LOGINหลังจากที่อแมนด้าเดินออกมาจากห้องพักของแกรนด์เดร์ หล่อนก็เดินตรงไปยังห้องของตัวเองทันที ซึ่งในใจเจ้าหล่อนหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก หล่อนเดินอย่างกระแทกกระทั้น ซึ่งหล่อนไม่รู้ตัวเลยว่ากิริยาเช่นนั้นอยู่ในสายตาของหนึ่งในลูกน้องของแกรนดเดร์ ที่ยืนเฝ้าเวรยามอยู่บริเวณนี้ ดวงตาคมที่มองมายังเจ้าหล่อนนั้นดูเหยียดๆ อย่างบอกไม่ถูก
มาคัส ครายน์ หนึ่งในบอดี้การ์ดของแกรนด์เดร์ที่ตามมาจากฮ่องกง ไม่มีใครรู้หรอกว่าเขาเป็นเหมือนดวงตาของคุณหนูคาร์ริน เขาได้รับปากคุณเควิ่นป๋าของคุณหนูคาร์รินให้ดูพฤติกรรมของคุณแกรนด์เดร์นั่นเอง คุณเควิ่นเป็นผู้มีพระคุณของครอบครัวเขา บิดาของเขาเคยเป็นบอร์ดี้การ์ดของคุณอาลัลชุดเดียวกันกับเควิ่น แต่บิดาของเขาเสียชีวิตตั้งแต่อายุยังไม่ถึงสามสิบห้าด้วยซ้ำ คุณเควิ่นเป็นคนส่งเสียเลี้ยงดูเขาก็ว่าได้ ซึ่งคุณอาลัลก็ไม่ได้ทอดทิ้งเขากับมารดาเช่นกัน ให้ที่พัก ให้งานให้เงินจนมาถึงทุกวันนี้
ซึ่งพักหลังๆ มานี้คุณแกรนด์เดร์ทำตัวดี ไม่เคยนอกลู่นอกทางเลยก็ว่าได้ ตั้งแต่ครั้งที่เป็นข่าวแล้ว เขาก็เป็นอีกหนึ่งพยานที่ยืนยันความบริสุทธิ์ใจให้กับคุณแกรนด์เดร์ พฤติกรรมของคุณแกรนด์แดร์ไม่น่าเป็นห่วงสบายใจได้ แต่ผู้หญิงที่ชอบวิ่งเข้าหานี่สิ น่าเป็นห่วงเหมือนเจ้าหล่อนจะจิกไม่ปล่อยเลยทีเดียว ผู้หญิงสมัยนี้นี่จริงๆ เชียว เมื่อคิดดังนั้นเขาก็เก็บข้อมูลทุกอย่างรายงานคุณเควิ่นตามคำสั่ง
ทางด้านของเควิ่น เขารู้เรื่องทั้งหมดจากมาคัสนี่แหละ ในใจนึกตำหนิอาลัลที่ไม่ยอมบอกเรื่องที่จะไปบุกรังมาเฟียที่บราซิลนั่น มีอะไรเขาจะได้ไปช่วยทัน เห็นมาคัสรายงานว่าไม่น่าเป็นห่วงก็สบายใจ แต่ที่น่าเป็นห่วงก็คือว่าที่ลูกเขยของเขาตอนนี้รู้สึกว่าจะมีสาวมาเกาะแกะอีกแล้ว อย่างนี้จะกระซิบคาร์รินดีหรือจะทำยังไงดีหละ ผู้เป็นพ่อเป็นห่วงความรู้สึกบุตรสาวเป็นที่สุด หลังจากเขาวางโทรศัพท์ลงเขาก็เดินไปยังห้องบุตรสาวทันที
ก๊อก ก๊อก ก๊อก!!! คาร์รินลูกอยู่ในนั้นหรือเปล่าป๋าขอเข้าไปได้ไหม
"อยู่คะป๋ารอสักครู่นะคะ" เสียงหวานใสของบุตรสาวของเขาเป็นสิ่งที่เขาชอบฟังมากที่สุด เขารู้ว่าลูกมีความสุขมากมายขนาดไหน
