로그인ประโยคนั้นทำให้เธอชะงักตกใจไม่น้อย มันก็จริงอย่างที่เขาพูด ถ้าเขาไปที่ชายแดน แล้วเกิดอะไรขึ้นจนถึงแก่ชีวิต เธอก็คงจะเสียใจมาก ที่ไม่ได้บอกรักเขา ในวันที่เขายังมีชีวิตอยู่ “...แกไม่ไปได้มั้ย” ไอมิเอะช้อนตาขึ้นถามเสียงเครือ “...ไม่ไปก็ไม่จบ” “แกจะตายมั้ย...เราไม่อยากให้ลูกไม่มีพ่อ” คนตัวเล็กขยับปา
“อยากแต่งงานกับฉันขนาดนั้นเลย?” “ใช่ ก็แกรวย” เธอตอบสวนกลับมาทันควันอย่างไม่ต้องเสียเวลาคิดแม้แต่วินาทีเดียว แถมดวงตาคู่สวยยังใสซื่อแป๋วแหววไร้การเสแสร้งใดๆ ทั้งสิ้น ทำเอาคนที่คิดว่าจะได้ยินคำซึ้งๆ ถึงกับชะงักกึก จินถึงกับนิ่งใบ้แดกไปสามวิ ชายหนุ่มดันลิ้นหนาเข้าหากระพุ้งแก้มตัวเองเบาๆ พลางหรี่ตาคม
“เธอก็รู้ว่าช่วงนี้พ่อฉันต้องการคะแนนเสียงมากแค่ไหน ถ้าผ่านช่วงนี้ไปได้ทุกอย่างจะดีขึ้น ฉันสัญญาว่าจะแต่งงานกับเธอแน่นอน สัญญาว่าจะไม่มีวันทิ้งเธอ จะดูแลทั้งเธอทั้งลูกให้ดีที่สุด” “....” “ที่สำคัญที่สุด ที่ฉันยอมตกลงไปชายแดน ก็เพื่อแลกกับการที่พ่อจะยอมยกเลิกงานหมั้นระหว่างฉันกับเอมิโกะด้วย” พอได้
“แกกำลังถักเปียหรือผูกเงื่อนกันแน่” “พยายามอยู่ ใจเย็นดิ” แม้จะเริ่มอารมณ์เสีย แต่จินก็ยังข่มใจสาละวนจัดแจงปอยผมให้เธอต่ออย่างไม่ยอมแพ้ “ไม่มีใครเก่งตั้งแต่ครั้งแรก...ทนหน่อย...เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว” จินขมวดคิ้วเคร่งเครียด สายตาคมจ้องคลิปยูทูบสลับกับกลุ่มผมสลวยตรงหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ มือหนาค่อยๆ จับป
“อยากถักเปียสองข้าง” “ทำยังไง ฉันทำไม่เป็น” “งั้นก็ไม่ต้องทำ” “เดี๋ยวทำให้” สุดท้ายเขาก็ไม่กล้าขัดใจ จินลองแบ่งเส้นผมของเธอขึ้นมาสองช่อ แต่อย่างว่า คนมันเคยใช้แต่กำลัง พอต้องจับงานละเอียดอ่อนเลยกะแรงไม่ถูก มือหนาเผลอดึงรั้งผมช่อหนึ่งแรงไปหน่อยจนร่างเล็กสะดุ้งสุดตัว “โอ๊ย! ดึงผมแรง” เสียงหวานร้
บทที่ 268 จริง ๆ อีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าจินก็ต้องออกไปแล้ว แต่เขาก็ให้เธอลุกขึ้นมาแต่งตัวรอไว้ เพราะตั้งใจไว้ว่าพอไปเข้าคูหาเลือกตั้งเสร็จเรียบร้อยเมื่อไหร่ เขาจะรีบบึ่งรถกลับมารับเธอออกไปหาอะไรกินอร่อย ๆ นอกคอนโดทันที แต่แทนที่เขาจะรีบร้อนเคลียร์ตัวเองออกจากห้อง เขากลับยังขลุกอยู่กับเธอก่อน “มา
“ผอ. สั่งมา เทอมสองผอ.จะปล่อย ม.6 ไปอ่านหนังสือสอบ หามหาวิทยาลัย ไม่อยากให้พวกเธอติดกิจกรรมช่วงนั้น” คุณครูปรายตามองเหล่านักเรียนที่ตอนนี้หน้าเปื้อนยิ้มกันถ้วนหน้า ไม่ใช่เพราะตื่นเต้นจะได้ออกกำลังกาย แต่ดีใจที่จะไม่ต้องเข้าเรียนตามปกติ “แล้วหลังจากจบกีฬาสีไป ผอ.จะจ้างติวเตอร์พิเศษมาให้ ติวข้อสอบโอ
“…หายไปไหน?” เด็กน้อยพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ก่อนจะลืมตาเต็มที่ หันไปมองอย่างสงสัย แล้วสายตาก็หยุดลงที่เตียงนอนของพี่สาวตัวเอง ภาพที่เห็นตรงหน้าทำเอาดวงตาโต ๆ เบิกกว้าง จินกำลังนอนตะแคง กอดพี่สาวของเด็กน้อยเอาไว้เต็มแขน ท่อนแขนใหญ่ข้างหนึ่งพาดแนบเอวของไอมิเอะอย่างเนียน ๆ ส่วนใบหน้าคมคายก็ก้มแนบเส้นผมไอ
บทที่ 67 จินจูบเม้มแนบแน่น ก่อนจะสอดลิ้นเข้าไปอย่างแนบแนบ ละเมียดละไม ลากลิ้นลึกเข้าไปเกี่ยวพันลิ้นเล็กอย่างรุนแรง จากนั้นใบหน้าคมก็ค่อย ๆ ผละออก แล้วเลื่อนต่ำลง ซุกจมูกโด่งแนบลงบนซอกคอระหงแทน แล้วใช้ปลายลิ้นอุ่นลากเลียแนบผิวเนื้อบอบบางตรงซอกคอขาวเนียนอย่างเนิบนาบ “อ๊ะ” ทำเอาไอมิเอะสะดุ้ง เสียงครา
“โคตรปัญญาอ่อน” จินเผลอหลุดปากไปแบบไม่คิด ทำให้เธอชะงัก หัวใจเหมือนหยุดเต้นไปครู่หนึ่ง มือเล็ก ๆ ที่ถือกล่องของขวัญแน่นอยู่ สั่นน้อย ๆ ดวงตาเบิกค้างเล็กน้อย เพราะเธอไม่คิดว่าเขาจะพูดประโยคไม่รักษาน้ำใจออกมาตรงขนาดนี้ เธอแค่อยากให้ของที่เธอรักที่สุดกับเขา ของที่เธอเก็บไว้นานนับปี เธอแค่คิดว่า ถ้าให







