Partager

กลืนกินNC

Auteur: Nuan4545
last update Date de publication: 2026-09-13 20:14:29

"ฉันบอกคุณไปหมดแล้ว" รัญชิดาพูดเสียงแข็งขึ้นเล็กน้อย "กรุณาลุกขึ้นด้วย"

ธีรภัทร์ยิ้มมุมป
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé

Dernier chapitre

  • วิวาห์แค้นใต้เงาเงิน   กลืนกินNC

    "ฉันบอกคุณไปหมดแล้ว" รัญชิดาพูดเสียงแข็งขึ้นเล็กน้อย "กรุณาลุกขึ้นด้วย"ธีรภัทร์ยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย รอยยิ้มที่ทำให้หญิงสาวใจหายวาบ"ใครบอกว่าผมจะปล่อยคุณไป" เขาตอบเสียงทุ้มต่ำ ความต้องการที่จะครอบครองเธอยังคงรุนแรง ในเมื่อมั่นใจแล้วว่าเธอไม่ใช่ของใคร เขาก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องหยุดตัวเองอีกต่อไปรัญชิดาเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง นี่เป็นการหักหลังคำพูดอย่างโจ่งแจ้ง"คุณภีม คุณเป็นคนบอกเองไม่ใช่เหรอ ว่าถ้าฉันยอมบอก คุณจะปล่อยฉันไป""ผมบอกตอนไหน ผมจำได้ว่าผมไม่ได้บอกว่าจะปล่อยคุณไปไหนนี่" ธีรภัทร์ยิ้มเหี้ยมเกรียม "ผมแค่บอกว่าผมจะหยุด ถ้าคุณยอมบอกความจริง และตอนนี้ผมก็ได้ความจริงที่น่าพอใจแล้ว ก็ถึงเวลาที่เราจะทำสิ่งที่ค้างไว้ให้จบ"เขาไม่รอให้ร่างบางได้โต้แย้ง ร่างสูงก้มลงมาจูบที่ริมฝีปากของเธออีกครั้ง แต่คราวนี้แตกต่างจากเมื่อครู่ จูบนี้เต็มไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ทั้งความเร่าร้อน ความโล่งใจ และความต้องการที่จะกลืนกินเธอให้เป็นของเขาแต่เพียงผู้เดียวมือหนาของเขาเลื่อนต่ำลงมาที่หน้าท้องแบนราบ ก่อนจะเลื่อนขึ้นไปสัมผัสก

  • วิวาห์แค้นใต้เงาเงิน   ความหึงหวง

    เวลาล่วงเลยมาจนถึงช่วงเย็น แสงสุดท้ายของวันกำลังจะลับขอบฟ้า รถคันหรูของธีรภัทร์ เลี้ยวเข้ามาจอดที่หน้าคฤหาสน์ เขาลงจากรถในชุดทำงานที่ดูเนี้ยบตั้งแต่เช้า แต่ใบหน้าของเขามีความเครียดและหงุดหงิดจากการประชุมตลอดทั้งวันเขาเดินเข้าสู่โถงทางเข้าบ้านด้วยท่าทางอันองอาจ สายตาคมกริบกวาดมองไปทั่วบริเวณราวกับกำลังตรวจตรา ความทรงจำของเหตุการณ์เมื่อคืนยังคงรบกวนจิตใจเขาอยู่ตลอดเวลา โดยเฉพาะภาพน้ำตาของรัญชิดา ที่ทำให้เขาต้องหงุดหงิดกับตัวเองอย่างแปลกประหลาด"กลับมาแล้วหรือคะคุณภีม" เสียงทักทายของ นางปราณี ดังขึ้น"ครับ" ธีรภัทร์ตอบสั้น ๆ พลางมองกวาดไปรอบ ๆ บ้าน แต่ไม่เห็นเงาของรัญชิดาเลย ปกติแล้วทุกครั้งที่เขากลับมา มักจะเห็นเธอจัดดอกไม้หรือนั่งเล่นอยู่ที่ห้องนั่งเล่นเสมอ"ทำไมบ้านเงียบจัง ไม่มีใครอยู่เหรอ" ธีรภัทร์ถามอย่างแนบเนียน ซ่อนความสนใจที่แท้จริงไว้ภายใต้คำถามง่าย ๆ"คุณพงษ์พาคุณรันออกไปทานอาหารข้างนอกตั้งแต่ช่วงบ่ายแล้วค่ะ เห็นว่าวันนี้คุณพงษ์ว่างแล้ว เลยถือโอกาสพาไปเปลี่ยนบรรยากาศ เพราะตั้งแต่ที่คุณรันย้ายเข้ามา คุณพงษ์ยังไม่เคยได้พาคุณรันออกไปไหนเลยค่ะ" นางปราณีตอบอย่างไม่รู้เรื่องรู้ราว

