LOGIN<span;>บทที่ 2 ป้อนยา
ภายในห้องมีแค่เสียงแอร์ที่ทำงานอยู่ ฉันนั่งปลายเตียง เจ้าของห้องนั่งหน้าโต๊ะแป้ง เราทั้งคู่นั่งเงียบกันมาสักพักแล้ว หลังจากที่เข้าห้องมา
‘ ก๊อกๆ ก๊อกๆ ’
ใครอีกเนี่ย!? ถ้าเป็นพี่สาวสองคนก็ไม่เป็นอะไรหรอก แต่ถ้าเป็นคนอื่นล่ะ ฉันควรทำไงดี! คิดอะไรไม่ออกรีบหันไปมองหน้าพี่ฉัตรทันที แต่พี่เขามองหน้าฉันก่อนแล้ว เหมือนจะช่างใจอยู่สักครู่ เมื่อมีเสียงเคาะดังอีกรอบ ก็ยันกายลุกขึ้นยืนเดินตรงไปที่ประตูพร้อมส่องตาแมว แต่ก็ไม่พูดอะไร ฉันที่นั่งดูการกระทำของเขาก็แอบลุ้น! ถ้าพี่เขาเปิดประตูออกไป น่าจะเป็นคนใกล้ตัวแหละ เพราะดูท่าเขาก็คงไม่อยากให้ใครรู้ความสัมพันธ์ของเราหรอก
“ อะนี่ยา ฉัตรก็บอกมุกด้วยนะ ว่าต้องกินเวลาไหนอะ แล้วอีกอย่างมุกไม่ชอบกินยาเม็ด เป็นคนกลืนยากด้วย ฝากฉัตรจัดการให้ด้วย ” เสียงพี่มดดังพอสมควรและรีบพูดเหมือนจะรีบไป
“ อืม ” พี่ฉัตรตอบรับด้วยน้ำเสียงที่ผ่านลำคอ พร้อมกับปิดประตูแล้วล็อกห้องทันที
“ อะนี่ยาคุมฉุกเฉิน รีบกินเลย เดี๋ยวจะเลยเวลา เกิดท้องขึ้นมา จะไม่มีอิสระแล้วนะ ” ใบหน้านิ่งที่มาพร้อมกับน้ำเสียงห้วนแกมบังคับและประชด เขาน่าจะมันไส้ที่ฉันพูดว่ายังต้องการอิสระตอนอยู่ในห้องแม่
“ พี่ฉัตรคือมุก…ขอกลับไปกินที่ห้องได้ไหมอะ ”
“ ไม่ได้ ”
“ แต่มุก…”
“ โตจนหมาเลียก้นไม่ถึงแล้ว ยังไม่กล้ากินยาเม็ดอีก มันจะยากอะไร ก็แค่กลืนเข้าไป แล้วกินตามน้ำเอง ”
เขาก็พูดง่ายสิ คนที่กินได้พูดแบบนี้ทุกคน แล้วฉันเป็นคนที่ไม่ชอบกินยาเลย เมื่อก่อนถ้าได้ยาเม็ดมามักจะเอาไปละลายน้ำแล้วกินหรือบางครั้งก็เคี้ยว ถึงจะขมแต่ยอมกลั้นหายใจเคี้ยวไปเลย
“ … ” นั่งเงียบปากไปเลย ยังไงฉันก็ไม่กินหรอก เหมือนว่าเสียงฝีเท้าพี่เขาจะดังมาใกล้แล้ว สักพักก็มีเสียงแกะยาออกจากแผง ฉันรีบหันไปหาพี่เขาทันที ไม่ใช่ว่าจะว่าบังคับกรอกปากหรอกใช่ไหมอะ
“ อ้าปาก ” พี่เขาพูดแล้วนั่งลงใกล้ๆ ดูท่าจะเป็นอยากที่คิด ฉันขยับถอยห่างทันที แต่ได้เพียงนิดเดียวพี่เขาก็คว้าเอวคอดออกแรงดึงเล็กน้อย ตัวฉันจึงต้องไปแนบชิดใกล้ตัวเขา
