Home / โรแมนติก / ล่ารักลูกสาวมาเฟีย / ตอนที่ 4 ไม่ได้ซื่อบื้ออย่างที่คิด 🔞

Share

ตอนที่ 4 ไม่ได้ซื่อบื้ออย่างที่คิด 🔞

last update publish date: 2026-03-25 22:03:41

หลังจากที่มิลินนั่งทำใจที่ล็อบบี้สักพัก ร่างบางจึงตัดสินใจกลับขึ้นห้องพัก ลิฟต์รีสอร์ตเลื่อนขึ้นช้า ๆ ตัวเลขสีแดงกระพริบ เสียงกลไกเบา ๆ ดังในความเงียบของช่วงตีหนึ่ง

มิลินยืนพิงผนังสเตนเลสเย็นเฉียบ เงาของตัวเองสะท้อนซ้อนกันสองชั้น อยู่ ๆ เสียงของวิกเตอร์ดังขึ้นในหัว แทงลึกไม่แพ้คำด่าแรง ๆ ของเท็น

ติ๊ง!

ประตูลิฟต์เปิดออก มิลินก้าวออกมา แต่ฝีเท้าช้าลงกว่าปกติ ทางเดินชั้นสองเงียบสงบ ลมทะเลพัดลอดเข้ามาจากปลายระเบียง กลิ่นเค็มบาง ๆ ลอยในอากาศ

‘ถ้าเธอไม่อยากเป็นแบบนั้น ก็พิสูจน์สิ’

‘ยืนบ่นอยู่ตรงนี้ ไม่ได้ทำให้ฉลาดขึ้น’

“พิสูจน์”

“พิสูจน์งั้นเหรอ”

มิลินหยุดเดินกลางทาง หัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างไม่มีเหตุผล ซื่อบื้อเพราะอะไร ความจริงเธอไม่ได้เป็นอย่างที่เขาคิดสักนิดเลย แถมเธอยังเป็นคนมั่นใจในตัวเองมากเสียอีก

“ก็แค่ไม่ค่อยมีอะไรกัน”

“ซื่อบื้อตรงไหน”

เสียงวิกเตอร์ยังคงดังขึ้นในความทรงจำ และในจังหวะนั้น ร่างบางของมิลินก็หมุนตัวกลับทันทีโดยไม่คิดอะไรมากอีก

เธอไม่ได้เดินไปทางล็อบบี้ ไม่ได้เดินไปทางห้องเดิมที่เท็นเคยพัก เธอเดินย้อนกลับไปอีกฝั่งของทางเดินที่วิกเตอร์เคยเดินไป

และเธอจำได้…

ห้องมุมสุดทางเดินของชั้น ฝั่งที่ติดระเบียงด้านทะเล ตอนที่เขาเดินผ่าน แล้วเธอก็เหลือบเห็นหมายเลขห้องชัด ๆ

“สองศูนย์สาม”

“บ้าไปแล้ว”

เธอพึมพำกับตัวเอง แต่แทนที่จะหันกลับห้องตัวเอง มือเล็กกลับยกขึ้น

ก๊อก ก๊อก! ก๊อก!

เงียบ…

เธอกัดฟันแน่น แล้วเคาะอีกครั้ง แรงกว่าเดิม

ก๊อก ก๊อก ก๊อก!

ยังเงียบ…

“เปิดสิ” เธอพึมพำเบา ๆ ก่อนจะตัดสินใจเคาะรัว ๆ

ปึก ๆ ๆ ๆ !

ไม่นาน เสียงลูกบิดก็ดังขึ้นจากด้านใน มิลินชะงักทันที กลิ่นสบู่สะอาดลอยออกมาทันทีที่ประตูเปิด วิกเตอร์ยืนอยู่ตรงหน้า ผมสีดำยังเปียกหมาด หยดน้ำไหลผ่านขมับลงมาตามลำคอ

ร่างสูงเปลือยท่อนบน ผิวขาวเนียนลูกครึ่งจีน-ไทยสะท้อนแสงไฟทางเดินชัดเจน กล้ามอกแน่นชัด เส้นกล้ามท้องเรียงตัวเป็นลอนแข็งแรง

“…”

ผ้าขนหนูสีเข้มพันต่ำอยู่ช่วงสะโพกอย่างไม่รีบร้อน

มิลินลืมหายใจไปหนึ่งจังหวะ วิกเตอร์มองเธอนิ่งสายตาไม่ได้ตกใจ แต่ชัดเจนว่าไม่คาดคิด

“มีอะไรอีก”

น้ำเสียงเขาราบเรียบเหมือนเดิม ต่างจากภาพตรงหน้าที่ไม่เรียบเลยสักนิด

มิลินพยายามตั้งสติ แต่สายตากลับเผลอเลื่อนลงต่ำกว่าคอเขาโดยอัตโนมัติ ก่อนเธอจะกลืนน้ำลายเบา ๆ

“มองพอรึยัง”

วิกเตอร์เลิกคิ้วเล็กน้อยหลังจากที่เห็นร่างบางกลืนน้ำลายลงคอหลายหน

“มิไม่ได้มองค่ะ!”

