เข้าสู่ระบบแชร์
ไม่เห็นจะเก่งอย่างที่พูด NC
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-02-01 22:23:55
บทล่าสุด
วิศวะร้ายพ่ายรักยัยตัวป่วน เรื่องในอดีต
ตอนที่ 5เรื่องในอดีตวันต่อมาแดดยามสายลอดผ่านหน้าต่างกระจกบานใหญ่ ส่องลงบนบอร์ดกิจกรรมที่เต็มไปด้วยโปสเตอร์ซีดจางและภาพถ่ายจากรุ่นก่อน ๆ ที่ยังติดเรียงรายอยู่น้ำชายืนมองภาพเหล่านั้นนิ่ง ๆ สายตาค่อย ๆ ไหลไปตามแถวของใบหน้ารุ่นพี่หลายคนที่เคยสร้างชื่อเสียงให้คณะ จนกระทั่งสะดุดอยู่กับรูปผู้หญิงคนหนึ่งรุ่นพี่สาวหน้าตาจิ้มลิ้ม ยิ้มสดใสในชุดนักศึกษาที่เรียบร้อยสะอาดตา ใต้ภาพมีตัวหนังสือเล็ก ๆ เขียนกำกับว่า“ตัวแทนนิสิตดีเด่น” หญิงสาวมองค้างอยู่นานเหมือนถูกดึงดูด จนเพื่อนสนิทอย่าง ลีน่าเอียงหน้ามองตาม ก่อนจะถามขึ้นเบา ๆ“มองอะไรอยู่เหรอชา?”น้ำชาหลุดยิ้มบาง ๆ ในที่สุด“พี่คนนี้สวยจังเลยนะ…แถมเรียนเก่งจนได้ขึ้นบอร์ดมหาลัยอีกต่างหาก”“อื้อ...แต่ว่าเธอก็สวยเหมือนกัน”“แหม๋...ชมแบบนี้ต้องมีเรื่องอะไรแน่ ๆ”“เปล่าสักหน่อย”แป้งหอมเดินเข้ามาข้าง ๆ ก้มมองตามสายตาเพื่อน ก่อนจะเอ่ยเสียงเบาเหมือนกลัวคนอื่นได้ยิน“ได้ยินมานะ ว่าพี่เขาเสียแล้ว”“หา...ว่าไงนะ”“มานี่ เดี๋ยวฉันเล่าให้ฟัง ก่อนจะเข้ามาเรียนที่นี่ ฉันเคยอ่านเรื่องราวต่าง ๆ ของมหาลัยในกระทู้ แล้วก็บังเอิญไปสะดุดกับเรื่องหนึ่งเข้า…”คำพูดน
วิศวะร้ายพ่ายรักยัยตัวป่วน ลองยุ่งกับเธอดูสิ
ตอนที่ 4ลองยุ่งกับเธอดูสิรุ่งเช้าแสงแดดยามเช้าสาดลอดผ้าม่านเข้ามาในห้องเล็ก ๆ เสียงโทรศัพท์สั่นเบา ๆ บนโต๊ะทำให้น้ำชาขยับตัวจากที่นอนอย่างงัวเงียเธอลุกขึ้นมาเดินโซเซเข้าห้องน้ำ ล้างหน้าลวก ๆ ก่อนจะเงยหน้ามองกระจกบานใหญ่ตรงหน้า“กรี๊ดดดดดดด!!!”เสียงหวีดดังลั่น ริมฝีปากบางอ้าออกกว้าง ตากลมโตเบิกโพลงตรงต้นคอขาวเนียนมีรอยแดงเข้มชัดเจนหลายจุดเหมือนถูกจงใจประทับไว้“บะ…บ้าแล้ว!!!”น้ำชาทำตาโต ยกมือขึ้นลูบลน ๆ เหมือนคิดว่าจะลบออกได้“นี่มัน…นี่มันรอยดูดชัด ๆ เลย อีตาบ้านั่นทำอะไรเนี่ย!”หญิงสาวกัดริมฝีปากแน่น ใบหน้าขึ้นสีแดงเรื่อทั้งอายทั้งโกรธ ทั้งยังนึกถึงคำพูดเยาะเย้ยเมื่อคืน“อ่อนหัดขนาดนี้ มีอะไรให้น่าติดใจกัน” “ไอ้บ้าไดม่อน!”เธอสบถเสียงดัง แล้วล้มตัวฟุบหน้าลงบนอ่างล้างมือ มือเล็กปิดคอพัลวัน“ทำไงดีเนี่ยยยยยย”ตัดภาพมาที่มหาลัยแดดยามสายสาดลงมาบนลานกว้างหน้าอาคารเรียน นักศึกษาหลายกลุ่มนั่งจับกลุ่มคุยกันเสียงดังสลับเสียงหัวเราะน้ำชาเดินก้มหน้ามารอยบนคอโดนกลบด้วยเครื่องสำอางอย่างมิดชิด ก่อนจะทรุดนั่งลงบนม้านั่งข้าง ๆ เพื่อนสนิททันทีที่เธอนั่งลง เพื่อนทั้งสองก็หันมามองด้วยแววตากรุ
