Accueil / มาเฟีย / ล่าร้าย(หลงเหยื่อ) / ตอนที่ 1 ตามล่าเจ้าสาว

Partager

ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)
ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)
Auteur: อมราวรินทร์/shinkiroxอมราวรินทร์

ตอนที่ 1 ตามล่าเจ้าสาว

เกริ่นนำ

นายจอมโหดต้องตามล่าเจ้าสาวของเสี่ยเพราะเธอดันหนีไปพร้อมกับสินสอดก้อนโต

   ธาดา ชายหนุ่มดุดันแสนเย็นชาจากความสูญเสียในอดีต เดินเข้าสู่โลกมืดอย่างเต็มตัว ความอ่อนโยนอบอุ่นที่เขาซ่อนไว้ทำเกือบลืมไปว่าตัวเองเคยอ่อนโยนและเธอคือคนที่ขุดความอ่อนโยนนั้นขึ้นมาอีกครั้ง

   ปิ่นมุก สาวสวยชีวิตดั่งนกน้อยในกรงถูกกักขังไม่ให้พบเจอใคร เพียงเพื่อจะปกป้องเธอจากคนเลว เมื่อหลุดออกจากกรงเผชิญโลกภายนอกเพียงลำพังต้องดิ้นรนหลบหนีและถูกจับได้โดยชายจอมโหดผู้หยาบคาย ความแสบของเธอทำให้เขาต้องทำให้เธอเชื่องกลับกลายเป็นเธอที่ทำให้เขาเชื่องและเป็นทาสรักของเธอเสียเอง

 ตอนที่ 1 ตามล่าเจ้าสาว

งานเลี้ยงโต๊ะจีนกลางสนามหญ้าในช่วงกลางวัน หลังจากพิธีรดน้ำสังข์ให้คู่บ่าวสาว เสี่ยรุตผู้ร่ำรวยจากการเป็นพ่อค้าทั้งถูกและผิดกฎหมายชายแก่รูปร่างท้วมผิวขาวยิ้มหน้าแป้นเดินทักทายแขกผู้ร่วมงานทีละโต๊ะพร้อมกับเจ้าสาวปิ่นมุกสาวสวยหน้าหวานรูปร่างเพรียวบางผิวขาวผ่อง แม้เธอจะเดินหน้าบึ้งก็ไม่อาจบดบังออร่าความงามของเธอได้ ระหว่างที่เดินอยู่ในงานลูกน้องสี่คนเดินประกบข้างเสี่ยและยังมีลูกน้องรอบงานอีกหลายสิบชีวิต

    ธาดา นั่งมองภาพจากล้องวงจรปิดอยู่ภายในบ้าน ชายหนุ่มหน้าหล่อสายตาคมราวพญาเหยี่ยวมีเสน่ห์น่าหลงใหลเขาขึ้นชื่อว่าเป็นมือขวาผู้เด็ดขาดแข็งกระด้างไม่เกรงกลัวใคร ผู้คนต่างนับถือว่าหลานชายคนนี้คือผู้ที่จะรับช่วงต่ออำนาจจากเสี่ย

   งานแต่งงานดำเนินต่อไร้ซึ่งปัญหาไม่เป็นอย่างที่ตั้งใจไว้เพราะงานนี้เสี่ยจัดขึ้นเพื่อล่อภูผาลูกน้องเก่าที่ทรยศเสี่ยไปเข้าพวกกับฝั่งตรงข้ามให้มันออกมาปรากฏตัว เสี่ยจึงบังคับปิ่นมุกหญิงคนรักของภูผามาแต่งงานเผื่อว่าภูผาจะโผล่มาให้จัดการแต่มันไม่มา.....

    ช่วงค่ำเสี่ยส่งตัวเข้าหอกับเจ้าสาว ด้านลูกน้องรวมตัวกันดื่มเหล้าสังสรรค์กันเต็มที่หลังจากทำงานเหนื่อยมาทั้งวัน

เช้าวันรุ่งขึ้น

   เสียงเอะอะโวยวายดังมาจากชั้นสองของบ้านไม้สักหลังใหญ่ ลูกน้องหน้าตาตื่นรีบวิ่งกรูกันเข้าไปในบ้านเสี่ยหน้ามึนสวมเสื้อคลุมเดินโซเซออกมาตรงระเบียง

“อีมุกมันหนีไปแล้ว ไปจับตัวมันมาให้กู!”เสี่ยรุตตะโกนเสียงดังลั่นบ้าน ธาดาเดินขึ้นไปหาเสี่ยบนระเบียงบ้านด้วยสีหน้าเงียบขรึม

