مشاركة

บทที่ 12 "จอง"

مؤلف: Duck.bell
last update تاريخ النشر: 2026-07-07 13:01:44

"ฮึ่ย! ไอ้คนบ้าเอ้ยเป็นบ้าอะไรถึงได้มาพูดจาเลอะเทอะแบบนั้นให้ฉันได้ยินห๊ะ เปิดโอกาสให้เข้ามาวิ่งเล่
استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق
الفصل مغلق

أحدث فصل

  • ลุ่มหลงรักนายวิศวะเจ้าเล่ห์ (พระพาย x โซดา)   บทที่47 ตอนพิเศษ

    หลายเดือนต่อมา....พระพาย : มึงว่าผู้หญิงชอบอะไรมากที่สุดวะไอ้เกอร์ไทเกอร์ : ถามทำไมวะ จะซื้อของเซอร์ไพรส์เมียมึงหรือไงพระพาย : อืม อยากตอบแทนความเสียสละของโซดาที่มอบให้กูและลูกๆ ว่ะไทเกอร์ : หึ ง่ายๆ เลยเว้ย ผู้หญิงชอบความใส่ใจ อะไรก็ได้ที่เกี่ยวกับความใส่ใจ จะเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ ขอให้ใส่ใจไว้ก่อนผมปรึกษาผ่านตัวอักษรกับไทเกอร์ไปแค่นั้น ก็วางโทรศัพท์ไว้บนโต๊ะทำงาน จากนั้นก็นั่งคิดตามที่ไทเกอร์มันพิมพ์ข้อความให้ผมอ่าน 'ความใส่ใจ' งั้นเหรอ เอาจริงๆ เรื่องนี้ผมทำมันตลอดเลยนะ เพราะผมรักและเคารพโซดายิ่งกว่าอะไรอีกอย่างเธอเก่งมาก เก่งจนผมที่เป็นผู้ชายยังอึ้ง เมียผมเธอแกร่งมากนะ ไม่มีงานไหนที่เธอทำไม่ได้และทำไม่เป็น ที่สำคัญโซดาเลี้ยงลูกเก่งมากด้วย ลูกผมโคตรซนทั้งคู่แล้วก็แอบดื้อด้วยแต่เมียผมปราบโคตรเก่งชะมัดเก่งจนผมไม่รู้จะชมยังไง แต่เรื่องที่ไอ้ไทเกอร์มันบอกเมื่อกี้ มันมีตรงจุดไหนที่ผมแอบพลาดยังไม่ได้ทำบ้างหรือเปล่าวะไม่รู้ล่ะ ผมคิดไม่ออกแล้วเพราะคิดว่าตัวเองก็เป็นสามีที่เพอร์เฟคใช้ได้เหมือนกัน แต่ว่าผมอยากเซอร์ไพรส์เมีย ผมควรทำยังไงดี ให้อะไรเธอดีเธอถึงจะชอบและมีความสุขแถมวันนี้ล

  • ลุ่มหลงรักนายวิศวะเจ้าเล่ห์ (พระพาย x โซดา)   บทที่ 46 "บทส่งท้าย"

