ログイン“ใครให้แกเข้ามา” “....” จินเงียบกริบ นัยน์ตาคู่คมมองสบตาเธอนิ่ง “ออกไป” “มิเอะ...” จินถอนหายใจยาว เอ่ยเรียกชื่อเธอด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่ายและอ่อนใจ เพราะรู้แล้วว่ารอบนี้คนตัวเล็กโกรธจริงจัง “ออกไป เราไม่อยากเห็นหน้าแก” “นอนโซฟามันไม่สบายตัว...ขอนอนด้วยได้ไหม” จินง้อเสียงนุ่ม “ห้องมีตั้งเยอะ ออ
คนตัวเล็กหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาไถไอจีฆ่าเวลา ทว่าพอเปิดหน้าฟีดขึ้นมา นัยน์ตาคู่สวยก็ต้องชะงัก ที่เห็นโพสต์ล่าสุดของเอมิโกะ โพสต์ภาพสถานที่แลนด์มาร์กแห่งใหม่ที่จินเพิ่งสร้างเสร็จ พร้อมเช็กอินและระบุแคปชั่นสั้นๆ ‘ขอบคุณนะคะสำหรับความตั้งใจ ชอบมากเลย ขอบคุณสำหรับความร่วมมือค่ะ^^’ แล้วก็ปิดท้ายด้วยอี
“กรี๊ดดดดดดด!” จู่ๆ ไตเติลก็แหกปากร้องกรี๊ดออกมาลั่นห้องจนยี่หวาต้องหันขวับไปมองตาเขียว คว้าหมอนข้างๆ ปาใส่ทันที “เป็นเหี้ยอะไรของมึง! กรี๊ดทำไมเนี่ย!” “ในที่สุดก็มีคนจัดการมันได้แล้ว กรี๊ดดดดด!” ไตเติลไม่สนใจหมอนที่ปลิวมาเฉี่ยวหัว เขากระโดดโลดเต้น กรี๊ดกร๊าดสะใจราวกับทีมฟุตบอลโปรดได้แชมป์โลก เป
“ไม่รับก็ทิ้งไว้ตรงนั้นสิ จะเก็บกลับมาทำไม” “เธอไม่เข้าใจ” “งั้นเหรอ...” ไอมิเอะแค่นยิ้มทั้งน้ำตา เอ่ยเสียงแผ่วแฝงความไม่เชื่อแม้แต่นิดเดียว ก็เป็นที่รู้กันดี ว่าประวัติความเจ้าชู้ในอดีตของจินบวกกับผู้หญิงคนนั้นเคยเป็นถึงอดีตว่าที่คู่หมั้นกัน มันก็ยิ่งทำให้ความแคลงใจกัดกินความรู้สึก เธอทอดสายต
ทำเอาแก๊งเพื่อนที่กำลังแทงสนุกเกอร์กันอยู่อย่างเพลิดเพลินถึงกับชะงัก ชักหัวคิวค้างแล้วหันกวาดสายตามองมาเป็นตาเดียวกัน “เอาแล้ว มีขึ้นเสียง” “บอดี้การ์ดอยู่ไหน” ทิศเหนือพูดขึ้นมาพลางหรี่ตามองกวาดไปรอบห้องวีไอพีเพื่อมองหาการ์ดร่างยักษ์ “แค่ผัวเมียทะเลาะกัน จะถามหาบอดี้การ์ดเพื่อ?” ช้างขมวดคิ้วถามอ
บทที่ 289 “จะพูดมั้ย?” “....” ความกดดันของเธอทำให้จินรู้สึกอึดอัดไม่น้อย จินพยายามกำจัดความกำกวมในหัวและรวบรวมคำพูดเพื่อหาทางอธิบายอย่างไรไม่ให้คนตัวเล็กต้องโกรธหรือเสียใจ ทว่าความเงียบที่ลากยาวกลับยิ่งทำให้บรรยากาศอึดอัดหนักกว่าเดิม ไอมิเอะจ้องหน้าเขาอย่างกดดันมากขึ้น สีหน้าเธอเริ่มเปลี่ยนไปจนเพ
ลิ้นของเขาสอดเข้ามาราวกับรู้จักทางนั้นดี เขากระหวัดลิ้นเล็กของเธอไว้แน่นหนา แล้วเริ่มดูดลิ้นของเธออย่างเนิบนาบ ร้อนแรง และเต็มไปด้วยแรงปรารถนา เธอสะดุ้งทุกครั้งที่ปลายลิ้นของเขาลากผ่านในปากเธออย่างแนบแน่น เหมือนเขาต้องการจะชิมรสหวานนั้นให้ลึกถึงใจ มือข้างหนึ่งของจินเลื่อนขึ้นมาประคองท้ายทอยเธอไว้แ
“ง่าย ๆ เลยนะน้อง ถ้ามึงคิดกับใครเกินเพื่อนไปแล้ว คนนั้นก็ไม่ใช่เพื่อนของมึงอีกแล้ว ในเมื่อคิดเกินเพื่อนไปแล้วก็จีบเลยดิ รอเหี้ยไรล่ะ เพราะยังไงก็คิดเกินเพื่อนอยู่แล้ว จะเลิกคบไม่เป็นเพื่อนกันก็ไม่เห็นเป็นไร เพราะไม่ได้คิดจะเป็นเพื่อนตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ถ้าไม่เสี่ยง จะรู้เหรอว่าเพื่อนก็ชอบมึงเหมือนกั
“กูพูดไม่ดีตรงไหน มันเป็นคนเดินเข้ามาหาเรื่องกูก่อน จะให้กูยอม เรื่องอะไรกูต้องยอม มันเป็นพ่อกูรึไง” “แกก็เป็นซะแบบนี้” เธอพูดเสียงเบาราวกับสิ้นหวัง “กูเป็นแบบนี้แล้วจะทำไม กูต้องทำตัวเป็นคนดี ยอมมันเหรอ กูถึงจะได้ใจมึง” คำพูดสุดท้ายหลุดออกมาอย่างไม่ตั้งใจ ทำให้เต็นท์ทั้งหลังเหมือนเงียบกริบ ไอม
“O.O” ฮิเดโยะทำตาโตจนแทบถลน ริมฝีปากเผยอเล็กน้อยอย่างไม่รู้ตัว “เสียงใคร?” ไอมิเอะก็หรี่ตาถามด้วยความสงสัย “เพื่อนโยะเอง!” ฮิเดโยะพูดจบก็กลิ้งหลุน ๆ ลงจากโซฟาโดยไม่สนอะไรทั้งสิ้น แล้ววิ่งตู้มตรงไปยังประตูห้องอย่างกับมีปีกติดเท้า “ไหนเมื่อกี้บอกไม่มีเพื่อน?” ไอมิเอะย่นคิ้วท้วงเสียงเรียบ แต่คำตอบไ