“ พี่จะทำอะไรอะ…อุ้ปส์~ ” จู่ๆ พี่เขาก็ประกบจูบ ทำเอาดวงตากลมเบิกกว้าง ก็ตกใจอะ มัวแต่จ้องตาเขาเพราะกำลังตะลึง จะว่าจูบก็ไม่เชิงเพราะแค่เอาปากมาชนกัน กำลังจะอ้าปากต่อว่า มือเรียวก็พร้อมจะผลัก…แต่แทบจะสำลักเพราะจู่ๆ ก็มีเม็ดอะไรไม่รู้เล็กๆ ไหลผ่านเข้าลำคอไปแล้ว
“ รีบกินน้ำตามไปเลย ” พี่เขาผละออกแล้วยกขวดน้ำให้ ฉันก็รับมาดื่มอย่างงงๆ
หลังจากนั้นพี่เขาก็พูดเรื่องยาคุม บอกว่าให้กินเวลาไหน กินยังไง กินถึงจนตอนไหน บลาๆ
“ แล้วเม็ดเเรก มันไปไหนแล้วอะ ” ถามขึ้นเพราะเมื่อกี้เห็นพี่เขาแกะมันออกมา
“ หึ นี่ไม่รู้หรือแกล้ง เมื่อกี้ที่จูบไม่ได้พิศวาสแต่ป้อนยา ” พี่เขาพูดพร้อมยักไหล่
“ ปะ…ป้อนยา วิธีแบบนี้ในทหารเขาใช้กันเหรอ? ”
“ ตั้งแต่ที่พูดคุยกันมา ฉันไม่เห็นว่าเธอจะพูดมีหางเสียงเลยนะ ” เอาแล้วๆ
“ … ” นั่งเงียบๆ ไม่พอ ก็รีบเอาขาขึ้นมานั่งชันเข่า
“ นั่งดีๆ เป็นผู้หญิงนะ โตแล้วด้วย ” ไม่พูดเปล่ายังผลักขาฉันอีก
รู้แหละว่าเป็นทหารควรไปมีระเบียบกับพวกทหารด้วยกันไม่ดีกว่าเหรอ ฟังมาหลายปากไม่เท่ากับรู้กับตัวเองสินะ
“ รีบไปเก็บของ คนอื่นจะกลับกันหมดแล้ว ” พี่ฉัตรพูดขึ้น เมื่อเห็นว่าฉันนั่งคอตก
“ อืม ” ตอบผ่านลำคอ
“ มาอืม อะไร ผู้หญิงต้องพูดว่าอะไร ”
“ โอเค จะรีบไป ” ฉันพูดแล้วลุกขึ้น ใครจะทำตาม เชอะ!
“ พูดใหม่สิ ” พี่เขาไม่ปล่อย คว้าข้อมือฉันได้ก็ดึงกลับ และต้องหันปะทะหน้าเขาตรงๆ รอบนี้เขานั่งปลายเตียงแต่ฉันยืนอยู่ มือหนาก็จับมือเรียวแน่น
“ พูดมาใหม่สิ ”
“ ก็…มุกตอบแล้วไง ว่าโอเค ”
“ มุก! ” แหม่…น้ำเสียงหนักแน่นมาเชียว
“ ว่า! ” แสร้งพูดถามกลับไป
“ มันไม่ตลกเลยนะ ผู้หญิงควรตอบยังไง ไหนลองพูดมาสิ ”
“ ก็…พี่จะให้มุกตอบยังไงเหรอ? ปกติที่บ้านไม่ค่อยเคร่งเรื่องแบบนี้อะ ” พูดจาแบบกวนที-ออกไป
“ ต่อไปถ้าแต่งงานกัน เธอต้องพูดแบบมีหางเสียง หัดไว้ตั้งแต่ตอนนี้ก็ยังดีนะ แต่จริงๆ เรื่องแบบนี้น่าจะมีติดตัวมาตั้งแต่เด็กๆ แล้วนะ ”
จึก! ฟังดูแรงๆ นะ น่าจะว่าเราไม่มีมารยาทมาตั้งแต่เด็กหรือไง
“ คะ? ค่ะ! พอใจหรือยัง…คะ? ”
“ ไม่ต้องมาประชดหรอกนะ ”
“ เปล่าประชดสักหน่อย ปล่อยมือได้แล้ว มุกจะกลับห้อง ”
“ เพิ่งพูดไปหยกๆ เองนะ เวลาพูดต้องมีหางเสียง ”
