Se connecter
เกริ่นนำ
นายจอมโหดต้องตามล่าเจ้าสาวของเสี่ยเพราะเธอดันหนีไปพร้อมกับสินสอดก้อนโต
ธาดา ชายหนุ่มดุดันแสนเย็นชาจากความสูญเสียในอดีต เดินเข้าสู่โลกมืดอย่างเต็มตัว ความอ่อนโยนอบอุ่นที่เขาซ่อนไว้ทำเกือบลืมไปว่าตัวเองเคยอ่อนโยนและเธอคือคนที่ขุดความอ่อนโยนนั้นขึ้นมาอีกครั้ง
ปิ่นมุก สาวสวยชีวิตดั่งนกน้อยในกรงถูกกักขังไม่ให้พบเจอใคร เพียงเพื่อจะปกป้องเธอจากคนเลว เมื่อหลุดออกจากกรงเผชิญโลกภายนอกเพียงลำพังต้องดิ้นรนหลบหนีและถูกจับได้โดยชายจอมโหดผู้หยาบคาย ความแสบของเธอทำให้เขาต้องทำให้เธอเชื่องกลับกลายเป็นเธอที่ทำให้เขาเชื่องและเป็นทาสรักของเธอเสียเอง
ตอนที่ 1 ตามล่าเจ้าสาว
งานเลี้ยงโต๊ะจีนกลางสนามหญ้าในช่วงกลางวัน หลังจากพิธีรดน้ำสังข์ให้คู่บ่าวสาว เสี่ยรุตผู้ร่ำรวยจากการเป็นพ่อค้าทั้งถูกและผิดกฎหมายชายแก่รูปร่างท้วมผิวขาวยิ้มหน้าแป้นเดินทักทายแขกผู้ร่วมงานทีละโต๊ะพร้อมกับเจ้าสาวปิ่นมุกสาวสวยหน้าหวานรูปร่างเพรียวบางผิวขาวผ่อง แม้เธอจะเดินหน้าบึ้งก็ไม่อาจบดบังออร่าความงามของเธอได้ ระหว่างที่เดินอยู่ในงานลูกน้องสี่คนเดินประกบข้างเสี่ยและยังมีลูกน้องรอบงานอีกหลายสิบชีวิต
ธาดา นั่งมองภาพจากล้องวงจรปิดอยู่ภายในบ้าน ชายหนุ่มหน้าหล่อสายตาคมราวพญาเหยี่ยวมีเสน่ห์น่าหลงใหลเขาขึ้นชื่อว่าเป็นมือขวาผู้เด็ดขาดแข็งกระด้างไม่เกรงกลัวใคร ผู้คนต่างนับถือว่าหลานชายคนนี้คือผู้ที่จะรับช่วงต่ออำนาจจากเสี่ย
งานแต่งงานดำเนินต่อไร้ซึ่งปัญหาไม่เป็นอย่างที่ตั้งใจไว้เพราะงานนี้เสี่ยจัดขึ้นเพื่อล่อภูผาลูกน้องเก่าที่ทรยศเสี่ยไปเข้าพวกกับฝั่งตรงข้ามให้มันออกมาปรากฏตัว เสี่ยจึงบังคับปิ่นมุกหญิงคนรักของภูผามาแต่งงานเผื่อว่าภูผาจะโผล่มาให้จัดการแต่มันไม่มา.....
ช่วงค่ำเสี่ยส่งตัวเข้าหอกับเจ้าสาว ด้านลูกน้องรวมตัวกันดื่มเหล้าสังสรรค์กันเต็มที่หลังจากทำงานเหนื่อยมาทั้งวัน
เช้าวันรุ่งขึ้น
เสียงเอะอะโวยวายดังมาจากชั้นสองของบ้านไม้สักหลังใหญ่ ลูกน้องหน้าตาตื่นรีบวิ่งกรูกันเข้าไปในบ้านเสี่ยหน้ามึนสวมเสื้อคลุมเดินโซเซออกมาตรงระเบียง
“อีมุกมันหนีไปแล้ว ไปจับตัวมันมาให้กู!”เสี่ยรุตตะโกนเสียงดังลั่นบ้าน ธาดาเดินขึ้นไปหาเสี่ยบนระเบียงบ้านด้วยสีหน้าเงียบขรึม
“มันเอาสินสอดอาไปด้วย”เสี่ยสะบัดหน้าไปมายังมึนไม่หายเมื่อคืนน่าจะโดนวางยานอนหลับ
“ให้จับเป็นหรือจับตาย”ธาดาน้ำเสียงนุ่มลึกแฝงไปด้วยความดุดัน ในเมื่อหญิงสาวไม่มีประโยชน์ที่จะล่อภูผาออกมาก็ไม่ควรเก็บเอาไว้
“จับมันกลับมาเป็น ๆ อายังต้องใช้ตัวมัน”เสี่ยแววตาแข็งกร้าวยังอยากรวบหัวรวบหางเมียภูผา หากจะฆ่าทิ้งก็เสียของ ธาดาหลุบตาลงก้มหน้าเล็กน้อยก่อนที่จะมาดขรึม ลงไปเตรียมพวกเพื่อออกตามล่าตัวปิ่นมุกทันที..............
