Masuk“ช่างเถอะ วันนี้ฉันไม่อยากทะเลาะ” เขาหันหน้ากลับมามองเธออีกครั้ง แววตานั้นยังคงเย็น แต่ลึกลงไปเหมือนมีอะไรบางอย่างที่กำลังปะทะกันอยู่ข้างใน “เรื่องนี้…ไว้คิดบัญชีกันทีหลัง” “...ถ...ถ้ารู้ตั้งแต่แรก...ทำไมถึงไม่พูดตั้งแต่ตอนนั้น” “เอาเรื่องตรงหน้าก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากันอีกที” “…เรื่องตรงหน้าเหร
บทที่ 223 “ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วย แกทำอะไรกับของของเรา” “ก็บอกว่าไม่ได้ทำ ลูกน้องทำ” “เลิกกวนสักทีได้มั้ย ถ้าแกไม่สั่ง ลูกน้องแกจะกล้าเอาของเราไปเหรอ แกเอาของเราไปทำไม เอาของเราคืนมานะ” “จะคืนให้ มันก็ได้อยู่หรอก แต่ต้องไปเอาที่คอนโดฉัน แล้วก็ต้องไปคนเดียวด้วย” “...ระ...เราไม่ไป...เราจะอยู่ที่นี
“ทั้งหมด” พนักงานยังพูดไม่ทันจบ จินก็หยิบบัตรสีดำสนิทขอบทองวาววับออกมา มันคือบัตรเครดิตระดับสูงสุดสำหรับมหาเศรษฐี ที่มีเพียงคนไม่กี่คนบนโลกเท่านั้นที่ถือได้ จินวางบัตรเครดิตสีดำลงบนเคาน์เตอร์ แล้วพนักงานก็เงียบไปเสี้ยววินาที ก่อนจะรีบรับไปแตะเครื่องอย่างรวดเร็ว “เรียบร้อยค่ะ” เครื่องส่งเสียงติ๊ดเบ
กรามของจินค่อย ๆ กัดแน่นขึ้นอีกครั้ง มือที่จับพวงมาลัยบีบแน่นขึ้นเล็กน้อย ถ้าเธอรู้เรื่องนี้ขึ้นมา คงไม่มีทางโอเค เธอคงไม่พอใจเขา และเธอก็มีสิทธิ์จะรู้สึกแบบนั้น เพราะเขาเป็นคนพูดเอง เป็นคนสัญญากับเธอเองว่าเขาจะแต่งงานกับเธอ แต่วันนี้กลับมีข่าวว่าจะหมั้นกับผู้หญิงอีกคน ลมหายใจหนัก ๆ ถูกปล่อยออกมาช้
เส้นด้ายเดินเข้ามาหาทิศเหนือ ยกมือขึ้นมาจะดึงหู ทว่าทิศเหนือไหวพริบดี รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแนบหูทันที “ฮัลโหลครับแด๊ดดี้” แล้วก็รีบเดินหลบออกไปเหมือนมีงานด่วนระดับชาติ เส้นด้ายมองตามแผ่นหลังกว้างนั้นไปสองวินาทีเต็ม คิ้วขมวดช้า ๆ สมองกำลังประมวลผลคำเมื่อกี้ แด๊ดดี้…? จากปากผู้ชายหน้าดุ ๆ อย่างกับม
“ก็ไม่ต้องมาเรียกฉันว่าพ่ออีก” ความเงียบตกลงมาครู่หนึ่ง แผ่นหลังของจินนิ่งสนิทเหมือนคำพูดนั้นกระแทกเข้ามาเต็ม ๆ แต่เพียงไม่กี่วินาทีเขาก็เปิดประตูรถ ราวกับคำพูดนั้นไม่ได้เปลี่ยนการตัดสินใจของเขาเลยแม้แต่นิดเดียว “ถ้าแกไป” เสียงของท่านรองนายกฯ ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เย็นเฉียบกว่าเดิม “ทุกอย่างที่ฉั
“ข้อหนึ่ง เขียนสมการการเคลื่อนที่ของวัตถุเมื่อมีแรงแม่เหล็กและแรงโน้มถ่วงร่วมกัน” “ข้อสอง ให้คำนวณระยะทางสูงสุดและเวลาที่วัตถุจะตกถึงพื้น” “ข้อสาม พิจารณาวัตถุที่มีประจุไฟฟ้า หากถูกปล่อยในสนามแม่เหล็กโลก ให้คำนวณแรงลอเรนซ์ที่เกิดขึ้น และทิศทางการเคลื่อนที่ของวัตถุ” อาจารย์เพิ่งพูดจบก็หันหลังกลับ
บทที่ 23 “แม่ง…” จินสบถต่ำในลำคอหนาอีกครั้ง เสียงกระแทกฟันแน่นกรอด ก่อนจะเหยียบคันเร่งจนรถพุ่งทะยานออกไปอย่างแรง ใบหน้าคมเข้มบึ้งตึง สันกรามขึ้นชัด เพราะกำลังข่มอารมณ์ที่เดือดปุดอยู่ข้างใน เวลาหัวร้อนแบบนี้ ผับเท่านั้นที่เยียวยาได้ @ผับหรู แสงไฟหลากสีตัดกับกลิ่นเหล้าคลุ้งในอากาศทันทีที่การ์ดผับ
แม้จะไม่สบอารมณ์ แต่จินก็ยังมองจอมือถืออยู่ตรงหน้าอยู่อย่างนั้น เฝ้ารอไอมิเอะตอบกลับมา รอฟังเสียงแจ้งเตือน รอแสงไฟหน้าจอที่อาจจะสว่างขึ้น รอแม้แต่คำว่าอ่านแล้ว เวลาล่วงเลยผ่านไปหนึ่งชั่วโมง แต่สิ่งที่จินได้กลับมีเพียงความเงียบเหมือนเดิม กับเข็มวินาทีบนข้อมือที่เดินไปเรื่อย ๆ อย่างเยาะเย้ย จนครึ่งช
บทที่ 24 “ก็จริง…แต่พี่ก็กังวลอยู่ดี” “มีอะไรให้กังวล หน้าก็สวย หุ่นก็ดี ผิวก็ขาว แถมสวยธรรมชาติไม่ได้ศัลยกรรม…” ฮิเดโยะพูดขณะตักหมูย่างใส่จานให้พี่สาวด้วยท่าทางสบาย ๆ แต่แววตากลับจริงจังอย่างน่าประหลาด “อีกอย่าง ประวัติก็ดี ไม่เคยมีเรื่องกับใคร ไม่มีอะไรด่างพร้อยที่จะพังอนาคตในวงการบันเทิง แถ





![friend zone รักร้ายนายเพื่อนสนิท [ 3P ]](https://acfs1.goodnovel.com/dist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

