บุกรังมาเฟีย

วันนี้แกรนด์เดร์ตื่นเช้ากว่าปกติ เพราะว่าเช้านี้บิดาของเขาจะมาถึง ชายหนุ่มสั่งลูกน้องของเขาให้เตรียมตัวให้พร้อม เพราะหลังจากบิดาของเขามา เราจะไปบุกถิ่นมาเฟียนี่เสียเอง แกรนด์เดร์ตรวจดูความเรียบร้อยเสร็จแล้วเขาก็ขอเวลาส่วนตัวโทรหาแฟนสาวของเขา เวลาที่ฮ่องกงน่าจะยังมืดอยู่ แล้วสาวเจ้านอนรึยัง พูดแล้วเขาก็กดโทรศัพท์หาหญิงสาวทันที

"ฮัลโหล พี่แกรนด์เดร์ สวัสดีคะ"เสียงหวานของคาร์ริน ทำเอาชายหนุ่มยิ้มกว้างขึ้นมาทีเดียว

"ครับผม ที่รักทำอะไรอยู่ครับ นอนอยู่หรือเปล่า"ชายหนุ่มถามอย่างเกรงใจ เพราะที่นั่นก็น่าจะดึกอยู่

"น้องกำลังจะนอนคะ แล้วก็หยิบมือถือขึ้นมาจะโทรหาพี่แกรนด์เดร์อยู่พอดี เป็นยังไงบ้างคะ" ใบหน้าสวยพูดไปยิ้มไปใส่หน้าจอมือถือ ทำเอาชายหนุ่มอดที่จะยิ้มกว้างให้กับเจ้าหล่อนไม่ได้

"แสดงว่าใจเราตรงกัน อยู่ที่นู้นหนีเที่ยวหรือเปล่า"

"เปล่าเลยคะ ช่วยป๋าทำงานยุ่งมากเลย แล้วพี่แกรนด์เดร์หละคะ มีสาวมาเกาะแกะหรือเปล่า"คาร์รินแสร้งทำหน้าเคร่งใส่ชายหนุ่มทำเอาเขายิ้มแบบเจื่อนๆ แต่ก็ต้องปรับสีหน้าให้เป็นปกติ

"เอ่อ..มะ ไม่มีครับที่รัก ถึงมีพี่ก็ไม่สนอยู่แล้ว มีแฟนทั้งสวยทั้งน่ารักอยู่ทั้งคนแล้วนี่" ชายหนุ่มกรอกคำหวานใส่หญิงสาว พร้อมทำหน้าตาแสนออดอ้อน

"แล้วงานเป็นยังไงบ้างคะ"

"ก็ดีครับ ตอนนี้กำลังจะคุยๆ กันอยู่" เขาไม่อยากบอกความจริงกับเจ้าหล่อนเกรงว่าจะเป็นห่วง เพราะว่าวันนี้เขาจะเป็นตายร้ายดียังไงไม่รู้

"ขอให้ผ่านทุกอย่างไปได้นะคะ รักพี่แกรนด์เดร์นะ"

"ขอบคุณครับที่รัก พี่ก็รักน้องคาร์รินนะ รักที่สุดเลย เดือนหน้าเราจะแต่งงานกันนะครับ"

เขาพูดคุยกับแฟนสาวสองสามประโยคก็วางสาย เพราะว่าตอนนี้ได้เวลาที่จะต้องไปรับบิดาของเขาแล้ว อีกอย่างก็อยากให้แฟนสาวของเขานอนพักผ่อนด้วย แกรนด์เดร์เตรียมตัวกำลังจะออกเดินทาง เขาก้าวท้าวยาวออกจากประตูห้อง ขาข้างหนึ่งของเขาก็ต้องชะงัก เมื่อร่างสูงโปร่งที่ยืนอยู่ตรงทางเดินนั้น มองมายังเขาอยู่ก่อนแล้ว เขาพยายามปรับสีหน้าให้เป็นปกติ เพราะเรื่องเมื่อคืน เขายังนึกโมโหเจ้าหล่อนอยู่

"เอ่อๆ มอนิ่งคะแกรนด์เดร์"อแมนด้าพยายามเอ่ยทักทายชายหนุ่มก่อน หญิงสาวหน้าสลดลงเล็กน้อย เมื่อเขาหันมามองหล่อนนั้น

