ผู้หญิงหน้าไม่อาย

หลังจากที่อแมนด้ากับพ่อของเธอกลับไปแล้ว แกรนด์เดร์ก็โทรศัพท์เล่าทุกอย่างให้บิดาของเขาฟังทันที ชายหนุ่มสนทนาด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียดนิดๆ หลังจากวางสาย เขาก็กดโทรศัพท์หาหวานใจของเขาอีก

“ฮัลโหล คาร์รินจ๋าทำอะไรอยู่คะ” ชายหนุ่มกรอกเสียงหวานใส่หญิงสาว ทำเอาเจ้าหล่อนยิ้มกว้างอย่างดีใจ

“แหมๆ ปากหวานเชียวคะพี่แกรนด์เดร์" คาร์รินเอ่ยแซวชายหนุ่มโดยไม่วายเปิดกล้องหน้าตามชายหนุ่มด้วย

"หวานกับน้องคาร์รินคนเดียวนะครับ คิดถึงจังครับ” เขามองใบหน้าสวยของหญิงสาวผ่านหน้าจอมือถือนั้น ในใจนึกอยากจุ๊บแก้มใสนั้นจริงเชียว

“คะ น้องก็คิดถึงคะ กลับวันไหนคะ"

“ยังไม่ทราบเลยครับ แต่จะรีบจัดการงานที่นี่ให้เสร็จโดยเร็วครับ"

“มีอะไรหรือเปล่าคะ ซีเรียสหรือเปล่าคะ" เสียงหวานดูเป็นกังวลไปด้วย ทำเอาเจ้าหล่อนสีหน้าดูสลดลงเล็กน้อย

“ไม่มีอะไรหรอกครับ ไม่ซีเรียสเลยที่รัก ไม่ต้องเป็นห่วง" ชายหนุ่มพยายามปรับน้ำเสียงและสีหน้าให้เป็นปกติแล้ว เกรงว่าเจ้าหล่อนจะเป็นห่วง

“คะ ไม่มีอะไรก็ดีแล้วคะ ดูแลตัวเองนะคะ น้องเป็นห่วง"

“ครับ น้องคาร์รินก็ดูแลตัวเองนะครับ รักนะครับ จุ๊บ!!!” สิ้นเสียงพูดชายหนุ่มจุ๊บมือถือตัวเองอย่างหวานซึ้ง ทำเอาคนฝั่งตรงข้ามเขินหน้าแดงเชียว

“คะ น้องก็รักพี่แกรน์เดร์นะคะ ห้ามนอกใจด้วย" หญิงสาวพูดทิ้งท้ายด้วยน้ำเสียงเข้ม ทำเอาคนฟังนั้นสะอึกไปเลยทีเดียว ไม่ใช่ว่าเขาจะนอกใจเจ้าหล่อนหรอก แต่เขานึกถึงหญิงสาวที่คอยแต่จะใกล้ชิดเขาจนเขารู้สึกอึดอัด หากน้องคาร์รินรู้มีหวังหัวแบะแน่เลย

“ครับผม พี่จะไม่นอกใจแน่นอนครับ" ชายหนุ่มตกปากรับคำหญิงสาวอย่างเป็นหมั้นเหมาะ

หลังจากที่เขาวางสายเรียบร้อยแล้ว เขาก็สั่งลูกน้องคนสนิทที่ให้ไปสืบเรื่องมาเฟียนั้นมาเป็นยังไงบ้าง ไม่นานนักลูกน้องของเขาก็มารายงานความคืบหน้าให้ทราบ ชายหนุ่มฟังอย่างตั้งใจ ยังไม่ทันที่เขาจะเอ่ยคำใดเพื่อสั่งงาน เสียงลูกสมุนสองสามคนก็วิ่งกระหืดกระหอบมาด้วยอาการตกใจ

“นายน้อยครับ เกิดเรื่องแล้วครับ"

“มีอะไร ก็ว่ามาสิ"