“เหรอ”

มุมปากคนตัวสูงกระตุกนิดหนึ่ง ลมทะเลพัดเข้ามาทางระเบียงด้านใน หยดน้ำบนไหล่เขาไหลลงช้า ๆ

มิลินสูดหายใจเข้าลึก แต่แทนที่จะพูดอะไร เธอกลับก้าวเข้าไปข้างใน แล้วถือวิสาสะเดินผ่านไหล่เขาเข้าไปในห้องทันที

“เดี๋ยว!”

วิกเตอร์ขยับตัวตามแทบไม่ทัน ประตูยังเปิดค้างอยู่ เขาหันมามองแผ่นหลังเล็กที่เดินตรงเข้าไปกลางห้องเหมือนเป็นเจ้าของพื้นที่เอง

“จะทำอะไร”

“มีสติอยู่รึเปล่า”

น้ำเสียงไม่ได้ดุ แต่ชัดเจนว่าประหลาดใจ มิลินหยุดยืนกลางห้อง ก่อนเธอหันกลับมา แสงไฟสีวอร์มในห้องทำให้ใบหน้าที่แดงเพราะเหล้ายิ่งดูเข้มขึ้น

“พิสูจน์ไงคะ”

เธอตอบเรียบ ๆ ซึ่งแน่นอนว่าระหว่างที่เธอพูดนั้น วิกเตอร์ก็ได้ปิดประตูช้า ๆ เพราะกลัวคนด้านนอกได้ยินเสียงบางอย่างที่ไม่ควร

“พิสูจน์อะไร”

มิลินยกคางขึ้นเล็กน้อย แม้หัวใจจะเต้นแรงจนแทบทะลุออกมา เธอรู้ดีว่าเขาเข้าใจที่เธอพูดแน่ แต่แค่ทำเป็นไม่รู้

“พิสูจน์ ว่ามิไม่ได้ซื่อบื้อ!”

“มิไม่ได้ซื่อบื้อแบบที่รุ่นพี่คิด”

มิลินใจเต้นแรงเป็นกลอง ดวงตาคู่สวยฉายแววดื้อดึง

“แล้วคิดว่าเดินเข้าห้องผู้ชายตอนตีหนึ่ง”

“มันทำให้ดูโอเคขึ้น”

วิกเตอร์พูด ด้านมิลินเมื่อได้ยินเช่นนั้น ก็กลืนน้ำลายลงคออีกหน

วิกเตอร์เดินเข้ามาใกล้อีกนิดระยะห่างลดลงอีก กลิ่นสบู่สะอาดปะปนกับไออุ่นจากผิวเขา

แล้วอยู่ ๆ มิลินก็จัดการถอดชุดเดรสของเธอออก…

ซิปด้านหลังถูกดึงลงอย่างฉับไว เธอตัดสินใจรวดเร็วเกินกว่าที่สมองจะทบทวน อย่างน้อยคนที่เธอจะพิสูจน์ด้วยก็เป็นรุ่นพี่ร่วมสถาบัน ไม่ใช่ใครที่ไหน

เธอคิดแบบนั้น…

“จะทำอะไร”

วิกเตอร์เอ่ยถามด้วยความประหลาดใจกับพฤติกรรมคนตรงหน้า

“หยุด”

“ไม่ค่ะ”

ผ้าบางไหลผ่านไหล่ลงสู่พื้นในจังหวะเดียว ชุดเดรสตัวนั้นกองอยู่แทบเท้า เหลือเพียงเรือนร่างอรชรในชุดชั้นในสีเรียบตัวจิ๋ว และบราปิดอกเรียบสนิทที่ขับผิวขาวนวลดูเด่นขึ้นใต้แสงไฟสีอุ่นของห้อง

ทุกอย่างเหมือนหยุดนิ่งไปเสี้ยววินาที วิกเตอร์ชะงักเพียงนิดเดียว ก่อนดวงตาคมจะไล่มองเธอจากหัวจรดเท้า