    หลายปีต่อมา... วันนี้ทั้งห้าครอบครัวจัดทริปเที่ยวต่างจังหวัดกัน ซึ่งจังหวัดที่เลือกมาก็คือโซนภาคใต้ฝั่งอันดามัน เพราะลูกๆ และแม่ๆ ร่วมกันโหวตว่าอยากมาเที่ยวทะเล เหล่าพ่อๆ จึงได้ตามใจพาลูกเมียลงมาเที่ยวทะเลภาคใต้กัน แต่ด้วยความที่บางครอบครัวก็ยังลูกเล็กบางครอบครัวก็ลูกโตสี่ห้าขวบแล้ว ก็เลยเกิดความวุ่นวายเกิดขึ้น เมื่อหลานๆ ทั้งสิบคนพากันอยากเล่นน้ำในสระน้ำกัน แต่คนดูแลดันมีอยู่แค่คนเดียวนั่นก็คือนักรบ ส่วนอีกคนอย่างพระพายเลือกที่จะนอนหลบแดดอยู่บนเก้าอี้ข้างสระแทน ทำให้นักรบที่ดูแลไม่ทันต้องวิ่งไปส่งหลานที่แสบสุดและซนสุดในกลุ่มส่งคืนให้พ่อมันไป..."ไอ้พาย ลูกมึงแม่งจะโดดลงไปเล่นน้ำในสระแล้ว ซนฉิบหายเลย อายุแค่สองขวบเศษๆ แต่ความซนแม่งเกินลิมิตมาก เล่นซะกูหอบเลย""เออน่า มึงก็ยังหนุ่มยังแน่นอยู่ไหมวะไอ้รบ ลูกกูซนแค่นี้ทำเป็นบ่น" พระพายที่หลับตาอยู่บ่นงึมงำออกไป ทำเอาคนที่กำลังเหนื่อยอย่างนักรบถึงกับของขึ้นเลยทีเดียว เพราะมันไม่ใช่แค่สีดาลูกของพระพายเท่านั้นที่เขากำลังช่วยเลี้ยงแต่โน่นมันมีทั้งลูกของไคโร มาร์ตินแล้วก็ไทเกอร์ด้วย เขาถึงต้องเอาเจ้าตัวแสบที่สุดของกลุ่มมาส่งคืนก่อน ไม่เช่น

  • ลุ่มหลงรักนายวิศวะเจ้าเล่ห์ (พระพาย x โซดา)   บทที่ 45 "อุ่นไอรัก"

    "มึงแม่งโคตรเหี้ยอะไอ้เกอร์ ทำไมไม่บอกกูให้เร็วกว่านี้วะ ไอ้เวร" พระพายหันไปแยกเขี้ยวใส่ญาติตัวเองอย่างไทเกอร์ทันทีที่ได้ยินญาติพูดออกมาแบบนั้น รู้แต่เล่นเก็บเงียบไว้คนเดียว มันเล่นแบบนี้ไม่บอกเขาตอนชาติหน้าไปเลยล่ะ"ก็กูลืมนี่หว่า ตอนแรกไม่ได้มั่นใจหรอก แต่พอกลับไปดูรูปที่เคยถ่ายตอนไปเที่ยวด้วยกันช่วงไฮสคูลอะ กูเลยมั่นใจว่าใช่ แถมรูปนั้นมึงก็ถ่ายด้วยนะ เมียมึงยืนตรงกลางระหว่างมึงกับกูอะ""รูปไหนวะ?""รูปตอนไปเที่ยวญี่ปุ่นไง ถ่ายที่ลานเสก็ตอะ" พอไทเกอร์พูดแบบนั้น พระพายก็ทำหน้าเหมือนนึกขึ้นได้ขึ้นมาทันที เขาก็ว่าอยู่ทำไมถึงได้รู้สึกคุ้นหน้าโซดาตอนเจอกันครั้งแรกในวันที่เปิดตัวพี่รหัสน้องรหัสเมื่อสองปีก่อนนัก เพราะแบบนี้นี่เอง"ป้าเจน ป้านายสวัสดีค่ะ""สวัสดีจ้ะหนูโซ นั่งก่อนสิลูก หนูยังจำพี่ๆ เขาได้ไหมที่เคยไปเที่ยวญี่ปุ่นด้วยกัน" คุณนายเอ่ยเชิญโซโดาให้นั่งลงข้างๆ ตัวเองแต่เผชิญหน้าเข้าหากันกับลูกชายของตัวเองพร้อมกับเอ่ยถามโซดาว่ายังจำสองหนุ่มสุดหล่อของตระกูลได้ไหมครั้งหนึ่งเมื่อช่วงที่ลูกๆ ทุกคนเรียนอยู่ในช่วงไฮสคูลทั้งสามครอบครัวเคยนัดไปเที่ยวด้วยกันและถ้าจำไม่ผิดทั้งสามคนยังเคยถ่า