“คุณอะแมนด้าและก็พ่อของเธอถูกดักซุ่มยิง ระหว่างทางครับ ตอนนี้คนของเรากำลังแย่ครับ เพราะมันมาเยอะครับ"

“ที่ไหน ไปกันเลย" หลังจากฟังจบ ชายหนุ่มก็คว้าปืนคู่ใจแล้วออกคำสั่งให้ลูกน้องของเขานำทางไป เพื่อช่วยอแมนด้าและคนของเขาด้วย ไม่นานนักรถยนต์ของเขาก็ถึงเป้าหมาย ซึ่งเขาน่าจะมาทันพอดี

ปัง ปัง ปัง!!!! เสียงปืนสนั่นหวั่นไหวไปทั่วอาณาบริเวณนั้น สายตาคมกวาดมองสองพ่อลูกซึ่งคาดว่าน่าจะอุบอยู่ในรถฯ เมื่อลงรถได้ แกรนด์เดร์และลูกน้องของเขาก็ยิงใส่ฝั่งตรงข้ามที่ซ่อนตัวอยู่ในป่าข้างทางอย่างชำนิชำนาญ

ปัง ปัง ปัง!!!! เสียงปืนนั้นดังอยู่นานสองนาน ไม่นานนักมันก็ค่อยๆ เงียบสงบลง ฝั่งตรงข้ามได้ถอยหนีไป โดยมีบางส่วนถูกปลิดชีวิตลง ทางฝ่ายของแกรนด์เดร์มีลูกน้องของเขาถูกยิงที่แขน แต่ไม่ได้บาดเจ็บมากนัก เขาสั่งให้ลูกน้องบางส่วนไปส่งโรงพยาบาล ชายหนุ่มกวาดสายตามองหาสองพ่อลูกนั้นไปทั่วอีกครั้ง

“อแมนด้าคุณอยู่ไหนอะ คุณอาครับอยู่ไหนกัน" แกรนด์เดร์ส่งเสียงเรียกสองพ่อลูกนั้นด้วยความเป็นห่วง

“อยู่นี่คะคุณแกรนด์เดร์" หญิงสาวรีบส่งเสียงตอบรับ ชายหนุ่มจึงเดินเข้าไปเปิดประตูหลังรถคันดังกล่าว

“อยู่กันนี่เอง เป็นอะไรกันหรือเปล่าครับ"ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นอย่างโล่งอกเมื่อเห็นว่าทั้งสองคนยังปลอดภัย

“ขอบคุณนะคะแกรนด์เดร์ ที่มาช่วย" อแมนด้าเอ่ยพร้อมกับโผเข้ากอดชายหนุ่มอย่างคนเสียขวัญ แกรนด์เดร์ถึงกับยืนนิ่งทำอะไรไม่ถูก ก็เจ้าหล่อนเล่นกอดรัดเขาแน่นอยู่อย่างนั้น

“เอ่อๆ อแมนด้าครับ คุณปลอดภัยแล้ว" เขาพูดพร้อมกับลูบผมเจ้าหล่อนอย่างปลอบขวัญไปมา ไม่นานนัก เขาก็ผละออกจากร่างหญิงสาวนั้น

“แล้วคุณอาหละครับเป็นอย่างไรบ้าง บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า" ชายหนุ่มรีบเดินเข้าไปสำรวจร่างของชายวัยกลางคนที่ยืนอยู่ด้านหลังหญิงสาวด้วยอาการตกใจเช่นกัน

“อาไม่เป็นอะไรมากหรอก แค่ตกใจนิดหน่อย ไม่คิดว่ามันจะเล่นแรงขนาดนี้"

“ครับ นี่แสดงว่ากะเอาชีวิตเลยนะครับ"

“แต่อาว่ามันแค่จะขู่มากกว่า เพราะว่าไม่อย่างนั้นมันคงฆ่าอาไปแล้ว เพราะมันมีโอกาสยิงอาตั้งหลายครั้ง แต่มันกลับไปเล่นงานลูกน้องพ่อแกรนด์เดร์แทน"

