MasukShare
บทนำ
Tanggal publikasi:
2025-01-22 15:00:31เสียงเครื่องวัดชีพจรดังสม่ำเสมอในห้องพักผู้ป่วย ดาวเหนือนอนนิ่งอยู่บนเตียง ความทรงจำเกี่ยวกับช่วงก่อนการผ่าตัดยังคงหลอกหลอนเขา
ดาวเหนือเป็นผู้ป่วยโรคหัวใจระยะสุดท้าย เขาใช้เวลาส่วนใหญ่ในโรงพยาบาล ร่างกายของเขาอ่อนแอจนแทบไม่เหลือพลังที่จะลุกขึ้น "เรายังมีโอกาสใช่ไหมครับหมอ?" เขาเคยถามคำนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า หมอถอนหายใจด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "ความหวังยังมีครับ ถ้าเราได้รับผู้บริจาคหัวใจในเวลาที่เหมาะสม" เวลาผ่านไปทุกวัน ดาวเหนือเฝ้ารอด้วยความหวังและความกลัว เขาอยากมีชีวิตอยู่ต่อ แต่ก็รู้ดีว่าการรอดชีวิตของเขาต้องแลกกับชีวิตของใครบางคน และแล้ววันหนึ่งข่าวดีก็มาถึง "ดาวเหนือ เราพบผู้บริจาคหัวใจแล้ว คุณเตรียมตัวสำหรับการผ่าตัดได้เลย" ในขณะที่หมอพูด ดาวเหนือนิ่งงัน หัวใจเขาเต็มไปด้วยความรู้สึกขัดแย้ง เขายินดีที่ชีวิตจะได้รับการต่ออายุ แต่ในขณะเดียวกัน เขารู้ดีว่าการช่วยชีวิตของเขาเกิดขึ้นจากการสูญเสียของคนอื่น หลังจากการผ่าผัด เสียงเครื่องวัดชีพจรดังต่อเนื่องในห้องพักผู้ป่วย ดาวเหนือนอนนิ่งอยู่บนเตียงในห้องผู้ป่วยพิเศษ เขายังจำวันแรกที่เขาตื่นขึ้นมาได้หลังการปลูกถ่ายหัวใจ ความรู้สึกเหมือนร่างกายที่เคยอ่อนแรงกลับมีพลังขึ้นมาอีกครั้ง แต่ในขณะเดียวกัน ก็มีบางสิ่งในใจเขาที่รู้สึกเหมือนเป็นส่วนหนึ่งของใครบางคน "หัวใจนี้..." ดาวเหนือเอามือวางบนหน้าอก รู้สึกถึงจังหวะเต้นที่แข็งแรงกว่าที่เคย “มันไม่ใช่ของเรา แต่กลับรู้สึก...คุ้นเคย” ทันใดนั้นเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นหมอเข้ามาเพื่อตรวจอาการของเขา "คุณดาวเหนือ ตอนนี้หัวใจของคุณทำงานได้ดีมากเลยครับ การผ่าตัดในครั้งนี้ถือว่าประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก" ดาวเหนือพยักหน้า "หัวใจนี้มาจากใครหรอครับ?" ชายหนุ่มถามขึ้น หมอยิ้มบางๆ "เราไม่สามารถให้ข้อมูลส่วนตัวของผู้บริจาคได้ แต่เธอเป็นคนที่มีจิตใจงดงามมาก