Accueil / มาเฟีย / ล่าร้าย(หลงเหยื่อ) / ตอนที่ 2 เหยื่อหนี

Partager

ตอนที่ 2 เหยื่อหนี

   ระหว่างการเดินทางท้องฟ้ามืดครึ้มฝนทำท่าจะตกกับเส้นทางที่ไม่คุ้นเคย ธาดาสั่งให้ลูกน้องหาที่พักเพื่อความปลอดภัยและพักผ่อนหลังจากเหน็ดเหนื่อยตามล่าตัวปิ่นมุกมาทั้งวัน ธาดาให้ปิ่นมุกอยู่ในบ้านพักที่แบ่งเป็นหลัง ๆ แล้วสั่งลูกน้องเฝ้าหน้าประตูและหน้าต่างด้านหลังคอยสับเปลี่ยนกันทุกชั่วโมง

   ด้านธาดากับลูกน้องนั่งล้อมวงดื่มเหล้ากันอยู่ไม่ไกล ไม่นานนักผู้หญิงกลุ่มหนึ่งเดินมายังวงเหล้ารูปร่างบอบบางหน้าตาสวยผิวขาวเนียนแบบสาวเหนือ

“ผมให้เจ้าของรีสอร์ทหาสาว ๆ มาให้คลายเครียด”ปืนลูกน้องคนสนิทของธาดายิ้มกรุ้มกริ่มหน้าเมายืนโอนเอนเมาได้ที่

“ทำดีมาก ได้ลองสาวเหนือกันหน่อย”ทศหนุ่มใหญ่ยกนิ้วโป้งชื่นชมปืนแล้วลุกขึ้นไปโอบกอดสาวร่างบางคนหนึ่ง

“เฮ้ย พี่เดี๋ยวเมียก็รู้หรอก”ลูกน้องอีกคนพูดแซว หัวเราะกันร่วนในวงเหล้า

“พวกมึงอย่าบอกดิว่ะ”ทศหรี่ตามองเจ้าเล่ห์แล้วพาหญิงสาวเดินไปที่ห้องพัก

“กูเอาคนนั้น”ธาดาชี้ไปที่หญิงสาวสวยที่สุดในกลุ่มใส่กางเกงยีนส์ขาสั้นเสื้อสายเดี่ยวยืนบิดไปมาส่งสายตายั่วยวน เขาลุกขึ้นโอบหญิงสาวเดินกลับไปที่ห้องพัก

   ภายในห้องพักของธาดา

  สองกายกอดรัดฟัดเหวี่ยงนัวเนีย ธาดาถอดเสื้อยืดออกเผยกายกำยำกล้ามเป็นมัด ๆ พร้อมรอยสักที่หน้าอก มือเรียวลูบไล้เรือนร่างแกร่ง หน้าคมซุกไซร้ซอกคอเนียนปากบางเผยอจูบแทะเล็มหน้าหล่อเคลื่อนเข้าใกล้จะประกบจูบ ธาดาเอามือปิดปากบางไว้แล้วเหวี่ยงร่างบางลงนอนบนเตียงกว้าง

“ห้ามจูบ กูไม่ชอบ”สายตาคมดุดันถอดกางเกงยีนส์ออกขึ้นคร่อมกายสาว ความแข็งแกร่งพร้อมรบเข้ากายสาวเต็มที่

“ปึง  ปึง  ปึง!!!”เสียงเคาะประตูดังขึ้นขัดจังหวะคนที่กำลังจะได้เสีย ธาดาหันขวับอย่างหงุดหงิดเดินตัวเปลือยไปดึงผ้าขนหนูหน้าประตูห้องน้ำมาพันรอบเอวหลวม ๆ ก่อนจะเปิดประตูห้องนอน

“เหยื่อปีนหนีทางหน้าต่าง ตอนผลัดเวร!”เป้กดเสียงต่ำหน้าเครียด ธาดาสบถเดินออกจากห้องทั้งผ้าขนหนูผืนเดียว

