เข้าสู่ระบบChapter46 “ใช่ ฉันพูดอย่างนั้นจริงๆ แต่นั่นมันก่อนหน้าที่ฉันจะสั่งให้สิงหามาคุมความประพฤติของเธอ ตอนแรกฉันตั้งใจจะให้สิงหามาทำหน้าที่เป็นสถาปนิกและมัณฑนากรเท่านั้น เผอิญเรื่องฉาวโฉ่ของเธอมันลอยเข้ามาในหู ฉันเสียก่อน ฉันก็เลยต้องไหว้วานให้สิงหามากันเธอจากแมวขโมยทั้งหลายแหล่ยังไงล่ะ ทีนี้เข้าใจหรือยังจ๊ะ?” ธัญชนกหัวเราะ “หึ” ในลำคอ หลังจากได้ยินคำพูดของว่าที่เจ้าบ่าว กฤตยศคงไม่รู้หรอกว่า การที่ให้สิงหามากันแมวขโมยตัวอื่นนั้น เป็นเรื่องที่เขาคิดผิดมหันต์ เพราะสิงหากลายเป็นแมวขโมยเสียเอง แมวขโมยที่ปลาย่างเช่นเธอเต็มใจให้กินด้วย อยากรู้เหลือเกินว่าหากว่าที่เจ้าบ่าวของเธอรู้เรื่องนี้ขึ้นมา จะทำหน้าทำตาอย่างไร “คุณคิดเหรอว่าลำพังแค่สิงหาจะหยุดพฤติกรรมของฉันได้ ฉันมันประเภทยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ ยิ่งถูกขัดขวางยิ่งอยากทำให้สำเร็จ” “มันก็ไม่เกินความสามารถของสิงหาไม่ใช่เหรอ หนึ่งเดือนกว่าๆ มานี้เธอก็ไม่ได้ไปเที่ยวดึกๆ ดื่นๆ ไม่ได้นอนกับผู้ชายคนอื่น ไม่ได้เมาหยำเป อยู่ในกรอบที่ฉันต้องการให้เป็น ฉันถือว่าสิงหาทำงานได้ดีตามคาด ฉันไว้ใจคนไม่ผิดจริงๆ”
Chapter45 “พูดอย่างนั้นได้ยังไงเอิน ไม่น่ารักเลยนะ พ่อไม่ชอบ” เกษมศักดิ์ปรามลูกสาวเสียงเข้ม บ่งบอกถึงความไม่พอใจ “ไม่เป็นไรหรอกครับอาแดน ผมไม่ถือ เอาเป็นว่าพรุ่งนี้ผมจะมารับว่าที่เจ้าสาวของผมไปลองชุดตอนบ่ายโมงนะครับ” กฤตยศเข้าประเด็น นัดหมายวันและเวลา ธัญชนกกำลังจะอ้าปากเถียง ปากนุ่มสงบปากสงบคำอย่างรวดเร็ว เมื่อเห็นสายตาดุๆ ของเกษมศักดิ์ “ตกลงตามนั้นครับ” ว่าที่พ่อตารับคำแทนว่าที่เจ้าสาว “ผมขอตัวกลับก่อนนะครับ สวัสดีครับอาแดน กู๊ดไนท์นะจ๊ะว่าที่ภรรยาสุดสวย” กฤตยศกล่าวลาเกษมศักดิ์พร้อมกับยกมือไหว้ ก่อนจะหันไปส่งจูบให้ธัญชนกที่ทำหน้าเบะใส่แสดงความรังเกียจเต็มที่ จากนั้นคนที่ส่งจูบให้ก็ลุกเดินออกไปจากบ้านของว่าที่พ่อตา “อ้าว แล้วเธอไม่กลับเหรอ?” ธัญชนกเอ่ยถามมาลินีที่นั่งชิดติดกับนายเคราเจ้าเสน่ห์ของเธอจนแทบจะหลอมเป็นเนื้อเดียวกัน “ไม่ละ คืนนี้ฉันจะค้างที่นี่ จะนอนกับพี่สิงหา ฉันขออนุญาตอาแดน แล้ว” มาลินีลอยหน้าลอยตาตอบ ธัญชนกนั่งนับหนึ่งถึงสิบในใจ เลยไปถึงยี่สิบ จะผ่านสามสิบอยู่รอมร่อ แต่ก็ทนไม่ไหว
Chapter44 สิงหากับธัญชนกเดินกลับเข้ามาในบ้านในเวลาเกือบหนึ่งทุ่ม ลูกสาวเจ้าของบ้านมองรถยนต์คันหรูราคาของมันตกประมาณยี่สิบห้าล้านบาท เพราะเป็นรถยนต์นำเข้าจากต่างประเทศ นึกสงสัยว่าเป็นรถยนต์ของใคร รถญาติก็ไม่ใช่ เพื่อนก็ไม่ใช่ เป็นรถของเพื่อนบิดายิ่งแล้วใหญ่ สีหน้าของธัญชนกเต็มไปด้วยความสงสัย ทว่าใบหน้าคมเข้มของสิงหาเต็มไปด้วยความตกตะลึงก่อนจะเปลี่ยนเป็นความหนักใจ “รถใคร นายรู้มั้ย?” หญิงสาวหันไปถามสิงหาที่มีสีหน้าเคร่งเครียด “ไม่รู้” เขาตอบสั้นๆ นำพาแข้งขาที่ค่อนข้างสั่นก้าวข้ามผ่านประตูบ้าน ธัญชนกไม่ใส่ใจเพราะคิดว่าเข้าไปในบ้านก็คงรู้เองว่าเจ้าของรถยนต์คันดังกล่าวคือใคร พอเดินเข้ามาถึงห้องรับแขกขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็ก ดวงตาหวานสวยมองชายหนุ่มคนหนึ่งไม่วางตา ผู้ชายคนที่เธอมองอยู่นั้นมีใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตร เกลี้ยงเกลาสะอาดสะอ้านไร้หนวดเครา ดวงตาของเขาร้อนแรง มองร่างกายเธออย่างจาบจ้วง ไล่สายตาตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ราวกับว่าจะสำรวจเธอให้ถึงอวัยวะภายใน ซึ่งเป็นสายตาที่เธอไม่ชอบ ธัญชนกบอกตัวเองทันทีเลยว่าไม่ชอบผู้ชายคนนี้อย่างแร
Chapter43 “โอว...โอว...เอินจ๋า/อา...นายสิงหา” มือที่ช้อนบั้นท้ายนุ่มไม่ได้ นิ่งเฉย ทุกครั้งที่ธัญชนกดึงสะโพกขึ้นมาเขาก็จะจับมันกระแทกลงไปให้น้ำหนักมันเพิ่มขึ้นอีก มันจึงเสียวสุดๆ จนเธอปล่อยเสียงครวญออกมาไม่หยุด ร่างกายแข็งแรงไม่ได้ยืนอยู่จุดเดียว เขาอุ้มพาร่างงามเดินไปรอบๆ ห้องน้ำ ขณะที่ สองร่างเคลื่อนไหวอย่างเร่าร้อน จากนั้นเขาก็พาร่างอิ่มไปวางบนเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้าขนาดใหญ่ ให้บั้นท้ายหมิ่นเหม่กับขอบอ่าง สิงหาจับขาสองข้างของเธอชูขึ้นแล้วแยกออกไปด้านข้างให้กว้างอย่างสุดขีด จากนั้นเอวใหญ่ขยับซอยอย่างเร็ว แก่นกายชายเสียดสีกับผนังเนื้อนุ่มภายในจนร้อนฉ่า ยามที่เขาโยกตัวเข้าหา ความเสียวสะท้านก็แล่นผ่านเข้ามาด้วย “อา...นายสิงหา...อา...” เสียงหวานครางกระเส่าดังจนฟังไม่เป็นศัพท์ “โอว...ดีมากเอินจ๋า...ดีมากๆ...เสียวสุดๆ” อะไรมันจะเสียวเท่าตอนที่ก้มมองจุดเชื่อมต่อของสองร่าง กลีบโยนีทั้งสองข้างชมพูสดกำลังกลืนกินความร้อนผ่าวอวบใหญ่ที่กระแทกใส่อย่างเมามัน เห็นแล้วใจชายเช่นเขาสั่นสะท้าน “นายสิงหา...ท่านี้...เสียว” เธอครางเ
Chapter42 ชายหนุ่มค่อยๆ เลื่อนริมฝีผากไต่ขึ้นสูง ผืนหน้าท้องขมวดเกร็ง บัวตูมดอกใหญ่ จนกระทั่งมาทาบทับกลีบปากสีชมพูด้วยปากหนา พัวพันรัดเกี่ยวลิ้นนุ่มที่ตอบโต้อย่างเผ็ดร้อน อยู่ๆ เธอก็ตวัดร่างกายดันร่างหนาให้ชิดติดฝาผนังห้องน้ำบ้าง มือเล็กซุกซนไปตามร่างกายของเขา บีบขยำทรวงอกที่แน่นมือ ลูบหน้าท้องขึ้น เป็นลอนนูนอย่างหลงใหล ก่อนจะย้ายมือต่ำลงไปจนเขารู้สึกหายใจไม่สะดวก มือนุ่มๆ ร้อนๆ คว้าจับกายชายที่ใหญ่เกินกว่าจะกำรอบ เธอขยับมือรูดขึ้นรูดลงตามที่เขาเคยสอน ใช้หัวแม่โป้งขยี้ไปมาตรงส่วนปลายยอดตามที่เขาเคยบอก เกมรักหลายต่อหลายเกมที่สิงหาพร่ำสอนเธอ รวมทั้งจุดอ่อนจุดแข็งของผู้ชาย นั้น เวลานี้ธัญชนกกำลังจะเริ่มทำตามคำสอนของเขาทุกขั้นตอน เริ่มจากไซ้ซอกคอของเขาโดยรอบ ใช้ลิ้นไล้เลียไปด้วยระหว่างที่หมุนศีรษะไปรอบลำคอหนา จากนั้นก็เลื่อนใบหน้าต่ำลงผ่านไรขนสีน้ำตาลที่เธอชอบลูบไล้และดึงเสมอ เรื่อยต่ำไปยังทรวงอกเนื้อแน่น ใช้มือบีบคลึงอีกข้าง ส่วนอีกข้างให้ปากทำงาน อุ้งปากเล็กอ้าอมยอดอกชูชัน ดูดไปด้วยใช้ปลายลิ้นเลียไปด้วย สลับกันอย่างนี้ทั้งสองข้างในขณะที่มือน้
