ตามใจเจ้าหล่อน

คาร์รินค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาตอนประมาณสี่ทุ่ม หล่อนรู้สึกว่าร่างกายของหล่อนมันเมื่อยขบไปหมด สายตาหวานกวาดมองไปรอบๆ สะดุดเข้ากับใบหน้าคมที่ขาวหล่อนไม่มีที่ติ ชายหนุ่มนอนตะแคงมาหันหน้ามาทางหล่อนดูสิหลับพริ้มเชียว หญิงสาวพยายามขยับเรือนกายงามนั้นให้เบาที่สุด เพราะหล่อนเกรงว่าจะทำให้เขาตื่น หล่อนค่อยๆ ชันกายลุกขึ้น โดยเท้าเรียวจรดพื้นได้แล้ว หล่อนมองชิ้นส่วนทูพิชที่ถูกเหวี่ยงกระจัดกระจายอยู่นั้น ใบหน้าสวยก็ส่ายไปมาอย่างเอือมๆ

“ดูสิอดไปเล่นน้ำเลย พี่แกรนด์เดร์ใจร้าย" คาร์รินเปรยออกมาเบาๆ ควับ!!!

"อุ อุ้ยย " ยังไม่ทันที่หล่อนจะลุกขึ้น เอวคอดกิ่วของหล่อนก็ถูกคว้าเอาไว้จากด้านหลัง หล่อนหันไปมองเจ้าของมือหนาที่หล่อนค้นชินนั้น

"พี่แกรนด์เดร์ ตะ ตื่นแล้วเหรอคะ"

"ตื่นแล้วสิ ก็ใครน๊าขยับตัวขยุกขยิกๆ” ชายหนุ่มชะโงกหน้าเข้ามาพูดกับหญิงสาวข้างๆ ลำตัว ทำเอาคาร์รินจั๊กกะจี้อย่างบอกไม่ถูก ก็หล่อนเปลือยกายอยู่นี่ แล้วไอ้เครารำไรๆ นั้นมันก็เสียดสีผิวเนียนของเขจ้าหล่อน

"เอ่อๆ ขะ ขอโทษคะ" ใบหน้าสวยรีบก้มหลบสายตาแล้วดึงผ้าห่มขึ้นมาปิดกายแบบหลวมๆ

"ปิดทำไมหล่ะ ไม่ต้องอายหรอก พี่เห็นหมดทุกซอกทุกมุมแล้ว" แกรนด์เดร์ยังคงเย้าหญิงสาวเล่น เมื่อเห็นว่าใบหน้าสวยใสนั้นเอ่อขึ้นสีแดงระเรื่อ

"อายซิคะก็พี่เล่นจ้องน้องขนาดนั้น" คาร์รินหันไปต่อว่าชายหนุ่มที่นอนตะแคงมองหล่อนด้วยแววตามที่หวานเยิ้ม

"แบบนี้มาอาย แล้วจะกล้าใส่ทูพีชไปโชว์เขาเลย"

"มันไม่เหมือนกันนี่คะ พวกนั้นมองแป๊บเดียวก็ผ่านไป แต่พี่แกรน์เดร์นี่มองเหมือน.......”

"มองเหมือนอะไรจ๊ะ " เมื่อหญิงสาวไม่ตอบ เขาก็เลยถามย้ำ โดยตอนนี้เขาลุกขึ้นนั่งแล้วก็ชะโงกหน้าซุกอยู่ตรงซอกคอขาวของหล่อนนี้

“ก็เหมือนๆ จะกินคาร์รินนี่คะ" หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก ก็เขาเล่นคลอเคลียหล่อนอีกแล้วนี่

"ไม่เหมือนหรอกพี่อยากจะกินคาร์รินจริงๆ นี่ แล้วก็อยากกินไปหมดทั้งตัวด้วย" แกรนด์เดร์พูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เขาพูดไปก็ซุกจมูกโด่งกับซอกคอแสนหอมกรุ่นของหญิงสาวไป เขาหลงใหลกับร่างบางนี้เป็นที่สุด แล้วก็อยากเก็บไว้เห็นคนเดียว ไม่อยากให้ใครมายุ่มย่ามด้วย เขาถึงหวงเจ้าหล่อนนี้สุดๆ ผู้หญิงที่ผ่านมา สำหรับเขาๆ ไม่เคยเป็นแบบนี้เลย พวกหล่อนจะทำอะไรก็ช่าง เขาไม่สนใจหรอก ถึงเวลามาปรนนิบัติเขาก็พอ แต่กับร่างบางแสนนุ่มนิ่มนี้ ไม่ได้ ใครหน้าไหนสะเออะ มันผู้นั้นต้องได้กินลูกปืนเขาแน่น