“มันเอาสินสอดอาไปด้วย”เสี่ยสะบัดหน้าไปมายังมึนไม่หายเมื่อคืนน่าจะโดนวางยานอนหลับ

“ให้จับเป็นหรือจับตาย”ธาดาน้ำเสียงนุ่มลึกแฝงไปด้วยความดุดัน ในเมื่อหญิงสาวไม่มีประโยชน์ที่จะล่อภูผาออกมาก็ไม่ควรเก็บเอาไว้

“จับมันกลับมาเป็น  ๆ อายังต้องใช้ตัวมัน”เสี่ยแววตาแข็งกร้าวยังอยากรวบหัวรวบหางเมียภูผา หากจะฆ่าทิ้งก็เสียของ ธาดาหลุบตาลงก้มหน้าเล็กน้อยก่อนที่จะมาดขรึม ลงไปเตรียมพวกเพื่อออกตามล่าตัวปิ่นมุกทันที..............

   รถไฟชั้นประหยัดมุ่งหน้าไปยังเชียงใหม่ ปิ่นมุกนั่งกอดกระเป๋าเป้บนโบกี้รถไฟร่างบางใส่กางเกงยีนส์ขายาวเสื้อยึดพอดีตัวมัดผมรวบตึงสวมหมวกแก้บปิดบังใบหน้าเหงื่อไหลชุ่มหน้าสวย สายตาหวานสาดส่องมองรอบข้างอย่างหวาดระแวง มือเรียวผสานกำแน่นสลับบีบขยี้ไปมา ในตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่อึดอัดน่ากลัวสำหรับเธอ

    หลายชั่วโมงผ่านไป

   ปิ่นมุกลงรถไฟที่สถานีแล้วนั่งสองแถวต่อไปยังห้องเช่าเล็ก ๆ ที่หาทางเว็บไซต์ เธอซื้ออาหารเครื่องดื่มตุนไว้ถือเต็มสองมือรีบเข้าไปห้องพักปิดล็อคประตูแน่น หญิงสาวเหนื่อยล้านอนทิ้งตัวบนที่นอนลูกฟูกน้ำตาไหลจากหางตาไม่รู้ว่าต้องหลบซ่อนแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหนเธอต้องรอจนกว่าภูผาจะติดต่อมาหา หญิงสาวร้องไห้สะอื้นแล้วผล็อยหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย

   ปิ่นมุกนอนหลับไปนานเท่าไหร่ไม่รู้ได้แต่รู้สึกตัวอีกทีว่าเหมือนมีคนมานั่งจ้องหน้าอยู่ สายตาสวยปรือมองกระพริบตาถี่ปรับสายตาในความมืด หน้าหล่อคมฉายชัดขึ้นแวบแรกเธอคิดว่าเป็นภูผาแต่ไม่ใช่นั่นมันธาดาหลานชายมือขวาของเสี่ยรุต ร่างบางสะดุ้งพรวดหน้าตาตื่นกระเถิบตัวหนีถอยหลังชนกับผู้ชายอีกคนที่นั่งอยู่ข้างหลัง

“ให้ตามหาซะเหนื่อยเลยนะ นางตัวดี”

ธาดาจ้องตาเขม็งกระตุกยิ้มร้ายที่มุมปาก ปิ่นมุกหน้าซีดตัวสั่นหวาดกลัวกลืนน้ำลายลงคอฝืด ๆ วันนี้คงเป็นวันสุดท้ายที่เธอจะมีชีวิต

“เอาตัวมันไป”ธาดาเสียงแข็งลุกขึ้นยืนสูงตระหง่าน ลูกน้องผู้ชายด้านหลังรวบแขนเรียวไว้ด้านหลังแล้วฉุดดึงให้เธอลุกขึ้นเดินไปตามแรงกระชาก ร่างบางเอนเซตามแรงเหวี่ยงคอยมองซ้ายมองขวาพอออกมานอกห้องก็รวบแรงสะบัดตัวออกพร้อมกับกรีดร้องโวยวายเสียงดังให้คนอื่นได้ยิน ลูกน้องอีกคนรีบปรี่เขามาต่อยหน้าท้องดัง “พลั่ก” ปิ่นมุกตัวงอเจ็บจุกอ้าปากค้างร้องไม่ออก ธาดาหันมองด้วยสายตาเรียบเฉยแล้วกระดิกนิ้วเรียกให้ลูกน้องรีบพาหญิงสาวขึ้นรถ