“ปัดโธ่เว้ย!” เขามองไปรอบ ๆ พื้นที่เดาว่าเธอจะไปทางไหนแล้วก็มีเสียงเอะอะโวยวายก็ดังขึ้น เขาหันขวับไปมองเห็นปิ่นมุกสะบัดตัวดิ้นสุดแรงลูกน้องสองคนต้องจับล็อคแขนฉุดกระชากตัวกลับมา ธาดามุ่งตรงเข้าไปจิกผมหญิงสาวขึ้นจนหน้าหงาย

“อยู่ดีๆไม่ชอบ ๆ หาเรื่องนักนะมึง เอาอีนี่ไปที่ห้องกู กูจะเฝ้ามันเอง!!”สายตาคมแข็งกร้าวน่าเกรงขาม ปิ่นมุกแววตาวูบไหวหวาดกลัวจนตัวสั่น มือหนาเหวี่ยงหัวเธอออกแล้วเดินดุ่มนำไปที่ห้องพักปิ่นมุกโดนลูกน้องลากตัวตามไปส่งที่ห้องของธาดา

“ออกไป!”ธาดาตวาดไล่หญิงบริการออกจากห้อง ลูกน้องเหวี่ยงปิ่นมุกเข้าไปในห้องเธอเซถลาล้มกระแทกพื้น ธาดาปิดประตูห้องเสียงดังด้วยความโมโหในมือเขาถือเข็มขัดสีดำเส้นยาวหน้าตาขึงขังเดินย่างเข้ามาใกล้ ปิ่นมุกกระเถิบตัวถอยห่างหวาดกลัว กายหนาย่อตัวลงลงคว้าข้อเท้าเรียวจับหมับดึงกระชากตัวเธอเข้ามาใกล้แล้วนั่งทับขาเรียว เขาจับสองมือบางมารวบแล้วมัดด้วยเข็มขัดหนังเส้นยาว

“ปล่อยฉันไปเถอะ อย่างน้อยนายกับพี่ภูก็เคยเป็นเพื่อนรักกัน”ปิ่นมุกเสียงสั่นมองหวั่น ๆ

“เพื่อนทรยศอย่างมัน กูไม่นับเป็นเพื่อน!”ธาดาเสียงแข็งมัดข้อมือเธอเสร็จ ก็หยิบผ้าขนหนูมามัดข้อเท้าเธอต่อ ปิ่นมุกดีดขาออกไม่ยอมเขาต้องออกแรงจับกดผูกมัดไว้แน่น ก่อนจะลุกขึ้นมองเหยียดยิ้มร้ายแล้วเดินไปเปิดตู้เย็นหยิบเบียร์มานั่งดื่มบนโซฟา ปิ่นมุกนั่งบนพื้นถูกพันธนาการไว้จนกระดิกไม่ได้

“พี่ภูทำเพราะมีเหตุผล นายน่าจะฟังบ้าง”

“หุบปาก ถ้าไม่อยากถูกมัดปากด้วย!”เขาหันขวับเสียงเหวี่ยงพร้อมกับชี้หน้าเธอ ปิ่นมุกสะดุ้งหวาดกลัวไม่กล้าสบตาค่อย ๆ ถดตัวเขยิบเข้าไปพิงผนังห้องน้ำหดขางอนั่งหน้าเศร้าน้ำตาหยด

   ผ่านไปหนึ่งชั่วโมง

   ธาดาดื่มเบียร์หมดไปสามขวดคลานขึ้นบนเตียงเอนตัวนอนหงายสบายใจ ปิ่นมุกชะเง้อมองเขาแล้วทำท่าทางอึกอัก ธาดาเห็นว่าเธอทำท่าแปลกจึงพูดมาลอย ๆ

“ไม่ต้องหาทางหนี ยังไงก็หนีไม่พ้นหรอก”

“ฉันปวดฉี่”ปิ่นมุกเสียงอ่อนอายที่ต้องพูด

“อะไรนะ?”