บริจาคอวัยวะหลายส่วนเพื่อช่วยชีวิตคนอื่น" ดาวเหนือนิ่งไป ภาพในฝันที่เขาเห็นซ้ำๆ หญิงสาวที่มีรอยยิ้มอ่อนโยนและเสียงที่เรียกชื่อเขา ราวกับเธอพยายามบอกอะไรบางอย่าง หกเดือนก่อนหน้านี้ ในห้องพักผู้ป่วยพิเศษ สีขาวสะอาดตาของกำแพงกลับให้ความรู้สึกหนาวเย็นเกินทน เสียงเครื่องวัดชีพจรที่เคยเป็นเหมือนสัญลักษณ์ของชีวิต ตอนนี้กลับทำหน้าที่บอกเวลาแห่งการลาจาก ชายหนุ่มร่างสูงยืนมองร่างของดวงจันทร์ หญิงคนรักที่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย ใบหน้าของเธอยังคงสงบเหมือนหลับฝันดี แต่ความจริงกลับตรงกันข้าม ร่างกายของเธอเย็นเฉียบ และแพทย์ยืนยันว่าเธอไม่มีทางฟื้น “ทำไมต้องเป็นแบบนี้...” อาทิตย์กระซิบ น้ำเสียงแผ่วราวกับหวังว่าเธอจะได้ยิน เขาแทบไม่อยากเชื่อว่าผู้หญิงที่เคยสดใส มีรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยพลังชีวิต บัดนี้จะเหลือเพียงร่างที่ไร้วิญญาณ เขายังจำได้ถึงครั้งแรกที่ทั้งคู่พบกันในงานเลี้ยงดวงดาวของมหาวิทยาลัย ดวงจันทร์ยืนอยู่กลางแสงไฟ เธอเป็นเหมือนดวงจันทร์ที่ส่องแสงอ่อนโยนในค่ำคืนมืดมน “อาทิตย์คะ ถ้าสักวันเราต้องจากกันไป...” เธอเคยพูดประโยคนั้นในคืนที่พวกเขานอนดูดาวด้วยกัน เขาหัวเราะและบอกเธอว่ามันเป็นเรื่องที่ไม่น่าจะเกิดขึ้น “คุณต้องอยู่กับผมตลอดไปดวงจันทร์ อย่าพูดแบบนั้น” แต่ในวันนี้ คำพูดนั้นกลับย้อนกลับมาในหัวของเขาเหมือนดั่งคำสาป "หัวใจของเธอหยุดเต้นไปแล้วครับ" แพทย์กล่าวด้วยน้ำเสียงนิ่งแต่เต็มไปด้วยความเข้าใจ “ตอนนี้เรากำลังเตรียมขั้นตอนสำหรับการบริจาคอวัยวะตามที่เธอแจ้งความจำนงไว้เมื่อครั้งที่ยังมีชีวิต” คำพูดนั้นเหมือนลมหนาวที่พัดเข้าใส่อาทิตย์ เขาแทบทรุดลงไปกับพื้น การบริจาคอวัยวะเป็นความตั้งใจของดวงจันทร์ เธอมักพูดเสมอว่า "ชีวิตของเราไม่ควรสูญเปล่า ถ้าเราจากไป เราก็อยากช่วยให้คนอื่นมีชีวิตที่ดีขึ้น" แม้หัวใจของเขาจะปวดร้าวจนแทบทนไม่ได้ แต่เมื่อมองใบหน้าของเธอที่ยังดูสงบนิ่ง เขารู้ว่าต้องทำตามความปรารถนาของเธอ "ดวงจันทร์..." เขากระซิบเบาๆ "ผมจะทำตามที่คุณต้องการ คุณจะอยู่ต่อไปในใครสักคน...ใช่ไหม?"