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 9 เอาลูกไปฝากผัวเก่า

    “จุ๊ ๆ อย่าพูดไม่เพราะกับผัวผู้มีบุญคุณสิ กูเปิดบริสุทธิ์ให้มึงไอ้ภูมันคงชอบใจที่ไม่ต้องเปิดบริสุทธิ์เอง”ริมฝีปากหนายิ้มเยาะสะใจก่อนจะผละออกห่างลุกขึ้นเดินไปหยิบเบียร์ในตู้เย็นมาเปิดดื่มสบายอารมณ์ ปิ่นมุกลุกนั่งหน้าตึงเขานั่งมองอยู่อย่างนี้ทำให้ทำอะไรไม่สะดวกต้องค่อย ๆ กระเถิบไปหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่“ไปเร็ว ๆ นั่งแก้ผ้าจับปล้ำซะดีมั้ย ห๊ะ!”เสียงทุ้มตะคอกดังจ้องตาเขม็ง ปิ่นมุกสะดุ้งสุดตัวรีบสวมเสื้อผ้าอย่างลนลาน เพียงก้าวเท้าลงแตะพื้นความเจ็บแปลบช่องทางรักก็ทำให้เธอร้องโอดโอย“โอ๊ย!”หน้าสวยบิดเบี้ยวเสียงหลง ธาดาตกใจรีบวิ่งเข้ามาประคองหญิงสาว แต่เธอดันคิดว่าเขาจะเข้ามาปล้ำเลยรีบวิ่งหนีตะโกนเสียงดังก่อนเข้าห้องน้ำ“ไอ้โรคจิต!”“พูดเพราะ ๆ”ธาดาตะโกนตอบโต้เผลอหลุดขำคนดื้อป่วนประสาทสร้างปัญหาให้เขาได้ทั้งวัน....... ผ่านไปสักพักปิ่นมุกสวมเสื้อยืดตัวใหญ่เดินหน้าง้ำหน้างอออกจากห้องน้ำมายืนเหล่มองธาดานั่งดื่มเบียร์เลื่อนโทรศัพท์สบายใจอย่างหมันไส้ช่างต่างกับเธอที่ต้องทนอยู่ในสภาวะกดดัน“เมื่อไหร่นายจะให้ลูกน้องไปเอากระเป๋าเสื้อผ้าของฉัน”“เออ ลืม......รอก่อน”ธาดามองหางตาสีหน้าเรียบเฉย กดโทรศ

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 8 อย่าด่าผัว

    “อื้อ......” เสียงหวานครางในลำคอคลายเจ็บกลายเป็นกระสันเสียว หน้าคมจูบซุกไซ้สองเต้านุ่มเนียนปาดเลียสลับดูดดุนขึ้นจ้ำแดงเห่อเต็มสองเต้า กายบางสะท้านกัดปากกลั้นเสียงครางสองเรือนร่างเสียดสีให้วาบหวาม“อึม อู้ว.............” เสียงทุ้มครางกระเส่าหายใจหอบเสียว เคลื่อนไหวเข้าร่างกายหญิงสาวไม่ขาดช่วง ร่างกายเธอเริ่มปรับตัวเขารู้สึกได้ถึงการตอดรัดแก่นกายภายในเพิ่มแรงราคะถาโถมเข้าร่องสวาทอ่อนเยาว์ไร้เดียงสา หน้าสวยเหยเกกับความเสียวซ่านที่มากขึ้น ไม่อยากสมยอมให้เขาแต่ต้านแรงสวาทไม่ไหว นิ้วเรียวจิกเล็บลงอกแกร่งอยากให้เขารับรู้ถึงความเจ็บแสบของเธอ สะโพกหนาระรัวแทงเข้าถี่ยิบลึกซึ้งหนักหน่วงมากขึ้น ร่างบางโยกไหวตามแรงสวาทหายใจติดขัด“อื้อ อึม............”หน้าสวยเสียวซ่านบิดเร้าไปมา สายตาคมมองคนใต้ร่างดิ้นพล่านแล้วยิ้มมุมปากชอบใจ เคลื่อนไหวเข้าออกตามอารมณ์ไม่ยับยั้ง บุกอัดจนร่างบางสะท้านกระสันทั่วร่างสะดุ้งเกร็งตัว“อ่ะห์ อ่าห์..............” เสียงหวานแหบหายเป็นช่วงนิ้วเรียวจิกเล็บลงหน้าท้องแกร่ง สำเร็จความใคร่หายใจอ่อนแรง ร่องสวาทบีบรัดให้เขาทนไม่ไหวเร่งขับเคลื่อนถี่ยิบ เกร

