ตอนที่ 8 กล่องสุ่มหมายเลข 4

เพียงเท่านี้ก็ทำให้มารินตื่นเต้น ยิ่งพิธีกรบนเวทีพูดเร้าอารมณ์ ก็ยิ่งทำให้อยากรู้ว่าคนที่อยู่ภายในกล่องสุ่มใบใหญ่จะมีใบหน้าและรูปร่างเช่นใด

“มี Secret ไหม” มารินทั้งนึกสนุกและสงสัย Art Toy แต่ละคอลเลกชันจะต้องมีตัว Secret แล้วจุ่มโฮสต์ละ จะมี Secret ด้วยไหม

“มีแน่นอน บอกเลยว่าระดับพรีเมียม”

“แต่ก็อยู่ที่ดวงพี่มารินว่าจะจุ่มได้ไหม”

วันเกิดพี่มารินทั้งที ฟ้ากับฝนย่อมเตรียมโฮสต์หนุ่มระดับพรีเมียมไว้ให้อยู่แล้ว แต่ก็ขึ้นอยู่กับดวงของเจ้าของวันเกิดว่าจะได้ไปครอบครองหรือไม่

“หรือคำทำนายของแม่หมอจะเป็นจริง” โมนาลุ้นไปกับเพื่อน ค่ำคืนนี้คำทำนายของแม่หมออาจจะเป็นจริงแล้วก็เป็นได้

“หมอดูคู่กับหมอเดา เลิกงมงายได้แล้ว”

“พูดแบบนี้แสดงว่าไม่จุ่ม”

“จุ่มขำๆ ไหมล่ะ”

“ปากไม่ค่อยตรงกับใจเลยนะคะคุณหนูมาริน”

“และแล้วก็มาถึงเวลาที่ทุกคนรอคอยที่คุณมารินจะได้จุ่มโฮสต์ เลือกกล่องสุ่มโฮสต์ของเราได้เลยค่ะ” เสียงพิธีกรบนเวที เมื่อวินาทีนี้มาถึงหัวใจของมารินก็เต้นโครมครามลุ้นระทึก

“กล่องไหนดีนะ” มารินครุ่นคิด ทำวิจัยตอนจบปริญญาโทยังไม่คิดหนักเท่านี้เลย

“ถ้าเลือกบ่ได้จักเทื่อ ข้อยสิเลือกนำเด้อ ข้อยฟ่าว” เพื่อนลังเลนาน หากเลือกไม่ได้ โมนาก็จะเลือกเอง เรื่องผู้ชายจะช้าไม่ได้

“เรื่องผู้ชายนี่รีบตลอด” มารินหันไปมองค้อนเพื่อน

“แห้งแล้ง ของขาด ขาดของ เข้าใจบ่ นี่โมนา” โมนาชี้หน้าตัวเอง ก่อนจะชี้ที่ส่วนกลางกายสาว

“นี่โมะนา ต้องการซาบซ่านหัวใจจ้าเพื่อนสาว” โมนาบอกด้วยท่าทางระริกระรี้ สั่นสู้

“วันเกิดข้อย จะแซงบ่ได้ อย่ามาแซงคิว ข้อยสูน!!” มารินจริงจังมาก วันนี้วันเกิดของเธอ จะไม่ยอมให้เพื่อนตัดหน้าจุ่มโฮสต์ก่อน จะโกรธหากโมนาตัดหน้าจุ่มโฮสต์

“นี่หรือคนที่ไม่อยากมา” โมนาว่า ก่อนหน้าไม่อยากมา แต่ตอนนี้เหมือนจะติดใจเสียแล้ว เปลี่ยนไปราวกับหน้ามือเป็นหลังมือทีเดียว

“นี่พี่มารินเพิ่งกลับจากอังกฤษหรือว่าแอลเอกันแน่” บทสนทนาด้วยภาษาอีสานระหว่างพี่มารินกับพี่โมนาทำฟ้าเริ่มสงสัย

“แอลเอนี่ร้อยเอ็ดสินะ” ฝนก็คิดไม่ต่างจากพี่สาวฝาแฝด

“กล่องสุ่มหมายเลขใดที่คุณมารินจะเลือกกันนะ” เสียงพิธีกรบนเวทีดังขึ้นอีกครั้ง เมื่อเจ้าของวันเกิดยังไม่เลือกกล่องสุ่ม

“พี่มารินเลือกได้ยัง” ฟ้าถามคนพี่ เมื่อพิธีกรถามขึ้นเป็นครั้งที่ 2

“หมายเลขหก หรือหมายเลขสี่ดีนะ หก สี่ หก มะ...หมายเลขสี่ค่ะ” มารินลังเลระหว่างกล่องสุ่มหมายเลข 6 กับ 4 ก่อนจะตัดสินใจพร้อมชูมือ 4 นิ้ว ให้พิธีกรบนเวทีเห็น