Bab terbaru
วาสนาดวงจันทร์ ตอนพิเศษ : หลังจากการขอแต่งงาน
คำเตือน : ฉากความสัมพันธ์ทางเพศอย่างโจ่งแจ้ง20++ยามพระอาทิตย์ตกดิน ค่ำคืนมิดมาเยือน สายลมพัดผ่านผ้าม่านมู่ลี่เข้าไปในห้อง ปรากฏร่างทั้งสองกอดนัวเนียกันอยู่บนเตียงกว้าง ริมฝีปากสัมผัสกันอย่างหยาบโลน มือแกร่งลูบไล้ไปตามร่างกายของคนรัก "อื้อ!.." ร่างขาวสะดุ้งเฮือกเมื่อคนพี่ลูบรั้งเสื้อสีขาวสะอาดตาขึ้นจนมากองที่ปลายคาง ก่อนถอนจูบออกเลื่อนลงไปครอบครองยอดอกสีเข้ม มีนิ้วมืออีกข้างก็ไปสะกิดยอดอกอีกข้างระรัว อาทิตย์รัวลิ้นลงยอดอกก่อนจะลากลิ้นลงมาหยุดอยู่สะดือแล้ววนจูบบริเวณนั้นหลายรอบ ใบหน้าเลื่อนขึ้นมาสบตาหวานฉ่ำของคนใต้ร่าง เอื้อมมือไปจับมือน้องมาดอมดมไล้สัมผัสตั้งแต่ปลายนิ้วจนถึงฝ่ามือแล้วก้มลงมาตะโบมจูบปากคนน้อง "อื้อ! " รสจูบที่หวานฉ่ำทำให้ดาวเหนือครางออกมา เรียวลิ้นของคนพี่ตวัดเกี่ยวพันอยู่ในปากของเขา มือเรียวยกมือขึ้นไปปลดซิปกางเกงให้คนด้านบน เสียงรูดซิปกางเกงดังขึ้น อาทิตย์รีบตะบบมือคนน้องไม่ให้มากไปกว่านี้ " ใจร้อน " คนพี่ว่าแต่ก็ยันตัวขึ้นไปถอดกางเกงออกตามใจคนน้อง เหลือเพียงกางเกงในสีดำสนิทติดท่อนล่างเอาไว้ ก่อนจะขยับตัวขึ้นคร่อมร่างน้องแล้วก้มลงไปจูบปากคนน้องหนักๆ " ชอบจ
วาสนาดวงจันทร์ ตอนจบ
ปัง!! ประตูห้องถูกปิดอย่างรุนแรงพร้อมร่างของทั้งสองนัวเนียกันอย่างไม่มีใครยอมใคร มือของดาวเหนือรุมปลดกระดุมเสื้อของคนพี่อย่างรวดเร็ว อาทิตย์ก็ไม่น้อยหน้าลอกคราบคนน้องจนตัวเปลือยเปล่าโดยที่ปากไม่ผละออกจากกันเลยแม้แต่น้อยริมฝีปากค่อยไปเลื่อนลงมาอยู่ที่ซอกคอพรมจูบไปทั่วจนขึ้นรอยๆ ประปราย ฝ่ามือกอบกุมแก่นกายขนากพอดีมือของคนน้องก่อนจะสาวขึ้นลงตามความยาวเรียงเสียงครางจากดาวเหนือได้เป็นอย่างดี ในขณะที่ปากก็ค่อยๆ เลื่อนลงมาหยุดอยู่ตรงหน้าอก หัวนมสีเข้มเด่นชูชันล่อตาล่อใจ ลิ้นร้อนลากยาวไปวนหัวนมสีเข้ม อีกคนก็นิ้วมือของอาทิตย์เล่นงาน ดาวเหนือถูกเล่นงานทั้งบนทั้งล่างก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากส่งเสียงร้องคราง"อ๊า!" มือทั้งสองข้างขยุ้มผมคนพี่เพื่อระบายความเสียวซ่าน ก่อนจะใช่มือผลักอีกฝ่ายให้นอนราบกับพื้น ดาวเหนือนั่งคร่อมร่างสูงเอาไว้ นิ้วเรียวค่อยๆ ลากจากหน้าผาก จมูกโด่งสวย ริมฝีปากหนาเป็นทรงก่อนจะค่อยๆ เริ่มมาหยุดอยู่ตรงหัวเข็มขัด ในขณะที่เขาเปลือยเปล่าไปทั้งตัว แต่อีกคนกลับเปลือยแค่ท่อนบน ดาวเหนือจงใจบดสะโพกเสียดสีแก่นกายใหญ่ของอีกคนที่อยู่ใต้ร่มผ้าอย่างช้าๆ เรียกเสียงครางในลำคอของคนพี่ได้เป็นอย่าง
