จัดการมาเฟีย

แกรนด์เดร์บอกคาร์รินว่าเขาต้องไปดูงานด่วนที่บราซิล งานที่นั่นกำลังมีปัญหา ชายหนุ่มบอกเพียงเท่านั้นแต่รายละเอียดของงานนั้นเขาไม่ได้บอกอะไร ชายหนุ่มมุ่งหน้าไปจัดการก่อน ส่วนบิดาของเขานั้นจะบินตามไปในอีกสองวัน แกรนด์เดร์เอาแต่ลูกน้องมือดีไปทั้งนั้น เขาไม่ได้ไปมีเรื่อง แต่เขาก็อยากแสดงให้เห็นว่ามาเฟียตระกูลแกรนด์เดร์สัน มันเป็นยังไง ชายหนุ่มลงจากเครื่อง โดยมีลูกน้องที่นู้นมารับอยู่แล้วห้าหกคน แต่ละคนก็ระดับพระกาฬทั้งนั้น

ชายหนุ่มนั่งรถฯ ที่ทางลูกน้องของบิดาเขาจัดการให้ บิดาเขาย้ำว่าห้ามประมาท เพราะนายทุนที่นี่ที่มีปัญหากับทางเรา เขาก็พอตัวเหมือนกัน ชายหนุ่มจึงถูกคุ้มกันด้วยลูกน้องเป็นสิบๆ โดยมีรถนำหน้าสองคันประกบหลังอีกหนึ่งคัน ขบวนรถเคลื่อนไปยังที่พักอย่างรวดเร็ว ระหว่างนั่งรถเขาก็กดมือถือหาอแมนด้า ทันที

"สวัสดีครับอะแมนด้า ผมเองแกรนด์เดร์ ตอนนี่้คุณอยู่ไหน"ชายหนุ่มถามหญิงสาวด้วยความอยากรู้

"แกรนด์เดร์เหรอคะ ดีใจมากเลยที่คุณติดต่อมา ตอนนี้อแมนด้าอยู่ที่บ้านคะ"

"ตอนบ่ายๆ ว่างไหมครับ ผมขอเชิญคุณและพ่อของคุณมาที่โรงแรมที่ผมพักหน่อย"

"ว่างคะ ดีเลย คุณพ่อของดิฉันก็มีเรื่องมากมายจะคุยกับคุณคะ"

เมื่อทั้งสองตกลงกันเรียบร้อยแล้ว ชายหนุ่มก็วางสายไปโดยระหว่างทาง เขาก็สังเกตุเห็นรถซอปเปอร์ของใครบางคนที่ขับตามขบวนเขามาแบบห่างๆ โดยชายหนุ่มส่งสัญญาณให้ลูกน้องเขารู้ แล้วรถยนต์นำขบวนของเขาคันหน้าสุดก็เบี่ยงออกไปคนละทิศละทาง เมื่อมาถึงทางแยก คันที่แกรนด์เดร์นั่งนั้นได้แยกออกมาอีกทาง ทำให้ชอปเปอร์ต้องสงสัยนั้นหยุดแล้วเลือกจะขับตามคันลูกน้องของเขาคันสุดท้าย ชายหนุ่มรู้ได้ทันทีเลยว่าตอนนี้ตนกำลังตกเป็นเป้าสายตาให้กับฝั่งตรงข้ามเสียแล้ว นี่เรามาเงียบๆ นะ แล้วมันจะรู้ได้ยังไง แต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้พูดอะไรมาก เขาสั่งลูกน้องเขาไปตั้งหลักเอาข้อมูลทั้งหมดจากที่พักของเขาก่อน

ทางด้านของอแมนด้า พอรู้ว่าแกรนด์เดร์มาถึงแล้วหล่อนก็ดีใจอย่างบอกไม่ถูก หญิงสาวรีบไปบอกบิดาของหล่อนให้เตรียมตัว แล้วเจ้าหล่อนก็กระวีกระวาดหาชุดที่มันดูดีนิดหนึ่งใส่ เพื่อมาพบชายหนุ่ม ในใจคิดอย่างเดียวเลยว่าอยากเห็นหน้าเขาใจจะขาด หล่อนยังตัดใจจากเขาไม่ได้เลยด้วยซ้ำ รู้ทั้งรู้ว่าเขามีคนรักอยู่แล้ว แต่ขอให้หล่อนได้เจอหน้าเขาแล้วก็อยู่ไกล้เขา แม้มันจะเป็นช่วงเวลาสั่้นๆ ก็ตาม