วิศวะร้ายพ่ายรักยัยตัวป่วน ไม่เห็นจะเก่งอย่างที่พูด NC
ตอนที่ 3ไม่เห็นจะเก่งอย่างที่พูด NCมือใหญ่เลื่อนลงต่ำ กอบกุมเรียวขาอ่อนของน้ำชาไว้ ก่อนจะค่อย ๆ เลิกชายกระโปรงเดรสขึ้นทีละน้อยผิวขาวนวลใต้แสงไฟสลัวค่อย ๆ ปรากฏต่อสายตาเขา ยิ่งทำให้ดวงตาคมเข้มฉายแวววาวโรจน์ยากเก็บซ่อนมือใหญ่ยกขึ้นจับคางเธอ บังคับให้เงยหน้ามอง ดวงตาคมกริบลุกวาวราวกับนักล่า ปลายนิ้วสากไล้จากคางลงมาตามลำคอจนถึงไหปลาร้า ความร้อนจากปลายนิ้วทำให้เธอสะท้านจนเสียงครางหลุดอีกครั้งมือหนาของกระชากสายเดี่ยวลงจนขาดเสียงดังเดรสซาตินร่นลงกองกับเอว เผยอกสวยที่ตั้งชันจนชายหนุ่มหลุดคำสบถ“แม่ง…”ชายหนุ่มก้มลงขบยอดอกปทุมของเธอผ่านเนื้อผ้าบางๆจ๊วบ…เสียงดูดดุนสลับกับเสียงครางหวานที่หลุดจากริมฝีปากของเธอปลายลิ้นร้อนไล้วนรอบยอดดอกที่อยู่ใต้บราพรางมืออีกข้างก็บีบแค้น ลิ้นร้อนลากวนก่อนดูดดึงแรงจนเกิดเสียง พร้อมรอยแดงที่ประทับเป็นสัญลักษณ์ของการครอบครอง“อ๊ะ…อื้ม…!”เธอเผลอแอ่นอกขึ้นรับสัมผัสอย่างห้ามไม่อยู่ มือจิกเบาะหนังจนเล็บแทบแตก ความร้อนซ่านทำให้สติละลายหมดสิ้นไดม่อนผละริมฝีปากจากอกชุ่มน้ำลาย เลียริมฝีปากตัวเองช้า ๆ ดวงตาคมวาวเหมือนสัตว์ร้าย นิ้วหนาลากจากหน้าท้องแบนราบลงสู่หว่างขา
วิศวะร้ายพ่ายรักยัยตัวป่วน วันนี้รับลูกค้ารึเปล่า
ตอนที่ 2วันนี้รับลูกค้ารึเปล่าแดดยามสายส่องลอดร่มไม้ใหญ่ตรงม้านั่งหินอ่อนหน้าตึกบริหารกลุ่มนักศึกษาปีหนึ่งนั่งจับกลุ่มกันอย่างสนุกสนาน มีเพียงน้ำชาที่ก้มมองแฟ้มในมือ เหม่อไปไกล ริมฝีปากเม้มเล็กน้อยทุกครั้งที่ภาพเมื่อคืนย้อนกลับมาลีน่าจ้องเพื่อนรักแล้วถอนหายใจ ก่อนจะเอ่ยขึ้น“นี่ เมื่อคืนยังไม่ได้เล่าเลยว่าเกิดอะไรขึ้น”แป้งหอมเสริมเสียงเบาแต่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม“ใช่ ไงสำเร็จเปล่า”“สำเร็จกับผีน่ะสิ ผลักฉันออกอย่างแรง ขายหน้ายังไม่หาย”“สวย ๆ อย่างเธอนี่นะจะโดนปฏิเสธ ไม่ใช่ม้าง”“จริง ๆ แต่ช่างเถอะหวังว่าจะไม่เจอกันอีกแล้วกัน”ยังไม่ทันที่เธอจะถอนหายใจจบ แป้งหอมก็หันขวับไปทางประตูตึก ก่อนจะเบิกตากว้างแล้วเอ่ยเสียงดังอย่างตื่นเต้น“เห็นทีจะไม่ได้แล้วล่ะ…นั่นไง เดินมานู้นแล้ว!”