“ ค่ะๆ คุณพรี่…นี่ถ้ายังไม่ปล่อยมือ มุกจะขึ้นคร่อมอีกรอบแล้วนะ ” ตั้งใจพูดให้เขากลัว เพราะดูท่าพี่เขาจะมีเหนียมอายในเรื่องบนเตียงนะ อันนี้เดาเอาเอง
“ หึ ” ทำเสียงเหมือนหัวเราะเยาะผ่านลำคอ มือหนาก็ปล่อยให้มือเรียวเป็นอิสระทันที
ตอนที่กำลังจะขึ้นรถกลับบ้าน ก็มีหมอดูจากไหนไม่รู้เดินมาใกล้ บอกจะดูดวงให้ฟรี ฉันไม่เอาหรอก พี่เมย์พี่มด พี่เขยพากันงมงาย ดูกันหมด แล้วคะยั้นคะยอให้ฉันดูด้วย ถึงฉันจะไม่ยอมแต่ก็ไม่เป็นผล เพราะพี่มดบอกวันเดือนปีเกิดฉันไปแล้ว
“ ตอนนี้ยังไม่มีงานทำใช่ไหม? แต่ก็จะได้งานที่ชอบและถนัดทำ บอกก่อนเลยหนูคนนี้ดวงแข็งมาก จะตายก็ไม่ตาย บางคนคิดว่าไม่รอดแต่ก็รอด เรื่องความรัก คนที่กำลังจะหมั้นกันไม่นานนี้ จะเป็นคู่ชีวิต คู่แท้ คู่สร้าง คู่สม แต่....ความรักมันไม่ได้ราบรื่นขนาดนั้น ถึงทั้งคู่จะเริ่มรักกัน แต่...อุปสรรคขวากหนามก็หนักอยู่ ไม่ว่าจะด้านร่างกายและจิตใจ แต่ถ้าผ่านช่วงนั้นไปได้ มันก็จะดีขึ้นเรื่อยๆ แต่ถ้าเบิกกันไปทั้งคู่จะมีแต่มรสุมที่เข้ามาไม่ยั้ง ง่ายๆถ้าอยากผ่านอุปสรรคนั้นไปก็คือความเชื่อใจจะทำให้รักมั่นคง ”
พอหมอดูพูดจบฉันก็ขึ้นรถทันที ไม่อฝเอะใจอะไร เพราะไม่เยื่ออยู่แล้ว ไม่เชื่อว่าฉันกับพี่ฉัตรจะรักกันได้...
❤️__________❤️
นามปากกาผกายมาส
ตอนพิเศษ 4 ลูกดกNc20+ 22 : 40 น. หลังจากที่คุยกันตอนนั้นมุกก็หลับไป เขาก็เข้าไปอาบน้ำ ออกมาสี่ทุ่มกว่าแล้ว…เขาได้หาผ้าผืนเล็กไปซับน้ำเพื่อมาเช็ดตัวอีกคน ถ้านอนสภาพนี้คงไม่สบายตัวเท่าที่ควร “ งื้อๆ ~ ” พอโดนน้ำก็ส่งเสียงงัวเงียขึ้นมาทันที “ นี่ๆ จะเสร็จแล้ว พี่ขอเช็ดที่ใบหน้าหน่อยนะ ” อีกคนใช้มือปัดออก น้ำคงจะเย็นแหละ “ งิ้อๆ เช็ดที่หน้าอกหน่อย ” จู่ๆ เสื้อก็ถูกถกขึ้นด้วยมือของเจ้าตัว ล่อตาล่อใจเหลือเกิน หรือนี่เธออาจจะอ่อยเขาหรือเปล่า? “ อะ…อื้ม~ หนาวจัง ” เมื่อผ้าโดนที่หน้าอกอวบ อีกคนห่อตัวทันที แล้วค่อยๆ ปรือตาขึ้นมองเขา “ พี่ฉัตรคะ…” “ คะ…ครับ ” พยายามข่มอารมณ์สุดๆ อ่อยไม่พอน้ำเสียงยังหวานอีก “ น้องหิวงะ ” “ อ๋อ…งั้นพี่ไปหาของกินให้นะ รอพี่ได้ไหม รอคนเดียวได้นะ ” “ ไม่ๆ ไม่หิวแล้ว น้องไม่อยากอยู่คนเดียว อื้อ~ พี่เพิ่งอาบน้ำมาเหรอคะ เย็นจัง ” คนตัวเล็กโผเข้ากอดเขาที่ยืนชิดเตียงยังไม่ได้นั่ง “ ครับ น้องจะอาบน้ำไหม เผื่อจะสร่างเมาได้บ้าง! ” “ ใครเมา…ไม่มี๊ ” “ แหนะ…เสียงสูงไปนะ ” “ 555+ น้องมีความสุขจัง แค่มีพี่อยู่ใกล้ๆ ก็อุ่นใจแล้วอะ ” คนตัวเล็กพยายามหาที่ซุก
ตอนพิเศษ 3 มีแฟนแล้ว / ไม่อยากเข้าถ้ำเหรอ “ ชนมาได้ ไม่คิดจะขอโทษบ้างหรือไง อะ…โอ๊ย ” ด้วยความมึนเมาและโดนชนทำให้ล้ม พยายามลุก หัวก็หมุน มันเลยหงุดหงิดใจและเจ็บแผลถลอกที่หัวเข่าด้วย “ มุกๆ เป็นไงบ้าง มาๆ เราช่วยพยุง ” เสียงนี้…เหมือนจะได้ยินมาไม่นาน พยายามครุ่นคิด…อ๋อ ตี๋นี่เอง “ ขอบใจนะตี๋ ว่าแต่นายยังไม่กลับเหรอ? ” “ วันเกิดเพื่อนเรานะ คงอีกนานกว่าจะกลับ แล้วเป็นไงมาไงถึงมานั่งอยู่หน้าห้องน้ำ อย่าบอกนะว่าเมาเกิ๊น! ” ดูทำเสียงเข้า พอเขาช่วยพยุงขึ้นแล้วปล่อยให้เป็นอิสระ รู้สึกว่าโลกกำลังจะหมุน ทรงตัวไม่อยู่ ก็เลยกะจะเซไปหาที่ยึดเหนี่ยวไว้…แต่ก็เผลอสะดุดขาตัวเอง แล้วโอนตัวไปทางตี๋ เขาก็รับไว้ทัน สรุปยืนกอดกันเฉย ‘ ว้าย ’ ฉันอุทานเสียงดัง ใจตี๋เต้น ตึกตัก ตึกตัก สัมผัสได้ตอนที่หน้าไปปะทะอกแกร่ง “ อะ…เอ่อ…ขอบใจนายนะที่รับเราไว้ ” ปากก็พูดไป แล้วพยายามยันกายออกจากอ้อมกอดเขา “ มุก มุก ” เสียงเรียกตะโกนดังและจำได้ขึ้นใจว่าเป็นเสียงใคร แต่ก็อยากแกล้งให้เจ็บบ้าง “ อุ้ย! ” แกล้งทิ้งตัวไปซบตี๋อีกครั้ง ไม่รู้ว่าคนที่ตะโกนเรียกเมื่อกี้จะรู้สึกและทำหน้ายังไง แต่ที่รู้ๆ เสียงเงียบไปแล้ว
ตอนพิเศษ 2 ถ้าอยากให้อภัย…ก็หย่าสิ 19:00 น. “ ข่าวด่วน…ขณะนี้หัวหน้าโจรใต้ได้ถูกจับแล้ว พวกสมุนถูกวิสามัญ… รังโจรได้ราบเป็นหน้ากอง ทหารที่แฝงตัวเข้าไป ได้ทำการยึดค่ายโจร กว้างล้างทุกอย่างจนเสร็จสิ้นไปแล้ว จบแล้วนะคะ โจรใต้ ต่อไปนี้สามจังหวัดภาคใต้คงมีแต่เรื่องดีๆ เข้ามานะคะ ” เสียงของผู้ประกาศข่าวดังขึ้น ในโทรทัศน์ที่ทางร้านเหล้าเปิดดู ทำให้ฉันพอจะเดาอะไรได้บ้างแล้ว แต่ก็ดี ปราบโจรกบฏต่อบ้านเมืองให้สูญสิ้นไป ชาวบ้านจะได้ไม่ต้องผวากันอีกแล้ว ในใจตอนนี้ไม่ได้คิดถึงลูกสาวเลย เพราะคิดว่าน่าจะมีคนดูแลเยอะ แต่ที่รู้ๆ ทางบ้านกระหน่ำโทรเข้ามารัวๆ พร้อมสายเข้าจากเพื่อนๆ เช่นกัน แต่ฉันนั้นไม่ได้กดรับสายใครเลยเอาแต่กระดกเหล้า ไม่มองไม่คุยกับใคร นอกจากจ้องเหล้าตรงหน้า ที่ตอนแรกเต็มขวดแต่ตอนนี้เหลืออยู่แค่ก้นขวดแล้ว นั่งกินมาตั้งแต่ตอนหกโมงเย็นยันหนึ่งทุ่ม ไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองเมาเท่าไร แต่รู้ว่ามึนๆ กรึมๆ แล้ว แต่ยังไหวอยู่! “ เฮ้ย! มุก ” เสียงทักทายดังขึ้น ซึ่งเป็นเสียงที่ไม่คุ้นหูเอาสะเลย พยายามมองตามเสียงจนเจอ เป็นผู้ชายตาตี๋ใส่แว่นตาหนาเตอะ! แปลกนะ ปกติคนประเภทนี้น่าจะอยู่อ่านหนังสือท
ตอนพิเศษ 1 หลอกลวง หนึ่งเดือนต่อมา… อยู่โดยที่ไม่มีเขา เหมือนอยู่ไปวันๆ เวลาจะคอยเยียวยาทุกสิ่งมันอาจจะสำหรับคนอื่น สำหรับฉันหนึ่งเดือนที่จากไปก็ยังคร่ำครวญเรียกหาแต่พี่เขา สิ่งแทนใจที่ได้เห็นต่างหน้ามีแค่ แหวนเท่านั้น สร้อยคอไม่มีนะ ไม่รู้ว่าตกหายไปไหนแล้ว ส่วนของฉันก็ได้รับคืนแล้ว แหวนแต่งงานสองวง ฉันใส่ไว้ในสร้อยคอ แล้วสวมมันไว้ที่คอตลอดเวลา ในยามคิดถึงก็แค่จับมัน ทำให้อุ่นใจเหมือนพี่เขาอยู่ข้างๆ ไม่รู้ว่าเป็นเพียงความคิดที่คิดไปเองหรือเปล่า!? ที่น่าแปลกและทำให้แปลกใจนั้นก็คือ พี่ธีร์มีจดหมายพี่ฉัตรด้วย ซึ่งพี่เขาบอกเพียงว่า “ ไอ้ฉัตรมันเอามาให้พี่ก่อนแล้ว หากมันไม่อยู่ก็เอาให้มุก เหมือนเป็นลางบอกเหตุ ว่าจะมีเกิดเรื่องขึ้นกับมันเลย ” แต่ก็นั้นแหละ ไม่ได้มีแค่ฉบับเดียวนี่สิ งงใจมาก เพราะฉบับที่สองพี่ธีร์เพิ่งเอามาให้เมื่อวาน ซึ่งฉันก็ถามกลับไปว่า ทำไมไม่ให้ทีเดียวให้หมด ได้คำตอบกลับมาว่า “ ไอ้ฉัตรมันบอกเพียงว่าให้เพียงเดือนละหนึ่งฉบับ มันจะให้มุกตระหนักได้ว่ายังมีมันอยู่ข้างๆ กายเสมอ ถึงตัวไม่อยู่ก็เถอะ และมุกจะไม่ได้ลืมเลือนมันไป ” ความเป็นจริงนะ เขาแค่ย้ายจากใจไปอยู่ใ