อแมนด้ากับบิดาของเขามุ่งหน้าไปยังที่พักที่ชายหนุ่มตามที่นัดหมายทันที หล่อนกับบิดาถูกเชิญตัวให้ไปรออยู่ที่ห้องรับแขกเมื่อมาถึง ลูกน้องของชายหนุ่มจัดแจงต้อนรับและดูแลเจ้าหล่อนเป็นอย่างดี เสมือนเป็นแขกคนสำคัญ แกรนด์เดร์ไม่ได้ปล่อยให้สองพ่อลูกนั้นรอนาน

"สวัสดีครับคุณอา สวัสดีครับอแมนด้า"เสียงทุ้มเข้มกล่าวทักทายสองพ่อลูกทันทีที่เขาก้าวพ้นเข้ามายังห้องรับแขกนี้

"โอ้ววว สวัสดีจ้าพ่อหนุ่มแกรนด์เดร์ อาดีใจจริงๆ ที่ได้พบเรานะ"เสียงทุ้มของวัยกลางคนกล่าวทักทายเขา ด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม แกรนด์เดร์ยิ้มให้อย่างดีใจ แล้วสายตาเขาก็ชำเรืองมองหญิงสาวที่นั่งยิ้มอยู่เช่นกัน ชายหนุ่มเดินเข้าไปจะกล่าวทักทาย แต่เจ้าหล่อนกลับลุกขึ้นจากที่นั่งแล้วโผเข้ากอดเขาอย่างแนบแ่น่น

"แกรนด์เดร์ ฉันคิดถึงคุณที่สุดเลยคะ ฉันดีใจที่คุณมานะคะ"

"ครับ ผมต้องมาอยู่แล้ว เพราะพวกนั้นไม่ได้ระรานคุณอย่างเดียว มันยังระรานผมกับแด็ดดี้ผมด้วย"แกรนด์เดร์เอ่ยกับหญิงสาวหลังจากที่เขาพยายามผละร่างหนาออกมาจากร่างบางของเจ้าหล่อนนั้น

"แล้วคุณอาลัลหละ แกรนด์เดร์"บิดาของอะแมนด้าถามขึ้นหลังจากที่นั่งลงเป็นที่เรียนร้อยแล้ว

"แด็ดดี๊จะตามมาในไม่ช้าครับคุณอา ทานอะไรก่อนนะครับ"เสียงเรียบของเขาบ่งบอกว่าทุกอย่างที่เขาพูดดูจริงจัง เขาเชิญให้สองพ่อลูกทานของว่างที่เตรียมไว้ก่อนที่จะเข้าเรื่องทุกอย่างอย่างจริงจัง

"แล้วมันคือพวกไหนกันแน่ครับคุณอา"ชายหนุ่มเปิดประเด็นทันทีที่ทานอาหารว่างแล้วก็ถามสารทุกข์สุกดิบของกันและกันจบแล้ว

"พวกมันก็คือกลุ่มนายทุนชุดก่อนที่มาขอซื้อที่ดินจากอาแล้ว อาไม่ขาย อาเพิ่งรู้ว่ามันเป็นมาเฟียดังอยู่ที่นี่"

"ครับ แล้วมันเกิดอะไรขึ้น"

"พอมันรู้ข่าวว่าอาขายที่ดินให้กับพ่อเราที่เป็นคนต่างชาติ มันก็เจ็บใจแล้วก็ไม่พอใจอา มันส่งลูกน้องมาระรานอยู่เป็นประจำ งานที่อากับอแมนด้าทำ ก็มาขัดขวาง สินค้าในไร่ในสวนที่เคยขายได้ มันก็มาขัดขวาง"

"มันแย่มากเลยนะครับ"

"แล้วอีกอย่างการสร้างโรงแรมของพ่อแกรนด์เดร์ก็เหมือนกัน มันสั่งห้ามขายอุปกรณ์ก่อสร้างบางอย่างให้ มันยังข่มขู่แรงงานที่มาทำงานที่นี่อีกด้วย จนทำให้บางคนลาออก แล้วบางคนก็ไม่กล้ามาทำงานอีกเลย ทำให้การสร้างโรงแรมนี้มันชะงักตามที่แกรนด์เดร์ทราบนั่นแหละ"