รถไฟชั้นประหยัดมุ่งหน้าไปยังเชียงใหม่ ปิ่นมุกนั่งกอดกระเป๋าเป้บนโบกี้รถไฟร่างบางใส่กางเกงยีนส์ขายาวเสื้อยึดพอดีตัวมัดผมรวบตึงสวมหมวกแก้บปิดบังใบหน้าเหงื่อไหลชุ่มหน้าสวย สายตาหวานสาดส่องมองรอบข้างอย่างหวาดระแวง มือเรียวผสานกำแน่นสลับบีบขยี้ไปมา ในตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่อึดอัดน่ากลัวสำหรับเธอ
หลายชั่วโมงผ่านไป
ปิ่นมุกลงรถไฟที่สถานีแล้วนั่งสองแถวต่อไปยังห้องเช่าเล็ก ๆ ที่หาทางเว็บไซต์ เธอซื้ออาหารเครื่องดื่มตุนไว้ถือเต็มสองมือรีบเข้าไปห้องพักปิดล็อคประตูแน่น หญิงสาวเหนื่อยล้านอนทิ้งตัวบนที่นอนลูกฟูกน้ำตาไหลจากหางตาไม่รู้ว่าต้องหลบซ่อนแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหนเธอต้องรอจนกว่าภูผาจะติดต่อมาหา หญิงสาวร้องไห้สะอื้นแล้วผล็อยหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย
ปิ่นมุกนอนหลับไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ได้แต่รู้สึกตัวอีกทีว่าเหมือนมีคนมานั่งจ้องหน้าอยู่ สายตาสวยปรือมองกระพริบตาถี่ปรับสายตาในความมืด หน้าหล่อคมฉายชัดขึ้นแวบแรกเธอคิดว่าเป็นภูผาแต่ไม่ใช่นั่นมันธาดาหลานชายมือขวาของเสี่ยรุต ร่างบางสะดุ้งพรวดหน้าตาตื่นกระเถิบตัวหนีถอยหลังชนกับผู้ชายอีกคนที่นั่งอยู่ข้างหลัง
“ให้ตามหาซะเหนื่อยเลยนะ นางตัวดี”
ธาดาจ้องตาเขม็งกระตุกยิ้มร้ายที่มุมปาก ปิ่นมุกหน้าซีดตัวสั่นหวาดกลัวกลืนน้ำลายลงคอฝืด ๆ วันนี้คงเป็นวันสุดท้ายที่เธอจะมีชีวิต
“เอาตัวมันไป”ธาดาเสียงแข็งลุกขึ้นยืนสูงตระหง่าน ลูกน้องผู้ชายด้านหลังรวบแขนเรียวไว้ด้านหลังแล้วฉุดดึงให้เธอลุกขึ้นเดินไปตามแรงกระชาก ร่างบางเอนเซตามแรงเหวี่ยงคอยมองซ้ายมองขวาพอออกมานอกห้องก็รวบแรงสะบัดตัวออกพร้อมกับกรีดร้องโวยวายเสียงดังให้คนอื่นได้ยิน ลูกน้องอีกคนรีบปรี่เขามาต่อยหน้าท้องดัง “พลั่ก” ปิ่นมุกตัวงอเจ็บจุกอ้าปากค้างร้องไม่ออก ธาดาหันมองด้วยสายตาเรียบเฉยแล้วกระดิกนิ้วเรียกให้ลูกน้องรีบพาหญิงสาวขึ้นรถ