"แต่ตอนนี้คงไม่ไหวนะคะ น้องไม่มีแรงแล้ว"

"ถ้าอย่างนั้นนอนพักกันดีกว่านึ" แกรนด์เดร์รีบบอกหญิงสาวทันที โดยเขารั้งร่างบางเข้าสู้อ้อมกอดของเขาเช่นเดิม โดยร่างหนาไม่ลืมดึงร่างบางเข้ามากอด เหมือนกลัวว่าเจ้าหล่อนจะหนีหายไป

คาร์รินก็ไม่อยากที่จะขัดเขาเท่าไรนัก เพราะว่าพูดไปก็เท่านั้น เดิมที่จะเดินไปอาบน้ำอาบท่า ไม่ต้องอาบกันหละคราวนี้ นอนก็นอน เดี๋ยวพรุ่งนี้ค่อยว่ากัน คาร์รินซุกกายงามลงกับอกกว้างของร่างหนานี้ หล่อนโหยหาอกนี้เกือบเป็นเดือนแล้ว จากนั้นดวงตากลมสวยของหล่อนก็ค่อยๆ ปิดลงอย่างช้าๆ

รุ่งเช้าอาลัลให้คนมาตามบุตรชายของเขามาทานข้าวเช้า โดยเขานั่งรออยู่ที่ห้องอาหาร มาดามริก้าก็นั่งรออยู่ด้วย ทั้งสองรู้ดีว่าสองหนุ่มสาวนี้ตื่นสายแน่ๆ เพราะเขาก็เคยเป็นหนุ่มเป็นสาวมาก่อน ไม่นานนัก บุตรชายของเขาแล้วก็ว่าที่สะใภ้เดินกันมายังโต๊ะที่พวกเขานั่งอยู่นี้

"สวัสดีคะคุณน้าทั้งสอง"

"สวัสดีฮะแด๊ดกับมาดาม"

ทั้งสองกล่าวทักทายผู้ใหญ่ แล้วก็นั่งลงยังเก้าอี้อีกฝั่งทันที

"เป็นยังไงบ้างลูกหนูคาร์รินเข้าใจกับพี่เขาดีแล้วใช่ไหม" ริก้าถามว่าที่ลูกสะใภ้ด้วยความเป็นห่วง

"คะคุณน้าริก้า แต่หากมีอีกครั้ง หนูจะไม่พยามเข้าใจแล้ว" คาร์รินหันไปมองหน้าคนข้างๆ แล้วค้อนควับให้ เมื่อนึกถึงเขาที่ทำตัวให้สาวๆ คิดว่ามีใจให้

"ไม่มีแล้วครับน้องคาร์ริน พี่รับรองได้" แกรนด์เดร์รีบสัญญาทันที ทำเอาริก้าอมยิ้มพรางหันไปมองสามีที่นั่งมองแล้วยิ้มตามไปด้วย

"ดีแล้วไอ้เสือเหลือเวลาอีกไม่กี่เดือนก็จะแต่งแล้ว" อาลัลบอกลูกชายของเขาให้ทำตัวดีๆ เพราะฤกษ์แต่งงานนั้นก็ใกล้เข้ามาแล้ว

"จากนั้นทั้งสี่คนก็คุยกันไป ทานอาหารเช้าไป โดยทั้งหมดตกลงกันว่าจะอยู่เที่ยวที่นี่อีกวันสองวันเพราะหนูคาร์รินยังไม่ได้เที่ยวเลย แกรนด์เดร์ก็ยินดีเพราะเขาอยู่ที่นี่จะได้มีเวลาอยู่กับคาร์ริน หากกลับไปหล่อนก็จะต้องไปอยู่บ้านกับพ่อแม่ แล้วคุณอาเควิ่นก็ไม่ค่อยให้ไปนอนค้างอ้างแรมที่ไหนด้วย รายนั้นนะหวงลูกสาวยังกับอะไร นี่ยังดีนะ ข่าวเขากับอแมนด้านี่เป็นโคมลอย แล้วแด๊ดของเขาก็รับรองเป็นอย่างดี ประกอบกับจับมือดีที่ปล่อยรูปได้ ไม่งั้น เขากับน้องคาร์รินคงต้องถูกตัดขาดกันเป็นแน่ แกรนด์เดร์คิดในใจ