มิลินยืนตัวตรง แม้หัวใจจะเต้นแรงจนแทบเจ็บอก ผิวขาวภายใต้แสงไฟสีวอร์มดูสั่นไหวเล็กน้อยจากลมหายใจที่ยังไม่สม่ำเสมอ

“มิอยากพิสูจน์กับรุ่นพี่ค่ะ” น้ำเสียงเธอชัดขึ้นกว่าก่อนหน้า แม้ยังแห้งนิด ๆ

“ว่ามิไม่ได้ใส ไม่ได้ซื่อบื้อ”

“อย่างที่แฟนเก่ามิพูด”

“รวมถึงที่รุ่นพี่คิด!”

คำว่า ‘ใส’ และ ‘ซื่อบื้อ’ ที่เธอเอ่ยมาทำให้วิกเตอร์กลืนน้ำลายเบา ๆ โดยไม่รู้ตัว ก่อนความคิดในหัวจะตีกันไปหมด

รุ่นน้องร่วมสถาบันที่ยืนอยู่กลางล็อบบี้ในลุคคุณหนูเมื่อเช้า กับผู้หญิงตรงหน้าตอนนี้ สภาพไม่สอดคล้องกันเลยสักนิด

“ใส่ชุด”

วิกเตอร์เสียงแข็ง แต่ถึงแม้ปากของเขาจะบอกให้เธอใส่ชุด แต่ทว่าร่างกายของเขากลับสวนทางกันโดยสิ้นเชิง

“ใส่ชุด มิลิน”

เขาเรียกชื่อมิลินเป็นครั้งแรก ก่อนจะคว้าเชิ้ตจากพนักพิงเก้าอี้มาสวมให้ร่างเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ และมือเล็กก็คว้ากรอบหน้าหล่อแรงกว่าที่ควรจะเป็น

หมับ!

วิกเตอร์ชะงักเพียงเสี้ยววินาที สมองยังไม่ทันจะสั่งห้าม มิลินก็เขย่งตัวขึ้นเล็กน้อย ใช้ริมฝีปากบางของเธอแตะลงบนริมฝีปากเขา

มือเล็กสองข้างจับกรอบหน้าวิกเตอร์แน่นขึ้น เธอขยับริมฝีปากแรงขึ้นอย่างคนที่ไม่ยอมแพ้ และตั้งใจทุกการกระทำ

ลมหายใจของเธอร้อนจัด กลิ่นแอลกอฮอล์อ่อน ๆ แทรกซึมออกมาผสมกลิ่นสบู่สะอาดจากตัววิกเตอร์ เรียวลิ้นเล็กผละริมฝีปากหนาออกราวกับต้องการบุกรุกเข้าไปสำรวจโพรงด้านใน

ความคิดในหัววิกเตอร์ตีกันทันที แต่วิกเตอร์ก็ไม่ปล่อยให้ตัวเองนิ่งอีกด้วยสัญชาตญาณของเสือ

มือแกร่งประคองท้ายทอยมิลินแรงกว่าที่ควร หนักแน่นกว่าที่ตั้งใจ

ริมฝีปากร้อนจัดบดเบียดตอบโต้ เสียงลมหายใจหนักขึ้นในห้องเงียบ จนเชิ้ตที่เขาคลุมให้เธอเลื่อนหลุดจากไหล่

“อื้อ~” เสียงครางเล็ดออกจากริมฝีปากบางและเสียงนั้นเอง ทำให้วิกเตอร์ชะงัก เหมือนใครดึงสติกลับเข้าร่าง

มือที่ประคองท้ายทอยเธอหยุดนิ่งทันที แรงกดคลายลง เขาผละริมฝีปากออกไว ขณะที่ลมหายใจทั้งคู่ยังปะทะกันอยู่ระยะใกล้มาก

ดวงตาคมเข้มกดต่ำลง มองมิลินใกล้กว่าที่ควร ร่างบางยังหอบหายใจแรง ริมฝีปากแดงจัดจากจูบร้อนเมื่อครู่ ดวงตาของเธอพร่าทั้งจากฤทธิ์เหล้า ทั้งอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน

“เธอเริ่มก่อนเองนะ” เสียงวิกเตอร์ต่ำกว่าปกติ แต่กลับนิ่งกว่าตอนจูบเสียอีก

ด้านมิลิน เมื่อได้ยินวิกเตอร์พูดแบบนั้น สองเท้าเล็กจึงก้าวไปข้างหน้าราวกับท้าทายศักดิ์ศรีของวิกเตอร์