“จุ๊ ๆ อย่าพูดไม่เพราะกับผัวผู้มีบุญคุณสิ กูเปิดบริสุทธิ์ให้มึงไอ้ภูมันคงชอบใจที่ไม่ต้องเปิดบริสุทธิ์เอง”ริมฝีปากหนายิ้มเยาะสะใจก่อนจะผละออกห่างลุกขึ้นเดินไปหยิบเบียร์ในตู้เย็นมาเปิดดื่มสบายอารมณ์ ปิ่นมุกลุกนั่งหน้าตึงเขานั่งมองอยู่อย่างนี้ทำให้ทำอะไรไม่สะดวกต้องค่อย ๆ กระเถิบไปหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่“ไปเร็ว ๆ นั่งแก้ผ้าจับปล้ำซะดีมั้ย ห๊ะ!”เสียงทุ้มตะคอกดังจ้องตาเขม็ง ปิ่นมุกสะดุ้งสุดตัวรีบสวมเสื้อผ้าอย่างลนลาน เพียงก้าวเท้าลงแตะพื้นความเจ็บแปลบช่องทางรักก็ทำให้เธอร้องโอดโอย“โอ๊ย!”หน้าสวยบิดเบี้ยวเสียงหลง ธาดาตกใจรีบวิ่งเข้ามาประคองหญิงสาว แต่เธอดันคิดว่าเขาจะเข้ามาปล้ำเลยรีบวิ่งหนีตะโกนเสียงดังก่อนเข้าห้องน้ำ“ไอ้โรคจิต!”“พูดเพราะ ๆ”ธาดาตะโกนตอบโต้เผลอหลุดขำคนดื้อป่วนประสาทสร้างปัญหาให้เขาได้ทั้งวัน....... ผ่านไปสักพักปิ่นมุกสวมเสื้อยืดตัวใหญ่เดินหน้าง้ำหน้างอออกจากห้องน้ำมายืนเหล่มองธาดานั่งดื่มเบียร์เลื่อนโทรศัพท์สบายใจอย่างหมันไส้ช่างต่างกับเธอที่ต้องทนอยู่ในสภาวะกดดัน“เมื่อไหร่นายจะให้ลูกน้องไปเอากระเป๋าเสื้อผ้าของฉัน”“เออ ลืม......รอก่อน”ธาดามองหางตาสีหน้าเรียบเฉย กดโทรศ
“อื้อ......” เสียงหวานครางในลำคอคลายเจ็บกลายเป็นกระสันเสียว หน้าคมจูบซุกไซ้สองเต้านุ่มเนียนปาดเลียสลับดูดดุนขึ้นจ้ำแดงเห่อเต็มสองเต้า กายบางสะท้านกัดปากกลั้นเสียงครางสองเรือนร่างเสียดสีให้วาบหวาม“อึม อู้ว.............” เสียงทุ้มครางกระเส่าหายใจหอบเสียว เคลื่อนไหวเข้าร่างกายหญิงสาวไม่ขาดช่วง ร่างกายเธอเริ่มปรับตัวเขารู้สึกได้ถึงการตอดรัดแก่นกายภายในเพิ่มแรงราคะถาโถมเข้าร่องสวาทอ่อนเยาว์ไร้เดียงสา หน้าสวยเหยเกกับความเสียวซ่านที่มากขึ้น ไม่อยากสมยอมให้เขาแต่ต้านแรงสวาทไม่ไหว นิ้วเรียวจิกเล็บลงอกแกร่งอยากให้เขารับรู้ถึงความเจ็บแสบของเธอ สะโพกหนาระรัวแทงเข้าถี่ยิบลึกซึ้งหนักหน่วงมากขึ้น ร่างบางโยกไหวตามแรงสวาทหายใจติดขัด“อื้อ อึม............”หน้าสวยเสียวซ่านบิดเร้าไปมา สายตาคมมองคนใต้ร่างดิ้นพล่านแล้วยิ้มมุมปากชอบใจ เคลื่อนไหวเข้าออกตามอารมณ์ไม่ยับยั้ง บุกอัดจนร่างบางสะท้านกระสันทั่วร่างสะดุ้งเกร็งตัว“อ่ะห์ อ่าห์..............” เสียงหวานแหบหายเป็นช่วงนิ้วเรียวจิกเล็บลงหน้าท้องแกร่ง สำเร็จความใคร่หายใจอ่อนแรง ร่องสวาทบีบรัดให้เขาทนไม่ไหวเร่งขับเคลื่อนถี่ยิบ เกร
