บทที่ 15

กลิ่นของผู้ชายที่ไม่ใช่จากใครอื่นนอกเสียจากแอนโทนี่โชยเข้าจมูกของเธอและครอบงำความรู้สึกของเธอ ด้วยหัวใจที่เต้นถี่เร็ว ชาร์มินรู้สึกโกรธและอับอายระคนกันไปหมด

‘หึ! ไนอัลต้องตั้งใจทำแบบนี้แน่ ๆ’ เธอรู้สึกโมโหอยู่ในใจ

ในขณะที่เธอกำลังจะก่นด่า เธอก็ได้ยินเสียงของคริสดังมาจากที่นั่งผู้โดยสาร น้ำเสียงของเขาอ้อนวอนขณะที่เขาพูดออกมา “ขอโทษครับคุณแม่ อดทนหน่อยนะครับ อย่างที่เห็น พอดีอาไนอัลเขาชอบดริฟฟ์ เมื่อปีที่แล้วเขาก็เป็นนักแข่งเอฟวัน”

“ไนอัล ช่วยขับระวัง ๆ หน่อย นี่มันถนน ไม่ใช่สนามแข่งรถ” แอนโทนี่พูดอย่างโมโหด้วยน้ำเสียงทุ้มและเด็ดขาด

เสียงของชาร์มินจุกอยู่ที่ลำคอเมื่อเธอได้ยินเขา จากนั้นแอนโทนี่จึงจับแขนของชาร์มินพลางพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนปนเป็นห่วง “เจ็บไหม?”

สีหน้าของเขาแสดงความเป็นห่วงออกมาจริง ๆ และชาร์มินคิดว่าเธอคิดมากไปเองอีกแล้ว เธอลุกขึ้นและถอยออกห่างทันที “ฉันไม่เป็นไร” เธอตอบขณะจับที่จับของรถตู้เอาไว้แน่น ทำให้ตัวเองปลอดภัยไว้ก่อน

เพราะจับไว้แน่นแบบนี้ ไม่มีการเลี้ยวแบบไหนที่จะทำให้เธอล้มไปอีกได้แน่... อย่างน้อยก็เป็นสิ่งที่เธอคิดก่อนที่รถตู้จะเลี้ยวหักศอกอย่างกะทันหัน

กรี๊ดดดดดด!

ชาร์มินผู้ภูมิใจกับความสำเร็จในการป้องไม่ให้ตัวเองล้มลงไปในคราวนี้ ทว่าทั้งหมดที่เกิดขึ้นไม่ใช่สำหรับแอนโทนี่ คราวนี้เป็นเขาที่ล้มมาหาเธอ อีกทั้งเขายังจงใจคว้าเดรสของเธอเอาไว้แน่น

แคว่ก!

ผ้าตรงเอวของเธอขาดออกจากกัน และเอวข้างนั้นของเธอก็เผยออกมาให้เห็น

“แอนโทนี่ เบลีย์!” ชาร์มินตะโกนเรียกชื่อของเขาผ่านไรฟันที่ขบกันแน่น เธอทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว!

จากนั้นรถตู้ก็จอดสนิท

“คุณจอร์แดน คุณถึงที่หมายของคุณแล้ว” ไนอัลพูดขึ้นเมื่อเขาหันกลับไปมองด้วยความรู้สึกผิดกับเหตุการณ์ที่เขาทำให้เกิดขึ้น “ผมขอโทษ ผมขอโทษจริง ๆ! ผมจับพวงเมื่อไรก็อดไม่ได้ที่จะต้องดริฟฟ์”

“อาไนอัล ผมบอกอากี่ครั้งกี่หนแล้วว่าให้เลิกนิสัยแบบนี้สักที! นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่อาเหวี่ยงคุณพ่อแบบนั้น!” คริสดุไนอัล พลางคลานไปที่เบาะหลังเพื่อช่วยแอนโทนี่ “คุณพ่อเป็นอะไรไหมครับ?”

“พ่อไม่เป็นไร”

แอนโทนี่ทรงตัวได้อีกครั้งพลางจัดเสื้อผ้าที่ยับให้เรียบร้อยก่อนเขาจะมองไปที่ชาร์มินด้วยความเป็นห่วงจากใจจริง “คุณจอร์แดน ขอโทษที่ทำให้ลำบากนะครับ ผมจะซื้อชุดที่เหมือนเดิมให้กับคุณเพื่อเป็นการขอโทษ แต่ตอนนี้ใช้นี่คลุมตัวไปก่อน” เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวที่สำรองเอาไว้ให้ชาร์มิน น้ำเสียงของเขาถึงจะเป็นเสียงของผู้ชาย ทว่าก็มีความอ่อนโยนและห่วงใยในขณะที่เขาพูดกับเธอ

ชาร์มินเหวี่ยงหมัดของเธอราวกับเธออยากจะต่อยเขา ทว่าเธอก็รีบชักมือกลับก่อนที่หมัดจะทันได้เฉียดโดนแอนโทนี่ด้วยซ้ำ ดูเหมือนคริสจะไม่รู้เรื่อง ไนอัลก็ดูรู้สึกผิด และใบหน้าที่หล่อเหลาของแอนโทนี่ก็ดูเคร่งเครียด ดูเหมือนพวกเขาไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย

แน่นอนว่าผู้ชายอย่างแอนโทนี่ไม่น่าจะใช้วิธีแบบนี้...

“ไม่ต้องหรอกค่ะ ขอบคุณที่มาส่งนะคะ ไม่ต้องใส่ใจกับชุดเดรสของฉันหรอกนะคะ ถือว่าฉันจ่ายค่าน้ำมันแล้วกัน” ชาร์มินลงจากรถตู้อย่างรวดเร็ว

ทว่าแอนโทนี่คิดต่างกัน “ผมไม่ชอบติดหนี้ใคร โดยเฉพาะถ้าเป็นผู้หญิง” เขาพูดห้วน ๆ “จัดการให้มันจบ ๆไปเลยดีกว่า ผมจะซื้อชุดใหม่ให้คุณเอง”

ชาร์มินเกือบสะดุดล้มเมื่อเธอลงจากรถตู้ เธอไม่ต้องการให้เขาซื้อชุดใหม่ให้เธอ และไม่อยากจะเจอเขาอีก ทว่าถ้าเธอปฏิเสธข้อเสนอของเขา มันก็จะดูเหมือนเธออยากให้เขาติดหนี้เธอ ไม่คุ้มที่จะให้เป็นปัญหา เธอหนีไปเลยดีกว่า

หลังจากที่เธอลับสายตาไป เมื่อแอนโทนี่มองคริสและไนอัล ในที่สุด เขาก็ยักคิ้วและยิ้มอย่างรู้กัน “เอาล่ะ อยากได้อะไร?”

ไนอัลขอร้องอย่างกระตือรือร้น “ผมอยากให้พี่ช่วยยกเลิกนัดบอดที่ครอบครัวของเราเตรียมเอาไว้ให้ผมล่วงหน้าหนึ่งปี!”

ในอีกด้านหนึ่ง คริสปรบมืออย่างมีความสุขขณะที่เขาพูดขึ้น “ผมอยากให้คุณพ่อแต่งงานกับคุณแม่ แล้วมีน้องสาวให้ผม!”

“พ่อจัดการให้แน่”