Chapter41 เมื่อความปรารถนาลุกโชติช่วงในร่างกายของทั้งสอง ความคิดถึงกำลังถ่ายทอดเป็นภาษากาย เสื้อผ้าอาภรณ์ที่หนุ่มสาวสวมใส่ปลดเปลื้องออกจากร่างกายด้วยมือของอีกฝ่าย เพียงชั่วพริบตาสองร่างเปล่าเปลือยกอดกันกลมดิกกลางห้องน้ำ หลงลืมไปว่าสถานที่ที่ทั้งสองกำลังพลอดรักกันอยู่นี้คือ...เรือนหอของกฤตยศกับธัญชนก “ในห้องน้ำนี้เหรอ?” เธอถามเสียงสั่นเมื่อเขาซุกหน้าตรงซอกคอของเธอ มือใหญ่ก็บีบเต้าทรวงไม่หยุดมือ “ในห้องน้ำนี้แหละ ทดสอบความแข็งแรงของสุขภัณฑ์ว่าจะแข็งแรง มากแค่ไหน ถ้าไม่แข็งแรงจะได้เปลี่ยนใหม่ไง” เขาตอบโดยไม่ละใบหน้าจากซอกคอหอมหวน สูดดมไล้วนรอบๆ ลำคอขาวอย่างกระหายจัดในรสสวาท ดันร่างสาวให้ติดฝาผนัง จนแผ่นหลังเนียนสวยสัมผัสกับความเย็นเฉียบของกระเบื้องฝาผนังลายสวย การโอ้โลมของสิงหาบ่งบอกถึงความหื่นกระหาย ความปรารถนาที่พลุ่งพล่านในร่างกาย ฝ่ามือแกร่งข้างขวาลูบไล้ไปตามร่างสาว สีข้างถูกปลายนิ้วลากเบาๆ เรียกความสยิวให้เธอได้ไม่น้อย มือข้างซ้ายร้ายกาจไม่แพ้กัน กอบโกยทรวงอกล้นมือบีบกระชับพร้อมทั้งหยอกเย้ากับปลายถันไปด้วย เสียงครางหวานๆ จึ
Chapter36 “แต่ฉันอยากอยู่ใกล้เธอ อยากอยู่กับเธอบนเตียงมากที่สุด เอาล่ะ นอกประเด็นมามากแล้ว ไปเก็บเสื้อผ้าจะได้ไปอยู่กับฉัน” ราอูลยังคงเป็นราอูลเสมอ เผด็จการ เอาแต่ใจตัวเอง อยากได้อะไรก็ต้องได้ เป็นนิสัยที่คงเส้นคงวาไม่มีเปลี่ยน “ไม่ ไม่ๆๆๆๆๆๆ” ธัญวลัยแม้ว่าจะเป็นคนหัวอ
Chapter33 “โรสบอกก็ได้ค่ะ แต่คุณราอูลต้องจำคำพูดของโรสไว้ดีๆ นะคะ” “อะไร” ราอูลถามกลับเสียงห้วน “เอิงเป็นเพื่อนโรสตั้งแต่อยู่ปีหนึ่ง โรสรู้จักนิสัยของเอิงดีค่ะ เอิงเป็นคนโกหกเก่งอย่างร้ายกาจ ถ้าเอิงบอกว่าไม่คิดจะขายตัวหรือพูดว่าไม่เต็มใจ ถูกหลอกมาประมูล
Chapter31 “อา...คุณ...คุณราอูล...เร็ว...เร็วคะ” เสียงสิ้นความอายของเธอดังขึ้นมา ความปรารถนาที่มีมากมายในร่างทำให้ปากพูดออกไปเช่นนั้น ธัญวลัยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำไปว่าพูดอะไรออกมา รู้เพียงว่าตอนนี้เธอกำลังจะเดินทางไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง สถานที่แห่งนั้นมันไกลโพ้นเกินกว่าจะเดินไปได้ด้วยตัวเอง
Chapter29 ริมฝีปากหนาเลื่อนมาตามผิวแก้มใส ไม่ลืมที่จะสูดกลิ่นหอมไปด้วย กลิ่นกรุ่นสาวที่เขาสูดดมมันชื่นใจเหลือเกิน อาการกระชุ่มกระชวยเกิดขึ้นในพริบตา ความนุ่มของกลีบปากสีชมพูที่เขาทาบทับ ไม่อยากจะบรรยายเลยว่าเขามีความรู้สึกเช่นไร ยิ่งนำลิ้นพุ่งล้ำเข้าไปในช่องปากหอม พันลิ้นเกี่ยวรัดอย่