“ค่ะ มิเป็นคนเริ่มก่อนเอง”

เธอพูดเสียงดังชัดเจน เสียงนั้นไม่สั่นกลัวเขาเลยสักนิด

วิกเตอร์ใช้ลิ้นดันกระพุ้งแก้มเล็กน้อย นิ้วแกร่งเลื่อนขึ้นมาเช็ดริมฝีปากตัวเองหนึ่งครั้ง เหมือนกำลังพิจารณาอะไรบางอย่างใหม่ทั้งหมด

“แล้วอย่าหาว่าฉันใจร้ายกับเธอ”

เขาพูดพลางก้าวเข้าหาร่างบางหนึ่งก้าว มิลินไม่ถอยหนี และไม่มีท่าทีกลัวเขาแต่อย่างใด จนกระทั่งหลังเธอชนกับข้างเตียงโดยไม่รู้ตัว

มือใหญ่ด้านขวาของวิกเตอร์จับท้ายทอยคนตัวบางทันที ก่อนเขาจะเริ่มจู่โจมเธอด้วยจูบเดือดอีกครั้ง

มิลินเซไปด้านหลังเล็กน้อย วิกเตอร์จึงยื่นมือซ้ายมาประคองเอวเธอไว้แน่น

คราวแรกเขาคิดว่าจะไม่ทำอะไรเธอ แต่ในเมื่อเดินเข้ามาเสิร์ฟให้เขาขนาดนี้ แล้วเสือจะปล่อยให้เหยื่อหลุดมือได้ยังไง

ลิ้นร้อนสอดเข้าโพรงปากเล็ก เขาตวัดเลียชิมรสหวานในโพรงปากมิลินจนเธอแทบไม่ได้หายใจหายคอ ราวกับชำนาญเรื่องนี้พอควร

“อื้อ~”

แค่เพียงลิ้นทั้งคู่สัมผัสกันเท่านั้น ความเสียวซ่านก็วิ่งพลุกพล่านทั่วร่างบางทันที ทุกอย่างเกิดขึ้นไวมาก ไวจนมิลินเองไม่รู้ตัวเลยว่าบราปิดจุกของเธอโดนวิกเตอร์ดึงออกไปตั้งแต่เมื่อไหร่

และเพียงเสี้ยววินาทีถัดมา ร่างสูงก็โน้มลง ดันเธอให้นอนราบบนที่นอนนุ่มอย่างไม่เปิดโอกาสให้ตั้งคำถาม

และปากเขาก็ยังไม่ผละออกจากริมฝีปากมิลิน

จูบยังคงดำเนินต่อเนื่อง ราวกับว่าถ้าแยกออกแม้เพียงลมหายใจเดียว ทุกอย่างจะพังทลาย

มือของวิกเตอร์ค้ำอยู่ข้างศีรษะคนใต้ร่างทั้งสองข้าง เหมือนกักมิลินไว้โดยไม่ใช้แรงมากนัก

“ยังอยากพิสูจน์ต่อไหม”

เขาผละจากริมฝีปากออกเพียงชั่วครู่ แล้วเอ่ยถามมิลินเสียงต่ำ ขณะสายตาเจ้าเล่ห์ก็จ้องมองมิลินแทบไม่ละสายตา

ด้านมิลินเมื่อได้ยินแบบนั้น ถึงกับยิ้มมุมปากเล็กน้อย ดวงตาเป็นประกายจนอ่านได้ยาก มือเล็กยกขึ้นกอดคอวิกเตอร์แน่น

“แล้วถ้ามิตอบว่าอยากล่ะคะ รุ่นพี่จะทำต่อใช่ไหม”

“ถ้ามิบอกว่าอยาก รุ่นพี่จะทำให้ใช่รึเปล่า”

*******************************

มิไม่ได้ซื่ออบื้อน๊ารุ่นพี่ อิอิ ยัยมิบนเตียงเริ่มออกเลย ชีเสิร์ฟฟฟฟฟ

Next Episode spoilers…

“รีบทำไมคะ ของดีต้องค่อย ๆ พิสูจน์สิ”

“รุ่นพี่รีบเหรอคะ”

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ล่ารักลูกสาวมาเฟีย   ตอนที่ 67 เลือกกันและกันตลอดไป (จบบริบูรณ์)