วาสนาดวงจันทร์ ตอนที่31
นับตั้งแต่นั้นมาอาทิตย์ก็เข้ามาอาศัยอยู่ที่บ้านของดาวเหนือและประจงกับดวงดาราก็รับรู้และอนุญาตให้ชายหนุ่มได้เข้ามาพักอาศัย ทางด้านอาทิตย์ไม่ต้องอาศัยอยู่ที่บ้านคนรัก เขาก็ไม่ได้นิ่งดูดาย วันไหนที่เขาว่างเขาก็จะลุกเข้าครัวมาทำอาหาร ด้วยฝีมือทำอาหารของเขาทำให้ผู้อาวุโสทั้งสองติดใจรถมือของอาทิตย์เป็นอย่างมาก แล้ววันไหนที่เลิกงานไม่ดึก หรือไม่ติดทำโอที เขาก็จะไปรับดาวเหนือที่มหาวิทยาลัยเป็นประจำ " มื้อเย็นของวันนี้เป็นอะไรดีครับ" ชายหนุ่มหันมาถามคนน้อง ในขณะที่กำลังขับรถกลับบ้าน " อืม....อะไรก็ได้ครับ ถ้าได้กินฝีมือพี่ ผมชอบกินทุกอย่างเลย" ได้ยินคำตอบของคนน้อง เขาก็ยิ้มบางๆ "ปากหวานแบบนี้ แสดงว่าอยากกินเมนูพิเศษแน่ๆ ใช้ไหม" ดาวเหนือหันไปมองชายหนุ่มด้วยสายตาซุกซน "ก็พี่ทำอะไรก็อร่อยนี่ครับ จะเมนูธรรมดาหรือพิเศษ ผมก็กินหมด""งั้นวันนี้พี่ขอลองทำแกงส้มชะอมกุ้งดีไหม หรืออยากกินแบบฝรั่งบ้าง" เขาถาม พร้อมเอื้อมมือมาปรับแอร์ให้เย็นขึ้น"แกงส้มก็ดีครับ ผมชอบกินชะอม แต่...ถ้าพี่เหนื่อยจากงาน ไม่ต้องทำก็ได้นะครับ เราสั่งอะไรง่ายๆ มากินก็ได้""ไม่เหนื่อยหรอก พี่อยากทำให้เหนือกับพ่อแม่ได้กินอาห
วาสนาดวงจันทร์ ตอนที่30
คิดถูกหรือคิดผิดนะ....เบื้องหน้าเขาคือบ้านเดี่ยสองชั้น พื้นที่ไม่กว้างมากนัก มีสนามหญ้าและต้นไม้ใหญ่คอยให้ร่มเงา บ้านของคนรักของเขาเอง อาทิตย์ ไม่กี่วันก่อนอยู่ดีๆชายคนรักก็พูดขึ้นมาว่า"ไปบ้านพี่ไหม" ครั้งแรกที่ได้ยินเขาก็รู้สึกแปลกใจที่คนพี่ชวนเขาไปที่บ้าน และเขาก็ตอบตกลงไปทันที "พร้อมไหมครับ" อาทิตย์จับมือคนน้องแน่น พลางมองเข้าไปในตัวบ้านด้วยสายตามุ่งมั่น "พร้อมครับ" ทั้งสองประสานมือเข้าหากัน ก่อนจะเดินเข้าไปในบ้าน "แก..พามันมาที่นี่ทำไม" ศักดิ์ชาย บิดาผู้ให้กำเนิดของอาทิตย์พูดขึ้นเสียงเย็น "น้อง..ไม่ใช่'มัน'นะครับพ่อ เขาคือคนที่ผมรัก พี่ผมพาน้องมาในวันนี้ก็เพราะอยากให้พ่อได้สัมผัสน้อง ได้รู้จักน้องมากขึ้น" ชายหนุ่มพูดเสียงเข้มพลางกุมมือน้องแน่นขึ้น ศักดิ์ชายยืนขึ้นด้วยความโกรธ ใบหน้าของเขาแสดงถึงความไม่พอใจเป็นอย่างมาก"เด็กผู้ชายเนี่ยนะ ที่แกบอกว่ารัก ทุเรศ" "พ่อครับ..ให้เกียรติน้องหน่อยครับ" "ให้เกียรติหรอ..หึ!" ศักดิ์ชายหัวเราะในลำคอ ยืนกอดอกมองดาวเหนือด้วยแววตาเหยียดหยาม จนอาทิตย์เอาตัวเข้ามาบังน้องไว้ "อย่าใช้สายตามองน้องแบบนี้นะครับ" "ทำไมฉันจะมองไม่ได้... เพ