“บอกว่าปวดฉี่ไง!”

“ก็ไปฉี่สิ”เขาเหล่มองหางตายกสองมือประสานใต้หัวหลับตาจะนอน

“จะไปยังไง มัดทั้งมือทั้งขาขนาดเนี้ย”ปิ่นมุกมองเคืองที่เขาจะชิ่งหลับทั้งที่ปวดปัสสาวะแทบอั้นไม่ไหว

“หาทางเอาแล้วกัน ถ้าเข้าห้องน้ำไม่ได้ก็ฉี่ราดตรงนี้”เขาหรี่ตามองทำไม่สนใจ ปิ่นมุกหายใจแรงขุ่นเคืองค่อย ๆ เอาหลังดันผนังยันตัวลุกขึ้นมองเขาอย่างเกรี้ยวกราด

“โรคจิตเปล่าว่ะ ถ้าอยากให้ฉี่จะฉี่บนเตียงนี่แหละ”ปิ่นมุกโมโหกระโดดเหยง ๆ ไปที่เตียงนอน ร่างหนาสะดุ้งลุกพรวดมองเคือง

“เฮ้ย! เป็นเหยื่อหรือเป็นเจ้านายกันแน่ว่ะ วุ่นวายฉิบหาย”เขาโวยวายอย่างหงุดหงิด เดินอ้อมเตียงมากระชากตัวเธอขึ้นพาดบ่าแกร่ง ปิ่น

“ทำดี ๆ ไม่เป็นหรือไง!”

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 9 เอาลูกไปฝากผัวเก่า

    “จุ๊ ๆ อย่าพูดไม่เพราะกับผัวผู้มีบุญคุณสิ กูเปิดบริสุทธิ์ให้มึงไอ้ภูมันคงชอบใจที่ไม่ต้องเปิดบริสุทธิ์เอง”ริมฝีปากหนายิ้มเยาะสะใจก่อนจะผละออกห่างลุกขึ้นเดินไปหยิบเบียร์ในตู้เย็นมาเปิดดื่มสบายอารมณ์ ปิ่นมุกลุกนั่งหน้าตึงเขานั่งมองอยู่อย่างนี้ทำให้ทำอะไรไม่สะดวกต้องค่อย ๆ กระเถิบไปหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่“ไปเร็ว ๆ นั่งแก้ผ้าจับปล้ำซะดีมั้ย ห๊ะ!”เสียงทุ้มตะคอกดังจ้องตาเขม็ง ปิ่นมุกสะดุ้งสุดตัวรีบสวมเสื้อผ้าอย่างลนลาน เพียงก้าวเท้าลงแตะพื้นความเจ็บแปลบช่องทางรักก็ทำให้เธอร้องโอดโอย“โอ๊ย!”หน้าสวยบิดเบี้ยวเสียงหลง ธาดาตกใจรีบวิ่งเข้ามาประคองหญิงสาว แต่เธอดันคิดว่าเขาจะเข้ามาปล้ำเลยรีบวิ่งหนีตะโกนเสียงดังก่อนเข้าห้องน้ำ“ไอ้โรคจิต!”“พูดเพราะ ๆ”ธาดาตะโกนตอบโต้เผลอหลุดขำคนดื้อป่วนประสาทสร้างปัญหาให้เขาได้ทั้งวัน....... ผ่านไปสักพักปิ่นมุกสวมเสื้อยืดตัวใหญ่เดินหน้าง้ำหน้างอออกจากห้องน้ำมายืนเหล่มองธาดานั่งดื่มเบียร์เลื่อนโทรศัพท์สบายใจอย่างหมันไส้ช่างต่างกับเธอที่ต้องทนอยู่ในสภาวะกดดัน“เมื่อไหร่นายจะให้ลูกน้องไปเอากระเป๋าเสื้อผ้าของฉัน”“เออ ลืม......รอก่อน”ธาดามองหางตาสีหน้าเรียบเฉย กดโทรศ