  • วิวาห์แค้นใต้เงาเงิน   ความจริง

    เวลาล่วงเลยมาจนถึงบ่ายแก่ ๆ รัญชิดาเลือกที่จะปลีกตัวมานั่งอยู่ที่ห้องหนังสือใหญ่ของบ้าน เพื่อสงบจิตใจที่ว้าวุ่นเธออยู่ในชุดกระโปรงยาวเรียบร้อยสีอ่อน ผมถูกรวบขึ้นอย่างหลวม ๆ เผยให้เห็นลำคอที่ถูกปกปิดร่องรอยไว้ด้วยเครื่องสำอางอย่างแนบเนียน เธอกำลังเปิดหนังสือเล่มหนาอยู่บนตัก แต่ดวงตาไม่ได้จดจ่ออยู่กับตัวอักษรเลยแม้แต่น้อยความคิดของเธอยังคงวนเวียนอยู่กับธีรภัทร์ ไม่ว่าเธอจะพยายามผลักไสเขาออกจากความคิดแค่ไหนก็ตาม เขาก็ยังคงฝังแน่นอยู่ในส่วนลึกของความรู้สึก ความสัมพันธ์ที่เคยสวยงามในอดีต ถูกทำลายลงอย่างย่อยยับด้วยความเย่อหยิ่งและการไม่ยอมรับความจริงก๊อก... ก๊อก!เสียงเคาะประตูไม้โอ๊คดังขึ้นอย่างแผ่วเบา ทำให้รัญชิดาสะดุ้งเล็กน้อย เธอวางหนังสือลงและหันไปมองคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นคือ พีรพงษ์ ในชุดเสื้อเชิ้ตลายทางที่ดูสบาย ๆ สีหน้าของเขาดูปกติ ไม่ได้แสดงความอ่อนล้าใด ๆ"หนูรันเข้ามาอ่านหนังสืออยู่เหรอ" พีรพงษ์ถามด้วยน้ำเสียงอบอุ่น"ค่ะคุณพงษ์" รัญชิดารีบลุกขึ้นยืน รักษาระยะห่างที่แสดงความเคารพไว้ตามสมควรพีรพงษ์เดินเข้าม

  • วิวาห์แค้นใต้เงาเงิน   หมดรัก

    ท่ามกลางความเงียบงัดของโถงทางเดินปราณียื่นโทรศัพท์คืนให้ด้วยแววตาวิตก "คุณรันลืมไว้ข้างล่างค่ะ ป้าเลยเอาขึ้นมาให้""ขอบคุณค่ะป้าณี" รัญชิดาฝืนยิ้มที่ปั้นแต่งขึ้นอย่างประณีตเพื่อกลบเกลื่อนความตื่นตระหนกที่พุ่งพล่านอยู่ปราณียังคงยืนอยู่กับที่ ใบหน้าของนางเต็มไปด้วยความไม่สบายใจอย่างที่ปิดไม่มิด นางมองผ่านหญิงสาวเข้าไปในห้อง"ป้าขอเข้าไปคุย... ได้ไหมคะ?"คำขอนั้นทำให้ลมหายใจของรัญชิดาสะดุด ร่างกายแข็งทื่อราวกับถูกสาบ ภายในห้องนั้นมีระเบิดเวลาอย่างธีรภัทร์ซ่อนอยู่ แต่ในสถานการณ์ที่ไร้ทางเลี่ยง เธอจำต้องเบี่ยงตัวเปิดทาง "ได้สิคะ..." เธอขยับตัวให้กว้างขึ้นเพื่อให้ปราณีเดินเข้ามาในห้อง แต่ก็พยายามบังทางไม่ให้นางมองเห็นเตียงนอนที่ยับยู่ยี่หญิงสูงวัยเดินเข้ามาในห้องอย่างระมัดระวัง สายตาของนางกวาดมองไปรอบ ๆ แล้วรีบดึงรัญชิดาเข้ามาใกล้"คือป้ามีเรื่องสำคัญที่อยากจะคุยกับคุณรันนะคะ""เรื่องอะไรหรือคะป้าณี" รัญชิดาถามเสียงเรียบ พยายามควบคุมความสั่นเครือไว้ไม่ให้หลุดออกมา"ป้าต้องขออภัยคุณรันแทนคุณภีมด้วยนะคะ ที่เขาทำกิริยาวาจาไม่น่ารักใส่คุณรันอยู่บ่อยครั้ง ป้าล่ะเป็นห่วงเหลือเกิน กลัวคุณรันจะเก