แกรนด์เดร์นั่งฟังทุกอย่างอย่างครุ่นคิด ในใจนึกขอบคุณอแมนด้าที่โทรมาหาเขา ไม่เช่นนั้น เขาก็ไม่รู้สาเหตุเหมือนกันว่าทำไมโรงแรมของเราถึงได้สร้างช้ากว่าปกติ บิดาของเขาทราบเรื่องก่อนหน้าเขาแล้วเรื่องโรงแรม แต่ก็กำลังหาสาเหตุอยู่ พอมาวันนี้ทุกอย่างเลยกระจ่างขึ้นมา เขานึกถึงมาเฟียเจ้าถิ่นพวกนั้น แล้วก็นึกถึงเรื่องที่มีคนมาติดตามเขาวันนี้ สายข่าวมันไวมากเลย เพราะเขาเพิ่งลงเครื่องปุ๊บมันก็ตามมาปั๊บ

"ขอบคุณครับคุณอา เดี๋ยวเรื่องมาเฟียแก๊งนั้นพวกเราจัดการเองครับ วันนี้ทานข้าวเย็นกันที่นี่นะครับ"ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นหลังจากที่เขาฟังเรื่องมาเฟียจากสองพ่อลูกนั้นเสร็จแล้ว เราทั้งหมดคุยกันอยู่พักใหญ่ จนตอนนี้มันมืดค่ำเสียแล้ว ชายหนุ่มเลยชวนทั้งสองคนทานข้าวเย็นแล้วเขาก็จะให้คนไปส่งสองพ่อลูกนี้กลับ

"คุณดูซูบลงหรือเปล่าอแมนด้า"แกรนด์เดร์เอ่ยถามหญิงสาวหลังจากที่ทานข้าวเสร็จแล้ว ระหว่างที่รอบิดาของอแมนด้าทำธุระส่วนตัว

"คะ ก็นิดหน่อยคะ อาจจะกังวลเรื่องความปลอดภัยของคุณพ่อนะคะ"เสียงหวานนั้นดูสลดลงอย่างเห็นได้ชัด ทำเอาคนฟังถึงกับกังวลไปด้วย

"ไม่มีอะไรหรอกครับ เดี๋ยวผมจะส่งลูกน้องไปสักสองสามคนเพื่อคุ้มกันคุณกับพ่อคุณนะครับ" แกรนด์เดร์บอกหญิงสาวตามตรง เขาก็เป็นห่วงสองพ่อลูกนี้เช่นกัน เธอต้องมาตกอยู่ในสภาพนี้เพราะว่าพวกเขา เขาต้องดูแลครอบครัวนี้ในฐานะมิตรสหายที่ดีต่อกัน

"ขอบคุณนะคะที่ยังไม่ทิ้งพวกเรา "อแมนด้าเอ่ยขึ้นแล้วส่งสายตาอ้อนวอนเขา ทำเอาแกรนด์เดร์ต้องหลบสายตานั้นทันที

"ครับ ไม่ต้องเป็นกังวลนะ มันจะผ่านไปได้ด้วยดี"

"คะ หากมีอะไรอแมนด้าโทรหาคุณนะคะ"เสียงหวานของเจ้าหล่อนเอ่ยขึ้น พร้อมกับหญิงสาวลุกขึ้นมานั่งข้างๆ ชายหนุ่มแล้วเกาะแขนเขาไว้มั่น

แกรนด์เดร์ไม่ได้ว่าอะไร เขาเพียงยกมือหนาของเขาแตะลงบนมือเรียวของเจ้าหล่อนเบาๆ เป็นเชิงปลอบขวัญ เขารู้ว่าเจ้าหล่อนก็คงจะรู้สึกกลัวอยู่เช่นกัน ดวงตาคมหันไปมองใบหน้าของหญิงสาว บังเอิญเจ้าหล่อนก็เงยหน้ามามองเขาอยู่ก่อนแล้ว ชายหนุ่มจึงต้องรีบหลบสายตาหวานของหล่อนทันที จากนั้นเขาก็ปรับสีหน้าให้เป็นปกติ แล้วส่งทั้งสองพ่อลูกนั้นกลับบ้านพักไป โดยชายหนุ่มไม่ลืมโทรรายงานบิดาของเขาโดยเร็ว.....>>>>>>>