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 8 อย่าด่าผัว

    “อื้อ......” เสียงหวานครางในลำคอคลายเจ็บกลายเป็นกระสันเสียว หน้าคมจูบซุกไซ้สองเต้านุ่มเนียนปาดเลียสลับดูดดุนขึ้นจ้ำแดงเห่อเต็มสองเต้า กายบางสะท้านกัดปากกลั้นเสียงครางสองเรือนร่างเสียดสีให้วาบหวาม“อึม อู้ว.............” เสียงทุ้มครางกระเส่าหายใจหอบเสียว เคลื่อนไหวเข้าร่างกายหญิงสาวไม่ขาดช่วง ร่างกายเธอเริ่มปรับตัวเขารู้สึกได้ถึงการตอดรัดแก่นกายภายในเพิ่มแรงราคะถาโถมเข้าร่องสวาทอ่อนเยาว์ไร้เดียงสา หน้าสวยเหยเกกับความเสียวซ่านที่มากขึ้น ไม่อยากสมยอมให้เขาแต่ต้านแรงสวาทไม่ไหว นิ้วเรียวจิกเล็บลงอกแกร่งอยากให้เขารับรู้ถึงความเจ็บแสบของเธอ สะโพกหนาระรัวแทงเข้าถี่ยิบลึกซึ้งหนักหน่วงมากขึ้น ร่างบางโยกไหวตามแรงสวาทหายใจติดขัด“อื้อ อึม............”หน้าสวยเสียวซ่านบิดเร้าไปมา สายตาคมมองคนใต้ร่างดิ้นพล่านแล้วยิ้มมุมปากชอบใจ เคลื่อนไหวเข้าออกตามอารมณ์ไม่ยับยั้ง บุกอัดจนร่างบางสะท้านกระสันทั่วร่างสะดุ้งเกร็งตัว“อ่ะห์ อ่าห์..............” เสียงหวานแหบหายเป็นช่วงนิ้วเรียวจิกเล็บลงหน้าท้องแกร่ง สำเร็จความใคร่หายใจอ่อนแรง ร่องสวาทบีบรัดให้เขาทนไม่ไหวเร่งขับเคลื่อนถี่ยิบ เกร

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 7 ทำให้เชื่อง++

    “ฉันกลัว อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ขอร้องล่ะ ฉันกลัวจริง ๆ”เสียงหวานสั่นเครือขอบตาร้อนผ่าวน้ำตาไหลมองเขาอย่างอ้อนวอนขอความปรานีจากนายจอมโหด“มึงมันดื้อ ถ้าไม่ดัดสันดานก็ไม่มีทางเชื่อง กูต้องทำให้มึงเชื่อง”เสียงทุ้มกดต่ำยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์โน้มหน้าลงซุกไซ้ซอกคอเนียนละเอียด ดูดฟัดหื่นกระหายคอขาวขึ้นรอยแดงแสบคอจากการสัมผัสที่รุนแรง “มึงมันดื้อ ถ้าไม่ดัดสันดานก็ไม่มีทางเชื่อง กูต้องทำให้มึงเชื่อง”เสียงทุ้มกดต่ำยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์โน้มหน้าลงซุกไซ้ซอกคอเนียนละเอียด ดูดฟัดหื่นกระหายคอขาวขึ้นรอยแดงแสบคอจากการสัมผัสที่รุนแรง กายบางออกแรงขัดขืนแม้ไม่ช่วยอะไรก็ดีกว่านอนให้เขากระทำได้ง่าย ๆ มือหนารวบแขนเรียวผสานขึ้นเหนือหัวจูบแทะเล็มซอกซอนไล่เลียจากลำคอขึ้นคลอเคลียดวงหน้าสวย ปากหนาจูบซับขอบปากแผ่วเบาทะนุถนอม สายตาสวยเหลือบมองหน้าคลอเคลียด้วยหัวใจเต้นแรงแทบหลุดออกจากออก ริมฝีปากบางเผลอเผยอปากให้ริมฝีปากหนาแตะสัมผัส มือหนาถกเสื้อยืดตัวใหญ่ขึ้นเหนือหน้าอกอิ่มแล้วลูบไล้เรือนร่างบางผิวเนียนละเอียดลื่นมือ ปิ่นมุกสะท้านกับสัมผัสของผู้ชายช่างวาบหวาม คิ้วเรียวขมวดสีหน้าเหย่เกย์บ่นตัวเองในใจว่าแทนที่จะขัดขืนด