“ฉันกลัว อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ขอร้องล่ะ ฉันกลัวจริง ๆ”เสียงหวานสั่นเครือขอบตาร้อนผ่าวน้ำตาไหลมองเขาอย่างอ้อนวอนขอความปรานีจากนายจอมโหด“มึงมันดื้อ ถ้าไม่ดัดสันดานก็ไม่มีทางเชื่อง กูต้องทำให้มึงเชื่อง”เสียงทุ้มกดต่ำยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์โน้มหน้าลงซุกไซ้ซอกคอเนียนละเอียด ดูดฟัดหื่นกระหายคอขาวขึ้นรอยแดงแสบคอจากการสัมผัสที่รุนแรง “มึงมันดื้อ ถ้าไม่ดัดสันดานก็ไม่มีทางเชื่อง กูต้องทำให้มึงเชื่อง”เสียงทุ้มกดต่ำยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์โน้มหน้าลงซุกไซ้ซอกคอเนียนละเอียด ดูดฟัดหื่นกระหายคอขาวขึ้นรอยแดงแสบคอจากการสัมผัสที่รุนแรง กายบางออกแรงขัดขืนแม้ไม่ช่วยอะไรก็ดีกว่านอนให้เขากระทำได้ง่าย ๆ มือหนารวบแขนเรียวผสานขึ้นเหนือหัวจูบแทะเล็มซอกซอนไล่เลียจากลำคอขึ้นคลอเคลียดวงหน้าสวย ปากหนาจูบซับขอบปากแผ่วเบาทะนุถนอม สายตาสวยเหลือบมองหน้าคลอเคลียด้วยหัวใจเต้นแรงแทบหลุดออกจากออก ริมฝีปากบางเผลอเผยอปากให้ริมฝีปากหนาแตะสัมผัส มือหนาถกเสื้อยืดตัวใหญ่ขึ้นเหนือหน้าอกอิ่มแล้วลูบไล้เรือนร่างบางผิวเนียนละเอียดลื่นมือ ปิ่นมุกสะท้านกับสัมผัสของผู้ชายช่างวาบหวาม คิ้วเรียวขมวดสีหน้าเหย่เกย์บ่นตัวเองในใจว่าแทนที่จะขัดขืนด
ช่วงสายในวันรุ่งขึ้น ปิ่นมุกนอนหลับสนิทด้วยความเหนื่อยล้า เธอรู้สึกตัวตอนได้ยินเสียงกดชักโครกดวงตาสวยเบิกโพลงรีบดีดตัวขึ้นนั่งเงี่ยหูฟังได้ยินเสียงน้ำฝักบัว ร่างบางรีบลุกวิ่งไปหาโทรศัพท์ของเธอที่เขายึดไว้ หญิงสาวค่อย ๆ เปิดตู้เสื้อผ้ารื้อหาโทรศัพท์ในกระเป๋าจนเจอโทรศัพท์ของตัวเอง จึงรีบวิ่งมาที่โซฟากดเปิดเครื่องโทรศัพท์ใจเต้นรอเครื่องเปิดอย่างกะวนกระวายหน้าสวยหันซ้ายหันขวาแสงไฟหน้าจอโทรศัพท์สว่างวาบ มือเรียวสั่นเทากดเบอร์โทรที่ท่องจำไว้แม่นเพื่อติดต่อไปหาภูผา“ตอนนี้อยู่ที่รีสอร์ทชื่อ.......อยู่ใกล้กับ.........” เสียงหวานกระซิบกระซาบบอกพิกัดเท่าที่รู้ให้ภูผาฟังที่ปลายสาย โดยที่ยังไม่รู้ตัวว่าธาดาออกมาจากห้องน้ำพันผ้าขนหนูรอบเอวแอบฟังเธอสนทนาอยู่ข้างกำแพง ปิ่นมุกกำลังอธิบายรายละเอียดกับภูผา หางตาสวยเห็นร่างแกร่งสะท้อนกับเงาประตูตู้เย็นปิ่นมุกกระตุกตกใจแกล้งทำเป็นนิ่งเหมือนไม่กระโตกกระตากค่อย ๆ เอียงตัวเอาหลังบังแล้วรีบกดวางสายและยังแกล้งพูดคุยสนทนาอยู่คนเดียวเพื่อกลบเกลื่อน“อ๋อ ไม่เป็นไร มิ้นสบายดีไหม........”หน้าสวยเครียดจัดเหงื่อไหลซึมไรผมกดลบข้อมูลการติดต่อแกะเครื่องถอดซิม