“ครับ เป้าหมายมันคือเย้ย แกรนด์เดร์สัน กรุ๊ป" ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพรางทำสีหน้าเคร่งขรึม

“ถ้าอย่างนั้นคืนนี้คุณอา ไปค้างที่พักผมก่อน จะเอายังไงเดี๋ยวว่ากันอีกที" แกรนด์เดร์เอ่ยขึ้นด้วยความเป็นห่วงความปลอดภัย เขาจึงตัดสินใจให้สองพ่อลูกพักอยู่ด้วยกันก่อน แล้วเรื่องเงียบลงค่อยกลับบ้านพัก เขาเดินนำทั้งสองพ่อลูกขึ้นรถ แล้วรีบออกจากตรงนั้นทันทีเมื่อมาถึงชายหนุ่มส่งการให้ลูกน้องเขาหาห้องพักให้ทั้งสองคน ซึี่งอยู่ติดๆ กับห้องเขานี่แหละ เพื่อความปลอดภัย

ทางด้านอแมนด้าหล่อนรู้สึกดีกับชายหนุ่มมากยิ่งขึ้น เพราะเขาทั้งแมนแล้วก็เป็นสุภาพบุรุษมาก หญิงสาวนึกถึงภาพที่ชายหนุ่มควงปืนมาช่วยหล่อนช่างเท่ห์แล้วก็สมาร์ทเป็นที่สุดเลย หญิงสาวนึกถึงภาพนั้น รอยยิ้มกว้างของหล่อนก็ปรากกฎบนใบหน้านั้นขึ้นมา

“นี่ถ้าคุณยังไม่มีแฟนก็ดีนะแกรนด์เดร์" อแมนด้าเปรยออกมาเบาๆ

“แต่มีแฟนแล้วก็ไม่เห็นเป็นไรเลย ยังไม่ได้แต่งสักหน่อย" หญิงสาวเอ่ยขึ้นมาอย่างไม่ยี่ระอะไร แล้วเจ้าหล่อนก็เดินเข้าไปอาบน้ำ จากนั้นเจ้าหล่อนก็ใส่ชุดนอนแบบบางเบา แบบว่าเห็นอะไรต่อมิอะไรไปถึงไหนแล้ว หญิงสาวใส่ชุดคลุมทับแล้วเดินออกมานอกห้องเพื่อพูดคุยกับชายหนุ่ม

“นี่คุณแกรนด์เดร์นี่มันดึกแล้วยังทานกาแฟอีกเหรอคะ" อแมนด้ากล่าวทักทายชายหนุ่มที่นั่งจิบกาแฟอยู่ที่ห้องรับแขก ลูกน้องของแกรนด์เดร์ยังคงมองอยู่ห่างๆ

“อ๋อ ผมว่าจะนั่งดูงานสักหน่อย พรุ่งนี้เดี๋ยวแด๊ดมาจะได้ดูเอกสารเลยครับ"

“คุณนี่ขยันจังนะคะ แถมเก่งเรื่องฝีมืออีกต่างหาก ใครได้เป็นแฟนนี้โชคดีจังนะคะ"

“ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกครับ คุณก็พูดเกินไป"

"อแมนด้าพูดจริงนะคะ"

“ครับๆ จริงก็ได้ แล้วนี่ทำไมยังไม่นอนครับ"

“ก็นอนไม่หลับคะ สงสัยแปลกที่"

“อ๋อครับ ผมเข้าใจ เรื่องวันนี้ขอโทษด้วยนะครับ ที่ทำให้คุณเดือดร้อน"

“ไม่เป็นไรหรอกคะ พวกนั้นมันคนพาล"

“จะให้อแมนด้าอยู่เป็นเพื่อนไหมคะ" หญิงสาวพูดพร้อมเดินเข้าไปใกล้โซฟาที่ชายหนุ่มนั่งอยู่