“เลือกสี่หวังสีล่ะสิ” โมนาแซว มารินกระทุ้งศอกใส่เพื่อนเบาๆ

“คุณมารินเลือกหมายเลขสี่นะคะ แต่ของดีต้องอดใจรอค่ะ”

“อ้าว ทำไมไม่เปิดเลยล่ะ” มารินต้องผิดหวังเมื่อพิธีกรยังไม่เปิดกล่องสุ่มที่เธอเลือก

“ใจร้อนจริงนะคุณหนูมาริน จะบ้าเหรอ ไม่เอาด้วยหรอก ไม่ๆ มารินไม่ไปบาร์โฮสต์” โมนาอดแซวด้วยคำพูดที่เพื่อนเคยพูดไม่ได้ มารินหันมองกะกลับกะเหลือก

พิธีกรเปิดกล่อมสุ่มทีละกล่อง ปรากฏโฮสต์หนุ่มหน้าตาดี มารินตื่นเต้นทุกครั้งที่กล่องสุ่มถูกเปิดออก แต่ก็ยังไม่มีใครที่ทำให้เธอใจเต้นแรง

“ต่อไปเป็นกล่องสุ่มหมายเลขหกค่ะ” สิ้นเสียงพิธีกร กล่องสุ่มหมายเลข 6 ก็เปิดออก

“วิคเตอร์!!” มารินไม่คิดว่าน้องชายตัวแสบจะเป็นหนึ่งในโฮสต์หนุ่ม ความหล่อเหลาของวิคเตอร์เรียกเสียงกรี๊ดดังสนั่น

“โอ๊ยคนนี้ขอได้ไหม ข้อยมักหลาย” โมนากระดี๊กระด๊าความหล่อเหลาของวิคเตอร์ในมาดโฮสต์หนุ่ม

“น้องชายเพื่อนได้โปรดละเว้น”

“เบิ้ดคำสิเว้า” โมนาหมดคำจะพูดเมื่อมารินปิดโอกาส แต่ก็แสร้งทำเท่านั้น เพราะไม่เคยคิดเกินเลยกับน้องชายเพื่อน

“และแล้วก็มาถึงวินาทีเปิดกล่องสุ่มหมายเลขสี่ที่คุณมารินเลือกกันแล้วนะคะ” มารินตื่นเต้นไปตามจังหวะเสียงดนตรีระทึก อยากเห็นโฮสต์หนุ่มในกล่องสุ่มที่ตัวเองเลือกใจจะขาด

“เรามานับถอยหลังพร้อมกันเลยค่ะ ห้า สี่ สาม สอง หนึ่ง” สิ้นเสียงพิธีกร กล่องสุ่มที่มารินเลือกก็เปิดออก

ทุกคนตะลึงงันเมื่อเปิดมาเจอตุ๊กตาหมียักษ์

“ป้าดติโท!! บ่ได้โฮสต์แซ่บ แต่ๆๆๆๆ ได้ตุ๊กตาหมีไปนอนกอด” โมนาสงสารในโชคชะตาของเพื่อนยิ่งนัก แต่ก็อดขำไม่ได้

“ฟ้า ฝน ดวงพี่ได้แค่นี้เองเหรอ จะร้องแล้วนะ” มารินทำท่าจะร้องไห้ ความตื่นเต้นหายไปจนหมดสิ้น

แต่แล้วจู่ๆ ไฟก็ดับมืดทั้งบาร์ ก่อนแสงจะส่องประกายออกมาจากกล่องนั้น พร้อมทั้งฝากล่องเปิดออกรอบทิศทาง ปรากฏให้เห็นโฮสต์หนุ่มรูปงามในชุดสูทหล่อเหลา ที่พันริบบิ้นประหนึ่งเป็นของขวัญ ในมือถือเค้กวันเกิด จากนั้นเพลง Happy birthday ก็ดังขึ้น

…

Happy birthday to you

Happy birthday to you

Happy birthday, happy birthday

Happy birthday to you

ทุกการย่างก้าวของโฮสต์หนุ่มขณะเพลง Happy birthday ดัง สายตาเจ้าของวันเกิดไม่ได้ละไปจากความหล่อเหลา ราวกับถูกสะกดด้วยมนตรา

Happy birthday to you

Happy birthday to you

Happy birthday, happy birthday

Happy birthday to you

โฮสต์หนุ่มเดินถือเค้กยิ้มโชว์ลักยิ้มบุ๋มมหาเสน่ห์ มายืนตรงหน้ามาริน

“พี่มารินจะเป่าเค้กได้ยัง” เป็นเสียงของน้องชายตัวแสบที่ดึงพี่สาวออกจากภวังค์

“ยังไม่ได้อธิษฐานเลย” มารินบอกน้องชายจอมกวน ก่อนจะประสานมือเตรียมอธิษฐาน แต่สายตาก็ไม่ได้ละไปจากโฮสต์หนุ่มตรงหน้า