    “แฮ่ก แฮ่ก…” เสียงลมหายใจที่ยังไม่เข้าที่ดีนัก แสงเช้าสีทองลอดผ่านกระจกบานสูงของเพนต์เฮาส์สุดหรูเหนืออ่าวรีพัลส์เบย์ เมืองทั้งเมืองยังไม่ทันตื่นเต็มที่ แต่บนเตียงคิงไซซ์กลางห้อง ทุกอย่างเหมือนผ่านศึกมาแล้วหลายยก“เฮีย พอแล้ว ตั้งแต่ตีสามถึงหกโมงแบบนี้”“มิจะไม่ไหวแล้วนะคะ”เสียงมิลินแหบพร่าเล็กน้อยจากการเพิ่งหยุดหอบ เธอเอนตัวพิงหมอน ผมลอนยาวยุ่งเล็กน้อย ใบหน้าแดงระเรื่อวิกเตอร์เอนตัวคร่อมอยู่เหนือเธอเล็กน้อย เสื้อเชิ้ตเมื่อคืนถูกทิ้งไว้ปลายเตียง แผ่นอกกว้างขึ้นชัดเจนตามวัยและความเป็นผู้นำ “ก็ข้าวใหม่ปลามันไง” เขาหรี่ตามองภรรยาของตัวเองอย่างเอ็นดู แล้วพูดเสียงทุ้มต่ำ“แต่งงานใหม่ ก็แบบนี้”“ใหม่แค่แต่งงานค่ะ”“อยู่กันมาห้าปีแล้วนะคะ” มิลินผลักอกเขาเบา ๆ แต่แรงนั้นไม่มีน้ำหนักจริงจัง“ห้าปีก่อนไม่นับ นับวันแต่งงานอาทิตย์ที่แล้ว”วิกเตอร์ยิ้มมุมปาก“เจ้าเล่ห์ที่สุด” คนที่นอนทำหน้าเหนื่อยใส่ แต่ดวงตากลับเป็นประกายขำวิกเตอร์ก้มลงจูบหน้าผากเธอช้า ๆ ไม่เร่ง ไม่เร้า เป็นจูบของคนที่รู้จักกันดีทุกมุม“มิรู้ไหม”“เฮียต้องเจรจาธุรกิจทั้งวัน ใส่หน้ากากทั้งวัน” ปลายนิ้วเขาไล้ผ่านกรอบหน้าเธออย่าง

  • ล่ารักลูกสาวมาเฟีย   ตอนที่ 66/2 ข้าวใหม่ปลามัน 🔞

    “ซูดดด… หวาน”“เสียวจัง เลียเก่งไม่เคยเปลี่ยนเลย อื้อออ”ห้าปี ความเร้าร้อนนี้ไม่เคยเปลี่ยนนับวันยิ่งขยับไต่แรงขึ้นทุกปี วิกเตอร์ยังคงเขาอยู่เช่นเคย ลิ้นสากลากเลียไล่ชิมความหวานกุหลาบช่อโตซ้ำไปซ้ำมาอย่างคนไม่มีวันเบื่อ“อ๊าส์ เสียวมากก”“หืมมมม” ไม่เพียงแค่ใช้ลิ้นเลีย วิกเตอร์ยังใช้นิ้วแหย่ด้วยแจ๊ะ! แจ๊ะ! แจ๊ะ! แจ๊ะ!เขาสอดนิ้วแกร่งเข้าออกรูร่องมิลินเสียงดัง มิลินเม้มปากแน่นด้วยความเสียวซ่านจนเธอต้องแอ่นสู้“อ๊าส์ เงี่ย… หอยที่สุด อื้อ!”“เฮีย”มิลินอดไม่ได้เลยที่จะครวญครางออกมาเสียงดัง วิกเตอร์สอดนิ้วเข้ารูเธอไวกว่าปกติแจ๊ะ! แจ๊ะ! แจ๊ะ! แจ๊ะ ร่างสูงลุกขึ้นยืนเอ็นกายโด่ชูชัน นิ้วแกร่งยังคงสอดเข้ารูร่องมิลินไม่วาง“อื้อออ”เขาโน้มใบหน้าหล่อไปมอบจูบให้ภรรยารักอย่างดูดดื่ม มิลินรับจูบนั้นด้วยความอยาก พร้อมกับเอนกายไปด้านหน้า“อื้อออ~” เธอครางอู้อี้ในลำคอ นิ้วแกร่งปรนเปรอรูเธออย่างดุเดือด ร่างเธอสั่นไปทั้งร่าง น้ำหวานไหลออกมาจนกลีบเธอมันวาวจนกระทั่งวิกเตอร์ตัดสินใจกระแทกเธอในท่าด็อกกี้ แท่งเอ็นกายลำใหญ่สอดเข้าทั้งลำสวบบบบ!!“อ๊าาส์”มิลินครางหวาน ความใหญ่โตนั้นไม่ได้ทำให้เธอเจ็บแต่อย

