เข้าสู่ระบบChapter46 “ใช่ ฉันพูดอย่างนั้นจริงๆ แต่นั่นมันก่อนหน้าที่ฉันจะสั่งให้สิงหามาคุมความประพฤติของเธอ ตอนแรกฉันตั้งใจจะให้สิงหามาทำหน้าที่เป็นสถาปนิกและมัณฑนากรเท่านั้น เผอิญเรื่องฉาวโฉ่ของเธอมันลอยเข้ามาในหู ฉันเสียก่อน ฉันก็เลยต้องไหว้วานให้สิงหามากันเธอจากแมวขโมยทั้งหลายแหล่ยังไงล่ะ ทีนี้เข้าใจหรือยังจ๊ะ?” ธัญชนกหัวเราะ “หึ” ในลำคอ หลังจากได้ยินคำพูดของว่าที่เจ้าบ่าว กฤตยศคงไม่รู้หรอกว่า การที่ให้สิงหามากันแมวขโมยตัวอื่นนั้น เป็นเรื่องที่เขาคิดผิดมหันต์ เพราะสิงหากลายเป็นแมวขโมยเสียเอง แมวขโมยที่ปลาย่างเช่นเธอเต็มใจให้กินด้วย อยากรู้เหลือเกินว่าหากว่าที่เจ้าบ่าวของเธอรู้เรื่องนี้ขึ้นมา จะทำหน้าทำตาอย่างไร “คุณคิดเหรอว่าลำพังแค่สิงหาจะหยุดพฤติกรรมของฉันได้ ฉันมันประเภทยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ ยิ่งถูกขัดขวางยิ่งอยากทำให้สำเร็จ” “มันก็ไม่เกินความสามารถของสิงหาไม่ใช่เหรอ หนึ่งเดือนกว่าๆ มานี้เธอก็ไม่ได้ไปเที่ยวดึกๆ ดื่นๆ ไม่ได้นอนกับผู้ชายคนอื่น ไม่ได้เมาหยำเป อยู่ในกรอบที่ฉันต้องการให้เป็น ฉันถือว่าสิงหาทำงานได้ดีตามคาด ฉันไว้ใจคนไม่ผิดจริงๆ”
Chapter45 “พูดอย่างนั้นได้ยังไงเอิน ไม่น่ารักเลยนะ พ่อไม่ชอบ” เกษมศักดิ์ปรามลูกสาวเสียงเข้ม บ่งบอกถึงความไม่พอใจ “ไม่เป็นไรหรอกครับอาแดน ผมไม่ถือ เอาเป็นว่าพรุ่งนี้ผมจะมารับว่าที่เจ้าสาวของผมไปลองชุดตอนบ่ายโมงนะครับ” กฤตยศเข้าประเด็น นัดหมายวันและเวลา ธัญชนกกำลังจะอ้าปากเถียง ปากนุ่มสงบปากสงบคำอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นสายตาดุๆ ของเกษมศักดิ์ “ตกลงตามนั้นครับ” ว่าที่พ่อตารับคำแทนว่าที่เจ้าสาว “ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ สวัสดีครับอาแดน กู๊ดไนท์นะจ๊ะว่าที่ภรรยาสุดสวย” กฤตยศกล่าวลาเกษมศักดิ์พร้อมกับยกมือไหว้ ก่อนจะหันไปส่งจูบให้ธัญชนกที่ทำหน้าเบะใส่แสดงความรังเกียจเต็มที่ จากนั้นคนที่ส่งจูบให้ก็ลุกเดินออกไปจากบ้านของว่าที่พ่อตา “อ้าว แล้วเธอไม่กลับเหรอ?” ธัญชนกเอ่ยถามมาลินีที่นั่งชิดติดกับนายเคราเจ้าเสน่ห์ของเธอจนแทบจะหลอมเป็นเนื้อเดียวกัน “ไม่ละ คืนนี้ฉันจะค้างที่นี่ จะนอนกับพี่สิงหา ฉันขออนุญาตอาแดน แล้ว” มาลินีลอยหน้าลอยตาตอบ ธัญชนกนั่งนับหนึ่งถึงสิบในใจ เลยไปถึงยี่สิบ จะผ่านสามสิบอยู่รอมร่อ แต่ก็ทนไม่ไหว
