Accueil / มาเฟีย / ล่าร้าย(หลงเหยื่อ) / ตอนที่ 3 คนสวยทำอะไรได้บ้าง

Partager

ตอนที่ 3 คนสวยทำอะไรได้บ้าง

ปิ่นมุกหน้าเหวอร้องโวยวายทุบมือลงหลังเขาด้วยความโมโห ร่างบางโดนอุ้มเข้าไปในห้องน้ำแล้วปล่อยมือให้เธอร่วงลงพื้น ปิ่นมุกไหลลงด้านล่างเท้าที่ถูกมัดไว้ทำให้หาหลักยืนไม่ได้จะหงายหลัง หญิงสาวหลับตาปี๋คิดว่าต้องร่วงกระแทกพื้นแต่ธาดาเข้ามาโอบตัวเธอดึงขึ้นมากอดไว้ได้ทัน  

“ไอ้บ้า! ฉันเกือบหัวฟาดพื้นตาย”ปิ่นมุกหน้าเหวอตกใจตาเบิกโพลง

“ตายก็ดี จะได้ไม่ต้องวุ่นวาย มึงหนีมากูกับลูกน้องต้องเหนื่อยตามล่าขนาดไหน กูจะฆ่ามึงแต่อากูห้ามไว้ไม่งั้นมึงได้ตายตั้งแต่ตอนที่กูเจอตัวไปแล้ว!”เขาตะคอกใส่หน้าตาขึงขังหงุดหงิดที่เธอสร้างปัญหาให้ต้องเหนื่อยไม่หยุดหย่อน

“ฆ่าเลยสิ ฆ่าให้ตายไปเลย ฉันก็เบื่อที่ต้องอยู่อย่างหวาดกลัวแบบนี้เหมือนกัน!”หน้าสวยโกรธจัดถลึงตาเชิดหน้าท้าทาย ธาดาบีบแก้มเนียนแน่นจนเธอปากเบี้ยว

“อย่าปากดี อย่าคิดว่ากูไม่ทำ จะฉี่ก็ฉี่ เร็วๆด้วย!”เสียงทุ้มตวาดใส่หน้าหญิงสาวแล้วกระชากแกะเข็มขัดออกจากข้อมือบาง ก่อนจะเดินออกไปนอกห้องน้ำโดนไม่ปิดประตู ร่างหนาเดินหัวเสียไปหยิบเบียร์ในตู้เย็นมาเปิดดื่มอีกขวดแก้เซ็ง

   ปิ่นมุกรีบปลดลงกางเกงปัสสาวะแล้วก้มลงไปแกะผ้าขนหนูที่รัดข้อเท้า เอื้อมมือหยิบแก้วน้ำบ้วนปากรองน้ำจากก๊อกเทยาสระผมของรีสอร์ทบีบใส่เขย่าให้ละลายผสมกับน้ำ เมื่อปัสสาวะเสร็จก็รีบใส่กางเกงลุกขึ้นย่องไปชะเง้อมองธาดาที่ยืนดื่มเบียร์อยู่หน้าโทรทัศน์ เท้าเรียวก้าวออกมาข้างนอกเบา ๆ กำลังจะเปิดประตูห้องพัก

“เฮ้ย!” ธาดาหันมาเห็นพอดีจึงรีบวิ่งเข้าไปจะจับตัว แต่ปิ่นมุกสาดน้ำยาในแก้วราดลงพื้นแล้วหันไปปลดล็อคประตูห้อง ธาดาลื่นน้ำยาจนล้มหัวขมำเข่ากระแทกพื้นดัง “บลัก”

    ปิ่นมุกเปิดประตูได้ก็วิ่งไม่คิดชีวิต ธาดาตั้งหลักได้ก็วิ่งพุ่งออกไปตามอย่างรวดเร็ว ลูกน้องเห็นปิ่นมุกวิ่งหนีออกมาจากห้องก็ตกใจรีบวิ่งจากวงเหล้าตามตัวหญิงสาว ธาดาวิ่งเร็วตัดหน้าลูกน้องแล้วพุ่งตัวกระโจนคว้าปิ่นมุกจนทั้งคู่เสียหลักล้มกลิ้งฝุ่นตลบบนพื้น เนื้อตัวถลอกปอกเปิดเจ็บแสบแขนขา ธาดาลุกขึ้นกระชากแขนเรียวอย่างแรง

“มึงโดนดีแน่!”เขาจ้องตาเขม็งโกรธสุดขีด ปิ่นมุกหน้าเสียหายใจหอบเหนื่อยก้มหน้ามองพื้นดินยอมรับสภาพอย่างเลี่ยงไม่ได้