  • ลุ่มหลงรักนายวิศวะเจ้าเล่ห์ (พระพาย x โซดา)   บทที่ 44 "ความบังเอิญที่น่าตกใจ"

    หลายวันต่อมา..."ไอ้เกอร์มึงแน่ใจว่าอาการดีขึ้นแล้ว ไม่ใช่ว่าไปพบแม่มึงแล้วไปเจ็บออดๆ แอ๊ดๆ ให้แม่มึงจับได้นะว่าเพิ่งออกจากโรงพยาบาลเพราะโดนซ้อมมาอะ" พระพายที่กำลังขับรถอยู่หันไปพูดกับไทเกอร์ที่นั่งเงียบอยู่ข้างๆเนื่องจากวันนี้เป็นวันที่พวกเขาถูกแม่ๆ ชวนออกไปทานข้าวข้างนอกกัน ไทเกอร์ที่เพิ่งออกจากโรงพยาบาลวันนี้จึงไม่สามารถที่จะปฏิเสธได้ เพราะหนึ่งกลัวว่าทางแม่จะสงสัยแล้วจับได้ว่าโดนซ้อมมาหากปฏิเสธแล้วเลื่อนนัดเป็นวันอื่นแทน ซึ่งถ้าเป็นแบบนั้นมันจะกลายเป็นเรื่องใหญ่เอาหากถูกสืบเรื่องขึ้นมาสองก็คือเขาขี้เกียจหาข้ออ้างในการปฏิเสธแม่ตัวเอง ในขณะที่พระพายเองก็คิดเช่นเดียวกันกับข้อที่สองของไทเกอร์คือขี้เกียจหาข้อปฏิเสธคนเป็นแม่เช่นกัน พวกเขาสองคนเลยต้องจำใจนั่งรถออกไปตามที่ได้นัดกับคนเป็นแม่อย่างเลี่ยงไม่ได้"แล้วถ้าปฏิเสธละมึงคิดว่าแบบไหนดีกว่ากัน มึงกับกูตัดสินใจกันตั้งแต่ก่อนจะนั่งรถมาแล้ว เพราะฉะนั้นมึงก็หุบปากแล้วขับรถไปเถอะ""เหอะ ปากเพิ่งหายแตก แต่มึงวอนอีกแล้วนะ" พระพายพูดแค่นั้นก็เรียกสายตาที่มองด้วยหางตาตอนที่มองไทเกอร์ก่อนหน้านี้กลับไปมองถนนตรงหน้าต่อ ส่วนคนข้างๆ อย่างไทเกอร์ก

  • ลุ่มหลงรักนายวิศวะเจ้าเล่ห์ (พระพาย x โซดา)   บทที่ 43 "คำสัญญา"

