บทที่ 3

            ระหว่างที่นั่งดื่มด้วยกันอยู่นั้นเจติยารู้สึกว่าเขาจ้องมองมาที่เธอตลอดเวลา โดยปกติแล้วเธอจะรู้สึกภาคภูมิใจทุกครั้งที่มีชายหนุ่มหน้าตาดีจ้องมองมาที่เธอด้วยสายตาชื่นชม แต่ไม่ใช่ในครั้งนี้

            เขาจะรู้ตัวไหมว่าการที่เขาเอาแต่นั่งจ้องหน้าเธออยู่แบบนี้ มันสร้างความเครียดให้กับเธอ โดยเฉพาะตอนที่ต้องนั่งอยู่กับเขาสองต่อสองแบบนี้ เพราะอันนาชวนอีธานออกไปเต้นรำที่ฟลอร์ เจติยาจึงต้องนั่งอยู่กับคริสตามลำพังท่ามกลางบรรยากาศที่น่าอึดอัด เธอจึงเลือกที่จะนั่งดื่มเงียบๆ และทำเหมือนเขาไม่มีตัวตนอยู่ตรงนั้น คริสเป็นฝ่ายทำลายความเงียบด้วยการเปิดประเด็นถาม

            “หน้าตาคุณดูเหมือนไม่ค่อยสบาย เป็นอะไรหรือเปล่า”

            “ไม่เป็นไร ฉันสบายดี”

            “จำได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นระหว่างเราเมื่อคืนนี้”

            จำได้สิ ทำไมจะจำไม่ได้

            จู่ๆ ก็เสียตัวครั้งแรกให้กับชายแปลกหน้าที่เพิ่งจะพบกันเพียงไม่กี่ชั่วโมง ใครจำไม่ได้ก็บ้าแล้ว

            “เรื่องที่เกิดขึ้น...ผมยินดีที่จะรับผิดชอบ...”

            หา!! ฟังไม่ผิดใช่ไหม

            ถามฉันสักคำไหมว่าต้องการหรือเปล่า

            “ไม่จำเป็น ฉันรับผิดชอบตัวเองได้ และอยากให้คุณลืมเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างเราเมื่อคืนนี้ไปซะ”

            “ลืม!”

            “ใช่ คิดซะว่าไม่เคยมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น โอเค”

            “คุณแน่ใจเหรอว่าต้องการอย่างนี้จริงๆ”

            “แน่ใจค่ะ คุณอย่ารื้อฟื้นเรื่องนี้มาพูดอีกเลยนะคะ และเก็บมันไว้เป็นความลับระหว่างเราได้ไหม ถือว่าฉันขอร้อง”

            คริสไม่ตอบ เขาได้จ้องมองหน้าเธอนิ่งนานจนเจติยารู้สึกอึดอัด

            จังหวะนั้นเองอีธานและอันนาก็เดินกลับมานั่งที่โต๊ะ อีธานเอ่ยปากชักชวนให้ทุกคนเล่นเกมร่วมกับเขา

            “มาเล่นเกมกันดีกว่า”

            “คุณจะให้เราเล่นเกมอะไร” อันนาเอ่ยถาม

            “เกมหมุนขวดเป็นไง”

            “ไหนลองอธิบายกติกาให้ฟังซิคะ”

            “ง่ายมาก เกมเริ่มต้นจากการหมุนขวด ถ้าปากขวดไปหยุดอยู่ที่ใคร คนนั้นคือผู้โชคดีที่จะต้องเป็นคนดื่มจนหมดแก้ว แต่เขาสามารถชนแก้วกับใครก็ได้โดยเลือกได้เพียงหนึ่งคนเท่านั้น เมื่อชนแก้วกับใครแล้วคนที่ถูกชนแก้วก็จะต้องดื่มจนหมดแก้วเช่นกัน”

            “มีกติกาแค่นี้เองเหรอคะ”