Chapter44 สิงหากับธัญชนกเดินกลับเข้ามาในบ้านในเวลาเกือบหนึ่งทุ่ม ลูกสาวเจ้าของบ้านมองรถยนต์คันหรูราคาของมันตกประมาณยี่สิบห้าล้านบาท เพราะเป็นรถยนต์นำเข้าจากต่างประเทศ นึกสงสัยว่าเป็นรถยนต์ของใคร รถญาติก็ไม่ใช่ เพื่อนก็ไม่ใช่ เป็นรถของเพื่อนบิดายิ่งแล้วใหญ่ สีหน้าของธัญชนกเต็มไปด้วยความสงสัย ทว่าใบหน้าคมเข้มของสิงหาเต็มไปด้วยความตกตะลึงก่อนจะเปลี่ยนเป็นความหนักใจ “รถใคร นายรู้มั้ย?” หญิงสาวหันไปถามสิงหาที่มีสีหน้าเคร่งเครียด “ไม่รู้” เขาตอบสั้นๆ นำพาแข้งขาที่ค่อนข้างสั่นก้าวข้ามผ่านประตูบ้าน ธัญชนกไม่ใส่ใจเพราะคิดว่าเข้าไปในบ้านก็คงรู้เองว่าเจ้าของรถยนต์คันดังกล่าวคือใคร พอเดินเข้ามาถึงห้องรับแขกขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็ก ดวงตาหวานสวยมองชายหนุ่มคนหนึ่งไม่วางตา ผู้ชายคนที่เธอมองอยู่นั้นมีใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตร เกลี้ยงเกลาสะอาดสะอ้านไร้หนวดเครา ดวงตาของเขาร้อนแรง มองร่างกายเธออย่างจาบจ้วง ไล่สายตาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ราวกับว่าจะสำรวจเธอให้ถึงอวัยวะภายใน ซึ่งเป็นสายตาที่เธอไม่ชอบ ธัญชนกบอกตัวเองทันทีเลยว่าไม่ชอบผู้ชายคนนี้อย่างแร
Chapter43 “โอว...โอว...เอินจ๋า/อา...นายสิงหา” มือที่ช้อนบั้นท้ายนุ่มไม่ได้ นิ่งเฉย ทุกครั้งที่ธัญชนกดึงสะโพกขึ้นมาเขาก็จะจับมันกระแทกลงไปให้น้ำหนักมันเพิ่มขึ้นอีก มันจึงเสียวสุดๆ จนเธอปล่อยเสียงครวญออกมาไม่หยุด ร่างกายแข็งแรงไม่ได้ยืนอยู่จุดเดียว เขาอุ้มพาร่างงามเดินไปรอบๆ ห้องน้ำ ขณะที่ สองร่างเคลื่อนไหวอย่างเร่าร้อน จากนั้นเขาก็พาร่างอิ่มไปวางบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าขนาดใหญ่ ให้บั้นท้ายหมิ่นเหม่กับขอบอ่าง สิงหาจับขาสองข้างของเธอชูขึ้นแล้วแยกออกไปด้านข้างให้กว้างอย่างสุดขีด จากนั้นเอวใหญ่ขยับซอยอย่างเร็ว แก่นกายชายเสียดสีกับผนังเนื้อนุ่มภายในจนร้อนฉ่า ยามที่เขาโยกตัวเข้าหา ความเสียวสะท้านก็แล่นผ่านเข้ามาด้วย “อา...นายสิงหา...อา...” เสียงหวานครางกระเส่าดังจนฟังไม่เป็นศัพท์ “โอว...ดีมากเอินจ๋า...ดีมากๆ...เสียวสุดๆ” อะไรมันจะเสียวเท่าตอนที่ก้มมองจุดเชื่อมต่อของสองร่าง กลีบโยนีทั้งสองข้างชมพูสดกำลังกลืนกินความร้อนผ่าวอวบใหญ่ที่กระแทกใส่อย่างเมามัน เห็นแล้วใจชายเช่นเขาสั่นสะท้าน “นายสิงหา...ท่านี้...เสียว” เธอครางเ
Chapter42 ชายหนุ่มค่อยๆ เลื่อนริมฝีผากไต่ขึ้นสูง ผืนหน้าท้องขมวดเกร็ง บัวตูมดอกใหญ่ จนกระทั่งมาทาบทับกลีบปากสีชมพูด้วยปากหนา พัวพันรัดเกี่ยวลิ้นนุ่มที่ตอบโต้อย่างเผ็ดร้อน อยู่ๆ เธอก็ตวัดร่างกายดันร่างหนาให้ชิดติดฝาผนังห้องน้ำบ้าง มือเล็กซุกซนไปตามร่างกายของเขา บีบขยำทรวงอกที่แน่นมือ ลูบหน้าท้องขึ้น เป็นลอนนูนอย่างหลงใหล ก่อนจะย้ายมือต่ำลงไปจนเขารู้สึกหายใจไม่สะดวก มือนุ่มๆ ร้อนๆ คว้าจับกายชายที่ใหญ่เกินกว่าจะกำรอบ เธอขยับมือรูดขึ้นรูดลงตามที่เขาเคยสอน ใช้หัวแม่โป้งขยี้ไปมาตรงส่วนปลายยอดตามที่เขาเคยบอก เกมรักหลายต่อหลายเกมที่สิงหาพร่ำสอนเธอ รวมทั้งจุดอ่อนจุดแข็งของผู้ชาย นั้น เวลานี้ธัญชนกกำลังจะเริ่มทำตามคำสอนของเขาทุกขั้นตอน เริ่มจากไซ้ซอกคอของเขาโดยรอบ ใช้ลิ้นไล้เลียไปด้วยระหว่างที่หมุนศีรษะไปรอบลำคอหนา จากนั้นก็เลื่อนใบหน้าต่ำลงผ่านไรขนสีน้ำตาลที่เธอชอบลูบไล้และดึงเสมอ เรื่อยต่ำไปยังทรวงอกเนื้อแน่น ใช้มือบีบคลึงอีกข้าง ส่วนอีกข้างให้ปากทำงาน อุ้งปากเล็กอ้าอมยอดอกชูชัน ดูดไปด้วยใช้ปลายลิ้นเลียไปด้วย สลับกันอย่างนี้ทั้งสองข้างในขณะที่มือน้