วาสนาดวงจันทร์ ตอนที่29
หลังจากจบคลาส ดาวเหนือเดินออกมาพร้อมเพื่อนๆ ทั้งสามคน เหล่านิสิตคนอื่นๆก็ทยอยออกจากห้อง"พวกมึง...ไปไหนกันต่อป่ะ" ชาญหันมาถามเพื่อนๆ “ไว้คราวหน้าละกันนะ เราต้องกลับบ้านก่อน” ดาวเหนือออกตัวคนแรก เขาไม่อยากเถลไถลทำให้พ่อกับแม่ต้องเป็นห่วง"กูต้องไปทำงานพิเศษว่ะ...ตังไม่พอใช้" สาลี่ยิ้มแหย เอามือเกาแก้มเบาๆ ช่วงนี้เธอใช้เงินมือเติบไปหน่อย ไม่กล้าโทรไปขอแม่อีกเลยต้องหางานพาร์ทไทม์ทำ"อะไรวะ....แล้วมึงล่ะวายุ" ชาญหันมามองความหวังเดียวของเขา ทว่า....."กูก็ต้องกลับไปอ่านหนังสืออ่ะ...ไปก่อนนะ" วายุโบกมือลาชาญ ก่อนจะเดินกลับหอพักทันที ชาญที่มองเพื่อนๆแยกย้ายกันไปคนละทิศคนละทาง เขาคร่ำครวญออกมา"พวกแม่ง...ทิ้งกูเฉย" ว่าจะชวนไปเที่ยวสักหน่อย ดันมีเพื่อนเป็นพวกเด็กอนามัยซะได้ เซ็งจัด....ดาวเหนือออกมารอรถรับส่งบริเวณหน้าตึก เสียงริงโทนโทรศัพท์ก็ดังขึ้น เขาก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูปรากฏชื่อ _อาทิตย์_ นิ้วเรียวกดรับสายด้วยรอยยิ้ม"ว่าไงครับ" "กลับบ้านยังครับ" ปลายสายถามขึ้นด้วยเสียงอ่อนโยน"ยังครับ....รอรถรับส่งอยู่" "งั้น..รอแป๊บนึงเดี๋ยวพี่ไปรับ" "ไม่เป็นไรครับ....พี่พักเถอะ" "ไม่เป็
วาสนาดวงจันทร์ ตอนที่28
แสงแดดอ่อนๆ ทอดยาวลงบนพื้นถนนหน้ามหาวิทยาลัย ดาวเหนือยืนอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่บริเวณจุดรับส่งนักศึกษา หลังจากร่ำลาเพื่อนสนิททั้งสามสาลี่ วายุ และชาญที่แยกย้ายกลับบ้านคนละทาง“ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะเหนือ อย่าลืมเอาหนังสือที่อาจารย์แนะนำมาให้ดูด้วยล่ะ” สาลี่โบกมือลาเพื่อนๆเป็นคนสุดท้าย แล้วขึ้นรถของวินมอเตอร์ไซค์กลับหอพัก“ได้สิ แล้วเจอกันนะ” ดาวเหนือโบกมือลาเพื่อนสาว หลังจากที่เพื่อนทุกคนกลับไปหมดแล้ว ก็เหลือแต่เขาที่นั่งรออยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ ดาวเหนือเอามือล้วงหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าแล้วส่งข้อความหาคนรัก"ถึงไหนแล้วครับ" รอไม่นานนักก็มีข้อความเด้งเข้ามา“ถึงแล้วครับ ออกมารอได้เลย”ดาวเหนือหันซ้ายหันขวา ก่อนจะเห็นรถคันคุ้นเคยขับเข้ามาเทียบตรงหน้า เขาเปิดกระจกลงพร้อมรอยยิ้มอบอุ่นที่เขาไม่เคยเบื่อมอง“คนหล่อขึ้นรถได้ครับ” อาทิตย์โผล่หน้าออกมาเล็กน้อยก่อนจะส่งยิ้มให้คนรักอย่างอบอุ่น“แล้วคนไม่หล่อต้องนั่งท้ายกระบะไหมครับ” คนน้องทำหน้าเข้ม นั่งกอดอกมองคนในรถอย่างท้าทาย“แบบนี้..