    ปิ่นมุกโดนจับเหวี่ยงเข้าห้อง ธาดาปิดล็อคประตูแน่นหนาแล้วหยิบมีดพกในกระเป๋าขึ้นมาดีดใบมีดคมกริบเงาวับเล่นแสงไฟ ปิ่นมุกหน้าซีดหายใจไม่ทั่วท้อง ร่างหนาเดินย่างสามขุมมาอย่างใจเย็น ใบหน้าหล่อเหี้ยมของเขาราวเสือที่จ้องตะครุบเหยื่อ ปิ่นมุกกลืนน้ำลายฝืดขอบตาร้อนผ่าวถอยหลังไปเรื่อย ๆ จนแผ่นหลังชนกับผนังห้องสายตาหวานหลุบตาลงต่ำทำใจคราวนี้เขาคงฆ่าเธอจริง ๆ

“อยากตายนักใช่ไหม เชือดข้อมือให้ตายช้า ๆ หรือที่คอกระตุกไม่กี่ทีก็จบ”เขามองอย่างเลือดเย็น เอาสันมีดแตะข้อมือเรียวแล้วยกสันมีดรูดต้นคอระหง ปิ่นมุกกลัวจนตัวสั่นเหลือบมองปลายมีดที่แตะลงผิวแม้จะบางเบาแต่หากเชือดลงผิวหนังมันก็ทำให้เกิดแผลเหวอะหวะ

“...........”

“เชือดข้อมือดีกว่า พยศนักก็ตายแบบช้า ๆ”ธาดากระตุกยิ้มมุมปากหน้าคมดูดุโหดเหี้ยม ปิ่นมุกกำมือแน่นแล้วยกข้อมือยื่นให้เขา

“จะทำก็ทำเลย........”เสียงหวานสั่นเครือ ปิดเปลือกตาลงน้ำตาไหลลงแก้มเนียนริมฝีปากบางเม้มจนปากสั่นเนื้อตัวสั่นเทาเตรียมตัวตาย ธาดาจ้องมองหน้าสวยกวาดมองเรือนร่างบางก่อนจะเขยิบกายหนาเข้าแนบชิดปลายจมูกโด่งสันเขี่ยแก้มเนียนที่ชุ่มด้วยน้ำตา ปิ่นมุกลืมตามองใบหน้าหล่อที่อยู่ใกล้ชิดมองเขาด้วยความรู้สึกหลากหลาย

“ก่อนตายต้องทำประโยชน์ก่อน”เสียงทุ้มแหบพร่า ลากจมูกโด่งคลอเคลียดวงหน้าสวย กายกำยำเบียดกระแซะแนบเนื้อบดเบียดเรือนร่างบาง

“ต้องการอะไร”

“คนสวยทำอะไรได้บ้าง”ธาดากดเสียงต่ำแกล้งหายใจรดต้นคอเรียวกายบางขนลุกชัน หากเป็นชายอื่นเธอคงขยะแขยง ทว่านี่คือธาดาชายที่เธอแอบมองมานานแต่ไม่อาจเปิดเผยใจเพราะธาดาเป็นเพื่อนรักของภูผาที่ทุกคนเข้าใจว่าภูผาเป็นผัวเธอ

    หน้าหล่อซุกไซ้คลอเคลียทิ้งมีดลงพื้น สองมือลูบไล้บีบคลำสองเต้านุ่มนิ่ม เสียงหายใจหอบกระเส่า บดเบียดกายแกร่งเสียดสีจนกายบางสะท้าน เสียงหายใจหอบกระเส่าข้างหูทำหญิงสาวอ่อนยวบไปกับการเล้าโลมที่เร่าร้อน มือหนาซุกซนแทรกเข้าลูบไล้ภายในกายสาวปลดตะขอชุดชั้นในอย่างชำนาญ 