  • ล่ารักลูกสาวมาเฟีย   ตอนที่ 66/1 ข้าวใหม่ปลามัน 🔞

    ห้าปีต่อมา…“อ๊ะ อื้อ~” เสียงครวญครางหลุดออกมาเป็นระยะ ๆ ภายในห้องนอนสุดหรูของเพนส์เฮาต์อ่าวรีพัสเบย์และเป็นประจำที่วันหยุด ภรรยาตัวน้อย ๆ จะให้รางวัลแบบนี้กับสามีมิลินนั่งอ้าขาคร่อมกายหนาอยู่บนโซฟาปลายเตียง ร่างอรชรเธอผูกมัดด้วยเส้นเชือกสีดำเส้นเดียวเป็นชุดบนตัววิกเตอร์กำลังจัดการปรนเปรนเต้าอวบของเธออย่างดิบเถื่อน มือใหญ่หนึ่งจับเต้าเข้าปาก ส่วนอีกข้างเขากำลังจับแท่งเอ็นกายไซส์ใหญ่ถูไถรูร่องมิลิน“อื้อออ”“อ๊ะ! อ๊า”ใบหน้าสวยเชิดขึ้น ปลายผมลอนยาวแตะผิวขาวเนียนด้านหลัง เรียวขาอ้าออกกว้างด้วยความเสียววิกเตอร์ไม่ได้สอดเอ็นกายเข้ารูร่องเธอในทันที เขาเพียงแค่ถูไถเล้าโลมให้น้ำรักเธอออก“เฮียยย อื้อ”เธอเสียวแทบขาดใจ จนต้องระบายออกมาเป็นเสียงครางหวานซ้ำ ๆ ก่อนเธอจะถือวิสาสะผละตัวออกแล้วนั่งคุกเข่าลงตรงหน้าวิกเตอร์มือเล็กจับเอ็นกายไซส์ใหญ่สอดเข้าโพรงปากทันทีที่นั่งลง มิลินค่อย ๆ รูดมันขึ้นลงพลางใช้ปลายลิ้นเลีย เธอเลียวน ๆ แล้วก็สอดเข้าโพรงปากจนสุดลำ“อาาาาา เมียเฮีย”“อ่าาา ซี๊ดด” วิกเตอร์นั่งอ้าขา แขนเท้าไปด้านหลัง เขาครางต่ำออกมาอย่างทรมาน พร้อมกับดูคนเป็นภรรยาจัดการกับแท่งเอ็นกายของ

  • ล่ารักลูกสาวมาเฟีย   ตอนที่ 65/2 ติดใจออนเซ็น

    “แค่คิดว่า ถ้าจำอะไรจากทริปนี้ได้สักอย่าง เฮียจะจำเช้านี้”คำพูดนั้นทำให้มิลินเงียบไปเล็กน้อย ก่อนจะเข็นจักรยานเดินไปช้า ๆ ริมทะเลสาบ เขาก็เดินตามข้าง ๆ โดยอัตโนมัติไม่มีใครพูดอะไรสักพัก มีแค่เสียงกรวดเล็ก ๆ ใต้ล้อจักรยานและเสียงลมเบา ๆ ผ่านผิวน้ำ“เฮีย”“หืม”“ถ้าวันหนึ่งทุกอย่างมันไม่ง่ายแบบนี้ เฮียจะยังจับมือมิไหม”วิกเตอร์ไม่ได้ตอบทันที เขาแค่เลื่อนมือมาจับมือเธอแน่นขึ้น“เฮียไม่ชอบสัญญาอะไรยาว ๆ”“แต่ตอนนี้เฮียอยู่ตรงนี้” นิ้วของเขาสอดประสานกับนิ้วเธอแน่นขึ้นอีกนิด“แล้วก็ยังไม่คิดจะปล่อย”มิลินมองมือที่จับกันอยู่ ก่อนจะเงยหน้ามองเขา ดวงตาใสชัดกว่าเมื่อคืน ไม่มีแรงอารมณ์ ไม่มีความท้าทาย มีแค่ความนิ่งที่เลือกแล้ว“ปั่นจักรยานแข่งกันไหมคะ”“แข่งกันเหรอ”“ถึงโค้งข้างหน้า ใครแพ้เลี้ยงกาแฟ”“มิคิดว่าตัวเองจะชนะเหรอ”“ไม่รู้ค่ะ แต่ชอบให้เฮียไล่ตาม”เธอยิ้มมุมปากแบบที่เขาคุ้นเคยที่สุด พูดจบเธอก็กระโดดขึ้นจักรยาน ปั่นออกไปก่อนทันที เสียงหัวเราะใสดังลอยไปกับลมหนาววิกเตอร์มองภาพนั้นเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะขึ้นจักรยานตามไป“เด็กแสบ!” เขาตะโกนตาม แต่เสียงหัวเราะเขากลับดังพอ ๆ กันฟูจิยังตั

