LOGINหลังจากที่กลับมาจากบราซิลคราวนั้นแกรนด์เดร์ก็แวะเวียนมาหาคาร์รินบ่อยครั้งขึ้น เขาไม่ยอมไปไหนกับแด็ดของเขานานเกินสามวันเลย ชายหนุ่มกลัวว่าจะเกิดเรื่องเข้าใจผิดอีก ทุกวันนี้ก็ต้องทำตัวดีให้คุณอาเควิ่นไว้ใจมากที่สุด ทุกครั้งที่เขาจะไปไหนมาไหน เขาจะต้องบอกน้องคาร์ริน อยู่เสมอ เกิดห่างกันเกินสามวัน เขาจะให้มารดาของเขาขออนุญาตคุณน้าน้ำใส ขอพาน้องคาร์รินไปด้วยเพราะไหนๆ ก็จะแต่งงานกันแล้ว ไม่ถึงสองเดือนข้างหน้านี้ วันนี้ก็เช่นกันแกรนด์เดร์แวะเข้ามาหาแฟนสาวโดยไม่ได้บอกล่วงหน้า ชายหนุ่มกะจะมาชวนเจ้าหล่อนไปทานข้าวเที่ยงนอกบ้าน
เขาจอดรถแล้วเดินไปยังห้องรับแขกเป้าหมายคือลูกเจ้าของบ้านที่อยู่บ้านทั้งวันอยู่แล้ว เขารู้ดี เมื่อเช้าเพิ่งจะไลฟ์คุยกันเอง ยังไม่ทันที่เขาจะก้าวขาเข้าไป ภาพที่เห็นคือชายหนุ่มหน้าตาคุ้นๆ เหมือนเคยเห็นกำลังจับไม้จับมือแฟนสาวของเขาอยู่ เขารู้สึกคุ้นหน้าไอ้หน้าอ่อนคนนี้มาก มันเป็นใครกัน บังอาจมาจับมือน้องคาร์ริน
"เฮ้ยยๆ ๆ ๆ นายเป็นใคร ปล่อยมือน้องคาร์รินเดี๋ยวนี้นะ"เสียงเข้มตวาดดังลั่น จนทั้งสองหนุ่มสาวหันมาทางเดียวกันเพื่อมองเขา
"เอ่อๆ พี่แกรนด์เดร์คะ นี่อเล็ก ไงคะจำไม่ได้เหรอ" คาร์ริน รีบวิ่งไปจับแขนเรียวของชายหนุ่มจอมขึ้หึงไว้แน่น แล้วรีบกล่าวแนะนำชายหนุ่มผู้มาเยือนให้เขารู้จัก
"อเล็กซ์ไหน อ๋อ อเล็กที่แต่ก่อนขายขนมจีบคาร์รินใช่ไหม " แกรนด์เดร์หยุดคิดไปสักแป็บหนึ่งก็นึกขึ้นได้ เพื่อนของหญิงสาวที่เขาเคยเจอที่เมืองไทย ตอนที่เจ้าหล่อนพากันไปเลี้ยงรุ่นที่นั่น
"ครับ สวัสดีครับคุณแกรนด์เเดร์ ผมแค่แวะมาเยี่ยมเยียนคุณคาร์รินเฉยๆ " อเล็กกล่าวด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม เขาสบตาคมของชายหนุ่มอย่างจริงใจ
"ใช่คะพี่แกรนด์เดร์ ไม่มีอะไรจริงๆ อีกอย่างคุณอเล็กเขาก็แวะมาบอกข่าวดีของเขาด้วย"
"ข่าวดี....”
"ครับข่าวดี ที่ผมจะแต่งงานนะครับ"
"แต่งงาน " แกรนด์เดร์ทำหน้าเหวอ ตอนนี้เขาเหมือนตัวตลกก็ว่าได้ ชายหนุ่มทำหน้าตาเจื่อนๆ ที่เข้าใจผิดไปกันใหญ่
"คุยอะไรกันอยู่คะ อ้าว คุณแกรนด์เดร์" เสียงหวานของเพื่อนสาวของคาร์รินดังขึ้น
"เอ่อๆ ๆ ชายหนุ่มพูดอะไรไม่ออก เมื่อเขาเห็นแอนนา เพื่อนสาวของคาร์รินเดินมาจากในบ้านนั้น
"นี่ยังไงคะ เจ้าสาวของคุณอเล็ก" คาร์รินเอ่ยแนะนำว่าที่เจ้าสาวของคุณอเล็กให้แกรนด์เดร์ฟัง
"ใช่คะคุณแกรนด์เดร์ นี่คะการ์ดเชิญ" แอนนาหยิบการ์ดเชิญส่งให้ชายหนุ่มดู แกรนด์เดร์ซึ่งตอนแรกหน้าเจื่อนอยู่แล้ว ตอนนี้มันหดลงเหลือเพียงนิ้วเดียว
" เอ่อๆ ผมขอโทษนะครับ ที่เข้าใจผิด " ชายหนุ่มหันไปกล่าวขอโทษอเล็กกับแอนนา แล้วก้หันไปยิ้มแบบเจื่อนๆ ให้กับแฟนสาวอย่างรู้สึกผิด ทำเอาคาร์รินต้องอมยิ้มแล้วส่ายหน้าไปมา
จากนั้น ทั้งหมดพากันไปทานข้าวเที่ยงนอกบ้าน แกรนด์เดร์เดินจูงมือคาร์รินแบบไม่ยอมห่างกายเลย ทำเอาทั้งแอนนาและอเล็กต่างพากันแซวยกใหญ่
"นี่คาร์ริน แกเอาคุณแกรนด์เดร์ซะอยู่หมัดเชียวนะ" แอนนาถามเพื่อนสาวขณะที่พวกหล่อนแยกกันมาเข้าห้องน้ำ คาร์รินหันไปอมยิ้มกับเพื่อนแล้วยักคิ้วเรียวให้
"แกก็เหมือนกันแหละ ไปแอบคบกับคุณอเล็กตอนไหน ฉันไม่เห็นรู้เรื่องเลย"
"ก็ตอนที่แกคลุกอยู่กับคุณแกรนด์เดร์นั่นแหละยะ"
แอนนาเอ่ยไปพรางยิ้มเหยียดไป สองสาวมองหน้ากันแล้วหัวเราะลั่น อย่างชอบใจ
ปึง!!! “เบาๆ กันหน่อยยะ นี่มันห้องน้ำสาธารณะนะยะ " เสียงหญิงสาวร่างระหงษ์ดังขึ้นหลังจากที่นางเปิดประตูแล้วกระแทกมันอย่างแรง
"คุณซาร่า " ทั้งสองสาวอุทานเรียกชื่อหญิงสาวที่เปิดประตูห้องน้ำออกมานั้น คือดาราระดับฮอลีวูดแล้วก็ยังเคยเป็นอดีตคู่ขาของคาร์รินอีกด้วย
"ใช่ฉันเองแหละ นี่ฉันจะบอกอะไรให้นะยายเด็กคาร์ริน " แกรนด์เดร์คือเสือ จะให้ถอดเขี้ยวเล็บง่ายๆ นะอย่าหวังเลย ฉันขอเตือน ในฐานนะคนที่เคยๆ กันแต่ก่อน" พูดเสร็จหญิงสาวก็สะบัดก้นหนีออกไปอย่างหมั่นไส้ ทำเอาคาร์รินนิ่งอึ้งไปเลยทีเดียว
"อย่าไปสนใจเสียงหล่อนเลยคาร์ริน มีปากเธอก็พูดไปเรื่อยนั่นแหละ ในใจเหรอ อิจฉาแกจะตายไป " แอนนากอดปลอบเพื่อนสาว ใบหน้าสวยของคาร์รินสลดวูบลงเล็กน้อย