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 7 ทำให้เชื่อง++

    “ฉันกลัว อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ขอร้องล่ะ ฉันกลัวจริง ๆ”เสียงหวานสั่นเครือขอบตาร้อนผ่าวน้ำตาไหลมองเขาอย่างอ้อนวอนขอความปรานีจากนายจอมโหด“มึงมันดื้อ ถ้าไม่ดัดสันดานก็ไม่มีทางเชื่อง กูต้องทำให้มึงเชื่อง”เสียงทุ้มกดต่ำยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์โน้มหน้าลงซุกไซ้ซอกคอเนียนละเอียด ดูดฟัดหื่นกระหายคอขาวขึ้นรอยแดงแสบคอจากการสัมผัสที่รุนแรง “มึงมันดื้อ ถ้าไม่ดัดสันดานก็ไม่มีทางเชื่อง กูต้องทำให้มึงเชื่อง”เสียงทุ้มกดต่ำยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์โน้มหน้าลงซุกไซ้ซอกคอเนียนละเอียด ดูดฟัดหื่นกระหายคอขาวขึ้นรอยแดงแสบคอจากการสัมผัสที่รุนแรง กายบางออกแรงขัดขืนแม้ไม่ช่วยอะไรก็ดีกว่านอนให้เขากระทำได้ง่าย ๆ มือหนารวบแขนเรียวผสานขึ้นเหนือหัวจูบแทะเล็มซอกซอนไล่เลียจากลำคอขึ้นคลอเคลียดวงหน้าสวย ปากหนาจูบซับขอบปากแผ่วเบาทะนุถนอม สายตาสวยเหลือบมองหน้าคลอเคลียด้วยหัวใจเต้นแรงแทบหลุดออกจากออก ริมฝีปากบางเผลอเผยอปากให้ริมฝีปากหนาแตะสัมผัส มือหนาถกเสื้อยืดตัวใหญ่ขึ้นเหนือหน้าอกอิ่มแล้วลูบไล้เรือนร่างบางผิวเนียนละเอียดลื่นมือ ปิ่นมุกสะท้านกับสัมผัสของผู้ชายช่างวาบหวาม คิ้วเรียวขมวดสีหน้าเหย่เกย์บ่นตัวเองในใจว่าแทนที่จะขัดขืนด

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 6 เหนื่อยแต่เช้า

    ช่วงสายในวันรุ่งขึ้น ปิ่นมุกนอนหลับสนิทด้วยความเหนื่อยล้า เธอรู้สึกตัวตอนได้ยินเสียงกดชักโครกดวงตาสวยเบิกโพลงรีบดีดตัวขึ้นนั่งเงี่ยหูฟังได้ยินเสียงน้ำฝักบัว ร่างบางรีบลุกวิ่งไปหาโทรศัพท์ของเธอที่เขายึดไว้ หญิงสาวค่อย ๆ เปิดตู้เสื้อผ้ารื้อหาโทรศัพท์ในกระเป๋าจนเจอโทรศัพท์ของตัวเอง จึงรีบวิ่งมาที่โซฟากดเปิดเครื่องโทรศัพท์ใจเต้นรอเครื่องเปิดอย่างกะวนกระวายหน้าสวยหันซ้ายหันขวาแสงไฟหน้าจอโทรศัพท์สว่างวาบ มือเรียวสั่นเทากดเบอร์โทรที่ท่องจำไว้แม่นเพื่อติดต่อไปหาภูผา“ตอนนี้อยู่ที่รีสอร์ทชื่อ.......อยู่ใกล้กับ.........” เสียงหวานกระซิบกระซาบบอกพิกัดเท่าที่รู้ให้ภูผาฟังที่ปลายสาย โดยที่ยังไม่รู้ตัวว่าธาดาออกมาจากห้องน้ำพันผ้าขนหนูรอบเอวแอบฟังเธอสนทนาอยู่ข้างกำแพง ปิ่นมุกกำลังอธิบายรายละเอียดกับภูผา หางตาสวยเห็นร่างแกร่งสะท้อนกับเงาประตูตู้เย็นปิ่นมุกกระตุกตกใจแกล้งทำเป็นนิ่งเหมือนไม่กระโตกกระตากค่อย ๆ เอียงตัวเอาหลังบังแล้วรีบกดวางสายและยังแกล้งพูดคุยสนทนาอยู่คนเดียวเพื่อกลบเกลื่อน“อ๋อ ไม่เป็นไร มิ้นสบายดีไหม........”หน้าสวยเครียดจัดเหงื่อไหลซึมไรผมกดลบข้อมูลการติดต่อแกะเครื่องถอดซิม