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 6 เหนื่อยแต่เช้า

    ช่วงสายในวันรุ่งขึ้น ปิ่นมุกนอนหลับสนิทด้วยความเหนื่อยล้า เธอรู้สึกตัวตอนได้ยินเสียงกดชักโครกดวงตาสวยเบิกโพลงรีบดีดตัวขึ้นนั่งเงี่ยหูฟังได้ยินเสียงน้ำฝักบัว ร่างบางรีบลุกวิ่งไปหาโทรศัพท์ของเธอที่เขายึดไว้ หญิงสาวค่อย ๆ เปิดตู้เสื้อผ้ารื้อหาโทรศัพท์ในกระเป๋าจนเจอโทรศัพท์ของตัวเอง จึงรีบวิ่งมาที่โซฟากดเปิดเครื่องโทรศัพท์ใจเต้นรอเครื่องเปิดอย่างกะวนกระวายหน้าสวยหันซ้ายหันขวาแสงไฟหน้าจอโทรศัพท์สว่างวาบ มือเรียวสั่นเทากดเบอร์โทรที่ท่องจำไว้แม่นเพื่อติดต่อไปหาภูผา“ตอนนี้อยู่ที่รีสอร์ทชื่อ.......อยู่ใกล้กับ.........” เสียงหวานกระซิบกระซาบบอกพิกัดเท่าที่รู้ให้ภูผาฟังที่ปลายสาย โดยที่ยังไม่รู้ตัวว่าธาดาออกมาจากห้องน้ำพันผ้าขนหนูรอบเอวแอบฟังเธอสนทนาอยู่ข้างกำแพง ปิ่นมุกกำลังอธิบายรายละเอียดกับภูผา หางตาสวยเห็นร่างแกร่งสะท้อนกับเงาประตูตู้เย็นปิ่นมุกกระตุกตกใจแกล้งทำเป็นนิ่งเหมือนไม่กระโตกกระตากค่อย ๆ เอียงตัวเอาหลังบังแล้วรีบกดวางสายและยังแกล้งพูดคุยสนทนาอยู่คนเดียวเพื่อกลบเกลื่อน“อ๋อ ไม่เป็นไร มิ้นสบายดีไหม........”หน้าสวยเครียดจัดเหงื่อไหลซึมไรผมกดลบข้อมูลการติดต่อแกะเครื่องถอดซิม