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 9 เอาลูกไปฝากผัวเก่า

    “จุ๊ ๆ อย่าพูดไม่เพราะกับผัวผู้มีบุญคุณสิ กูเปิดบริสุทธิ์ให้มึงไอ้ภูมันคงชอบใจที่ไม่ต้องเปิดบริสุทธิ์เอง”ริมฝีปากหนายิ้มเยาะสะใจก่อนจะผละออกห่างลุกขึ้นเดินไปหยิบเบียร์ในตู้เย็นมาเปิดดื่มสบายอารมณ์ ปิ่นมุกลุกนั่งหน้าตึงเขานั่งมองอยู่อย่างนี้ทำให้ทำอะไรไม่สะดวกต้องค่อย ๆ กระเถิบไปหยิบเสื้อผ้ามาสวมใส่“ไปเร็ว ๆ นั่งแก้ผ้าจับปล้ำซะดีมั้ย ห๊ะ!”เสียงทุ้มตะคอกดังจ้องตาเขม็ง ปิ่นมุกสะดุ้งสุดตัวรีบสวมเสื้อผ้าอย่างลนลาน เพียงก้าวเท้าลงแตะพื้นความเจ็บแปลบช่องทางรักก็ทำให้เธอร้องโอดโอย“โอ๊ย!”หน้าสวยบิดเบี้ยวเสียงหลง ธาดาตกใจรีบวิ่งเข้ามาประคองหญิงสาว แต่เธอดันคิดว่าเขาจะเข้ามาปล้ำเลยรีบวิ่งหนีตะโกนเสียงดังก่อนเข้าห้องน้ำ“ไอ้โรคจิต!”“พูดเพราะ ๆ”ธาดาตะโกนตอบโต้เผลอหลุดขำคนดื้อป่วนประสาทสร้างปัญหาให้เขาได้ทั้งวัน....... ผ่านไปสักพักปิ่นมุกสวมเสื้อยืดตัวใหญ่เดินหน้าง้ำหน้างอออกจากห้องน้ำมายืนเหล่มองธาดานั่งดื่มเบียร์เลื่อนโทรศัพท์สบายใจอย่างหมันไส้ช่างต่างกับเธอที่ต้องทนอยู่ในสภาวะกดดัน“เมื่อไหร่นายจะให้ลูกน้องไปเอากระเป๋าเสื้อผ้าของฉัน”“เออ ลืม......รอก่อน”ธาดามองหางตาสีหน้าเรียบเฉย กดโทรศ

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 8 อย่าด่าผัว

    “อื้อ......” เสียงหวานครางในลำคอคลายเจ็บกลายเป็นกระสันเสียว หน้าคมจูบซุกไซ้สองเต้านุ่มเนียนปาดเลียสลับดูดดุนขึ้นจ้ำแดงเห่อเต็มสองเต้า กายบางสะท้านกัดปากกลั้นเสียงครางสองเรือนร่างเสียดสีให้วาบหวาม“อึม อู้ว.............” เสียงทุ้มครางกระเส่าหายใจหอบเสียว เคลื่อนไหวเข้าร่างกายหญิงสาวไม่ขาดช่วง ร่างกายเธอเริ่มปรับตัวเขารู้สึกได้ถึงการตอดรัดแก่นกายภายในเพิ่มแรงราคะถาโถมเข้าร่องสวาทอ่อนเยาว์ไร้เดียงสา หน้าสวยเหยเกกับความเสียวซ่านที่มากขึ้น ไม่อยากสมยอมให้เขาแต่ต้านแรงสวาทไม่ไหว นิ้วเรียวจิกเล็บลงอกแกร่งอยากให้เขารับรู้ถึงความเจ็บแสบของเธอ สะโพกหนาระรัวแทงเข้าถี่ยิบลึกซึ้งหนักหน่วงมากขึ้น ร่างบางโยกไหวตามแรงสวาทหายใจติดขัด“อื้อ อึม............”หน้าสวยเสียวซ่านบิดเร้าไปมา สายตาคมมองคนใต้ร่างดิ้นพล่านแล้วยิ้มมุมปากชอบใจ เคลื่อนไหวเข้าออกตามอารมณ์ไม่ยับยั้ง บุกอัดจนร่างบางสะท้านกระสันทั่วร่างสะดุ้งเกร็งตัว“อ่ะห์ อ่าห์..............” เสียงหวานแหบหายเป็นช่วงนิ้วเรียวจิกเล็บลงหน้าท้องแกร่ง สำเร็จความใคร่หายใจอ่อนแรง ร่องสวาทบีบรัดให้เขาทนไม่ไหวเร่งขับเคลื่อนถี่ยิบ เกร