แอ๊ดดด!!! เสียงประตูห้องของหญิงสาวเปิดออก พร้อมด้วยใบหน้ายิ้มแย้มที่เขามองทีไรก็สุขใจทุกครั้ง ตั้งแต่เล็กจนโต
"เชิญคะป๋า มีอะไรหรือเปล่าคะ" คาร์รินอยู่ในชุดสบายๆ เพราะว่าวันนี้เป็นวันหยุด หล่อนลงไปทานข้าวเช้ามาแล้ว แล้วหล่อนก็ขึ้นมาคุยโทรศัพท์กับหวานใจได้สักพัก ป๋าของหล่อนก็มาหาหฃล่อนนี่แหละ มีเรื่องอะไรหรือเปล่าน๊า
"แกรนด์เดร์โทรมาหาหรือลูก" เขาถามบุตรสาวด้วยสีหน้าปกติ
"คะป๋า เพิ่งวางไปเอง"
"แล้วเขาจะกลับกันวันไหนหละ"
"ยังไม่ทราบเลยคะ เห็นบอกว่าอีกสองสามวัน งานคงยุ่งมั๊งคะ" หญิงสาวพูดคุยด้วยน้ำเสียงปกติหล่อน
"งานที่นี่ลูกเคลียร์หมดหรือยังลูก"
"หมดแล้วคะตั้งแต่เมื่อคืน วันนี้คาร์รินจึงว่าง ป๋ามีอะไรหรือคะ"
"ก็ป๋าคิดๆ ดูว่า จะมีใครไปเที่ยวกับป๋าบ้างน๊า" เควิ่นทำเสียงสูงเป็นเชิงอยากล้อบุตรสาว เหมือนตอนที่เจ้าหล่อนยังเป็นเด็กๆ
"เที่ยวไหนหรือคะ คาร์รินว่าง" หญิงสาวรีบตอบด้วยท่าทางดีใจ หล่อนไม่ได้เที่ยวไหนเลย เพราะว่าพี่แกรนด์เดร์ไม่อยู่แล้วงานที่ช่วยป๋าก็ยุ่งมากเลยกว่าจะเสร็จได้ เกือบหอบเลยทีเดียว
"ก็ ก็ๆ ๆ "...." เขาแกล้งทำเป็นคิดหนัก
"ป๋าคะ อย่าแกล้งคาร์รินซิคะ" หญิงสาวเดินเข้ามาเกาะแขนบิดาของหล่อนแล้วชะโงกหน้าทำสายตาออดอ้อนเหมือนตอนเด็ก
"ก็ ก็ ก็บราซิลไง"
"ห๊ะ ป๋าจะไปบราซิลหรือคะ จริงหรือเปล่าคะสถานที่นี้ทำให้หญิงสาวหัวใจลิงโลด ดีใจจังเลย
"จริงซิ ไปบราซิลกัน ป๋าจะไปหาอาลัลด้วย ดีไหมหละลูก ชวนคุณแม่แล้วก็คุณอาริก้าไปด้วย"
"ดีคะป๋า จริงนะคะ ถ้าอย่างนั้นคาร์รินไปบอกคุณแม่ก่อนนะคะ" ฟอดดดด ป๋าใจดีที่สุดเลย " สิ้นเสียงพูดและเสียงหอมแก้มสากของบุตรสาวเขา เจ้าหล่อนก็วิ่งออกไปจากห้องลงไปหามารดาของหล่อนด้านล่างทันที เควิ่นมองบุตรสาวของเขาก็ต้องอมยิ้ม ในใจดีใจที่เจ้าหล่อนมีความสุข หล่อนน่ารักน่าหวงขนาดนี้ จะไม่ให้เขาหวงลูกสาวยังไงกัน นี่ถ้าคนที่จะมาเป็นว่าที่ลูกเขยเขาไม่ใช่แกรนด์เดร์หละก็อย่าหวังว่าเขาจะยกให้ง่ายๆ