Chapter41 เมื่อความปรารถนาลุกโชติช่วงในร่างกายของทั้งสอง ความคิดถึงกำลังถ่ายทอดเป็นภาษากาย เสื้อผ้าอาภรณ์ที่หนุ่มสาวสวมใส่ปลดเปลื้องออกจากร่างกายด้วยมือของอีกฝ่าย เพียงชั่วพริบตาสองร่างเปล่าเปลือยกอดกันกลมดิกกลางห้องน้ำ หลงลืมไปว่าสถานที่ที่ทั้งสองกำลังพลอดรักกันอยู่นี้คือ...เรือนหอของกฤตยศกับธัญชนก “ในห้องน้ำนี้เหรอ?” เธอถามเสียงสั่นเมื่อเขาซุกหน้าตรงซอกคอของเธอ มือใหญ่ก็บีบเต้าทรวงไม่หยุดมือ “ในห้องน้ำนี้แหละ ทดสอบความแข็งแรงของสุขภัณฑ์ว่าจะแข็งแรง มากแค่ไหน ถ้าไม่แข็งแรงจะได้เปลี่ยนใหม่ไง” เขาตอบโดยไม่ละใบหน้าจากซอกคอหอมหวน สูดดมไล้วนรอบๆ ลำคอขาวอย่างกระหายจัดในรสสวาท ดันร่างสาวให้ติดฝาผนัง จนแผ่นหลังเนียนสวยสัมผัสกับความเย็นเฉียบของกระเบื้องฝาผนังลายสวย การโอ้โลมของสิงหาบ่งบอกถึงความหื่นกระหาย ความปรารถนาที่พลุ่งพล่านในร่างกาย ฝ่ามือแกร่งข้างขวาลูบไล้ไปตามร่างสาว สีข้างถูกปลายนิ้วลากเบาๆ เรียกความสยิวให้เธอได้ไม่น้อย มือข้างซ้ายร้ายกาจไม่แพ้กัน กอบโกยทรวงอกล้นมือบีบกระชับพร้อมทั้งหยอกเย้ากับปลายถันไปด้วย เสียงครางหวานๆ จึ
Chapter40 “อาต้องขอโทษด้วยนะครับคุณสิงหา พอดีมีเรื่องด่วนที่บ้านญาติของอาต้องจัดการเดี๋ยวนี้” “ให้ผมไปเป็นเพื่อนมั้ยครับ” สิงหาเสนอตัว “ไปเป็นไรครับ อาไปกับพีครับ อาไปก่อนนะครับ ฝากบอกเอินด้วย นะครับ” “ได้ครับ” เกษมศักดิ์หมุนตัวเดินออกไปจา
Chapter39 “อา...อา/โอว...เอิงจ๋า...สุด สุดยอดเลย” เสียงครางกระเส่าของ ธัญวลัยกับราอูลดังประสานกันดังลั่นห้อง เหมือนเสียงของเนื้อหนุ่มกระทบกับเนื้อสาวที่ดังคลอเคล้าไปด้วย ราอูลเดินเครื่องเต็มกำลังขยับเข้ากายใหญ่เข้าออกถี่รัว อัดกระแทกโยกวน บดเบียด ธัญวลัยได้แต่ร้องครวญครางปริ่มขาดใจ ข
Chapter38 “อา...เสียวค่ะ พอ...พอเถอะค่ะ” หญิงสาวเว้าวอนเสียงสั่นเสียงพร่า ธัญวลัยเพิ่งประจักษ์กับตัวเองว่าความสุขที่เขาป้อนให้นั้นมีทั้งความเสียว ทรมานและความสุขที่ปะปนกันจนแยกไม่ออกว่าความรู้สึกไหนมีมากกว่า แต่ที่แน่ๆ ธัญวลัยกำลังทนไม่ได้กับความซ่านเสียวที่ม้วนตัวเข้าจนเป็นกลุ่มก้อน
Chapter37 “คุณ...คุณจะทำอะไร?” สาวร่างสวยถามเสียงสั่น เมื่อเขาดันร่างสาวให้นอนราบไปบนที่นอน โดยใช้ร่างกายสูงใหญ่เกยทับครึ่งตัว “ก็กินเธอต่อไง รู้มั้ยว่าวันนี้ฉันทำงานไม่รู้เรื่องเลย คิดถึงแต่เธอ” เสียงทุ้มสั่นๆ เวลาที่พูด โน้มใบหน้าเข้ามาใกล้...ใกล้จนสัมผัสอุ่นไอร้อนขอ