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 7 ทำให้เชื่อง++

    “ฉันกลัว อย่าทำอะไรฉันเลยนะ ขอร้องล่ะ ฉันกลัวจริง ๆ”เสียงหวานสั่นเครือขอบตาร้อนผ่าวน้ำตาไหลมองเขาอย่างอ้อนวอนขอความปรานีจากนายจอมโหด“มึงมันดื้อ ถ้าไม่ดัดสันดานก็ไม่มีทางเชื่อง กูต้องทำให้มึงเชื่อง”เสียงทุ้มกดต่ำยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์โน้มหน้าลงซุกไซ้ซอกคอเนียนละเอียด ดูดฟัดหื่นกระหายคอขาวขึ้นรอยแดงแสบคอจากการสัมผัสที่รุนแรง “มึงมันดื้อ ถ้าไม่ดัดสันดานก็ไม่มีทางเชื่อง กูต้องทำให้มึงเชื่อง”เสียงทุ้มกดต่ำยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์โน้มหน้าลงซุกไซ้ซอกคอเนียนละเอียด ดูดฟัดหื่นกระหายคอขาวขึ้นรอยแดงแสบคอจากการสัมผัสที่รุนแรง กายบางออกแรงขัดขืนแม้ไม่ช่วยอะไรก็ดีกว่านอนให้เขากระทำได้ง่าย ๆ มือหนารวบแขนเรียวผสานขึ้นเหนือหัวจูบแทะเล็มซอกซอนไล่เลียจากลำคอขึ้นคลอเคลียดวงหน้าสวย ปากหนาจูบซับขอบปากแผ่วเบาทะนุถนอม สายตาสวยเหลือบมองหน้าคลอเคลียด้วยหัวใจเต้นแรงแทบหลุดออกจากออก ริมฝีปากบางเผลอเผยอปากให้ริมฝีปากหนาแตะสัมผัส มือหนาถกเสื้อยืดตัวใหญ่ขึ้นเหนือหน้าอกอิ่มแล้วลูบไล้เรือนร่างบางผิวเนียนละเอียดลื่นมือ ปิ่นมุกสะท้านกับสัมผัสของผู้ชายช่างวาบหวาม คิ้วเรียวขมวดสีหน้าเหย่เกย์บ่นตัวเองในใจว่าแทนที่จะขัดขืนด

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 6 เหนื่อยแต่เช้า

    ช่วงสายในวันรุ่งขึ้น ปิ่นมุกนอนหลับสนิทด้วยความเหนื่อยล้า เธอรู้สึกตัวตอนได้ยินเสียงกดชักโครกดวงตาสวยเบิกโพลงรีบดีดตัวขึ้นนั่งเงี่ยหูฟังได้ยินเสียงน้ำฝักบัว ร่างบางรีบลุกวิ่งไปหาโทรศัพท์ของเธอที่เขายึดไว้ หญิงสาวค่อย ๆ เปิดตู้เสื้อผ้ารื้อหาโทรศัพท์ในกระเป๋าจนเจอโทรศัพท์ของตัวเอง จึงรีบวิ่งมาที่โซฟากดเปิดเครื่องโทรศัพท์ใจเต้นรอเครื่องเปิดอย่างกะวนกระวายหน้าสวยหันซ้ายหันขวาแสงไฟหน้าจอโทรศัพท์สว่างวาบ มือเรียวสั่นเทากดเบอร์โทรที่ท่องจำไว้แม่นเพื่อติดต่อไปหาภูผา“ตอนนี้อยู่ที่รีสอร์ทชื่อ.......อยู่ใกล้กับ.........” เสียงหวานกระซิบกระซาบบอกพิกัดเท่าที่รู้ให้ภูผาฟังที่ปลายสาย โดยที่ยังไม่รู้ตัวว่าธาดาออกมาจากห้องน้ำพันผ้าขนหนูรอบเอวแอบฟังเธอสนทนาอยู่ข้างกำแพง ปิ่นมุกกำลังอธิบายรายละเอียดกับภูผา หางตาสวยเห็นร่างแกร่งสะท้อนกับเงาประตูตู้เย็นปิ่นมุกกระตุกตกใจแกล้งทำเป็นนิ่งเหมือนไม่กระโตกกระตากค่อย ๆ เอียงตัวเอาหลังบังแล้วรีบกดวางสายและยังแกล้งพูดคุยสนทนาอยู่คนเดียวเพื่อกลบเกลื่อน“อ๋อ ไม่เป็นไร มิ้นสบายดีไหม........”หน้าสวยเครียดจัดเหงื่อไหลซึมไรผมกดลบข้อมูลการติดต่อแกะเครื่องถอดซิม

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 5 โหดเหมือนกัน

    ธาดาคลายมือปล่อยทศแล้วหันไปสั่งลูกน้องคนอื่น“พวกมึงออกไปให้หมด เอาอีตัวสองคนนี้ไปด้วย กูหมดอารมณ์”เสียงทุ้มเหวี่ยงอย่างหงุดหงิด ลูกน้องพากันทยอยเดินออกจากห้องจนหมด เมื่อประตูห้องปิดลงธาดายืนท้าวเอวหน้านิ่วคิ้วขมวด“นี่มันวันอะไรของกูวะ มึงนี่ตัวปัญหาจริง ๆ เอาตัวไปส่งเสี่ยได้เมื่อไหร่ขออย่าได้พบเจอกันอีกเลย”ธาดาหัวเสียบ่นพึมพำวันนี้เขาเจอแต่เรื่องขัดใจทำให้อารมณ์เสียไปหมด“...............”ปิ่นมุกเงยมองเขาสีหน้าหม่นเศร้าไม่ใช่แค่เขาที่รู้สึกแย่หรอก วันนี้มันก็เป็นวันแย่ ๆ ของเธอเหมือนกัน“ส่งมีดมา”ธาดาแบมือยื่นมาหาหญิงสาว เธอทำหน้าซื่อทั้งที่ในมือกำมีดอยู่ด้านหลัง“กูเห็นว่ามึงกำลังจะเอามีดแทงไอ้ทศ ส่งมีดมา.....”ธาดาเห็นตอนที่ทศขึ้นคร่อมหญิงสาวเธอง้างมีดกำลังแทงคอทศเขาเลยรีบกระชากทศออกห่าง“...............”สายตาหวานหลุบลงไม่มีทางเลือกเลยส่งมีดคืนให้เขาโดยดี ธาดาเก็บมีดพับแล้วยิ้มมุมปาก“โหดเหมือนกันนี่ ดีนะตอนที่กูเล้าโลมมึงไม่มีมีด ไม่งั้นกูคงตายไปล่ะ”เขาแสยะยิ้มเดินเอามีดไปเก็บไว้ในกระเป๋าเสื้อผ้า ปิ่นมุกแอบมองว่าเขาใส่มีดไว้ที่ช่องไหนของกระเป๋า“ไปอาบน้ำนอนได้ล่ะ อย่าคิดหนีอีกนะไม่

  • ล่าร้าย(หลงเหยื่อ)   ตอนที่ 4 จับทำเมีย

    ริมฝีปากหนาแทะเล็มลากไล้คอเรียวให้เธอเคลิบเคลิ้ม จนลืมไปว่าตัวเองกำลังโดนถกเสื้อขึ้นเหนือหน้าอกอิ่ม กระดุมกางเกงยีนส์ถูกปลดออกดึงลงพร้อมเกงชั้นในตัวจิ๋ว ร่างบางบิดเร้าหลงใหลไปกับรสสวาทของชายที่เธอแอบชอบเคยใฝ่ฝันไว้ว่าอยากอยู่ใกล้ชิดเขาแต่ไม่คิดว่าจะใกล้เนื้อแนบเนื้อขนาดนี้ กายแกร่งประคองกอดดันตัวหญิงสาวไปบนนอนบนเตียงกว้างกางเกงเกงยีนส์ตัวยาวถูกดึงออกจากขาเรียว มือหนาลูบไล้เรียวขาขาว ร่างหนาขึ้นคร่อมรวบแขนเรียวตรึงขึ้นเหนือหัวจูบแทะเล็มคอเรียวเคลื่อนลงไปยังสองเต้าขาวอวบปากหนาดูดเลียสลับแทะเล็มหื่นกระหาย ปิ่นมุกนอนหายใจกระเส่าซาบซ่านสติกระเจิดกระเจิงลืมนึกถึงความเหมาะสมอยู่ ๆ มานอนทอดกายให้ผู้ชายสัมผัสได้ง่ายดาย“ยะ อย่า ฉันเป็นเมียพี่ภู.......”“กูไม่เคยมีเพื่อนอย่างมัน กูจะเอามึงให้ไอ้ภูมันเจ็บ ที่กูเอาเมียมัน”เสียงทุ้มแข็งกร้าว เงยหน้ามองยิ้มร้ายกาจ ปิ่นมุกได้สติเขาไม่ได้หลงใหลตัวเธอแต่กำลังจะใช้เธอทำให้พี่ภูผาเสียใจ“ปล่อย ปล่อย!”หน้าสวยขึงขังดิ้นรนถดหนีไม่ยอม ธาดายิ้มมุมปากคลานตามมานั่งทับขาเรียวจับมือเรียวกดไว้กับที่นอน“ยังไงคืนนี้มึงก็ต้องเป็นเมียกู มึงกำลังจะมีผัวตั้งสองคน

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status