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 5 โหดเหมือนกัน

    ธาดาคลายมือปล่อยทศแล้วหันไปสั่งลูกน้องคนอื่น“พวกมึงออกไปให้หมด เอาอีตัวสองคนนี้ไปด้วย กูหมดอารมณ์”เสียงทุ้มเหวี่ยงอย่างหงุดหงิด ลูกน้องพากันทยอยเดินออกจากห้องจนหมด เมื่อประตูห้องปิดลงธาดายืนท้าวเอวหน้านิ่วคิ้วขมวด“นี่มันวันอะไรของกูวะ มึงนี่ตัวปัญหาจริง ๆ เอาตัวไปส่งเสี่ยได้เมื่อไหร่ขออย่าได้พบเจอกันอีกเลย”ธาดาหัวเสียบ่นพึมพำวันนี้เขาเจอแต่เรื่องขัดใจทำให้อารมณ์เสียไปหมด“...............”ปิ่นมุกเงยมองเขาสีหน้าหม่นเศร้าไม่ใช่แค่เขาที่รู้สึกแย่หรอก วันนี้มันก็เป็นวันแย่ ๆ ของเธอเหมือนกัน“ส่งมีดมา”ธาดาแบมือยื่นมาหาหญิงสาว เธอทำหน้าซื่อทั้งที่ในมือกำมีดอยู่ด้านหลัง“กูเห็นว่ามึงกำลังจะเอามีดแทงไอ้ทศ ส่งมีดมา.....”ธาดาเห็นตอนที่ทศขึ้นคร่อมหญิงสาวเธอง้างมีดกำลังแทงคอทศเขาเลยรีบกระชากทศออกห่าง“...............”สายตาหวานหลุบลงไม่มีทางเลือกเลยส่งมีดคืนให้เขาโดยดี ธาดาเก็บมีดพับแล้วยิ้มมุมปาก“โหดเหมือนกันนี่ ดีนะตอนที่กูเล้าโลมมึงไม่มีมีด ไม่งั้นกูคงตายไปล่ะ”เขาแสยะยิ้มเดินเอามีดไปเก็บไว้ในกระเป๋าเสื้อผ้า ปิ่นมุกแอบมองว่าเขาใส่มีดไว้ที่ช่องไหนของกระเป๋า“ไปอาบน้ำนอนได้ล่ะ อย่าคิดหนีอีกนะไม่

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 4 จับทำเมีย

    ริมฝีปากหนาแทะเล็มลากไล้คอเรียวให้เธอเคลิบเคลิ้ม จนลืมไปว่าตัวเองกำลังโดนถกเสื้อขึ้นเหนือหน้าอกอิ่ม กระดุมกางเกงยีนส์ถูกปลดออกดึงลงพร้อมเกงชั้นในตัวจิ๋ว ร่างบางบิดเร้าหลงใหลไปกับรสสวาทของชายที่เธอแอบชอบเคยใฝ่ฝันไว้ว่าอยากอยู่ใกล้ชิดเขาแต่ไม่คิดว่าจะใกล้เนื้อแนบเนื้อขนาดนี้ กายแกร่งประคองกอดดันตัวหญิงสาวไปบนนอนบนเตียงกว้างกางเกงเกงยีนส์ตัวยาวถูกดึงออกจากขาเรียว มือหนาลูบไล้เรียวขาขาว ร่างหนาขึ้นคร่อมรวบแขนเรียวตรึงขึ้นเหนือหัวจูบแทะเล็มคอเรียวเคลื่อนลงไปยังสองเต้าขาวอวบปากหนาดูดเลียสลับแทะเล็มหื่นกระหาย ปิ่นมุกนอนหายใจกระเส่าซาบซ่านสติกระเจิดกระเจิงลืมนึกถึงความเหมาะสมอยู่ ๆ มานอนทอดกายให้ผู้ชายสัมผัสได้ง่ายดาย“ยะ อย่า ฉันเป็นเมียพี่ภู.......”“กูไม่เคยมีเพื่อนอย่างมัน กูจะเอามึงให้ไอ้ภูมันเจ็บ ที่กูเอาเมียมัน”เสียงทุ้มแข็งกร้าว เงยหน้ามองยิ้มร้ายกาจ ปิ่นมุกได้สติเขาไม่ได้หลงใหลตัวเธอแต่กำลังจะใช้เธอทำให้พี่ภูผาเสียใจ“ปล่อย ปล่อย!”หน้าสวยขึงขังดิ้นรนถดหนีไม่ยอม ธาดายิ้มมุมปากคลานตามมานั่งทับขาเรียวจับมือเรียวกดไว้กับที่นอน“ยังไงคืนนี้มึงก็ต้องเป็นเมียกู มึงกำลังจะมีผัวตั้งสองคน

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status