บทที่ 1

            เจติยา ดิษยาวรโชติ นางแบบสุดเซ็กซี่แถวหน้าของวงการแฟชั่น เจ้าของฉายาคาสโนวี่สาวพราวเสน่ห์จากการโหวตของพี่ๆ นักข่าวติดต่อกันมานานถึงห้าปีซ้อน ได้บินลัดฟ้ามาที่ประเทศสหรัฐอเมริกาพร้อมกับกระเป๋าเสื้อผ้าใบโต เพื่อมาเที่ยวพักผ่อนและใช้ชีวิตหรูหราแบบเอ็กซ์ครูซีฟบนเรือรอยัล อินเตอร์ ครุยส์แต่เพียงลำพัง ไร้เงาผู้ติดตามหรือชายหนุ่มมาดแมนแอนด์แฮนซั่มข้างกายเหมือนเช่นทุกครั้งที่เธอปรากฏตัว ถือได้ว่าเป็นการมาเที่ยวพักผ่อนอย่างแท้จริง

            หลังจากเช็คอินบนเรือลำดังกล่าวเธอก็นำกระเป๋าเข้าไปเก็บในห้องพัก ซึ่งเป็นห้องสวีทขนาดใหญ่ที่มีระเบียงกว้างพอสมควร ก่อนจะตัดสินใจไปปลดปล่อยตัวเองจากความเครียด ที่เกิดจากการทำงานอย่างหนักในรอบหลายเดือนที่ผ่านมา โดยเลือกที่จะเข้าไปดื่มด่ำกับแสงสีเสียงยามราตรีในผับ เธอทั้งดื่มและเต้นรำอย่างสนุกสนานกับชายแปลกหน้าที่บังเอิญมาเจอกัน ดื่มกันทั้งคืนสนุกแบบสุดเหวี่ยงมารู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้นอีกทีก็ในเช้าวันต่อมา 

            เธอตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการปวดหัวอย่างรุนแรง ราวกับว่ามันจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ คงเพราะเมื่อคืนดื่มหนักมากไปหน่อยก็เลยเป็นแบบนี้ แต่นั่นยังไม่ร้ายแรงเท่ากับสิ่งที่เธอกำลังเผชิญอยู่

            ไม่จริงใช่ไหม

            เจติยาหยิกตัวเองอย่างแรงเมื่อลืมตาตื่นมาแล้วพบว่ากำลังนอนอยู่บนเตียง

            กับผู้ชาย!!

            ผู้ชายจริงๆ ด้วย

            ที่สำคัญทั้งเขาและเธออยู่ในสภาพเปลือย

            “ฉิบหายแล้ว”

            เจติยาอุทานพร้อมกับดีดตัวลุกขึ้นนั่งด้วยความลุกลี้ลุกลน พร้อมกับก้มลงสำรวจสภาพของตัวเองอีกครั้ง ทั้งเธอและเขาไร้เสื้อผ้าติดกาย มีเพียงผ้าห่มสีขาวผืนใหญ่เท่านั้นที่คลุมร่างอยู่

            หญิงสาวยกมือกุมหัวตัวเอง

            หมดกัน!!

            ความบริสุทธิ์ผุดผ่องที่รักษามาทั้งชีวิต

            กลับต้องมาเสียไปเพียงชั่วข้ามคืนเพราะความมึนเมา

            ที่สำคัญยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าชายแปลกหน้าที่พร่าพรหมจรรย์ของตัวเองไปนั้นเป็นใคร ชื่ออะไร และมีประวัติความเป็นมาอย่างไร

            เพราะน้ำเมาพวกนั้นใช่ไหมที่ทำให้ฉันต้องมาลงเอยกับผู้ชายแปลกหน้า

            บนเตียงแบบนี้!!

            เจติยาหันกลับไปมองชายหนุ่มที่นอนอยู่ข้างตัวอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าเขายังคงหลับอยู่ก็พ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก พร้อมกับเอื้อมมือไปหยิบเสื้อผ้าของตัวเอง ที่หล่นกระจัดกระจายอยู่บนพื้นปะปนอยู่กับเสื้อผ้าของเขาขึ้นมาสวมใส่ด้วยความรีบร้อน

            ฉันจะต้องรีบไปก่อนที่เขาจะรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาประจันหน้ากัน

            หลังจากแต่งตัวเสร็จก็ค่อยๆ ย่องออกจากห้องนั้นไปโดยไม่ให้เขารู้ตัว เธอเร่งฝีเท้าเดินกลับไปยังห้องของตัวเอง พร้อมกับพร่ำบ่นในใจไปตลอดทาง

            เจนีน...นะ...เจนีน...ทำอะไรลงไป

            ถ้าเกิดท้องขึ้นมาจะทำยังไง

            ไม่หรอก...แค่ครั้งเดียว...

