02 พลังแฝง [3/5]

เมื่อเข้ามาในห้องก็เห็นร่างของหญิงสาวกำลังดิ้นทุรนทุรายอยู่บนเตียงโดยมี เอ่อ... เสาเตียงที่ถูกหักออกมาอยู่ในมืออีกฝ่าย แถมยังอยู่ในสภาพที่ถูกบีบจนเนื้อไม้ผิดรูปไปมาก ซึ่งเขาจำได้ดีว่ามันไม่มีส่วนเว้าส่วนโค้งแบบนี้

“แม่ครับ” เด็กชายดลเห็นผู้ให้กำเนิดไร้สติแบบนี้ก็เป็นห่วงนัก เขากำลังเช็ดตัวอยู่ดี ๆ แม่ก็คว้าเอาเสาไม้ที่อยู่ใกล้มือไปจับแล้วบีบจนเป็นอย่างที่เห็น เขาตกใจทำอะไรไม่ถูกจนต้องไปตามพี่ชายมาช่วย

“พี่เฟิง แม่ผมเป็นอะไร” ดวงตากลมโตเอ่อคลอไปด้วยน้ำตา หรือว่าแม่เขาจะเป็นเหมือนคุณยายไปแล้ว

“เราปล่อยคุณแม่ไว้อย่างนี้ก่อนเถอะ” ปล่อยในความหมายของชายหนุ่มคือให้หญิงสาวอยู่ภายในห้องคนเดียว หากเป็นซอมบี้ขึ้นมาจะได้ไม่ออกไปกัดคนอื่นที่ด้านนอก ฝ่ามือใหญ่กว่าคว้าแขนของเด็กน้อยพาออกไปนอกประตู

“แต่แม่...”

“รอดูกันก่อนเถอะ” เฉินเฟิงปลอบ เขากลัวว่าถ้าหากดาริณีกลายเป็นซอมบี้ขึ้นมา เด็กชายดลจะถูกลูกหลงไปด้วย

“ครับ” สุดท้ายเด็กชายก็ยอมเดินตามพี่ชายออกมาจากบ้านแต่โดยดี เขาขอสัญญาว่าถ้าหากแม่กลับมาเป็นปกติจะเป็นเด็กดีไม่ดื้อไม่ซนอีกต่อไป

เฉินเฟิงพาเด็กน้อยมายังห้องที่เขาทำขึ้นเพื่อใช้สำหรับเก็บของ ยังดีที่ในนี้พอจะมีอาหารกระป๋องและน้ำหลงเหลือจากคราวก่อนที่ตนขึ้นมาเที่ยวเล่น

ชายหนุ่มค่อนข้างชื่นชอบรายการสร้างบ้านในป่าของอินฟลูเอนเซอร์[1]ต่างประเทศ พอถูกเลิกจ้างต้องกลับมาอยู่ชนบทก็หาทางสร้างบ้านหลังนี้ไว้ พร้อมกับนำอาหารกระป๋องที่เก็บไว้ได้นานมากตุนไว้เล็กน้อย เผื่อวันไหนนึกครึ้มอยากนอนในป่าจะได้ไม่ต้องพกสัมภาระมาเยอะ

ไม่คิดว่าวันหนึ่งมันจะมีประโยชน์กับเขามากถึงเพียงนี้...

แม้จะกำลังขวัญเสียกับอาการของแม่ แต่ร่างเล็กนี้ก็หิวมากเช่นกัน จึงยอมกินเนื้อกระป๋องกับผักที่พี่ชายเก็บมาให้ในตอนลาดตระเวนด้านนอก

“พี่ก็กินด้วยสิ” ชายหนุ่มปฏิเสธเนื้อกระป๋องที่ยื่นมาถึงปาก พลางชี้ไปที่พืชตระกูลหัวเป็นนัยว่าเขาจะกินเจ้าสิ่งนี้

“แบ่งกันนะครับ” กินแค่นี้จะอิ่มได้ยังไง

“พี่ไม่ค่อยอยากกินเนื้อน่ะ แค่นี้ก็พอแล้ว” ว่าพลางเคี้ยวบีตรูตให้ดู อาจจะเป็นเพราะเขากลายพันธุ์ไปแล้วจึงชอบกินผักมากกว่ากินเนื้อ แต่เนื้อก็ยังกินได้นะไม่ได้เหม็นหรือไม่ชอบ แค่กินผักได้ง่ายกว่า

“ผมขอเก็บไว้ให้แม่ด้วยได้ไหม” อันที่จริงกระป๋องเนื้อของเด็กชายไม่ได้มีปริมาณมากมายนัก แต่เด็กคนนี้ยอมกินเนื้อน้อยลงและกินผักให้มากขึ้นเพื่อหวังว่าจะเหลือไว้ให้มารดาได้กินหลังจากฟื้นสติ

“อืม แล้วแต่เราเถอะ”

