แท้ก็แอบรักหนูมานานแล้วนี่เอง”“อือ”“คนแก่นี่อายหน้าแดงด้วย หนูรักลุงนะคะ” เธอเข้าไปกอดลุงรหัสแน่น ซบหน้าลงตรงหน้าอกของเขาตอนนี้เขาไม่ใช่แค่ลุงรหัสหรือรุ่นพี่แต่เขาคือสามี คือคู่ชีวิต คือคนที่เธอฝากชีวิตไว้ตลอดไป...ตอนพิเศษ 1 ลุงพัทธุ์กับหนูลัก “ลุง ทำไมทำหน้าอย่างนั้นล่ะ” ลักศิกาเอ่ยทักสามี คนที่ได้ยินแค่เสียงก็คงคิดว่าสามีของเธอเป็นตาแก่แว่นหนา แต่เปล่าเลย เขาเพิ่งอายุจะย่างสามสิบปี ผู้มีความหล่อเหลา ตอนนี
“เอ่อ คงไม่เคยมั้งครับ”“แต่นุ่นว่านุ่นคุ้นหน้าพี่พัทธุ์มากเลยนะคะ”“หน้าพี่คงโหลมั้งครับ” ไม่รู้จัก อย่ายุ่ง ขอร้อง“ขอไลน์หน่อยได้ไหมคะพี่พัทธุ์”บอกว่าไม่เคยเจอ ยังจะขอไลน์อีก“เมียพี่ดุค่ะ เกรงว่าจะไม่ได้” ปฏิเสธขนาดนี้ คงยอมฟังง่าย ๆ นะ“มีเจ้าของแล้วเหรอคะ เสียดายจัง” หล่อนยังคงหยอดเขาต่อทางด้านลักศิกายืนมองไปที่โต๊ะที่ลุงนั่งได้สักพักแล้ว ไม่เข้าใจว่าสาวเจ้าที่นั่งข้างเต็งหนึ่ง แต่ทำไมขาเธอจึงเขี่ยขาลุงของเธอ หมายความว่าไง แถมยังยื่นมือถือให้เขาด้วย และด้วยความเร็วแสง เธอเดินไปหาธนพัทธุ์ทันที“พี่พัทธุ์ขา...กลับบ้านกันไหมคะ เมียง่วงนอนแล้ว” สาวเจ้าชะงักเก็บมือถืออย่างรวดเร็ว“หนูง่วงแล้วเหรอคะ” เขาดึงตัวเธอมานั่งตรงหน้าขา คางก็เกยตรงไหล่เธอไว้...ดีงาม สามีน่ารักที่สุด เธอชายตาไปหาชะนีข้างหน้า แล้วยิ้มให้แบบผู้ชนะ“นี่ใครคะ เพื่อนพี่หนึ่งเหรอ” เธอแกล้งถาม เพราะถ้าถามว่าเพื่อนเต็งหนึ่งแสดงว่าหล่อนหน้าแก่“อ๋อ ไม่ใช่หรอกจ้ะ น้องนุ่น เพิ่งรู้จักกันน่ะ” เต็งหนึ่งยิ้มแห้ง รู้ละสิว่าเธอรายงานชญาดาแน่ถ้าเขานอกลู่นอกทาง“พี่นายบอกให้พี่หนึ่งไปหาตรงโน้นค่ะ” เธอชี้ไปทางที่ชญาดาอยู่“ครับ
“ลุง ไม่ต้องเลย ไม่เคยได้อาบจริงสักที กว่าจะได้ออกมาเกือบชั่วโมงทุกทีเลย หนูไม่หลงกลลุงหรอก” เดี๋ยวนี้เธอเริ่มรู้ทันแล้วเขาชอบจริง ๆ นั่นแหละ ห้องน้ำที่มีทั้งกระจก มีทั้งอ่าง ชอบสุด ๆ อยู่แล้ว อุ้มเลยแล้วกัน“ลุงปล่อย เดี๋ยวหล่น ไม่เอา...เดี๋ยวไปช้า” เรื่องอะไรจะยอมปล่อย รอมาทั้งวัน“สัญญาว่าไม่นาน...นะ ๆ เมียจ๋า”“อือ...อ้า...อ้า...”ห้าสิบนาทีผ่านไป“ลุง...พอเถอะ หนูไม่ไหวแล้ว อือ” ...สุดท้ายเมียลักก็โดนผัวพัทธุ์หลอกจนได้ผับ SSS งานวันเกิดจีน่า “ทำไมเพิ่งมายายลัก...อย่าบอกนะว่ามัวแต่จัดอยู่”นั่นไงเพื่อนของเธอ พวกนางคือนักสืบโคนัน จีน่าพูดเสร็จก็หันไปแซวธนพัทธุ์ต่อ“พี่พัทธุ์ ทำไมขาอ่อนขนาดนั้นคะ” ธนพัทธุ์บอกนางว่าไปวิ่งมาเลยเหนื่อย“เอ่อ คือใช้เวลาอาบน้ำกันสองคนนานไปหน่อย”“กรี๊ด ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ” เสียงกรี๊ดรัว ๆ ของเพื่อนเธอ เธอขอแทรกแผ่นดินหนีตรงนี้ได้ไหม อายมากเลย ดูลุงตอบสิ“อ้ะนี่ของขวัญ.สุขสันต์วันเกิดนะเพื่อนรัก รักแกนะ” เธอรีบตัดบทอวยพรวันเกิดก่อนที่จีน่าจะหลอกถามลุงไปมากกว่านี้ คนนั้นยิ่งโกหกไม่เนียนด้วยธนพัทธุ์ไปนั่งรวมกับกลุ่มพี่หนึ่ง พี่ตะวัน กลุ่มนั้นนั่งรวมตั