ทางด้างของแกรนด์เดร์ เช้านี้เขารอฟังเหตุการณ์ความคืบหน้าเรื่องที่เขากับบิดาของเขาไปคุยไว้เมื่อวาน เช้านี้ลูกน้องเขาจะมารายงานผลว่าเป็นเช่นไรบ้าง ชายหนุ่มเข้ามาทานข้าวเช้ากับบิดาของเขาตามลำพัง เพราะว่าวันนี้เขาไม่ได้เชิญอแมนด้าและพ่อของเธอมาด้วย เพราะว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องของแกรนด์เดร์สัน กรุ๊ป เขาไม่อยากให้คนอื่นรู้เท่าไรนัก อาลัลเรียกลูกน้องเขาให้เข้ามารายงานเรื่องทุกอย่างหลังจากที่ทานข้าวเสร็จ
เมื่อลูกน้องของเขารายงานเสร็จ สีหน้าและแววตาของเขาก็ดูคลายกังวลลง เพราะว่าบลูโน่ก็เชื่อได้เหมือนกัน มันจัดการกับลูกน้องนอกแถวแล้วก็นายทุนที่เป็นปกปักษ์กับมันด้วยตัวเอง แต่ก็ไม่รู้ว่านายทุนนั้นจะยอมลามือหรือเปล่า แต่อย่างน้อยเขาก็สบายใจ เพราะว่าตอนนี้โรงแรมของเขาก็เริ่มก่อสร้างได้อีกครั้ง ปัญหาเรื่องอุปกรณ์และคนไม่มีแล้ว เขากับบุตรชายมองหน้ากันแล้วยิ้ม
"ว่าไงไอ้เสือสบายใจได้หรือยัง" อาลัลเอ่ยถามบุตรชายของเขา
"ครับแด็ดดี๊ โล่งอกนิดหน่อยครับ เรื่องทางนี้เสร็จผมจะได้กลับไปหาน้องคาร์รินเสียที คิดถึงจะแย่แล้วฮะ"
"ฮ่า ฮ่า ฮ่า นี่แกเป็นเอามากนะเนี่ย อาลัลหัวงเราะร่วนเมื่อบุตรชายพูดอย่างไม่อายเขา
"แหมแด็ดดี๊ฮะ แด็ดดี๊เคยเป็นหนุ่มน่าจะเข้าใจนะฮะ" แกรนด์เดร์ตอบบิดาของเขาอย่างเขินๆ พรางลุกขึ้นเดินหนีออกไปนอกระเบียง
"แด็ดดี๊เข้าใจไอ้เสือ ไม่ต้องเขินหรอกน่า" อาลัลยังเดินตามมาตบบ่าบุตรชายอีก ทำเอาแกรนด์เดร์หันไปอมยิ้มกับบิดาของเขาดวงตาของเขาดูระยิบระยับเลยทีเดียว
ช่วงเย็นอาลัลสั่งให้จัดงานเลี้ยงเล็กๆ เพื่อเลียงลูกน้องของเขา และเลี้ยงฉลองความสำเร็จนงานที่เขามาจัดการนี้ด้วย ทุกอย่างจบลงง่ายๆ โดยไม่ต้องเสียเลือดเสียเนื้อ แต่เขาก็ยังไม่ชะล้าใจนัก เวรยามยังคงจัดอย่างหนาแน่นเช่นกัน ค่ำนี้ลูกน้องของเขาเขาให้ดื่มได้แต่อย่าเอาให้เมามายจนเสียสติแล้วกัน
อแมนด้าเองพอรู้ว่าจะมีปาตี้หล่อนดีใจอย่างบอกไม่ถูก หญิงสาวกลับไปเตรียมชุดสวยๆ เพื่อจะเอาใจชายหนุ่มที่เธอหมายปองเอาไว้ คืนนี้หล่อนจะรวบหัวรวบหางแกรนด์เดร์เลยแหละ เป็นไงเป็นกัน หล่อนจะต้องกลายเป็นผู้หญิงหน้าด้านหล่อนก็ยอม หญิงสาวมองยาชนิดหนึ่งที่ถืออยู่ในมือ แล้วดวงตาร้ายกาจก็ฉายแววขึ้นทั่วทุกขณะ