ดาริณีนอนหลับไปสองวันเต็ม เฉินเฟิงจึงพอโล่งใจได้ว่าอีกฝ่ายจะไม่กลายเป็นซอมบี้ แต่มันก็เป็นเพียงการคาดเดา ยังคงต้องรอจนกว่าจะฟื้น

“อืม...” หญิงสาวค่อย ๆ ปรือตาขึ้นมองเพดานไม้ตรงหน้าอย่างไม่คุ้นตา สมองยังไม่สามารถประมวลได้ว่าทำไมเธอถึงมานอนอยู่แบบนี้ ความทรงจำสุดท้ายที่เหลืออยู่คือเธอล้มพับลงไปในตอนที่เดินมาถึงบ้านต้นไม้ตามที่ชายหนุ่มบอก หลังจากนั้นก็เหมือนเห็นโลกพลิกหมุนกลับด้าน พร้อมกับความมืดมิดที่ถาโถมเข้ามาครอบครองสติสัมปชัญญะ

“แม่!” เด็กชายดลเกาะเตียงมองแม่ที่ไข้หายไปตั้งแต่เมื่อคืนแต่ไม่มีทีท่าว่าจะฟื้นขึ้นมาจนถึงตอนนี้

ในที่สุดแม่เขาก็ฟื้นแล้ว!!

“น้องดล” หญิงสาวเอ่ยเรียกลูกชายเสียงแหบพร่าจนต้องไอออกมาสองสามครั้งจึงจะเรียกได้เต็มคำ เด็กชายก็รีบเปิดขวดน้ำให้แม่ดื่ม

“แม่ฟื้นแล้ว! ดลตกใจหมดเลย” นึกว่าแม่จะกลายเป็นพวกซอมบี้ไปแล้ว

“แม่นอนหลับไปกี่วัน แล้วอาเฟิงล่ะลูก” ก่อนหน้านี้มีชายหนุ่มเป็นตัวอย่าง เธอคิดว่าตัวเองก็คงเหมือนกัน แต่พอลองยกมือขึ้นคลำบนศีรษะก็พบว่ายังปกติดีอยู่  ไม่มีของใหม่งอกออกมา

“แม่หลับไปสองวันครับ ส่วนพี่เฟิงออกไปดูรอบ ๆ” เด็กชายช่วยประคองแม่ขึ้นนั่ง “แม่เจ็บตรงไหนไหมครับ” ก่อนที่แม่จะฟื้น พี่ชายบอกให้เขาอยู่ห่างแม่ไว้ก่อน หากแม่มีแนวโน้มจะเป็นพวกมันให้ปิดประตูแล้วออกมาอยู่นอกบ้าน

“เป็นยังไงบ้างครับ” เฉินเฟิงกลับมาทันพอดีกับที่สองแม่ลูกกำลังคุยกัน เขาคาดไว้อยู่แล้วว่าหญิงสาวน่าจะไม่กลายเป็นซอมบี้ เพราะอาการไข้ขึ้นของอีกฝ่ายเหมือนกับที่เขาเป็นตามคำบอกเล่าของเด็กชาย ขาดก็แต่การกลายพันธุ์ในเชิงรูปลักษณ์แบบเขา

“รู้สึกมีอะไรเปลี่ยนแปลงไหมครับ” เผื่ออยากกินเนื้อ เขาจะได้พาน้องดลหลบไปก่อน

“ปวดตัว” ไม่สิปวดกล้ามเนื้อมากกว่า “พี่มีอะไรเปลี่ยนไปมากไหม” เดาได้จากที่ตัวเองฟื้นขึ้นมาก็คงอาจมีการเปลี่ยนแปลง

“ไม่ครับ แต่ภายในก็ไม่แน่” ถ้าแฟนตาซีขึ้นมาอีกนิดก็คงจะมีพลังพิเศษ “พี่ดาหิวหรือยังครับ ที่นี่มีอาหารกระป๋องเก็บไว้” ชายหนุ่มชวนเปลี่ยนเรื่องเพื่อไม่ให้หญิงสาวเกิดความเครียด

“สักนิดก็ดีเหมือนกันจ้ะ พี่หิวมากเลย” ดาริณีน้อมรับอย่างเต็มใจ กระเพาะของเธอส่งเสียงร้องครวญครางออกมาราวกับจะขอชดเชยในส่วนของวันที่ไม่ได้กิน

โครกคราก…

“...” น่าอายจริง

[1] อินฟลูเอนเซอร์ (Influencer) คือผู้มีอิทธิพลบนสื่อโซเชียล โดยเป็นผู้ที่ทำคอนเทนต์เผยแพร่ตามแพลตฟอร์มต่างๆ เช่น Blog, I*******m, F******k, YouTube แล้วมีคนสนใจติดตาม ยิ่งมีผู้ติดตามมากก็ยิ่งมีอิทธิพลมาก