Masukประโยคนั้นทำให้เธอชะงักตกใจไม่น้อย มันก็จริงอย่างที่เขาพูด ถ้าเขาไปที่ชายแดน แล้วเกิดอะไรขึ้นจนถึงแก่ชีวิต เธอก็คงจะเสียใจมาก ที่ไม่ได้บอกรักเขา ในวันที่เขายังมีชีวิตอยู่ “...แกไม่ไปได้มั้ย” ไอมิเอะช้อนตาขึ้นถามเสียงเครือ “...ไม่ไปก็ไม่จบ” “แกจะตายมั้ย...เราไม่อยากให้ลูกไม่มีพ่อ” คนตัวเล็กขยับปา
“อยากแต่งงานกับฉันขนาดนั้นเลย?” “ใช่ ก็แกรวย” เธอตอบสวนกลับมาทันควันอย่างไม่ต้องเสียเวลาคิดแม้แต่วินาทีเดียว แถมดวงตาคู่สวยยังใสซื่อแป๋วแหววไร้การเสแสร้งใดๆ ทั้งสิ้น ทำเอาคนที่คิดว่าจะได้ยินคำซึ้งๆ ถึงกับชะงักกึก จินถึงกับนิ่งใบ้แดกไปสามวิ ชายหนุ่มดันลิ้นหนาเข้าหากระพุ้งแก้มตัวเองเบาๆ พลางหรี่ตาคม
“เธอก็รู้ว่าช่วงนี้พ่อฉันต้องการคะแนนเสียงมากแค่ไหน ถ้าผ่านช่วงนี้ไปได้ทุกอย่างจะดีขึ้น ฉันสัญญาว่าจะแต่งงานกับเธอแน่นอน สัญญาว่าจะไม่มีวันทิ้งเธอ จะดูแลทั้งเธอทั้งลูกให้ดีที่สุด” “....” “ที่สำคัญที่สุด ที่ฉันยอมตกลงไปชายแดน ก็เพื่อแลกกับการที่พ่อจะยอมยกเลิกงานหมั้นระหว่างฉันกับเอมิโกะด้วย” พอได้
“แกกำลังถักเปียหรือผูกเงื่อนกันแน่” “พยายามอยู่ ใจเย็นดิ” แม้จะเริ่มอารมณ์เสีย แต่จินก็ยังข่มใจสาละวนจัดแจงปอยผมให้เธอต่ออย่างไม่ยอมแพ้ “ไม่มีใครเก่งตั้งแต่ครั้งแรก...ทนหน่อย...เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว” จินขมวดคิ้วเคร่งเครียด สายตาคมจ้องคลิปยูทูบสลับกับกลุ่มผมสลวยตรงหน้าอย่างตั้งอกตั้งใจ มือหนาค่อยๆ จับป
“อยากถักเปียสองข้าง” “ทำยังไง ฉันทำไม่เป็น” “งั้นก็ไม่ต้องทำ” “เดี๋ยวทำให้” สุดท้ายเขาก็ไม่กล้าขัดใจ จินลองแบ่งเส้นผมของเธอขึ้นมาสองช่อ แต่อย่างว่า คนมันเคยใช้แต่กำลัง พอต้องจับงานละเอียดอ่อนเลยกะแรงไม่ถูก มือหนาเผลอดึงรั้งผมช่อหนึ่งแรงไปหน่อยจนร่างเล็กสะดุ้งสุดตัว “โอ๊ย! ดึงผมแรง” เสียงหวานร้
บทที่ 268 จริง ๆ อีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าจินก็ต้องออกไปแล้ว แต่เขาก็ให้เธอลุกขึ้นมาแต่งตัวรอไว้ เพราะตั้งใจไว้ว่าพอไปเข้าคูหาเลือกตั้งเสร็จเรียบร้อยเมื่อไหร่ เขาจะรีบบึ่งรถกลับมารับเธอออกไปหาอะไรกินอร่อย ๆ นอกคอนโดทันที แต่แทนที่เขาจะรีบร้อนเคลียร์ตัวเองออกจากห้อง เขากลับยังขลุกอยู่กับเธอก่อน “มา
บทที่ 118 “….” จินก็นิ่งไป ราวกับช็อกตกใจจนพูดไม่ออก ไอมิเอะเงยหน้ามองเขาด้วยแววตาสั่นไหว ความเงียบระหว่างกัน หนักอึ้งจนได้ยินเพียงเสียงลมหายใจของตัวเอง กลิ่นน้ำหอมผู้หญิงที่ติดตัวเขาลอยมาแตะปลายจมูกชัดขึ้น ทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว กลิ่นนี้คุ้นเคยเกินกว่าจะเป็นเพียงเรื่องบังเอิญ
ใช่! ที่นี่ประเทศไทย ไม่ใช่ญี่ปุ่น! ทันใดนั้น เธอเปลี่ยนโหมดทันที ไม่แม้แต่จะเสียเวลาหยิบเสื้อผ้าให้เรียบร้อยดีด้วยซ้ำ รีบใส่ชุดนักเรียนกลับเข้าไปอย่างลวกๆ แล้ว วิ่งออกจากห้องลองชุดด้วยสปีดเกียร์หมา แซงเพื่อนสนิทที่ยังยืนค้างด้วยความตกใจไปอย่างไม่เหลียวหลัง “เอ้า! อีญี่ปุ่น” เพื่อนๆ ถึงกับตะลึงกัน
“ร้องเพลงอะไรดีอะ หนูร้องเพลงไม่เก่ง” ไอมิเอะยกปลายนิ้วเรียวแตะริมฝีปากนุ่มของตัวเองเบา ๆ สายตาใสซื่อกำลังคิดอย่างจริงจัง แต่ท่าทางนั้นกลับเต็มไปด้วยเสน่ห์เย้ายวนโดยไม่ตั้งใจ ทำเอาพวกผู้ชายน้ำแตกกันเป็นแถว พวกผู้ชายมองว่าเธอน่ารักเหมือนลูกแมวตัวน้อย แต่สำหรับสายตาผู้หญิงบางคน รู้สึกว่าเธอแอ๊บจนน่าห
“รู้สึกยังไง ตอนเห็นหัวนมฉัน? แข็งเลยไหม อยากทำอะไรฉัน ดูดนม หรือเอาดุ้นของนายเสียบเข้ามาในตัวฉันก่อนดี?” “...ไร้ค่า” “แน่ใจเหรอ ว่าคิดแบบนั้น ดูเหมือนปากกับใจจะไม่ตรงกันนะ” “.…” จินปรายตามองแค่ครู่เดียว แล้วเลื่อนสายตาขึ้น ทว่า จู่ๆ พื้นก็สั่นสะเทือน ราวกับใครเขย่าอาคารจากด้านล่าง ทำให้ร่างสูงข