"มอนิ่งครับอแมนด้า"เขาพูดโดยไม่อยากจะมองหน้าหญิงสาวด้วยซ้ำ เจ้าหล่อนไม่ยอมหลีกไปไหน ยังคงยืนขวางเขาอยู่อย่างนั้น

"ขออแมนด้าคุยกับคุณสักสองนาทีได้ไหมคะ"หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ แล้วก้มหน้าเหมือนคนที่รู้สึกผิด แกรนด์เดร์หันไปมองลูกสมุนที่เดินตามเขามา แล้วส่งสัญญาณให้พวกนั้นเดินไปก่อน

"มีอะไรเหรออแมนด้า ว่ามาเลย"ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นหลังจากที่ลูกน้องของเขาออกไปหมดแล้ว

"เรื่องเมื่อคืนนะค่ะ อแมนด้าขอโทษนะคะ ที่ทำให้คุณลำบากใจ"หญิงสาวพูดด้วยน้ำเสียงอ่อยๆ ใบหน้าสลดลงอย่างเห็นได้ชัด

"ออ ครับ"แกรนด์เดร์รับคำนั้น ด้วยสีหน้าที่เป็นปกติ และนิ่ง

"อแมนด้าโง่เองคะที่ทำอย่างนั้น คิดว่าคุณคงเหมือนผู้ชายอื่น แต่วันนี้อแมนด้ารู้แล้วคะว่าคุณรักแฟนคุณมาก ถ้าอย่างนั้นเรามาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันเหมือนเดิมนะคะ"หญิงสาวร่ายยาวเลย เพราะเกรงว่าชายหนุ่มจะไม่รอฟัง แกรนด์เดร์ฟังเจ้าหล่อนพูดแล้วก็รู้สึกโล่งอกนิดหน่อย ไม่อึดอัดเหมือนเดิมแล้ว เขาเริ่มยิ้มปกติขึ้นมา

"ครับ ผมกับคุณยังเป็นเพื่อนกันเหมือนเดิมครับ

"ขอบคุณนะค่ะแกรนด์เดร์"หญิงสาวยิ้มร่าเหมือนดีใจ ดวงตาหวานส่งมายังชายหนุ่มเยิ้มอีกครั้งอย่างลืมตัว โดยแกรนด์เดร์ก็ไม่ได้สนใจมากนัก ชายหนุ่มก้มลงไปมองนาฬิกาข้อมือของเขานั้น

"ไปรับคุณอาเหรอคะ"อแมนด้าถามชายหนุ่มด้วยความอยากรู้

"ครับ เสร็จแล้วผมจะไปที่รังของพวกมันเลย คุณพ่อคุณพร้อมไหมครับ"

"คุณพ่อ ท่านน่าจะลงไปรอแล้วนะคะ"

"ครับถ้าอย่างนั้นผมไปก่อนนะ"

"คะ ระวังตัวเองนะคะ " หลังจากนั้นแกรนด์เดร์กับพวกก็ตรงดิ่งไปยังสนามบินทันที

หลังจากที่แกรนด์เดร์ให้หลัง อมแมนด้าก็ยิ้มอย่างมีเลศนัยกับตัวเอง ในใจคิดหล่อนไม่เคยจะยอมแพ้หรอก ให้เสร็จงานนี้ก่อนเหอะ หล่อนจะทำทุกอย่างให้ได้คุณมาคะแกรนด์เดร์ แววตาร้ายกาจก็ปรากฏขึ้น

ทางด้านของอาลัล เขานั่งเครื่องบินส่วนตัวมายังสนามบิน เขานึกถึงสมัยก่อนที่เขายังหนุ่มๆ เขากับเควิ่น บอดี้การ์ดคู่ใจเขานั้น ขึ้นชื่อเรื่องความโหด ดิบ เถื่อน มาก ไม่มีใครกล้าลองดีกับตระกูลแกรนด์เดร์สันก็ว่าได้ เมื่อนึกถึงดังนั้น เขานึกได้ว่ายังไม่ได้คุยเรื่องนี้กับเควิ่น เพียงแต่บอกเพื่อนที่เป็นมาเฟียอยู่ที่นี่เท่านั้นเอง อาลัลไม่ได้ขอให้เพื่อนของเขาช่วยหรอก เขาไม่อยากให้เพื่อนของเขาที่อยู่ที่นี่มีปัญหากับแก๊งมาเฟียเจ้าถิ่นหากไม่จำเป็น