" เป็นอะไรครับน้องคาร์ริน ตั้งแต่แยกมาจากเพื่อนๆ ดูเงียบๆ ไป " แกรนด์เดร์เอ่ยถามแฟนสาวเมื่อเขาสังเกตเห็นว่าเจ้าหล่อนดูเงียบๆ ระหว่างที่นั่งรถมานี้
"เปล่าคะ แค่คิดอะไรเรื่อยเปื่อย"
"มีเรื่องไม่สบายใจหรือเปล่าบอกพี่ได้นะครับ"
"เอ่อๆ ไม่มีอะไรคะ น้องไม่เป็นสักหน่อย" หญิงสาวรีบสลัดความคิดเรื่องที่ยายซ่าร่าออกทันที แล้วกลับมาคุยกับชายหนุ่มโดยทำสีหน้าให้เป็นปกติมากที่สุด
"เดี๋ยวเราแวะที่ผับของป๋าน้องคาร์รินก่อนไหม หาอะไรดื่มให้สบายใจดีกว่า เดี๋ยวพี่โทรบอกคุณอาให้" ชายหนุ่มเสนอความคิดเพราะเขาดูหญิงสาวมองจะเซ็งๆ เบื่อๆ ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร หล่อนอาจจะดีขึ้นก็ได้
"ก็ดีคะ ถ้าอย่างนั้นเราแวะเที่ยวกันก่อนดีกว่านะคะ" ใบหน้าสวยเริ่มดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัด หล่อนหันมายิ้มอย่างดีใจ แกรนด์เดร์อมยิ้มในความน่ารักในตัวหล่อน ชายหนุ่มเอื้อมมือไปจับศีรษะหล่อนโยกไปมาเบาๆ
"อื้อ พี่แกรน์เดร์ เดี๋ยวผมน้องยุ่งหมด"
"ถึงยุ่งก็ยังสวยไม่มีที่ติจ้า"
"แหมปากหวานจังนะคะ"
"ฮ่าๆ ๆ ๆ ก็หวานแต่กับคาร์รินคนเดียวแหละ"
"ให้มันจริงเหอะคะ "
"จริงซะยิ่งกว่าจริงอีกครับ ไม่เชื่อลองชิมมะ"
ชายหนุ่มเอ่ยขึ้นพร้อมกับยื่นปากจู๋มายังหญิงสาว ทำเอาคาร์รินต้องรีบผลักใบหน้าหล่อคมนั้นออกแล้วนิ่วหน้าดุใส่ แกรนด์เดร์ขับรถมุ่งหน้าไปยังผับในฮ่องกงนั้นซึ่งเป็นผับใหญ่และดังที่สุดในเมืองนี้ ชั้นใต้ดินเปิดเป็นบ่อนคาร์ซิโน ซึ่งบ่อนนี้ บิดาของเขากับบิดาของน้องคาร์รินเป็นเจ้าของร่วมกัน เขาเคยมาดูงานกับแด็ด แต่ก็เป็นปีแล้วยังไม่เคยมาเลย
แกรนด์เดร์ให้คาร์รินเดินนำเข้าไปโดยไม่ลืมกำชับเสื้อคลุมที่จะตกไหล่ของหล่อนนั้น หญิงสาวใส่เสื้อสูทคลุมเกาะอกรัดรูปก็จริงอยู่ แต่มันก็สั้นเสียจนเผยเรียวขาขาวสวยนั้น นี่หากว่าไม่กะทันหันหะก้อจะไล่ให้ไปเปลี่ยนเชียว ทั้งสองหามุมที่เป็นส่วนตัว แกรนด์เดร์กวาดสายตามองสังเกตการณ์ไปทั่วผับ ที่แห่งนี้มีแต่เหล่าผีเสื้อราตรีมาโบยบินทั้งนั้น แต่ละคนแต่งตัวมาเพื่อจะหาคู่ผสมพันธ์แน่ดูสิ
"พี่แกรนด์เดร์ขา ให้น้องดื่มแอลกอฮอล์นะคะ" เสียงหวานที่นั่งข้างๆ เขากระซิบถามด้วยน้ำเสียงออดอ้อน