ได้เวลาเริ่มงาน หญิงสาวอยู่ในชุดเกาะอกสีดำขลับ ม้าคลุมไหล่เล็กน้อย หล่อนมานั่งร่วมวงด้วยกันกับแกรนด์เดร์ โดยชายหนุ่มก็นั่งจิบบรั่นดีกับลูกน้องของเขาสองสามคน โดยหนึ่งในนั้น มีมาคัสรวมอยู่ด้วย สายตาของเขาคอยสังเกตการณ์หญิงสาวนั้นอยู่ตลอดเวลา อแมนด้าจิกสายตาเข้มนั้นใส่มาคัสอย่างเหยียด ประมาณว่าเหมือนมาคัสรู้ทันหล่อน
"แกรนดเดร์คะ มาดื่มด้วยกันหน่อยไหมคะ หญิงสาวยกแก้วบรั่นดีขึ้นจะขอชนกับชายหนุ่ม
"ได้ครับอแมนด้า แต่ผมขอจิบๆ นะครับไม่อยากเมา แกรนด์เดร์ตอบแบบแบ่งรับแบ่งสู้ เขารับแก้วของ อแมนด้ามาโดยที่ไม่รู้เลยว่าในนั้นมียาชนิดหนึ่งอยู่
"ดื่มสิคะแกรนด์เดร์ หญิงสาวรบเร้าให้เขาดื่มแก้วนั้น แกรนด์เดร์ทำท่าจะยกขึ้นมาดื่ม เขาจิบได้นิดเดียวเอง
"นายครับลำบากในนัก มาครับผมดื่มแทนเอง มาคัสรับชิงบรั่นดีแก้วนั้นมาดื่ม โดนรวดเดียว
"นี่นายมารยาทแย่มาก ดื่มของเจ้านายได้อย่างไรกัน อแมนด้าส่งเสียงด่าทอมาคัส แล้วมองเขาแบบเหยียดๆ
"ไม่เป็นไรหรอกอแมนด้า ผมกับมาคัสก็คนกันเองนี่แหละ นึมาคัสนึ แกรนด์เดร์ออกปากรับแทนลูกน้อง โดยเขาดีใจที่มาคัสแสดงออกอย่างนั้น เขารู้ทันทีเลยว่ามาคัสรู้ว่าอแมนด้าคิดยังไงกับเขา
อแมนด้าถึงกับหัวเสีย ที่หล่อนเอายาให้แกรนด์เดร์กินเพียงนิดเยวเท่านั้น แล้วแบบนี้มันจะออกฤทธิ์ตอนไหนหละ หญิงสาวแยกตัวเองออกมาเพื่อจะเข้าห้องน้ำ หญิงสาวคิดไม่ตกในห้องน้ำนั้นอยู่นานสองนาน นางต้องหาวิธีเอาตัวแกรนด์เดร์มาเป็นของหล่อนให้ได้ในคืนนี้......>>>>>>
วันนี้ทุกคนที่บ้านแกรนเดร์สัน กำลังวุ่นวายอยู่กับการต้อนรับสมาชิกใหม่ของบ้าน ภรรยาและบุตรคนแรกของแกรนด์เดร์กำลังกลับมาจากโรงพยาบาล ชายหนุ่มออกโรงสั่งคนที่บ้านจัดห้องหับเพื่อต้อนรับบุตรสาวและภรรยาของเขาด้วยตนเอง เสียงแตรรถบ่งบอกว่าตอนนี้ทุกคนกำลังมาถึงแล้ว ชายหนุ่มรีบวิ่งลงไปดูด้วยความตื่นเต้น"มาแล้วคะคุณแกรนด์เดร์ คุณคาร์รินกับคุณหนูน้อยมาแล้วคะ" เสียงคนรับใช้ขึ้นมาบอกเขา ด้วยสีหน้าแววตาที่ตื่นเต้นไม่แพ้เจ้านาย"มาแล้วเหรอ ไปๆ รีบลงไปเร็ว " ชายหนุ่มเอ่ยชวนเด็กรับใช้ก่อนที่เขาจะเดินแกมวิ่งไปหาลูกเมียเขาที่หน้าบ้านทันทีเมื่อมาถึงรถหรูของบ้านเขาได้จอดเทียบบันไดบ้าน คนใช้ต่างยืนเข้าแถวรอกันอย่างเป็นระเบียบ พ่อตาแม่ยายของเขาลงรถจากคันถัดไป ส่วนแด็ดกับมาดามของเขาก็ลงตามมากันติดๆ ประตูรถเปิดอัตโนมัติ ภาพหญิงสาวอุ้มเด็กทารกเพศหญิงแก้มแดงอย่างกับลูกตำลึงสุกเดินออกมาจากรถ ทุกคนต่างฮือฮาในความน่ารักน่าชังของเจ้านายน้อยในบ้านแกรนด์เดร์ยิ้มหน้าบานแฉ่งที่เขาได้ลูกสาวสมใจ เขาเห็นแวบแรกตั้งแต่ที่อยู่โรงพยาบาลก็รู้แล้วว่าลูกสาวเขานะเหมือนใคร พ่ออย่างไงลูกสาวก็อย่างนั้น เขายังไม่ได้ตั้งชื่อให้ลูกสาว
แกรนด์เดร์ ยืนขยับเน็คไทสีสวยอยู่นานสองนาน เขามองซ้ายมองขวาหาภรรยาสุดที่รักของเขาก็ยังไม่มาสักที ชายหนุ่มอยู่ในชุดสูทสีดำ รองเท้าหรูนั้นมันวาวสะดุดตา วันนี้เขามาร่วมงานมงคลสมรสของลูกน้องคนสนิท แล้วก็เพื่อนสาวคนของเขาเช่นกัน งานจัดขึ้นที่โรงแรมของเขาเอง โรงแรมที่ขึ้นชื่อว่าหรูหราติดอันดับ 1 ใน 3 ของบราซิลนี้ มาคัส ดูแลกิจการที่นี่ได้เป็นอย่างดี วันนี้งานทุกอย่างเขาจึงจัดการให้มาคัสหมดเลย ถือว่าเป็นของขวัญวันแต่งงานแล้วกัน แด็ดกับมาดามริก้า ก็คงเข้างานแล้วก็นั่งสนทนาภาษาคนอายุเยอะอยู่กับพ่อตาแม่ยายของเขา คุณอาเควิ่นกับคุณอาน้ำใส แล้วยังมีพ่อเจ้าสาวด้วย แต่เขานี่สิ รอภรรยาสุดที่รักกลับมาจากการเสริมสวยอยู่"เอ้าที่รักคะ ยังไม่เสร็จหรือคะนี่" เสียงคาร์รินดังมาจากทางประตูห้อง ชายหนุ่มเงยหน้าไปมอง ดวงตาคมก็ส่งหวานเยิ้มมายังเจ้าหล่อน หญิงสาวอยู่ในชุดราตรีเกาะอกสีน้ำเงินยาว หล่อนดูขาวอวบขึ้น แต่ยังคงความสวยหวานอยู่ ใบหน้าสวยแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพง หล่อนยังดูสวย แม้จะตั้งท้องได้ห้าเดือนแล้ว แกรนด์เดร์เดินเข้าไปหาหญิงสาว แล้วโอบกอดเอวนั้นอย่างหลวมๆ"ยังเลยครับที่รัก ไม่มีใครแต่งตัวให้ เล
อแมนด้า ยืนเหม่ออยู่ที่ชายทะเลใกล้บ้านพักของหล่อน ในใจนึกถึงชายหนุ่มที่หล่อนคุยด้วยเกือบทุกวัน แต่นี้เขาหายไปเกือบอาทิตย์แล้ว ไม่ติดต่อกลับมาเลย หัวใจที่เคยชุ่มชื่นตอนนี้รู้สึกว่ามันเริ่มจะห่อเหี่ยวอย่างบอกไม่ถูก หรือว่าโปรโมชั่นรักของเราจะอยู่ได้เพียงหกเดือนเท่านั้น ตั้งแต่ที่หล่อนตอบตกลงคบกับเขา หลังงานแต่งคุณแกรนเดร์และคุณคาร์ริน หล่อนกับเขาก็เซร์ฮัลโหลกันตลอด หล่อนกลับมาบราซิล เขาอยู่ติดตามคุณแกรนด์เดร์ที่ฮ่องกง แต่มันก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคในการรักกันเลย เราติดต่อกันตลอด แต่นี่ทำไมกันนะ เขาหายไปไหน ดวงตาหวานของร่างบางเริ่มเอ่อไปด้วยน้ำอุ่นๆหญิงสาวเดินกลับบ้านไปด้วยสีหน้าไม่ค่อยสู้ดีนัก มันดูเศร้าสร้อยหงอยเหงายังไงชอบกล แล้วยิ่งบิดาของหล่อนไม่อยู่ด้วยแล้ว หล่อนยิ่งไม่รู้จะคุยกับใคร พ่อของเธอไปเที่ยวภาษาคนแก่กับเพื่อนๆ ตั้งสองวันที่แล้ว และเห็นโทรมาบอกว่าอีกสามวันถึงจะกลับ เฮ้อ เหงาจัง หล่อนถอนหายใจยาวเหยียด จากนั้นก็เดินเข้าบ้าน แล้วนั่งกดทีวีอย่างเบื่อๆ หล่อนนั่งคิดอะไรเพลินๆ จนถึงเวลามืดค่ำ หญิงสาวมารู้สึกตัวอีกทีก็เมื่อมีเสียงก๊อกแก๊กจากทางนอกบ้านเสียงอะไรอะ หล่อนเปิดม่านดูผ่านกร
แกรนด์เดร์ มองก้นงอนของหล่อนอยู่อย่างนั้น เขารู้สึกว่าเจ้าหล่อนจะไม่ยอมลุกขึ้นจากกายแกร่งของเขาง่ายๆ ชายหนุ่มกระดกหัวเขาแล้วชันแขนลุกขึ้นนั่ง คาร์ริน เหลียวมองแล้วยิ้มแห้ง หล่อนชันตัวเองลุกขึ้นเช่นกัน กำลังจะคลานเข่าลงไปยังปลายเท้าของชายหนุ่ม"อุ้ย อื้อออ พะพี่แกรนด์เดร์" ยังไม่ทันที่หล่อนจะพ้นจากร่างหนานั้น ชายหนุ่มก็จับสะโพกงอนของหล่อนดึงไว้"จะรีบไปไหนหละเมียจ๋า ต่ออีกรอบนะที่รัก" ชายหนุ่มพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า พรางก้มหน้าลงกับก้นงอนนั้น จนหญิงสาวสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ขนกายสาวของคาร์รินลุกซู่ขึ้นมาอีกครั้ง เมื่อชายหนุ่มจูบก้นสวยของหล่อนอย่างหนักหน่วง จุ๊บบบะ!!!"อ๊ะ อ๊ะ อ๊า" คาร์รินแหงนหน้าร้องครางด้วยความเสียว เมื่อชายหนุ่มเริ่มลงลิ้นร้อนของเขาบนแก้มก้นของหล่อนทีละนิดๆ เขาลากเรียวลิ้นไปตามส่วนเว้าส่วนโค้งของมัน "อืมมมมมมม" เสียงทุ้มครางออกมาจากลำคอหนา เมื่อเขาสัมผัสแก้มก้นสีขาวสะอาดนั้นเรื่อยๆ ไม่เว้นแม้แต่ร่องกลางระหว่างกันนั้น เขาหลงใหลร่างบางนี้ทุกส่วนของเรือนร่างหล่อนไม่เว้นแม้แต่สิ่งที่ทุกคนรังเกียจ แต่เขาไม่เคยรังเกียจเลย ชายหนุ่มลงลิ้นเลียวนตรงส่วนนั้น"อ๊ะ อ๊ะ สะเสียวคะ