  • ล่ารักลูกสาวมาเฟีย   ตอนที่ 65/1 ติดใจออนเซ็น

    แสงเช้าสีอ่อนค่อย ๆ ลอดผ่านผ้าม่านบาง เงาภูเขาฟูจิยังตั้งนิ่งอยู่ไกล ๆ ท่ามกลางอากาศใสสะอาดหลังคืนที่ยาวนานมิลินขยับตัวเล็กน้อย แขนแกร่งที่โอบรอบเอวเธอกระชับขึ้นทันทีราวกับเจ้าของรู้ตัว“ตื่นแล้วเหรอ”เสียงทุ้มแหบจากการเพิ่งตื่นดังชิดข้างหู วิกเตอร์ซุกหน้าลงที่ต้นคอเธออย่างคนขี้อ้อนผิดวิสัยมปลายจมูกไล้เบา ๆ“เมื่อคืน”“มิทำเฮียเหนื่อยยังไม่หายเลย”“ใครใช้ให้ทำแรงขนาดนั้นล่ะคะ”“งั้นเฮียขอนอนแบบนี้อีกห้านาทีได้ไหม” แขนเขากระชับอีกครั้ง เหมือนไม่อยากให้มิลินลุกไปไหน“ห้านาทีของเฮียคือครึ่งชั่วโมงรึเปล่า”“ก็ไม่เห็นเป็นไร มิอยู่ด้วยนี่”“อยากนอนกอดแบบนี้ทุกวันเลย”วิกเตอร์กอดอ้อนมิลินอย่างคนคลั่งรัก จนเธอต้องหันไปมองหน้าเขาจริง ๆดวงตาคมวันนี้ไม่ดุ ไม่เร้าอารมณ์ มีแต่ความพอใจแบบคนได้ทุกอย่างที่ต้องการแล้ว“วันนี้ไเล่เราไปปั่นจักรยานเล่นกันไหมคะ” เธอเสนอเบา ๆ“…” วิกเตอร์เลิกคิ้ว“ไปดูวิวฟูจิด้านนอกกัน”“ปั่นจักรยานเหรอ”“ค่ะ อากาศดีนะ” มิลินพลิกตัวหันมาหาเขาเต็ม ๆ ผมลอนยาวยุ่งเล็กน้อยจากการเพิ่งตื่น แต่ใบหน้ากลับสดใสเกินเหตุ“เมื่อคืนใช้พลังงานเยอะ ต้องออกไปผ่อนคลายหน่อย”“พูดแบบนี้ เดี

  • ล่ารักลูกสาวมาเฟีย   ตอนที่ 64 ชอบตรงไหนมากกว่ากัน 🔞

    เสียงครางหวานหลุดออกมาอย่างห้ามไม่อยู่ แผ่นหลังบางแอ่นโค้งจากเตียงโดยอัตโนมัติ เหมือนร่างกายตอบสนองเร็วกว่าสติมือเล็กกำผ้าปูแน่น ก่อนจะเผลอปล่อยแล้วเลื่อนลงไปแตะไหล่เขาแทน นิ้วเรียวสั่นนิด ๆ ขณะลมหายใจเริ่มขาดช่วงวิกเตอร์เงยหน้าขึ้นมองเธอจากตำแหน่งนั้น ดวงตาคมเข้มขึ้นกว่าเดิม เขาไม่ได้พูดอะไรทันทีกายหนาเลื่อนขึ้นมาช้า ๆ ริมฝีปากร้อนแตะลงบนหน้าท้องเนียน ไล่ผ่านผิวที่ยังอุ่นจากไอน้ำออนเซ็นด้านนอกหน้าต่างบานใหญ่ แสงสีทองทาบทับเงาภูเขาฟูจิที่ตั้งตระหง่านอยู่ไกล ๆ สายลมหนาวพัดเบา ๆ ผ่านผ้าม่านบาง กลิ่นไม้สนผสมไออุ่นจากบ่อออนเซ็นยังลอยอวลอยู่ในห้องแต่ความเย็นของช่วงค่ำกลับไม่อาจลดอุณหภูมิระหว่างคนสองคนได้เลยวิกเตอร์โน้มตัวขึ้นมาถึงใบหน้าเธอในที่สุด ริมฝีปากประกบลงช้า ๆ ไม่ใช่จูบเร่งเร้า แต่เป็นจูบที่หนักแน่น เหมือนกำลังครอบครองทั้งเสียงครางเมื่อครู่ไว้ด้วย“อื้อ”มือหนึ่งยังคงจับเรียวขาเธอไว้ อีกมือเลื่อนขึ้นประคองกรามบางอย่างอ่อนโยนมิลินเงยหน้ารับจูบนั้น นิ้วเรียวเลื่อนขึ้นสอดเข้าที่ท้ายทอยเขาโดยไม่รู้ตัว จูบลึกขึ้นอีกนิด มือที่เคยจับเรียวขาเธอไว้ เลื่อนสูงขึ้นมาหยุดที่เต้าอวบอิ่มก่

  • ล่ารักลูกสาวมาเฟีย   ตอนที่ 25/1 เกมของผู้ชายสองคน

    หลังจากเดินช้อปต่ออีกพักใหญ่ ถุงกระดาษแบรนด์ดังในมือเพิ่มขึ้นสองสามใบ แต่บรรยากาศระหว่างคนสองคนกลับเบากว่าตอนแรกอย่างประหลาดมีเสียงหัวเราะสั้น ๆ บ้าง และคำว่าเฮียที่หลุดออกมาจากปากมิลินแบบเป็นธรรมชาติตอนบ่ายของวัน รถสปอร์ตสีดำคันเดิมเลี้ยวเข้าเขตคอนโดของวิกเตอร์อย่างคุ้นเคย จนกระทั่งรถเลี้ยวเข้าล

  • ล่ารักลูกสาวมาเฟีย   ตอนที่ 3 คนไม่ดีออกจากชีวิต

    คำด่านั้นยังค้างอยู่ในอากาศ เหมือนเสียงสะท้อนที่ไม่ยอมสลายง่าย ๆ เท็นหัวเราะหยันอีกครั้งก่อนจะก้าวเดินเอื้อมมือไปควงแขนยาหยี๋อย่างแรงราวกับต้องการยืนยันว่าเขาเลือกแล้ว “ไปกันเถอะยาหยี๋ ต่อไปก็ไม่ต้องหลบ ๆ ซ่อน ๆ แล้ว” เขาพูดห้วน ๆ หญิงสาวคนนั้นเหลือบมองมิลินแวบหนึ่ง สายตาลังเล แต่สุดท้ายก็เดินตา

  • ล่ารักลูกสาวมาเฟีย   ตอนที่ 2 ผู้ชายปริศนาที่ไม่ปริศนา

    บรรยากาศรอบตัวเงียบลงอีกครั้ง เหมือนเสียงลมเสียงคลื่นถูกดึงออกไปชั่วคราว วิกเตอร์มองหน้ามิลินอยู่นาน นานพอจะเห็นแววตาที่พยายามคุมความรู้สึก ดวงตาของเธอยังแดงก่ำ แต่น้ำตาไม่มีหลงเหลืออยู่แล้ว “ถ้าคุณคิดว่าฉันโกหก” “เดินไปอีกไม่กี่ก้าว คุณก็จะได้ยินเอง” มิลินยักไหล่พยายามทำให้มันดูเป็นเรื่องเล็ก

  • ล่ารักลูกสาวมาเฟีย   ตอนที่ 1 สิ่งศักดิ์สิทธิ์เริ่มทำงาน

    ปัจจุบัน…“อื้อ~ ยาหยี๋เสียวจังเลยค่ะพี่เท็น” เสียงครางเล็ดลอดผ่านประตูห้องพักรีสอร์ตหรูบนเกาะแห่งหนึ่ง ซึ่งแน่นอนว่าไม่ใช่เสียงที่ควรดังขึ้นในห้องของคนที่อ้างว่ามาสัมมนา“เดี๋ยวนะ”เรียวปากสีหวานเอ่ยขึ้นเสียงแผ่ว คิ้วเรียงสวยขมวดเข้าหากันด้วยความประหลาดใจ ‘มิลิน’ สาวน้อยวัยสิบแปดปีหยุดยืนอยู่หน้าป

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status