"ได้ครับ แต่ไม่มากนะ เราเมาแล้วเป็นยังไงรู้ไหม"
"คะ น้องจะดื่มนิดเดียว มีพี่แกรนด์เดร์อยู่ด้วย น้องสบายใจได้" ใบหน้าสวยนี้ดีใจเสียจนบานเป็นจานเชิง หญิงสาวหันไปสั่งเครื่องดื่มที่หล่อนชอบกิน แล้วก็มานั่งมองบรรดาหนุ่มสาวนักเที่ยวกลางคืนโยกย้ายส่ายสะโพก เริ่มดึกทุกคนก็เริ่มมึนเมา แล้วก็ออกสเต็ปไปต่างๆ นาๆ แต่แกรนด์เดร์นี่ซิจะดื่มมากก็ไม่ได้ เป็นห่วงร่างบางที่เริ่มจะงอแงข้างๆ เขานี้
"เอ้า คุณแกรนด์เดร์ มากับใครคะเนี้ย "เสียงแหลมดังมาจากข้างๆ ทำให้แกรน์เดร์ต้องหันไปมองเสียงนั้น หญิงสาวใบหน้าฝรั่ง อดีตคู่ขาของชายหนุ่มเดินถือบรั่นดีเข้ามานั่งข้างๆ ชายหนุ่ม โดยไม่เกรงใจแฟนสาวของเขาที่นั่งอยู่อีกข้างนั้นเลย
"ซาร่า มาได้ยังไงครับ"
"ซาร่ามารับงานที่นี่นะคะ สบายดีนะคะ" หญิงสาวผู้มาใหม่พยายามเบียดเสียดร่างงามของหล่อนเข้าหาชายหนุ่มโดยไม่เกรงใจหญิงสาวอีกคนหนึ่งเลย
"เอ่อพี่แกรนด์เดร์คะ น้องไปห้องน้ำนะคะ " คาร์รินทนเห็นภาพนั้นไม่ไหว หล่อนจึงรีบขอตัวออกจากตรงนั้นทันที
"เอ่อๆ เดี๋ยวพี่ไปเป็นเพื่อน"
"ไม่ต้องหรอกคะ คุยกับเพื่อนไปเถอะ" หญิงสาวกระแทกกระทั้นเสียงหวานนั้นแล้วลุกขึ้นจากโซฟาไปทันที แกรนด์เดร์จะลุกตามไป แต่แขนแกร่งก็ถูกดึงไว้ด้วยมือของหญิงสาวอีกคน
"แหม แกรนด์เดร์คะ หล่อนโตแล้ว หล่อนคงจะไปเป็นนะคะ คุยกับซาร่าก่อนนะคะ เดี๋ยวซาร่าก็จะไปแล้ว"
ซาร่าแสร้งทำเป็นออดอ้อนชายหนุ่มทั้งที่ใจจริงหล่อนอยากให้คาร์รินอกแตกตาย ดวงตาเฉี่ยวฉายแววริษยาที่ชายหนุ่มดูรักดูห่วงหญิงสาวเหลือเกิน เชอะยายคาร์ริน ดูซิกลับมาเห็นสภาพแบบนี้แล้วจะทำยังไง
ซาร่ารีบขึ้นไปนั่งตักชายหนุ่มทันทีที่เห็นหญิงสาวเดินมาแล้วมองมาทางหล่อน โดยแกรน์เดร์ยังไม่เห็นคาร์รินด้วยซ้ำ ชายหนุ่มตกใจ รีบจะผลักใสหล่อนออก "นี่ซาร่าทำอะไรนะ เดี๋ยวคาร์รินมาเห็นเข้า อย่าทำตัวรุงรัง"
"ไม่เห็นหรอกคะแกรนด์เดร์ ซาร่าคิดถึงคุณนะคะ" หญิงสาวพูดพรางก็ยกแขนเรียวคล้องคอชายหนุ่มแล้วโน้มศีรษะหมายจะให้ชายหนุ่มซุกไว้ซอกคอ คาร์รินเห็นทุกอย่าง หล่อนรู้ว่าชายหนุ่มไม่เล่นด้วย แต่หล่อนก็อยากให้ยายซาร่ารู้เช่นกันว่าพี่แกรดน์เดร์นะรักและหวงหล่อนมากแค่ไหน คิดดังนั้น หล่อนก็ดึงเสื้อคลุมหล่อนทิ้ง เผยเกาะเดรสเกาะอกสีดำขลับกับผิว ขาวสร่าง แล้วเจ้าหล่อนก็หันไปเต้นเริงร่ากับชายหนุ่มข้างๆ นั้นทันที หญิงสาวใส่ลีลายั่วยวนเต็มสเต็ป