บทที่ 47 มาช่วย / ขอโทษ 🖤วันต่อมา…โรงพยาบาลจังหวัดD“ เฮือก~ ”“ ฉัตรเป็นไงบ้าง! ” “ เพลง!...แล้วมุกล่ะ ยังไม่มาเหรอ? นี่ฉัตรหลับไปกี่วัน ” “ มุกเหรอ? …นี่ฉัตรจำมุกได้แล้วใช่ไหม? ฉัตรหลับไปแค่วันเดียวเอง รู้งี้เอาไม้หน้าสามฟาดตั้งนานแล้ว ถ้ารู้ว่าความจำจะกลับมา ” เพลงพูดยิ้มๆ“ ใช่ จำได้แล้ว จำทุกอย่างได้หมด ทุกเรื่องที่ผ่านมาสองเดือนด้วย แล้วนี่ไม่โทรบอกมุกให้มาหาฉัตรบ้างเหรอ? ” ทั้งที่เขาเจ็บ ไม่ว่าใครที่เฝ้าก็ต้องโทรบอกเมียเขาสิ! จู่ๆ ความทรงจำก็กลับมา แต่ความทรงจำตอนนั้นก็จำได้หมด ตอนที่พูดจาไม่ดีใส่มุก ตอนที่ไม่ได้ดูแลมุก ตอนที่ร้องหาแต่เพลง จำได้หมดและอยากจะทึ้งหัวตัวเองมากๆ ในตอนนี้ ทำอะไรลงไปวะ ป่านนี้ไม่รู้มุกจะเป็นไงบ้าง! ทั้งที่ตอนนั้นเพิ่งจะดีกันแท้ๆ สวรรค์กลั่นแกล้งกันชัดๆใบหน้าหวานที่ดูเศร้า ทุกครั้งที่เขาพูดและจำได้แค่เพลง ดวงตาคู่นั้นที่ดูเศร้าสร้อยมีแต่น้ำตาที่ไหลแอบอาบทุกครั้งที่เจอ ยิ่งคิดหัวใจมันยิ่งหน่วงไม่ได้การล่ะ ตั้งแต่วันนั้นที่มุกถอดแหวนวางไวั และบอกว่าถ้าว่างจะมาหย่า มุกก็ไม่มาให้เห็นหน้าอีกเลย ไม่รู้จะเป็นตายร้ายดียังไงบ้างจำได้ว่ามีข่าวเกี่ยวกับท
บทที่ 46 ความเป็นมาของโจร (เรื่องสมมุติ)บ้านพัก…ตั้งแต่ยัยเด็กนั้นจากไป ทิ้งจดหมายและแหวนแต่งงานไว้หน้าบ้าน สมองของเขามันมีภาพซ้อนที่โผล่ขึ้นมาทุกวัน จนเขาไม่เป็นอันทำงาน เพราะมันเจ็บปวดร้าวไปหมดพี่ฉลามก็กลับไปทำงานแล้ว เขาไม่อยากเป็นภาระให้พ่อแม่ก็เลยให้เพลงมาดูแลตอนกลางวันคนเดียว พอเอาเข้าจริงๆ ทำไมรู้สึกว่าหัวใจตัวเองไม่ได้ต้องการเพลงแล้ว ไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย ความผูกพันธ์ก็เริ่มหายไป งงใจมากเวลาผ่านมาเดือนหนึ่งที่เขาต้องหยุดพักงานต่อ เพราะสภาพย่ำแย่ ทุกครั้งที่มีภาพซ้อนเขาก็พยายามนึกคิดให้ออกว่ามันคืออะไร แต่รู้สึกสัมผัสถึงผู้หญิงอีกคนได้เหมือนกันวันนั้นที่มุกโดนจับไป เขาให้พี่ฉลามไปส่งเพลงกลับและตัวเขาเองไปตามหามุก แต่ทหารที่รู้ทาง ดันพาไปดักจับทางลัด ซึ่งไม่ผ่านถนนใหญ่ พอไปถึงก็จับพวกโจรได้ ตามจีพีเอสในโทรศัพท์ของมุก แต่กลับไม่เห็นเจ้าตัวตอนนั้นเขาก็เลือดขึ้นหน้า ไม่เข้าใจตัวเองเลย พยายามเค้นความจริงจากปากพวกโจร ก็ได้รู้ว่า พวกมันปล่อยมุกลงจากรถไปนานแล้ว พอได้ยินดังนั้น เขากับเพื่อนๆ ต่างพากันขับรถกลับทางถนนใหญ่เพื่อหวังจะเจอเธอ แต่ไม่เจอตามถนน เลยกลับบ้านคิดว่าเธอน่าจะม