  • วิวาห์แค้นใต้เงาเงิน   สัมผัสที่ไม่เคยลืม

    รัญชิดาพยายามดิ้นรนอย่างสุดกำลัง มือของเธอทุบลงบนแผงอกที่แข็งแกร่งของเขาซ้ำ ๆ แต่ร่างของเธอถูกบดเบียดเข้ากับตู้เสื้อผ้าอย่างแน่นหนา มืออีกข้างของ ธีรภัทร์ เลื่อนลงมารัดบั้นเอวของเธอไว้ ดึงให้เรือนกายที่สวมชุดลูกไม้บอบบางแนบชิดกับความร้อนระอุของเขารสจูบที่โหดร้ายนั้นกลับปลุกเร้าความทรงจำที่เธอพยายามจะลืม รัญชิดาจมดิ่งลงในวังวนแห่งอารมณ์ที่ผสมปนเประหว่างความรังเกียจที่ถูกคุกคาม และความโหยหาที่ถูกปลุกขึ้นมาอย่างไม่ตั้งใจ น้ำตาแห่งความคับแค้นไหลอาบแก้มธีรภัทร์บดขยี้จูบนั้นหนักหน่วงขึ้น ราวกับต้องการย้ำเตือนความเป็นเจ้าของที่เขาเคยมี เขาใช้ฟันขบเบา ๆ ที่ริมฝีปากของเธอเพื่อบังคับให้เธอเปิดทางรัญชิดาไม่ตอบโต้ แต่กลับเปิดปากรับจูบนั้นอย่างน่าตกใจ เธอยอมให้เขาครอบครองอย่างง่ายดาย ท่าทางนั้นทำให้ธีรภัทร์หยุดชะงักไปครู่หนึ่ง แต่ใบหน้าของเขากลับปรากฏร่องรอยของความพึงพอใจและชัยชนะเขาสัมผัสได้ถึงการยอมจำนนของเธอ ที่แท้เธอก็ยังคงไม่สามารถลืมเขาได้ ความรู้สึกทั้งหมดที่เธอพยายามปฏิเสธมาตลอดถูกเปิดเผยออกมาแล้วธีรภัทร์ปล่อยใจให้จมดิ่งลงในความเร่าร้อนนั

  • วิวาห์แค้นใต้เงาเงิน   ชุดนอนลูกไม้

    คำพูดของธีรภัทร์รุนแรงและโหดร้ายที่สุดเท่าที่เขาเคยพูดมา รัญชิดาตัวชาวาบ ใบหน้าของเธอซีดเผือด แต่ดวงตาของเธอลุกวาวด้วยความโกรธแค้น ความเจ็บปวดเปลี่ยนเป็นความแข็งกร้าวในทันทีรัญชิดายิ้มหยันเป็นรอยยิ้มที่สวยงามแต่เย็นยะเยือก เธอจ้องมองเขาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความท้าทาย"ใช่ค่ะ ฉันอาจจะเป็นแค่ของเล่นหรือผู้หญิงหน้าเงินเหมือนที่คุณคิด" รัญชิดายอมรับอย่างหน้าตาย "แต่คุณพีรพงษ์ก็ยังให้เกียรติฉันถึงขั้นที่จะแต่งงานด้วยเลยนะคะ เพื่อทำให้ของเล่นราคาถูกอย่างฉัน กลายเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมาย และมีสิทธิ์ในทุกอย่างของเขา ซึ่งไม่ว่าคุณจะคิดว่าฉันเป็นอะไรฉันก็ยังเป็นว่าที่แม่เลี้ยงของคุณอยู่ดี คุณไม่มีสิทธิ์มาตัดสินฉัน!"ธีรภัทร์กำมือแน่น ฟันของเขาขบกันจนได้ยินเสียง คำพูดที่รุนแรงและตรงจุดของรัญชิดาทำให้เขาเจ็บใจอย่างที่สุด เพราะมันเป็นความจริงที่เขาไม่สามารถปฏิเสธได้"ผมจะทำให้คุณรู้เองว่าการเป็นภรรยาของพ่อผม มันไม่ได้สวยงามอย่างที่คุณคิด" ธีรภัทร์พูดเสียงลอดไรฟัน ก่อนจะลุกขึ้นจากเก้าอี้ ใบหน้าของเขาแดงก่ำด้วยความโกรธชายหนุ่มเดินออกไปจากห้องอาหารอย่างรวดเร็ว เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นดังกระทบพื้น

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status