"น้องคาร์ริน "ยังไม่ถึงห้านาที ดวงตาเข้มของชายหนุ่มที่กวาดสายตาไปเห็นร่างบางที่คุ้นตากำลังเต้นเริงร่าอยู่นั้น แววตาพิโรจน์ก็ฉายแววขึ้น เมื่อเริ่มมีหนุ่มๆ มาเกาะแกะร่างบางนั้น "ว้ายยย....." ซาร่าร้องดังลั่น เมื่อร่างของหล่อนถูกผลักให้ลุกขึ้น แล้วตกจากโซฟาลงด้านล่างทันที ชายหนุ่มมุ่งหน้าไปยังร่างบางที่แต้นยั่วยวนอารมณ์อยู่นั้น
"อ๊ะ อุ้ย" คาร์รินร้องอุทานทันทีที่เอวคอดกิ่วของหล่อนถูกรวบแล้วดึงเข้าหาตัวอย่างแรง ดวงตาคมส่งให้กับบรรดาหนุ่มๆ ทั้งหลายที่มาขายขนมจีบหล่อน พวกนั้นหน้าหม้านไปทันที
"กลับบ้านเลย เดี๋ยวนี้" เสียงเข้มของชายหนุ่มฟังดูน่ากลัว จนคาร์รินขนลุกซู่ หญิงสาวเดินมาพร้อมกับชายหนุ่มเพื่อเก็บข้างของ หล่อนชำเรืองมองซาร่าที่ยืนหน้าเหวอแล้วยักคิ้วให้อย่างผู้มีชัย แกรนด์เดร์พาเจ้าหล่อนไปเก็บกระเป๋าโดยที่ไม่ได้กล่าวลาซาร่าเลยสักคำ แขนแกร่งก็ยังคงกอดเอวกิ่วของแฟนสาวแน่น ใบหน้าคมนั้นเข้มอย่างบอกไม่ถูก ชายหนุ่มพาคาร์รินรีบเดินออกมาจากผับแล้วตรงดิ่งไปยังรถทันที ในใจนึกอยากลงโทษเจ้าหล่อนเสียแต่ตรงนี้ คืนนี้ไม่ต้องกลับบ้านแล้ว อยู่คอนโดเขานี่แหละเพราะเขามีเรื่องจะคุยกับเหล่อน ขอบอกเลยว่ายาวววว...>>>>>
ลุ้นนะคะเฮียแกรนด์เดร์จะทำยังไง..อิอิ (หัวเราะมีเลสนัย)
วันนี้แกรนด์เดร์ตื่นเช้ากว่าปกติ เพราะว่าเช้านี้บิดาของเขาจะมาถึง ชายหนุ่มสั่งลูกน้องของเขาให้เตรียมตัวให้พร้อม เพราะหลังจากบิดาของเขามา เราจะไปบุกถิ่นมาเฟียนี่เสียเอง แกรนด์เดร์ตรวจดูความเรียบร้อยเสร็จแล้วเขาก็ขอเวลาส่วนตัวโทรหาแฟนสาวของเขา เวลาที่ฮ่องกงน่าจะยังมืดอยู่ แล้วสาวเจ้านอนรึยัง พูดแล้วเขาก็กดโทรศัพท์หาหญิงสาวทันที"ฮัลโหล พี่แกรนด์เดร์ สวัสดีคะ"เสียงหวานของคาร์ริน ทำเอาชายหนุ่มยิ้มกว้างขึ้นมาทีเดียว"ครับผม ที่รักทำอะไรอยู่ครับ นอนอยู่หรือเปล่า"ชายหนุ่มถามอย่างเกรงใจ เพราะที่นั่นก็น่าจะดึกอยู่"น้องกำลังจะนอนคะ แล้วก็หยิบมือถือขึ้นมาจะโทรหาพี่แกรนด์เดร์อยู่พอดี