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 5 โหดเหมือนกัน

    ธาดาคลายมือปล่อยทศแล้วหันไปสั่งลูกน้องคนอื่น“พวกมึงออกไปให้หมด เอาอีตัวสองคนนี้ไปด้วย กูหมดอารมณ์”เสียงทุ้มเหวี่ยงอย่างหงุดหงิด ลูกน้องพากันทยอยเดินออกจากห้องจนหมด เมื่อประตูห้องปิดลงธาดายืนท้าวเอวหน้านิ่วคิ้วขมวด“นี่มันวันอะไรของกูวะ มึงนี่ตัวปัญหาจริง ๆ เอาตัวไปส่งเสี่ยได้เมื่อไหร่ขออย่าได้พบเจอกันอีกเลย”ธาดาหัวเสียบ่นพึมพำวันนี้เขาเจอแต่เรื่องขัดใจทำให้อารมณ์เสียไปหมด“...............”ปิ่นมุกเงยมองเขาสีหน้าหม่นเศร้าไม่ใช่แค่เขาที่รู้สึกแย่หรอก วันนี้มันก็เป็นวันแย่ ๆ ของเธอเหมือนกัน“ส่งมีดมา”ธาดาแบมือยื่นมาหาหญิงสาว เธอทำหน้าซื่อทั้งที่ในมือกำมีดอยู่ด้านหลัง“กูเห็นว่ามึงกำลังจะเอามีดแทงไอ้ทศ ส่งมีดมา.....”ธาดาเห็นตอนที่ทศขึ้นคร่อมหญิงสาวเธอง้างมีดกำลังแทงคอทศเขาเลยรีบกระชากทศออกห่าง“...............”สายตาหวานหลุบลงไม่มีทางเลือกเลยส่งมีดคืนให้เขาโดยดี ธาดาเก็บมีดพับแล้วยิ้มมุมปาก“โหดเหมือนกันนี่ ดีนะตอนที่กูเล้าโลมมึงไม่มีมีด ไม่งั้นกูคงตายไปล่ะ”เขาแสยะยิ้มเดินเอามีดไปเก็บไว้ในกระเป๋าเสื้อผ้า ปิ่นมุกแอบมองว่าเขาใส่มีดไว้ที่ช่องไหนของกระเป๋า“ไปอาบน้ำนอนได้ล่ะ อย่าคิดหนีอีกนะไม่

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 4 จับทำเมีย

    ริมฝีปากหนาแทะเล็มลากไล้คอเรียวให้เธอเคลิบเคลิ้ม จนลืมไปว่าตัวเองกำลังโดนถกเสื้อขึ้นเหนือหน้าอกอิ่ม กระดุมกางเกงยีนส์ถูกปลดออกดึงลงพร้อมเกงชั้นในตัวจิ๋ว ร่างบางบิดเร้าหลงใหลไปกับรสสวาทของชายที่เธอแอบชอบเคยใฝ่ฝันไว้ว่าอยากอยู่ใกล้ชิดเขาแต่ไม่คิดว่าจะใกล้เนื้อแนบเนื้อขนาดนี้ กายแกร่งประคองกอดดันตัวหญิงสาวไปบนนอนบนเตียงกว้างกางเกงเกงยีนส์ตัวยาวถูกดึงออกจากขาเรียว มือหนาลูบไล้เรียวขาขาว ร่างหนาขึ้นคร่อมรวบแขนเรียวตรึงขึ้นเหนือหัวจูบแทะเล็มคอเรียวเคลื่อนลงไปยังสองเต้าขาวอวบปากหนาดูดเลียสลับแทะเล็มหื่นกระหาย ปิ่นมุกนอนหายใจกระเส่าซาบซ่านสติกระเจิดกระเจิงลืมนึกถึงความเหมาะสมอยู่ ๆ มานอนทอดกายให้ผู้ชายสัมผัสได้ง่ายดาย“ยะ อย่า ฉันเป็นเมียพี่ภู.......”“กูไม่เคยมีเพื่อนอย่างมัน กูจะเอามึงให้ไอ้ภูมันเจ็บ ที่กูเอาเมียมัน”เสียงทุ้มแข็งกร้าว เงยหน้ามองยิ้มร้ายกาจ ปิ่นมุกได้สติเขาไม่ได้หลงใหลตัวเธอแต่กำลังจะใช้เธอทำให้พี่ภูผาเสียใจ“ปล่อย ปล่อย!”หน้าสวยขึงขังดิ้นรนถดหนีไม่ยอม ธาดายิ้มมุมปากคลานตามมานั่งทับขาเรียวจับมือเรียวกดไว้กับที่นอน“ยังไงคืนนี้มึงก็ต้องเป็นเมียกู มึงกำลังจะมีผัวตั้งสองคน

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status