Mag-log in“เสด็จแม่ทำของวิเศษอีกแล้วหรือเพคะ”“ใช่ แม่ทำของขวัญให้เสด็จพ่อของเจ้า” นางยิ้ม ก่อนจะหันไปพยักพเยิดให้เขาแสดงนาฬิกาให้ลูกๆ ดูหลี่หยวนเจ๋อเปิดฝานาฬิกา พระโอรสและพระธิดามองมันตาเป็นประกาย“ว้าว มันขยับเองได้”“นี่คืออะไรหรือพะย่ะค่ะ” หลี่เจ๋อหานมองหน้าปัดที่มีเข็มหมุนช้าๆ อย่างสนใจ“เรียกว่านาฬิกา”
ภายในห้องทำงานที่เงียบสงบ แสงเทียนส่องวูบไหว เงาของเหวิ่นจือหยูที่กำลังก้มหน้าก้มตาประกอบชิ้นส่วนโลหะเล็กๆ ด้วยความตั้งใจ บนโต๊ะไม้เต็มไปด้วยแบบร่าง กลไก และเครื่องมือที่นางประดิษฐ์ขึ้น เสียงโลหะกระทบกันเป็นจังหวะสม่ำเสมอเหวิ่นจือหยูค่อยๆ ใช้เครื่องมือขนาดเล็กประกอบเฟืองตัวสุดท้ายเข้ากับแกนกลาง ก่อ
แสงแดดอ่อนยามเช้าทอดผ่านแมกไม้ วันนี้องค์รัชทายาทหลี่หยวนเจ๋อพาพระชายาและพระโอรสมาเที่ยวดูความเป็นอยู่ของราษฎรอย่างไม่เป็นทางการ เหวิ่นจือหยูนั่งอยู่บนในรถม้าเคียงข้างองค์รัชทายาทพระสวามีของนาง รถม้าเคลื่อนผ่านถนนลูกรังที่ทอดยาวไปยังหมู่บ้านริมแม่น้ำ ฝั่งตรงข้ามของแม่น้ำคือท้องทุ่งเขียวขจีของอีกหมู่
ดวงตะวันฉายแสงเจิดจรัสเหนือขอบฟ้า สาดส่องลงมายังอาณาจักรอันกว้างใหญ่ของแคว้นหลี่ วันนี้เป็นวันสำคัญยิ่งในประวัติศาสตร์เพราะเป็นวันที่อ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่ซึ่งใช้เวลาสร้างมายาวนานถึงสามปีได้เสร็จสมบูรณ์ ฮ่องเต้พร้อมด้วยเหล่าขุนนางเสด็จมาทอดพระเนตรด้วยพระองค์เอง บริเวณอ่างเก็บน้ำถูกตกแต่งอย่างงดงาม
“เปรี๊ยะ” ลูกธนูไฟพุ่งทะยานสู่เป้าหมาย ทุกดอกพุ่งเข้าเป้าหมายอย่างแม่นยำ เนื่องจากการปรับองศาของหอคอยตรวจตราแบบใหม่ ทำให้สามารถคำนวณทิศทางลมและระยะการยิงได้อย่างมีประสิทธิภาพ “ไม่ใช่แค่ตรวจจับศัตรู แต่ยังโจมตีได้แม่นยำ ” อ๋องจิ้นอันพึมพำ สีหน้าของเขาประหลาดใจ เหวิ่นจือหยูเผยรอยยิ้มบ
ลมหนาวพัดแรงเหนือทุ่งหญ้ากว้างที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา เหยี่ยวตัวหนึ่งโฉบลงจากฟากฟ้า ก่อนจะม้วนปีกร่อนลงยังแขนขององครักษ์หนุ่มที่ยืนรออยู่หน้าตำหนัก ขาของมันมีม้วนสารพันด้วยตราประจำตัวของอ๋องจิ้นอัน “ข่าวด่วนจากอวิ๋นโจว” องครักษ์เอ่ยพลางยื่นสารให้ขันทีผู้อาวุโสที่รออยู่เพื่อนำไปถวายฮ่องเต้
กลับมาที่ปัจจุบัน“เป็นไปไม่ได้”เสียงตะโกนก้องของเหวิ่นลี่หยา ดังสะท้อนไปทั่วท้องพระโรง ใบหน้าหวานที่เคยสง่างามทำให้ผู้คนหลงใหลบัดนี้เต็มไปด้วย ความเคียดแค้นพลุ่งพล่านในดวงตาที่แดงก่ำราวกับจะลุกไหม้ด้วยเพลิงโทสะ มือที่กำดาบแน่นสั่นระริก ความทะนงตนที่เคยมีพังทลายลงต่อหน้าต่อตา เมื่อนางตระหนักว่าแผนก
“ข้าจะให้คนส่งข่าวลับไปยังกลุ่มขุนนางที่กระหายต้องการให้เกิดสงคราม แจ้งให้พวกมันรู้ว่าแคว้นไป๋ของท่านกำลังระดมพลและเตรียมเคลื่อนทัพมาชายแดน เพื่อจะทำลายล้างแคว้นหลี่” องค์รัชทาหลี่หยวนเจ๋อกล่าวเสียงเรียบถึงแผนการที่วางไว้“แล้วอย่างไรต่อ” ไป๋หรงเสียนเลิกคิ้วขึ้น พลางหัวเราะเบา ๆ เพราะเริ่มสนุกกับเกม
ย้อนกลับไปก่อนหน้า ค่ำคืนในวังหลวงเงียบสงัด มีเพียงเสียงลมพัดแผ่วผ่านอากาศเย็นยะเยือก ทว่าภายใน ตำหนักรัชทายาทบรรยากาศกลับตึงเครียด หลี่หยวนเจ๋อองค์รัชทายาทแห่งแคว้นหลี่ กำลังนั่งอยู่หลังโต๊ะทรงงาน ใบหน้าหล่อเหลาเคร่งขรึม ดวงตาคมกริบกำลังจ้องมองแผนที่และรายงานข่าวกรองเกี่ยวกับการเคลื่อนไหวที่ผิดป
เสียงก้องกังวานดังขึ้นจากเบื้องหลังบัลลังก์ ประตูลับในตำหนักหลงเฟิ่งถูกเปิดออก เปลวเพลิงจากคบไฟสาดส่องให้เห็นใบหน้าของเหล่ากบฏที่เริ่มหวั่นไหว เมื่อความจริงที่พวกเขาไม่เคยคาดคิดค่อย ๆ เปิดเผยออกมาเหวิ่นจือหยูที่ก้าวเดินออกมาอย่างสง่างามในชุดเกราะเบาสีขาวเงิน นางเดินออกมาช้า ๆ สายตาเย็นเฉียบ เบื้องห