เป็นยังไงบ้างคะ" ใบหน้าสวยพูดไปยิ้มไปใส่หน้าจอมือถือ ทำเอาชายหนุ่มอดที่จะยิ้มกว้างให้กับเจ้าหล่อนไม่ได้"แสดงว่าใจเราตรงกัน อยู่ที่นู้นหนีเที่ยวหรือเปล่า""เปล่าเลยคะ ช่วยป๋าทำงานยุ่งมากเลย แล้วพี่แกรนด์เดร์หละคะ มีสาวมาเกาะแกะหรือเปล่า"คาร์รินแสร้งทำหน้าเคร่งใส่ชายหนุ่มทำเอาเขายิ้มแบบเจื่อนๆ แต่ก็ต้องปรับสีหน้าให้เป็นปกติ"เอ่อ..มะ ไม่มีครับที่รัก ถึงมีพี่ก็ไม่สนอยู่แล้ว มีแฟนทั้งสวยทั้งน่ารักอยู่ทั้งคนแล้วนี่" ชาย
หลังจากที่อแมนด้ากับพ่อของเธอกลับไปแล้ว แกรนด์เดร์ก็โทรศัพท์เล่าทุกอย่างให้บิดาของเขาฟังทันที ชายหนุ่มสนทนาด้วยสีหน้าที่เคร่งเครียดนิดๆ หลังจากวางสาย เขาก็กดโทรศัพท์หาหวานใจของเขาอีก“ฮัลโหล คาร์รินจ๋าทำอะไรอยู่คะ” ชายหนุ่มกรอกเสียงหวานใส่หญิงสาว ทำเอาเจ้าหล่อนยิ้มกว้างอย่างดีใจ“แหมๆ ปากหวานเชียวคะพี่แกรนด์เดร์" คาร์รินเอ่ยแซวชายหนุ่มโดยไม่วายเปิดกล้องหน้าตามชายหนุ่มด้วย"หวานกับน้องคาร์รินคนเดียวนะครับ คิดถึงจังครับ” เขามองใบหน้าสวยของหญิงสาวผ่านหน้าจอมือถือนั้น ในใจนึกอยากจุ๊บแก้มใสนั้นจริงเชียว“คะ น้องก็คิดถึงคะ กลับวันไหนคะ"“ยังไม่ทราบเลยครับ แต่จะรีบจัดการงานที่นี่ให้เสร็จโดยเร็วครับ"“มีอะไรหรือเปล่าคะ ซีเรียสหรือเปล่าคะ" เสียงหวานดูเป็นกังวลไปด้วย ทำเอาเจ้าหล่อนสีหน้าดูสลดลงเล็กน้อย“ไม่มีอะไรหรอกครับ ไม่ซีเรียสเลยที่รัก ไม่ต้องเป็นห่วง" ชายหนุ่มพยายามปรับน้ำเสียงและสีหน้าให้เป็นปกติแล้ว เกรงว่าเจ้าหล่อนจะเป็นห่วง“คะ ไม่มีอะไรก็ดีแล้วคะ ดูแลตัวเองนะคะ น้องเป็นห่วง"“ครับ น้องคาร์รินก็ดูแลตัวเองนะครับ รักนะครับ จุ๊บ!!!” สิ้นเสียงพูดชายหนุ่มจุ๊บมือถือตัวเองอย่างหวานซึ้ง ทำเอา
แกรนด์เดร์บอกคาร์รินว่าเขาต้องไปดูงานด่วนที่บราซิล งานที่นั่นกำลังมีปัญหา ชายหนุ่มบอกเพียงเท่านั้นแต่รายละเอียดของงานนั้นเขาไม่ได้บอกอะไร ชายหนุ่มมุ่งหน้าไปจัดการก่อน ส่วนบิดาของเขานั้นจะบินตามไปในอีกสองวัน แกรนด์เดร์เอาแต่ลูกน้องมือดีไปทั้งนั้น เขาไม่ได้ไปมีเรื่อง แต่เขาก็อยากแสดงให้เห็นว่ามาเฟียตระกูลแกรนด์เดร์สัน มันเป็นยังไง ชายหนุ่มลงจากเครื่อง โดยมีลูกน้องที่นู้นมารับอยู่แล้วห้าหกคน แต่ละคนก็ระดับพระกาฬทั้งนั้นชายหนุ่มนั่งรถฯ ที่ทางลูกน้องของบิดาเขาจัดการให้ บิดาเขาย้ำว่าห้ามประมาท เพราะนายทุนที่นี่ที่มีปัญหากับทางเรา เขาก็พอตัวเหมือนกัน ชายหนุ่มจึงถูกคุ้มกันด้วยลูกน้องเป็นสิบๆ โดยมีรถนำหน้าสองคันประกบหลังอีกหนึ่งคัน ขบวนรถเคลื่อนไปยังที่พักอย่างรวดเร็ว ระหว่างนั่งรถเขาก็กดมือถือหาอแมนด้า ทันที"สวัสดีครับอะแมนด้า ผมเองแกรนด์เดร์ ตอนนี่้คุณอยู่ไหน"ชายหนุ่มถามหญิงสาวด้วยความอยากรู้"แกรนด์เดร์เหรอคะ ดีใจมากเลยที่คุณติดต่อมา ตอนนี้อแมนด้าอยู่ที่บ้านคะ""ตอนบ่ายๆ ว่างไหมครับ ผมขอเชิญคุณและพ่อของคุณมาที่โรงแรมที่ผมพักหน่อย""ว่างคะ ดีเลย คุณพ่อของดิฉันก็มีเรื่องมากมายจะคุยกับคุณคะ"
แกรนด์เดร์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูอย่างชั่งใจ อีกใจเขาก็ไม่อยากจะรับเพราะว่ามันดึกมากแล้ว อีกใจก็เกรงว่าจะเป็นสายสำคัญ "ฮัลโหล สวัสดีครับ อแมนด้า!! " ชายหนุ่มกรอกเสียงรับสายด้วยน้ำเสียงที่เรียบ ดวงตาคมนั้นเบิกกว้างมากขึ้น เพราะว่าเสียงคุ้นหูของเจ้าหล่อนนั้นมันดูวิตกกังวลผิดปกติ"ฮัลโหลคุณแกรนด์เดร์ แกรนด์เดร์ใช่ไหมคะ"หญิงสาวถามชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงร้อนรน"ครับอแมนด้า มีอะไรหรือเปล่าถึงโทรมาป่านนี้""มีคะ ดิฉันมีเรื่องจะให้คุณช่วยเหลือนะคะ"เสียงหวานของหญิงสาวฟังดูรีบร้อน"เรื่องอะไรหรือครับ ว่ามาได้เลย""ก็นายทุนที่เคยมาขอซื้อที่ดินนะสิคะ ตอนนี้มันระรานบ้านฉันใหญ่แล้ว ถึงขนาดเอาปืนมาขู่พ่อดิฉันด้วย เรื่องที่ขายที่ดินให้คุณนะคะ""จริงเหรอครับ นี่มันยังไม่เลิกราเหรอครับ""จริงคะ อแมนด้าไม่รู้ว่าจะหันหน้าไปพึ่งใครแล้ว จึงโทรมาที่คุณนะคะ""ถ้าอย่างนั้น ผมจะเรียนเรื่องนี้ให้แด็ดผมทรา่บก่อน แล้วยังไงผมจะบินไปที่นู้นนะครับ ขอเวลาสักวันสองวันนะ""ได้คะ รบกวนคุณหน่อยนะคะ" หญิงสาวกล่าวขอบคุณเขา จากนั้นก็กดวางสายไป ส่วนแกรนด์เดร์ยังคงหนักใจ เมื่อนึกถึงมาเฟียตะวันตก เขาต้องเอาเรื่องนี้ปรึกษาบิดาของเขาก