“ขอให้ได้ ขอให้โดนเปิดซิง” เสียงกระซิบข้างหู

“ขอให้ได้ ขอให้โดนปะ...โมนา” มารินเปล่งคำอธิษฐานออกมาตามเสียงที่ได้ยิน ก่อนจะเอะใจขึ้นมา หันไปดุเพื่อนตัวดี

“...” ครั้งนี้มารินอธิษฐานในใจ

“อธิษฐานแล้วก็เป่าเทียนสิครับ” เสียงทุ้มละมุนของโฮสต์หนุ่มยิ่งมีผลต่อหัวใจของมาริน

“เป่าเทียนนี้นะ ไม่ใช่เทียน...” โมนาค่อยๆ เลื่อนสายตาลงมา และหยุดที่ส่วนกลางกายความเป็นชายของโฮสต์หนุ่ม และมารินก็มองตามสายตาเพื่อน

“ยัยโมนา เจ้าอย่าเว่าหลาย” มารินให้เพื่อนหยุดพูดมากได้แล้ว

ขณะเป่าเทียน สายตาของมารินก็สบประสานกับสายตาของโฮสต์หนุ่ม ยอมรับว่าถูกตาต้องใจอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นกับใครมาก่อน

“ชื่ออะไร” มารินได้กลิ่นหอมสะอาดจากตัวโฮสต์หนุ่มที่บัดนี้นั่งอยู่ข้างกาย

“ไนล์” ไม่ใช่แค่มารินที่ไม่อยากละสายตาไปจากโฮสต์หนุ่ม เขาเองก็ไม่อยากละสายตาไปจากดวงหน้าสวยๆ นี้เช่นกัน ยิ่งจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่งามสีฟ้าน้ำทะเล ก็ยิ่งรู้สึกเหมือนมีแรงดึงดูด

“อายุ?”

“ยี่สิบ” ใบหน้าของวิคเตอร์แทรกกลางระหว่างพี่สาวกับเพื่อน

“เพื่อนวิคเตอร์เหรอ”

“ใช่แล้ว ไนล์เป็นเพื่อนในกลุ่มของวิค พี่มารินจุ่มไม่ได้ Secret รู้ตัวเปล่า” วิคเตอร์ทิ้งตัวนั่งบนโซฟาตรงข้ามพี่สาวกับเพื่อน ส่วนโมนานั้นไปสำราญใจกับโฮสต์หนุ่มที่ฟ้ากับฝนจัดให้แล้ว

“...” มารินเลิกคิ้วสูง กล่องสุ่มที่เธอเลือกมาดีขนาดนี้ยังไม่ใช่ Secret อีกหรือ

“Secret อยู่ตรงนี้” เห็นพี่สาวทำหน้างง วิคเตอร์จึงเฉลย ตนนี่แหละคือ Secret ของกล่องสุ่มโฮสต์ครั้งนี้

“งั้นคงเป็นโชคดีของพี่แล้วแหละที่จุ่มไม่ได้ Secret”

“นี่น้องชายสุดหล่อนะ”

“หล่อน่ะยอมรับ แต่ Secret นี่คิดหนักอ่ะบอกตรง”

“ไปดีกว่า เปย์เพื่อนวิคหนักๆ เลยนะ” ก่อนไปก็ไม่ลืมฝากฝังพี่สาวให้เปย์เพื่อนหนักๆ

“ไม่ให้เสียยี่ห้อคุณป๊าหรอก” มารินตะโกนบอกตามหลังน้องชาย ก่อนจะหันกลับมามองสิ่งที่เจริญหูเจริญตา

“อยากกอด อยากหอม ได้หมด ขอให้บอก” ไนล์บอกหน้าที่ของตัวเอง เขาพร้อมตามใจลูกค้าคนสวยตามขอบเขตที่ตัวเองตั้งไว้

“ถ้าอยากให้ตอกด้วยคิดเท่าไหร่” มารินกรีดร้องในใจให้กับความใจกล้าบ้าบิ่นของตัวเองที่พูดออกไป แต่มันก็คือความรู้สึกลึกๆ ไม่เคยอยากพลีกายให้ชายใดมาก่อนจนมาพบโฮสต์หนุ่มคนนี้ ที่ในอีกสถานะเป็นเพื่อนน้องชาย

“อย่ามาทำทรงเจนจัด ถ้าแค่เคยแก้ขัดแต่กับหมอนข้าง” ไนล์กระตุกยิ้มให้คนทำตัวเจนจัด ราวกับผ่านเรื่องอย่างว่ามามากมาย

“อ๊าย เด็กบ้า” มารินไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะตอบกลับมาเช่นนี้ ก่อนจะอึ้งงันเมื่อโฮสต์หนุ่มประกบริมฝีปากลงบนปากนุ่มทำให้เธออุ่นซ่านไปทั้งเรือนกาย