เครื่องบินกำลังลงสู่รันเวย์ เขามองเห็นรถยนต์ประมาณเกือบสิบคันบนลานนั้น โดยมีลูกน้องเขา สี่ห้าคนออกมายืนรอรับเขาอยู่สายตากวาดมองหาบุตรชายหัวแก้วหัวแหวน ทางด้านของแกรนด์เดร์ เมื่อเห็นว่าเครื่องจอดสนิท เขาก็ออกมาจากรถยนต์กันกระสุนนั้นทันที ส่วนพ่อของอแมนด้าก็ลงมาจากรถยนต์อีกคันหนึ่งเพื่อรอด้วย

"สวัสดีฮะแด็ดดี๊" แกรนด์เดร์กล่าทักทาบบิดาของเขาด้วยรอยยิ้ม

"สวัสดีไอ้เสือ เรื่องทางนี้เตรียมทุกอย่างพร้อมหรือยัง" อาลัลก็เช่นกันเขาเดินเข้าไปกอดลูกชายของเขาแล้วตบบ่าเพื่อให้ความเชื่อมั่น

"พร้อมแล้วครับแด็ดดี๊"

"แล้วพ่อของอแมนด้าหละ"

"คุณอาอยู่นั่นครับ"

พ่อของอแมนด้าเดินเข้ามากล่าวทักทายอาลัลด้วยรอยยิ้มที่แสนจะเป็นมิตร ทั้งสองคุณกันสองสามคำก็เข้ารถแล้วเตรียมออกจากที่นั้นทันที ระกว่างทางแกรนด์เดร์ก็รายงานเรื่องทุกอย่างๆ ละเอียดให้บิดาของเขาฟังโดยมีพ่อของอแมนด้าเป็นคนเสริม ทั้งหมดมุ่งหน้าสู่รัฐแห่งหนึ่งที่เป็นถิ่นของมาเฟียนั้น ซึ่งจะใช้เวลาไม่นานก็จะถึงที่หมาย รถยนต์เคลื่อนเขาสู่อาณาเขตของเจ้าถิ่นมาเฟียเข้ามาเรื่อยๆ

แกรนด์เดร์และอาลัลมองหน้ากันนิ่ง ประมาณว่าพร้อมกันหรือยังที่จะเผชิญกับสิ่งที่มันกำลังจะเกิดขึ้น รถนำขบวนที่ลูกน้องเขาอยู่นั้น ส่งสัญญาณว่ามาถึงแล้ว กำลัง เข้าสู่ประตู่อาณาจักรของพวกมันอย่างแท้จริง รถยนต์จอดสนิท เขามองไปรอบๆ บริเวณ มีลูกน้องของมัน ประมาณสี่ห้าคนอยู่หน้าประตู อาลัลส่งลูกน้องเขาที่อยู่ที่นี่เข้าเจรจา เพื่อขอเข้าคุยกับหัวหน้าของมันก็ว่าได้ เหมือนพวกมันจะไม่รู้ว่าพวกเขาคือใคร แต่เมื่อได้ยินชื่อแกรนด์เดร์สันกรุ๊ป มันก็ตาค้าง แล้วก็รีบเข้าไปรายงานหัวหน้าของมันทันที ไม่นานนัก ประตูอาณาจักรก็เปิดแล้วปล่อยให้พวกเขาเข้าไปได้โดยง่ายแกรนด์เดร์หันไปมองหน้าบิดาของเขาอีกครั้ง ครั้งนี้เป็นครั้งแรกในรอบยี่สิบปีที่แด็ดดี๊ของเขามีสีหน้าที่เงียบขรึมเช่นนี้ แต่เขาก็เชื่อมั่นในตัวแด็ดดี๊เป็นที่สุด ถ้าไม่แน่จริง ท่านไม่อยู่มาจนถึงทุกวันนี้หรอก ........>>>>>>