น้ำชาชะงักในทันที เธอเงยหน้าตามสายตาของเพื่อนอย่างเสียไม่ได้ แล้วหัวใจดวงเล็กก็เต้นแรงขึ้นมาทันทีร่างสูงในชุดช็อปสีเข้มก้าวเข้ามาช้า ๆ ทุกย่างก้าวเต็มไปด้วยความมั่นใจ ไหล่กว้าง ใบหน้าคมเข้มท่ามกลางแดดยามสายยิ่งทำให้เขาดูโดดเด่นจนใครหลายคนที่อยู่แถวนั้นเผลอหันมามองลีน่าแอบกระซิบข้างหู“เอาแล้วไง…พรหมลิขิตชัด ๆ”
วิศวะร้ายพ่ายรักยัยตัวป่วน เวอร์จิ้น
ตอนที่ 1เวอร์จิ้นเสียงดนตรีในผับดังสนั่นแข่งกับไฟสลัวที่กะพริบตามจังหวะเบสกลุ่มนัวัยรุ่นลังนั่งล้อมโต๊ะไม้ยาวกลางร้าน ควันบุหรี่จาง ๆ ลอยคลุ้งปะปนกับกลิ่นแอลกอฮอล์ที่อบอวลอยู่รอบตัวไดม่อนนั่งเอนหลังบนโซฟาหนังสีดำ มือใหญ่หมุนแก้วเหล้าไปมาอย่างใจเย็น แสงไฟนีออนสีฟ้าสะท้อนบนใบหน้าคมสันชายหนุ่มไม่ได้พูดอะไรมากนัก แต่เพียงแค่ท่าทางนิ่ง ๆ ดวงตาคมเข้มที่จ้องมองตรงไปยังฟลอร์เต้นรำก็ทำให้ใครหลายคนเผลอมองซ้ำ“เห้ย ไอ้ม่อนสาว ๆ โต๊ะนั่นมองมึงไม่หยุดเลยว่ะ”เสียงหัวเราะของปอร์เช่เพื่อนซี้ตัวโย่งดังขึ้นเขายกแก้วชนกับเวย์ที่กำลังหัวเราะตาม ก่อนจะหันมาแซวไดม่อนต่อ“ดูท่าคงสนใจมึงไม่น้อยเลย”โต๊ะอีกฝั่งของผับ ไฟสลัวส่องกระทบแก้วค็อกเทลหลากสี เสียงหัวเราะคิกคักของกลุ่มสาว ๆ ดังแข่งกับเสียงเพลงน้ำชาสาวปีหนึ่งคณะบริหาร ใบหน้าหวานใสในชุดเดรสเรียบง่ายสีพาสเทล กำลังนั่งจิบม็อกเทลช้า ๆ ดวงตากลมโตแอบเหลือบไปทางโต๊ะชายหนุ่มกลุ่มหนึ่งที่ดูโดดเด่นกว่าทุกโต๊ะในร้าน“นี่น้ำชา....หนุ่ม ๆ โต๊ะนั้นหล่อไม่เบาเลย สนใจสักคนเปล่า”ลีน่าเพื่อนสาวจอมแซวสะกิดแขนเบา ๆ“จะบ้ารึไง....เห็นฉันไปคนแบบไหนกันเนี่ย”“นี่...ย
บางทีคุณอาจจะชอบ
คลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์156.5K viewsแรงรักสยบแรงแค้น
นครแสงจันทร์45.9K viewsบำเรอรัก❤️คุณหมอมาเฟีย NC18++
Me'JinJIn76.8K viewsหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี64.2K viewsพื้นที่นี้มีคนเก่า [อ่านฟรี เป็นของขวัญปีใหม่]
Sun Su500 viewsบ้านไร่นี้มีรัก
ซินเหมย / ณศิกมล317 viewsลิขิตรักหักคานทอง (ซีรีส์ชุด : จอมใจอสูร ลำดับที่ ๒)
ฟ้าดุษฎี824 viewsเธอที่เขาไม่เอา
นามภัทร39 views