“พี่รักหนู อือ...อือ...” เสียงเขากระซิบข้างหูพร้อมกับจังหวะที่แรงเร็ว และร่างของทั้งคู่เกร็งจนถึงปลายทางพร้อมกันอีกครั้ง และเธอรู้ว่าบทรักคืนนี้คงไม่ใช่แค่รอบเดียวอย่างแน่นอนธนพัทธุ์นอนทับบนร่างของเธอพร้อมทั้งกระซิบข้างหูเบา ๆ“ขอโทษนะ” เขาขอโทษเธอเรื่องอะไร“ขอโทษเรื่องอะไรคะ”“ขอโทษที่แตกเร็วไปหน่อย มันอัดอั้นมาหลายวัน” นั่นไง เล่นเอาคนฟังหน้าแดงไปอีก“ไม่เร็วนะคะ” เธอพูด ก้มหน้าอย่างอาย ๆ“หนูก็ไม่เร็วสิ แตกไปหลายน้ำนี่” จะพูดทำไมเนี่ย คนยิ่งอายอยู่“บ้า” เธอได้แต่ค้อนแล้วก็ทุบลงบนไหล่แกร่ง ก่อนที่คนบนตัวจะพูดขึ้นมาเสียงเบา แต่ทำให้เธอขนลุกซู่ทีเดียว“ไปลองอ่างอาบน้ำกันหน่อยดีกว่า”“ลุง” ยังไม่ทันจะพูดอะไร ตัวเธอก็ลอยขึ้นไปอยู่บนอ้อมแขนคนที่ตอนนี้เธอเรียกได้เต็มปากแล้วว่าเป็นสามีตอนนี้เขาก็เรียนจบสามปีครึ่งอย่างที่ตั้งใจ ส่วนลักศิกาเรียนปีสองเทอมสองแล้ว สำหรับอนาคต ตอนแรกเขาอยากจะเปิดบริษัทกับเพื่อน แต่การเปิดบริษัทมันอาจต้องมีเวลา ซึ่งตอนนี้เขายังไม่อยากจะเสียเวลาไปกับตรงนั้นสักเท่าไร เขาอยากอยู่กับเมียมากกว่า อยากมีเวลาขับรถรับส่งเธอ ไปเที่ยวกัน ติวหนังสือให้เธอ ใช้เวลาของสองเร
“ว้าย ลุงอุ้มหนูทำไม” “ท่าทางเดินลำบาก...เดี๋ยวพี่พาไปอาบน้ำ” “ไม่เคยได้อาบน้ำอย่างเดียวหรอก ถ้าลุงจะอาบให้เนี่ย” ก็จริงไหมล่ะ ทุกครั้งที่ลุงพาเธอไปอาบน้ำ ต้องจัดทุกครั้งในนั้น เพราะมันมีทั้งกระจก ทั้งน้ำ ทั้งอ่างที่ลุงชอบเหลือเกิน คิดแล้วยังสยิวตลอด “เมื่อคืนพี่ยอมหนู
“คนนั้นก็สวยนะ น้องนุ่น” จีน่ากล่าว“คนนั้นก็โอเคนะ น้องสตาร์ ได้ยินว่าดังอยู่แล้วนะ เป็นเน็ตไอดอล มียอดผู้ติดตามในไอจีเป็นล้านเชียว” หนูนากล่าว“เราส่งได้สองคนไม่ใช่เหรอ ก็ส่งทั้งสองคนเลย” เธอพูดขึ้น“เออ ใช่ เดี๋ยวเรียกน้องมาคุยดีกว่านะ” นิชาพูดขึ้น“สวัสดีค่ะ หนูชื่อนุ่นค่ะ สาขาวิศวะคอมพ์ค่ะ”“ส
“บ้า อายพี่คนขายหน่อย”“อายทำไมคนรักกัน” เขาพูดก่อนจะกดทั้งริมฝีปากและจมูกลงมาหอมแก้มลักศิกาไปหนึ่งฟอด...หลังออกมาจากร้านเพชรพร้อมกับแหวนคู่รักหนึ่งคู่ พวกเขาก็ขับรถเตรียมตัวกลับหอ“เย็นนี้ชวนเพื่อนหนูมาดินเนอร์สิ พี่เลี้ยงเอง” ธนพัทธุ์เสนอ“จริงอะ” ไม่รอช้า ลักศิการีบกดเข้าไลน์โทรแบบกลุ่มทันที“ส
เชี่ยละ เห็นเขาเป็นอะไร แฟนเป็นเมนส์ ยังจะให้ปล้ำแฟนอีกหรือไง“ครับ ๆ รีบคิดเงินเลย” เขาก็บ้าซื้อตาม เฮ้อ...รีบกลับดีกว่า“รับขนมจีบ ซาลาเปาด้วยไหมคะ”“อ๋อ ไม่ครับ”“สรุปสามรายการ ผ้าอนามัยกับถุงยางอนามัยสองกล่องนะคะ”อ้าว…จะทวนทำไมเนี่ย หมดกันชื่อเสียงที่เขารักษามาหลายปีผู้หญิงที่ต่อคิวจากเขาหัวเ