ช่วงสายทั้งคู่พากันเที่ยวไปในที่ต่างๆ ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสวรรค์ของที่นี่ คาร์รินมีความสุขมากที่ได้เที่ยวแบบนี้ แกรนด์เดร์ก็เช่นกัน เขากับหล่อนเหมือนคู่รักที่มาฮันนีมูนกันที่นี่ เดินจับมือกะหนุงกะหนิงบ้าง โอบกอดกันบ้าง บางทีแกรนดเดร์ยังแอบหอมแก้มหญิงสาวอีกด้วย คาร์รินก็ได้แต่ทำตาดุใส่ แต่หากจะต่อว่าไปก็เท่านั้น เพราะคนเจ้าเล่ห์ข้างๆ หล่อนนี้มีหรือจะเชื่อเหนื่อยเปล่าๆ

" เฮ้ยยย.......เหนื่อยจังเลย ปวดขาไปหมดแล้ว" หญิงสาวล้มตัวนอนกับโซฟา หลังจากที่หอบของแบนด์เนมกองโตวางไว้ตรงโต๊ะนั่น

" จะไม่ให้เหนื่อยได้ยังไงหละครับก็น้องเล่นเดินตรงนู้น ทะลุตรงนี้พี่นี่เดินตามแทบไม่ทันเลย" แกรนด์เดร์พูดกับเจ้าหล่อนพรางถอดเสื้อคลุมออกแล้วถลกแขนเสื้อแบบสบายๆ

"ก็น้องชอบนี่คะ สนุกด้วย อีกอย่างมีคนถือของให้นี่ยิ่งชอบไปกันใหญ่" คาร์รินหันมากระดกหัวแล้วพูดกับชายหนุ่มที่ยืนรินน้ำอยู่แถวตู้เย็นนั้น

"ครับเจ้าหญิง จะเอาอะไรบัญชามาเลยครับ" แกรนด์เดร์พูดพร้อมกับอมยิ้ม ทำเอาหญิงสาวนิ้วหน้าเหมือนจะงอนๆ แล้วแสร้งสะบัดหน้าหนี เขาประชดหล่อนเหรอ

"โอ๋ๆ ที่รัก อย่างอนนะพี่พูดเล่น" แกรนด์เดร์รีบเข้ามานั่งข้างๆ แล้วสวมกอดหญิงสาวแบบหลวมๆ ซบหน้ากับไหล่มนของหญิงสาวไปมา

"ประชดน้องใช่ไหม โกรธแล้วด้วย"

"พี่แซวเล่นเฉยๆ อย่าโกรธนะครับ นะๆ ถ้าอย่างนั้นจะเอาอะไรบอกพี่มาเลยพี่จัดให้" แกรนด์เดร์รีบถามหญิงสาวทันทีเพราะเกรงว่าเจ้าหล่อนจะงอนไปมากกว่านี้เพราะนี่ก็ไกล้จะมืดแล้วด้วย ไม่อย่างนั้นคืนนี้ได้นอนคนเดียวแน่เลย

"จริงเหรอคะ ห้ามผิดคำพูดนคะ" คาร์รินรีบหันมาพูดด้วยสีหน้าและแววตาที่ดีใจเป็นที่สุด

"จริงสิครับ เพื่อน้องคาร์รินพี่จัดให้"

"ถ้าอย่างนั้น น้องขอว่ายน้ำนะคะ ๆ นะคะ "ประโยคนั้นทำให้แกรนด์เดร์สะอึกไปชั่วครู่แล้ว จากนั้นเขาก็พยักหน้ารับคำ โดยหญิงสาวข้างๆ หน้าบานเป็นจานเชิงเลยก็ว่าได้

"จริงๆ นะคะ ขอบคุณคะ น้องรักพี่แกรนด์เดร์ที่สุดเลย"....จุ๊บ!!!” สิ้นเสียงพูดคือเสียงของหญิงสาวที่จรดปากสวยกับแก้มสากของชายหนุ่มไปจุ๊บใหญ่ จากนั้นเจ้าหล่อนก็รีบลุกขึ้นแล้วเดินไปยังห้องแต่งตัวทันที

"แกรนด์เดร์ถึงกับส่ายหัวแล้วก็หนักใจเล็กน้อย จากนั้นเขาก็กดโทรศัพท์หาลูกน้องของเขาเพื่อจัดการตามคำขอของหญิงสาวทันที เขายอมตามใจเจ้าหล่อนแต่ก็ต้องมีข้อแม้ แกรนด์เดร์ก็คือแกรนด์เดร์ยังหึงยังหวงหวานใจของเขาเป็นที่สุด .......>>>>>><