            ครั้งเดียวเอง

            คงไม่ซวยขนาดนั้นหรอก!!

            แล้วถ้าต้องเจอกันอีก ก่อนจะรีบสะบัดหัวอย่างแรง

            ครั้งเดียวก็เกินพอ ขออย่าให้ได้พบกันอีกเลย

            เจติยาเดินเข้าไปชำระล้างร่างกายอยู่พักใหญ่ ก่อนจะมายืนมองดูตัวเองในกระจก หน้าตาโทรมเกินบรรยาย

            นี่ถ้ามีใครรู้ว่าคาสโนวี่สาวพราวเสน่ห์อย่างเจติยาเสียทีชายแปลกหน้า โดนเขาเจาะไข่แดงโดยที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาชื่ออะไร จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน รู้ถึงไหนอายถึงนั่น เธอเหลือบไปเห็นรอยคิสมาร์กที่เขาฝากไว้ที่บริเวณลำคอแล้วก็ต้องถอนหายใจอย่างแรง เพราะมันยิ่งตอกย้ำว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องจริงมิใช่ความฝัน

            มันเกิดขึ้นได้อย่างไร!!

            เจติยาเปิดก๊อกน้ำ วักน้ำขึ้นมาล้างหน้าของตนเองอีกครั้ง หัวสมองก็เริ่มคิดทบทวนถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในค่ำคืนที่ผ่านมา ทุกอย่างเหมือนม้วนฟิล์มที่ถูกกรอกลับอย่างรวดเร็ว

            จำได้ว่าหลังจากเดินเข้าไปในผับก็สั่งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ค่อนข้างแรงมาดื่ม ทั้งที่รู้ดีว่าตัวเองเป็นคนคออ่อน แต่คืนนี้เธออยากสนุกให้สุดเหวี่ยงก็เลยทำตามใจตัวเองสักครั้ง ขณะที่กำลังมองหาที่นั่งอยู่นั้นก็หันไปสะดุดตากับ ผู้ชายมาดแมน ดาร์ก ทอล แอนด์แฮนซั่มที่กำลังนั่งดื่มอยู่เพียงลำพังจึงไปขอนั่งร่วมโต๊ะ

            “ขอนั่งด้วยคนนะคะ”

            เขาเหลือบมามองเธอก่อนจะเอ่ยปาก “ด้วยความยินดีครับ”

            “ทำไมถึงมานั่งหลบมุมดื่มอยู่คนเดียวตรงนี้ล่ะคะ”

            “ผมไม่ชอบคนพลุกพล่าน”

             “ตายจริง! นี่ฉันมารบกวนเวลาแห่งความสุขของคุณหรือเปล่าคะ” เจติยาเอ่ยถามพร้อมกับส่งสายตาหวานซึ้งไปให้

            “ไม่ครับ มีสาวสวยมาดื่มเป็นเพื่อนก็ดีเหมือนกัน”

            เรานั่งดื่มและพูดคุยกันอย่างถูกคอ เขาสั่งเครื่องดื่มมาเพิ่มให้กับตัวเขาและเธออย่างต่อเนื่อง เจติยาดื่มไปแก้วแล้วแก้วเล่าอย่างเพลิดเพลินจนนับไม่ถ้วนราวกับดื่มน้ำเปล่า ลืมนึกไปเลยว่าปกติตนเองเป็นคนคออ่อน ดื่มแอลกอฮอล์ได้ไม่เท่าไรก็เมา แถมตอนเมายังชอบทำพฤติกรรมแปลกๆ อีกด้วย เจติยาชวนเขาไปเต้นรำกับเธอที่ฟลอร์ ซึ่งเขาก็ไม่ปฏิเสธ ทั้งคู่ทั้งดื่มและเต้นรำกันอย่างสนุกสนาน เมื่อเขาเห็นเธอเริ่มเมาก็อาสาจะพาไปส่งที่ห้อง แต่เจติยาปฏิเสธ

            “ฉันยังไม่อยากกลับห้อง”

            “ไม่กลับแล้วจะไปไหน”

            “ไปที่ไหนก็ได้ที่มีแต่เราสองคน”

            “แน่ใจนะ!”

            “แน่ใจสิ ไม่เคยแน่ใจอะไรมากเท่านี้มาก่อนเลย”

            จากนั้นเกิดอะไรขึ้นก็จำไม่ได้ รู้ตัวอีกทีก็มานอนเปลือยกายอยู่บนเตียงกับขายคนนั้น ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น