“ไม่ต้องหรอกครับคุณไปพักผ่อนเถอะ" แกรนด์เดร์รู้สึกแปลกๆ ทำไมเจ้าหล่อนถึงดูวุ่นวายจังนะ

“คะ ถ้าอย่างนั้นอะแมนด้าไม่รบกวนแล้วนะคะ อุ๊ อุ้ยว้ายย....” หญิงสาวแสร้งทำเป็นเหมือนเดินจากไป แต่หล่อนกลับแกล้งสะดุดขาตัวเองแล้วเซถลาเข้าหาร่างหนาที่นั่งตรงโซฟานั้น ทำให้ชายหนุ่มต้องรีบลุกขึ้นพยุงร่างหล่อนไว้

“ขอบคุณนะคะ ว้ายยยยย"อแมนด้าทำเป็นขอบคุณที่ชายหนุ่มพยุงร่างหล่อนแต่ก็ไม่วายแกล้งจะล้มทับชายหนุ่มทำให้ร่างหนาของแกรนด์เดร์หงายหลังลงยังโซฟานั้น แล้วร่างของเจ้าหล่อนก็ตามลงไปทาบทัยอักชั้นหนึ่ง

“เอ่อๆ อแมนด้า นี่คุณทำอะไรหนะ" แกรนด์เดร์เอ่ยด้วยนำเสียงแข็ง เขามองใบหน้าหล่อนนิ่งอย่างรู้ทัน ก็จะไม่ให้เขารู้ทันได้อย่างไร เมื่อเจ้าหล่อนจงใจตั้งสองครั้งสองครา เขาดูออกหรอกว่าหล่อนคิดยังไง ยิ่งตอนนี้หล่อนนอนทับร่างเขาแล้วเบียดอกอวบเข้าหาเขาแนบแน่นจนเขารู้สึกได้นั้นด้วย อีกอย่างชุดนอนที่หล่อนใส่อยู่นั้นก็แสร้งทำเป็นหลุดเปิดไหล่จนเห็นว่าเจ้าหล่อนโนบราเสียด้วยซ้ำ

“เอ่อๆ ๆ " หญิงสาวพูดอะไรไม่ออก ใบหน้าชาเหมือนถูกชายหนุ่มตบหน้าก็ว่าได้

“คุณอย่าทำแบบนี้อีกนะครับ ผมมีแฟนแล้ว แล้วคุณกับผมเราเป็นได้แค่เพื่อนกันเท่านั้นนะครับ"

“เอ่อๆ อแมนด้าขอโทษคะ ขอโทษจริงๆ " หญิงสาวเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อยๆ หลังจากที่หล่อนลุกจากตัวชายหนุ่มแล้ว จากนั้นก็วิ่งออกไปจากห้องนั้นโดยเร็ว แกรนด์เดร์ได้แต่ส่ายหัวอย่างหนักใจ

“ร้องไห้เลยเหรอ นี่เราคงไม่ทำแรงไปนะ" ชายหนุ่มเปรยออกมาเบาๆ โดยไม่ลืมมองตามแผ่นหลังบางของเจ้าหล่อนที่วิ่งหายเข้าห้องเจ้าหล่อนไปแล้ว

ทางด้านอแมนด้า หล่อนวิ่งเข้าห้องมาด้วยน้ำตาอาบแก้มเพราะความอาย หล่อนไม่เคยเสียหน้าอะไรแบบนี้มาก่อนเลย “หึ ฉันไม่ยอมแพ้หรอกแกรนด์เดร์ คอยดูนะมารยาหญิงมีเท่าไรหล่อนจะใส่ให้หมดเลยคอยดู" หญิงสาวเปรยออกมาด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น ตอนนี้หล่อนไม่รู้ผิดชอบชั่วดีอีกแล้ว ขอให้ได้ชายหนุ่มมาเป็นแฟน หล่อนจะแย่งของๆ ใครมาหล่อนก็ยอม....>>>>>>>