            “ยังไม่หมดเพียงเท่านั้น ผู้โชคดีมีสิทธิถามผู้ที่ถูกชนแก้วได้หนึ่งคำถาม คนที่ถูกถามจะต้องตอบอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และต้องตอบตามความเป็นจริงเท่านั้น เริ่มเลยนะ”

            อีธานหมุนขวดครั้งแรกปากขวดไปตกที่อันนา เธอเลือกที่จะชนแก้วกับผู้หญิงอีกคนที่ร่วมวงด้วย เจติยาจึงต้องดื่มเหล้าตรงหน้าพร้อมกับตอบคำถามของอันนา

            “คุณเคยมีเซ็กส์กับอีธานไหม”

            สองหนุ่มถึงกับเลิกคิ้วเมื่อได้ยินคำถามนั้นและก็รอฟังคำตอบ

            นึกว่าจะถามเรื่องอะไร!!

            ที่แท้ก็เรื่องนี้เอง คงจะระแวงเกรงว่าอีธานจะนอกใจ

            “ถึงภายนอกฉันจะดูเหมือนคนเจ้าชู้แต่ก็ไม่เคยปล่อยตัวให้ใคร มีบ้างที่บางครั้งเคยคิดอยากลองอยู่เหมือนกัน”

            ครั้งนี้อันนาเป็นคนหมุนขวด คริสคือผู้โชคดีรายต่อไป เจติยาถูกเลือกอีกครั้ง เธอจึงจำเป็นต้องดื่มตามกติกา

            “คุณมีแฟนหรือยังเจนีน” เขาเรียกชื่อเธออย่างสนิทสนมเช่นเดียวกับที่อีธานเรียก

            “แฟนเป็นตัวเป็นตนไม่มี ส่วนกิ๊กนี่มีมากมายจนนับไม่ถ้วน แต่ฉันมีกฎเหล็กอยู่ข้อหนึ่งคือจะไม่ยุ่งกับผู้ชายที่มีเจ้าของแล้ว”

            จากคำถามที่หนึ่ง ไปถึงคำถามที่สอง สาม สี่ เรื่อยไปจนนับไม่ถ้วน ดูเหมือนว่าคนที่ต้องดื่มมากที่สุดในค่ำคืนนี้คือเจติยา ทั้งในฐานะผู้โชคดีและในฐานะบุคคลที่ถูกเลือกให้ชนแก้ว เธอดื่มจนมึนเมาและก็เป็นคนที่ต้องตอบคำถามของคนอื่นมากที่สุด เมื่อเธอเป็นผู้โชคดีก็เลือกที่จะชนแก้วกับอีธาน

            “คุณเคยรักฉันบ้างไหมอีธาน”

            “รักสิ และเคยรู้สึกเสียดายที่ความรักของเรามันจบลงอย่างรวดเร็ว”

            ในครั้งนี้อีธานขอเป็นฝ่ายหมุนขวด เพราะเขาต้องการถามอะไรบางอย่างกับเจติยา โชคดีเป็นของเขาเพราะปากขวดมาหยุดนิ่งอยู่ตรงหน้าเขาพอดี เขาเลือกที่จะชนแก้วกับเธออีกครั้ง พร้อมกับเอ่ยถามสิ่งที่เคยติดค้างอยู่ในใจ

            “ทำไมคุณถึงบอกเลิกผม”

            “เพราะคุณรุกหนักมากจนฉันกลัว”

            “กลัวอะไร!”

            “ก็กลัวว่าตัวเองจะเผลอใจให้ในสิ่งที่คุณต้องการ จึงต้องตัดไฟซะตั้งแต่ต้นลม คุณเป็นผู้ชายที่มีเสน่ห์มาก ใครก็ตามที่ได้อยู่ใกล้ชิดคุณเป็นต้องเผลอใจรัก และฉันยังไม่อยากเป็นผู้หญิงในฮาเร็มของคุณ ถึงได้ขอยุติความสัมพันธ์ของเราก่อนที่มันจะสายเกินไป”