ชายหนุ่มเดินกอดเอวคอดกิ่วของร่างบางมาตามทาง สายตาของเขาก็ต้องตวาดไอ้พวกที่ชอบมองเมียชาวบ้านไปด้วย ดวงตาเข้มมองร่างบางข้างๆ นี้แทบอยากจะจับตีก้นตรงนี้เลยด้วยซ้ำ ดูสิเสื้อคลุมหายไปไหน ใครอนุญาตให้เปิดเกาะอก เนื้อนูนตรงนั้นมันทะลักเสียจนไอ้พวกบ้านั้นตาถลน แล้วนี่กระโปรงก็สั้นจุดจู๋ กว่าจะเดินถึงรถ พอดีพวกนั้นกินอาหารตาอิ่มพอดี"เดินช้าๆ ก็ได้คะพี่แกรนด์เดร์"คาร์รินหันไปบอกชายหนุ่มที่ก้าวเอาๆ จนหน้าหล่อนจะคะมำอยู่แล้ว"เดินช้าแล้วเมื่อไรจะถึงรถหละ" เสียงเข้มตอบไปโดยที่ไม่มองหน้าหญิงสาว เขามองเพียงทางเดินเท่านั้น"แล้วจะรีบกลับไปไหนหละคะ น้องยังสนุกอยู่" คาร์รินหันไปตัดพ้อชายหนุ่มทั้งๆ ที่หล่อนรู้ว่าสาเหตุนั้นเพราะอะไร"ก็รีบกลับไปคุยกันให้รู้เรื่องนะสิ เด็กดื้อพูดอะไรไม่เคยฟังเลย" ตอนนี้เขาหยุดหันมารวบเอวคอดกิ่วของหล่อน แล้วดึงเข้าหาอกกว้างอย่างจงใจ"อุ อุ้ย พี่คะน้องอึดอัดนะ" ใบหน้าสวยเงยขึ้นไปบอกชายหนุ่ม พรางมือเรียวก็ดันอกกว้างนั้นไว้มั่น ยังดีนะที่ตรงนี้เป็นลานจอดรถ คนไม่ค่อยพลุกพล่านเท่าไรนัก ใครมาเห็นหล่อนตอนนี้อายแย่เลย"กอดนิดเดียวทำมาเป็นอึดอัด เดี๋ยวกลับคอนโดพี่จะทับให้ตายเลย" เ
หลังจากที่กลับมาจากบราซิลคราวนั้นแกรนด์เดร์ก็แวะเวียนมาหาคาร์รินบ่อยครั้งขึ้น เขาไม่ยอมไปไหนกับแด็ดของเขานานเกินสามวันเลย ชายหนุ่มกลัวว่าจะเกิดเรื่องเข้าใจผิดอีก ทุกวันนี้ก็ต้องทำตัวดีให้คุณอาเควิ่นไว้ใจมากที่สุด ทุกครั้งที่เขาจะไปไหนมาไหน เขาจะต้องบอกน้องคาร์ริน อยู่เสมอ เกิดห่างกันเกินสามวัน เขาจะให้มารดาของเขาขออนุญาตคุณน้าน้ำใส ขอพาน้องคาร์รินไปด้วยเพราะไหนๆ ก็จะแต่งงานกันแล้ว ไม่ถึงสองเดือนข้างหน้านี้ วันนี้ก็เช่นกันแกรนด์เดร์แวะเข้ามาหาแฟนสาวโดยไม่ได้บอกล่วงหน้า ชายหนุ่มกะจะมาชวนเจ้าหล่อนไปทานข้าวเที่ยงนอกบ้านเขาจอดรถแล้วเดินไปยังห้องรับแขกเป้าหมายคือลูกเจ้าของบ้านที่อยู่บ้านทั้งวันอยู่แล้ว เขารู้ดี เมื่อเช้าเพิ่งจะไลฟ์คุยกันเอง ยังไม่ทันที่เขาจะก้าวขาเข้าไป ภาพที่เห็นคือชายหนุ่มหน้าตาคุ้นๆ เหมือนเคยเห็นกำลังจับไม้จับมือแฟนสาวของเขาอยู่ เขารู้สึกคุ้นหน้าไอ้หน้าอ่อนคนนี้มาก มันเป็นใครกัน บังอาจมาจับมือน้องคาร์ริน"เฮ้ยยๆ ๆ ๆ นายเป็นใคร ปล่อยมือน้องคาร์รินเดี๋ยวนี้นะ"เสียงเข้มตวาดดังลั่น จนทั้งสองหนุ่มสาวหันมาทางเดียวกันเพื่อมองเขา"เอ่อๆ พี่แกรนด์เดร์คะ นี่อเล็ก ไงคะจำไม่ได้เหรอ