ธาดาคลายมือปล่อยทศแล้วหันไปสั่งลูกน้องคนอื่น“พวกมึงออกไปให้หมด เอาอีตัวสองคนนี้ไปด้วย กูหมดอารมณ์”เสียงทุ้มเหวี่ยงอย่างหงุดหงิด ลูกน้องพากันทยอยเดินออกจากห้องจนหมด เมื่อประตูห้องปิดลงธาดายืนท้าวเอวหน้านิ่วคิ้วขมวด“นี่มันวันอะไรของกูวะ มึงนี่ตัวปัญหาจริง ๆ เอาตัวไปส่งเสี่ยได้เมื่อไหร่ขออย่าได้พบเจอกันอีกเลย”ธาดาหัวเสียบ่นพึมพำวันนี้เขาเจอแต่เรื่องขัดใจทำให้อารมณ์เสียไปหมด“...............”ปิ่นมุกเงยมองเขาสีหน้าหม่นเศร้าไม่ใช่แค่เขาที่รู้สึกแย่หรอก วันนี้มันก็เป็นวันแย่ ๆ ของเธอเหมือนกัน“ส่งมีดมา”ธาดาแบมือยื่นมาหาหญิงสาว เธอทำหน้าซื่อทั้งที่ในมือกำมีดอยู่ด้านหลัง“กูเห็นว่ามึงกำลังจะเอามีดแทงไอ้ทศ ส่งมีดมา.....”ธาดาเห็นตอนที่ทศขึ้นคร่อมหญิงสาวเธอง้างมีดกำลังแทงคอทศเขาเลยรีบกระชากทศออกห่าง“...............”สายตาหวานหลุบลงไม่มีทางเลือกเลยส่งมีดคืนให้เขาโดยดี ธาดาเก็บมีดพับแล้วยิ้มมุมปาก“โหดเหมือนกันนี่ ดีนะตอนที่กูเล้าโลมมึงไม่มีมีด ไม่งั้นกูคงตายไปล่ะ”เขาแสยะยิ้มเดินเอามีดไปเก็บไว้ในกระเป๋าเสื้อผ้า ปิ่นมุกแอบมองว่าเขาใส่มีดไว้ที่ช่องไหนของกระเป๋า“ไปอาบน้ำนอนได้ล่ะ อย่าคิดหนีอีกนะไม่
ริมฝีปากหนาแทะเล็มลากไล้คอเรียวให้เธอเคลิบเคลิ้ม จนลืมไปว่าตัวเองกำลังโดนถกเสื้อขึ้นเหนือหน้าอกอิ่ม กระดุมกางเกงยีนส์ถูกปลดออกดึงลงพร้อมเกงชั้นในตัวจิ๋ว ร่างบางบิดเร้าหลงใหลไปกับรสสวาทของชายที่เธอแอบชอบเคยใฝ่ฝันไว้ว่าอยากอยู่ใกล้ชิดเขาแต่ไม่คิดว่าจะใกล้เนื้อแนบเนื้อขนาดนี้ กายแกร่งประคองกอดดันตัวหญิงสาวไปบนนอนบนเตียงกว้างกางเกงเกงยีนส์ตัวยาวถูกดึงออกจากขาเรียว มือหนาลูบไล้เรียวขาขาว ร่างหนาขึ้นคร่อมรวบแขนเรียวตรึงขึ้นเหนือหัวจูบแทะเล็มคอเรียวเคลื่อนลงไปยังสองเต้าขาวอวบปากหนาดูดเลียสลับแทะเล็มหื่นกระหาย ปิ่นมุกนอนหายใจกระเส่าซาบซ่านสติกระเจิดกระเจิงลืมนึกถึงความเหมาะสมอยู่ ๆ มานอนทอดกายให้ผู้ชายสัมผัสได้ง่ายดาย“ยะ อย่า ฉันเป็นเมียพี่ภู.......”“กูไม่เคยมีเพื่อนอย่างมัน กูจะเอามึงให้ไอ้ภูมันเจ็บ ที่กูเอาเมียมัน”เสียงทุ้มแข็งกร้าว เงยหน้ามองยิ้มร้ายกาจ ปิ่นมุกได้สติเขาไม่ได้หลงใหลตัวเธอแต่กำลังจะใช้เธอทำให้พี่ภูผาเสียใจ“ปล่อย ปล่อย!”หน้าสวยขึงขังดิ้นรนถดหนีไม่ยอม ธาดายิ้มมุมปากคลานตามมานั่งทับขาเรียวจับมือเรียวกดไว้กับที่นอน“ยังไงคืนนี้มึงก็ต้องเป็นเมียกู มึงกำลังจะมีผัวตั้งสองคน







