เข้าสู่ระบบจบบริบูรณ์ไรท์ขอบคุณรี๊ดทุกคนที่ให้กำลังใจไรท์มาตลอดไว้เจอกันเรื่องหน้านะคะแต่ขอคิดดูก่อนว่าจะแต่งแนวไหนดีหรือจะแต่งรุ่นลูกของเรื่องนี้ดีขอคิดพล็อตเรื่องก่อนแต่......ก่อนจากกันไปมีตอนพิเศษเล็กๆน้อยมาฝากให้ได้อ่านกันชอบไม่ชอบบอกกันได้น๊าาาาา.........................................................
หมอพี..."พ่อขา""ครับลูก""ทำไมพ่อกับอาอาร์ตถึงไม่ค่อยถูกกันล่ะคะหนูเห็นเจอหน้ากันทีไรก็ทะเลาะกันตลอดเลย""เรื่องมันยาวลูกอย่าไปรู้เลยเนอะว่าแต่ตอนนี้ลูกสาวพ่อหิวหรือยังครับ""หิวแล้วค่า อืมมมไม่รู้พี่พีคไปไหนหนูไม่เจอเลย" น้องพั้นช์มองหาพี่ชายตัวเอง"น่าจะอยู่ข้างในบ้านมั้งลูกก็เราสองคนพากันเดินออ
อาร์ต...."ผมชอบพี่พั้นช์ผมอยากได้พี่พั้นช์เป็นแฟนครับปะป๊า^^""ห๊ะ!!! เตอร์บอกอยากได้พี่พั้นช์แฟน??""คร๊าบบบบบ""เตอร์ครับเตอร์เพิ่งเจ็ดขวบเองนะลูก" ผมบอกลูกด้วยน้ำเสียงอ่อนใจ"เจ็ดขวบก็มีหัวใจนี่ครับปะป๊า"ในเมื่อลูกชายสุดที่รักของผมพูดมาขนาดนี้แล้วคงต้องช่วยแล้วล่ะแต่..แต่มันติดตรงที่พ่อของน้องพ
8ปีต่อมาชมจันทร์...."แม่ขาาา แม่"ตุบ ตุบ ตุบ เสียงวิ่งพร้อมเสียงตะโกนเรียกมาแต่ไกลของลูกสาวของฉันนั่นก็คือน้องอบเชยทำให้ฉันต้องรีบวางมือจากสิ่งที่ทำแล้วหันไปถามลูกสาวที่เพิ่งเลิกเรียนมาน้องอบเชยตอนนี้อายุได้เก้าขวบกว่าแล้ว"ขาคนสวยของแม่ว่าไงคะลูก^^" ที่ฉันพูดไม่เกินจริงเลยลูกสาวของฉันทั้งสวยทั้ง
หลายเดือนต่อมา....อาร์ต...."ฮึก ฮึก ฮือออ ฮือออ" "เสียงอะไรวะ" ผมสะลึมสะลือแล้วก็บ่นพึมพำคนเดียวท่ามกลางความมืดภายในห้องนอนเมื่อได้ยินเสียงร้องไห้สะอึกสะอื้นที่ยังไม่แน่ใจว่าเป็นเสียงใครแต่ทั้งห้องมันก็มีแค่ผมกับชมไหมถ้าไม่ใช่ชมแล้วจะใครวะจะว่าผีก็ไม่น่าจะใช่เพราะเพิ่งทำบุญบ้านกันไปหรือว่าชมร้องเ
ชมจันทร์....ตอนนี้ฉันอยู่ที่สนามบินเพื่อมาส่งยัยพินกับหมอพีไปอเมริกาส่วนอาร์ตไม่ได้มาเพราะจู่ๆเขาก็รู้สึกเวียนหัวหน้ามืดฉันก็เลยต้องมาคนเดียวแล้วให้เขานอนพักอยู่ที่ห้อง"เดินทางปลอดภัยนะแก แกไม่อยู่ฉันคงเหงามากเลย""แกอย่ามาพูดว่าเหงายัยชมฉันเห็นแกที่ไหนที่นั่นก็ต้องมีคุณอาร์ตอยู่ด้วยตลอดเวลามีแฟนต
อาร์ต...."อาร์ตตตต นายผลักฉันออกทำไมเนี่ย!!!ฉันกำลังติดใจจูบของนายอยู่นายจูบเก่งจังงงง""ถ้ายังจูบกันต่อเธอจะไม่ได้เป็นแค่แฟนของฉันเพราะเธอจะได้เลื่อนขั้นมาเป็นเมียหรือเธออยากมีผัว""มีผัวเหรอ""เออมีผัว""ถ้ามันทำให้ลืมหมอพีได้ฉันก็ยอม""แต่ฉันไม่ยอม" ผมตอบออกไปตามที่ใจคิดตามความรู้สึกของผมในตอนนี
ชมจันทร์...."อือออ ปวดหัววววว" ฉันตื่นขึ้นมาด้วยอาการปวดหัวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนพร้อมบ่นกับตัวเอง ฉันลุกขึ้นนั่งแล้วมองไปรอบๆ ห้องที่ไม่คุ้นเคย"ที่นี่ที่ไหน" ฉันพูดกับตัวเองพร้อมก้มมองดูเสื้อผ้าที่ใส่ซึ่งมันยังอยู่ดีไม่มีชิ้นไหนหลุดออกจากร่างกาย กระดุมติดครบทุกเม็ดและร่างกายของฉันก็ไม่ได้รู้สึก
ชมจันทร์...."ถ้าง่วงก็นอนนี่ก่อน ห้องนอนมีด้านหลังห้องทำงานไปนอนรอก่อน" อาร์ตบอกกับฉันพร้อมกับชี้ไปที่ตรงด้านหลังของโต๊ะทำงานฉันชะเง้อมองเข้าไปก็เห็นว่ามันคือห้องนอน"ไม่อ่ะเกิดฉันหลับไปแล้วนายลักหลับฉันฉันจะทำไง" ฉันรีบส่ายหน้าปฏิเสธพร้อมกับดันตัวเองออกมาจากเกาะกุมของเขาแล้วเดินไปนั่งที่โซฟามุมห้อ
อาร์ต....อ๊อก อ๊อก อ๊อก บ๊วบ บ๊วบ บ๊วบ"ซี๊ดดด อ่าาาแบบนั้น จีจี้ ซี๊ดดดดด อื่มมมดีมาก" ผมครางต่ำเมื่อจีจี้ทำออรัลเซ็กส์ให้อย่างถึงอกถึงใจ จีจี้คือหนึ่งในจำนวนหญิงสาวที่ผมรับเลี้ยงดู จีจี้เป็นนักศึกษามหาลัยแห่งหนึ่งที่ผมมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งด้วย ผมเลี้ยงดูเธอเอาไว้เพื่อตอบสนองเรื่องอย่างว่าและให้เง