    หลายนาทีต่อมา..."หมอให้ไอ้เกอร์แอดมิทอะเพราะร่างกายช้ำหลายจุด" พี่พระพายที่เป็นญาติสายตรงของพี่ไทเกอร์เป็นคนเข้าไปพบคุณหมอพร้อมกับน้ำตาล พอออกมาจากห้องฉุกเฉินก็เดินตรงมาบอกทุกคนที่ยืนรออยู่ด้านนอกห้องซึ่งฉันก็เพิ่งรู้ว่าพี่ไทเกอร์กับพี่พระพายสองคนนี้เขาเป็นญาติสายตรงกัน และไอ้นามสกุลของพวกเขาก็ทำให้ฉันแอบเอะใจมากว่าคุ้นๆ เหมือนเคยได้ยินมาจากไหนมาก่อน แต่คิดแล้วก็คิดไม่ออกก็เลยเลิกสนใจแล้วหันไปสนใจเรื่องของพี่ไทเกอร์ที่ถูกส่งเข้าห้องฉุกเฉินก่อนหน้านี้แทน"พวกพี่จะกลับไปก่อนก็ได้นะคะ เดี๋ยวที่เหลือตาลจัดการเอง" น้ำตาลที่ยืนอยู่ข้างๆ พี่พระพายเอ่ยบอกกับพี่ๆ ทุกคนที่ยืนรออยู่หน้าห้องฉุกเฉิน ดวงตาอ่อนโยนของเธอบวมช้ำจากการร้องไห้อย่างหนัก ฉันที่เห็นแล้วได้แต่นึกสงสารและเอ็นดูไปพร้อมๆ กัน ฉันเพิ่งทราบมาจากแพรวาตอนที่น้ำตาลเข้าไปในห้องฉุกเฉินพร้อมกับพี่พระพายก่อนหน้านี้เองว่าน้ำตาลเป็นคนที่ไม่ชอบให้พี่ไทเกอร์มีเรื่องต่อยตีมากๆ ยิ่งหน้าหล่อๆ ของพี่ไทเกอร์มีรอยช้ำเธอจะยิ่งไม่ชอบ แต่สิ่งที่ฉันสัมผัสได้มากกว่าเรื่องพวกนั้นคือ...น้ำตาลเธอรักพี่ไทเกอร์มาก ตอนอยู่ร้านเหล้าวินาทีที่เธอรู้ว่าพี่ไท

  • ลุ่มหลงรักนายวิศวะเจ้าเล่ห์ (พระพาย x โซดา)   บทที่ 42 "เพราะรัก"

    สามสิบนาทีต่อมา... "อยากไปกินข้าวที่ไหน" หลังจากที่อาบน้ำแต่งตัวกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ตอนนี้ฉันกับพี่พระพายก็ได้นั่งรถออกมาจากคอนโดเป็นที่เรียบร้อย คนที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัยก็เลยเอ่ยถามฉันว่าอยากไปกินข้าวที่ไหน เอาจริงๆ ฉันก็ไม่ได้มีร้านที่อยากจะกินอยู่ในใจหรอก อีกอย่างตอนนี้มันก็สี่ทุ่มแล้วด้วย กินอะไรง่ายๆ ไม่หนักท้องมากก็ดีเหมือนกัน "ไปร้านเหล้าพี่นักรบได้ไหม" "ร้านเหล้า?" "ค่ะ" ก็มันอยู่ใกล้สุดแถมขับไปอีกนิดหน่อยก็จะถึงแล้วด้วย อีกอย่างร้านเหล้าพี่นักรบก็มีโซนนั่งชิวเล่นๆ กินอาหารชิวๆ ฟังเพลงชิวๆ ด้วย ได้บรรยากาศจะตายไป "ติดใจอะไรกับร้านไอ้นักรบปะเนี่ย" พี่พระพายถามฉันก่อนที่จะสายตาหันมามองฉันแวบหนึ่งจากนั้นก็หันไปมองถนนตรงหน้าต่อ ฉันก็เลยแกล้งตอบเขาไปว่า... "นักร้องมั้งค่ะ" "โซดา แกล้งพี่ใช่ไหม" รู้ด้วยว่าแกล้ง "ก็พี่ถามเองอะ แต่ว่านักร้องร้านพี่นักรบร้องเพลงเพราะมากเลยนะ" อันนี้ฉันพูดจริงๆ คราวก่อนที่ไปนั่งกินเหล้ามีจังหวะที่นักร้องขึ้นไปร้องสดบนเวที ฉันได้ยินแล้วชอบมาก ตอนนั้นยังคิดเลยว่าคนอะไรร้องเพลงเพราะชะมัด "เหอะ เดี๋ยวพี่จะให้ไอ้นักรบมันไล่ออกให้หมดเลย" หึงเห

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status