มาคัส เดินมากับอแมนด้า ชายหนุ่มแอบมองแผ่นหลังเนียนของคนที่ตกลงเป็นแฟนเขาเมื่อสักครู่นี้ เขาก็ยิ้มกว้างอย่างภูมิใจ หญิงสาวอยู่ในชุดราตรีเปิดแผ่นหลังคว้านจนไปถึงสะโพก มาคัสรู้สึกหวงนิดๆ แต่เขาก็ไม่ได้ว่าอะไรหล่อนนัก เพราะเขารู้ว่ามันเป็นความชอบของหล่อน ชายหนุ่มรีบเดินให้ทันหญิงสาว มือหนาของเขาก็คว้าเอวคอดของหล่อนนั้นทันที"อุ้ย นี่คุณอายเขานะ" อแมนด้าเอียงแก้มสวยหันไปบอกชายหนุ่ม แต่หล่อนก็ไม่หยุดก้าวเท้า"อายอะไรคนเป็นแฟนกัน ใครๆ เขาก็ทำแบบนี้แหละคุณ" เขาพูดชิดแก้มสวยนั้น ทำเอาคนฟังหลุดยิ้มออกมา"ตามใจคุณเลยคะ จะทำมากกว่านี้ก็ได้นะ" หล่อนพูดพร้อมกับหยุดเดิน หล่อนหันหน้ามาหาชายหนุ่ม แขนเรียวโอบรอบคอเขา ส่งดวงตายวนยั่วชายหนุ่มเต็มที่ มาคัสมองซ้ายมองขวา เมื่อเขาเห็นว่าไม่มีคน ชายหนุ่มจึงกดจุมพิตหล่อนจ๊วบใหญ่ทั้งสองแลกลิ้นกันอยู่นานสองนาน กว่าจะพละออกจากกันได้นั้น ต้องรอให้มีคนเดินผ่านมาก่อน ซึ่งทั้งสองหันไปมองหน้ากันแล้วก็อมยิ้ม จากนั้นพวกเขาก็เดินเข้าไปหาคู่บ่าวสาวทันที"เอ้า สวัสดีครับคุณอแมนด้า " แกรนด์เดร์กล่าวต้อนรับแขก VIP ที่เขาสั่งให้มาคัสเป็นคนดูแลหล่อนนั้น"สวัสดีคะคุณแกรนด์เดร์
มาคัสนอนทอดสายตายาวออกไปนอกหน้าต่างตรงโซฟานั้น โดยมีร่างบางของอแมนด้าอยู่ข้างๆ เขากอดหล่อนเอาไว้แน่น อแมนด้าก็กอดตอบเขาเช่นกัน หล่อนนอนมองแผ่นอกกว้างอยู่อย่างนั้น ใบหน้าหล่อนซบลงกับไหล่เขาอย่างอบอุ่น ทั้งสองไม่มีใครพูดอะไรออกมา หญิงสาวเหลือบไปเห็นนาฬิกาบอกเวลา อุ้ยจะทุ่มแล้วหรือ ศีรษะทุยเงยขึ้นอย่างตกใจ "อุ้ย อ๊ะ" หญิงสาวร้องอย่างตกใจ เมื่อชายหนุ่มจับศีรษะหล่อนซบอกกว้างอย่างรวดเร็ว"จะรีบไปไหนงานเริ่มตั้งสองทุ่ม" มาคัสเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบๆ"ก็รีบไปแต่งตัวสิคะ เดี๋ยวจะไม่ทันนะ" หล่อนตอบเขาด้วยน้ำเสียงปกติ แต่ที่ไม่ปกติคือหล่อนพูดเพราะขึ้น"ยังกอดไม่หายคิดถึงเลย" มาคัสพูดออกมาจากใจจริง ทำเอาคนฟังใบหน้าแดงขึ้นมาทันที ชายหนุ่มเห็นหญิงสาวบนอกเขาเงียบนิ่ง เขาจึงตะแคงข้างเพื่อมองใบหน้าสวยนั้น"มองอะไร" อแมนด้าถามชายหนุ่มอย่างเขินๆ หล่อนหลบสายตาเขาแล้วเบนมันไปทางอื่น"เรามาคบกันนะอแมนด้า ผมอยากลองคบกับคุณ" มาคัสพูดออกมาด้วยน้ำเสียงจริงจัง ดวงตาคมมองใบหน้าหล่อนนิ่ง มือหนาของเขาค่อยๆ เชยคางเรียวที่ก้มหน้างุดอยู่อย่างนั้นให้เงยขึ้นมองหน้าเขา"เอ่อๆ ฉัน ๆ " อแมนด้าไม่รู็ว่าจะตอบเขายังไงดี มันเร็