ต้องนอนใต้กระโปรงรถครับ" ซึ่งคำพูดของคนพี่ ดาวเหนือก็หลุดยิ้มออกมา "กวนนักนะ" "แล้วคนหล่อจะขึ้นรถไม่ได้หรือยังครับ..หรือ
วาสนาดวงจันทร์ ตอนที่13
ในเย็นวันหนึ่ง ขณะที่ประจงกำลังเดินทางกลับบ้านหลังจากประชุมวางแผนคดี เขาสังเกตว่ามีรถคันหนึ่งขับตามเขามาตลอดทางประจงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อส่งข้อความเตือนคนในครอบครัว ก่อนที่รถคันนั้นจะเร่งความเร็วและพุ่งชนรถของเขาอย่างแรง รถของประจงเสียหลักพุ่งเข้าข้างทางชายชุดดำหลายคนลงจากรถพร้อมอาวุธครบมือ พวก
วาสนาดวงจันทร์ ตอนที่ 23
หลังจากทริปทะเลที่เต็มไปด้วยความทรงจำดีๆ อาทิตย์และดาวเหนือกลับมาใช้ชีวิตประจำวันตามปกติ เขายังคงไปหาดาวเหนือหลังเลิกงานทุกวัน เช่นเคย เขาจะถือของฝากติดมือมาเสมอ ไม่ใช่แค่เพื่อเอาใจดาวเหนือ แต่ยังเป็นการสร้างความประทับใจให้กับครอบครัวอีกฝ่ายด้วยทางด้านดาวเหนือเอง แม้จะยังคงทำกิจวัตรประจำวันอย่างเร
วาสนาดวงจันทร์ ตอนที่17
เช้าวันจันทร์ที่แสนเร่งรีบ เป็นวันที่ทุกคนไม่อยากให้มาถึง ชาวมนุษย์เงินเดือนต่างเร่งรีบเข้างานกันอย่างขยันขันแข็ง บ้างก็เป็นงานที่รัก บ้างก็เป็นงานที่จำเป็นต้องทำเพราะตัวเองมีภาระหน้าที่ที่จะต้องรับผิดชอบ ร่างของชายหนุ่มเดินเข้ามาในออฟฟิศด้วยใบหน้าสดใส รอยยิ้มติดอยู่ตรงมุมปากของชายหนุ่มทำเอาเพื่อ
วาสนาดวงจันทร์ ตอนที่15
หลังจากการไล่ล่า สุริยาถูกจับตัวได้ในที่สุด ตำรวจบุกเข้าไปยังบ้านพักชายแดนที่เขาซ่อนตัวอยู่ ลูกน้องที่หักหลังเขานำทางให้เจ้าหน้าที่เข้าถึงโดยง่าย สุริยาในสภาพอิดโรยถูกลากตัวออกมาพร้อมเสียงคำรามอย่างเกรี้ยวกราด “พวกแกคิดว่าเรื่องนี้จบง่ายๆ งั้นเหรอ!” สุริยากล่าวด้วยความแค้น เขาไม่อาจยอมรับว่าตัวเ
Anda juga akan menyukai
ปฏิบัติการล่าของหลวง (You’re mine)
Saturnlonely 521.9K Dibacaข้ามภพมารักเธอ
สาวน้อย.ช่างฝัน1.7K Dibacaความรักโลกสีม่วง (Boy Love)
พอร์นจัง1.5K Dibacaแค่ FWB ทำไมต้องรัก
ริตต้า6193.4K Dibacaการนอกใจของจูโน่
Xeres / RefX_lust221 Dibacaเสพติดแอล
นรกสร้าง614 Dibacaเด็กแสบของแด๊ดดี้
ไอเดียไรท์83 Dibacaโออิรันในกรงสีคราม(Mpreg)
Kayra/จาลี817 Dibaca
