LOGIN“ช่างเถอะ วันนี้ฉันไม่อยากทะเลาะ” เขาหันหน้ากลับมามองเธออีกครั้ง แววตานั้นยังคงเย็น แต่ลึกลงไปเหมือนมีอะไรบางอย่างที่กำลังปะทะกันอยู่ข้างใน “เรื่องนี้…ไว้คิดบัญชีกันทีหลัง” “...ถ...ถ้ารู้ตั้งแต่แรก...ทำไมถึงไม่พูดตั้งแต่ตอนนั้น” “เอาเรื่องตรงหน้าก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากันอีกที” “…เรื่องตรงหน้าเหร
บทที่ 223 “ทำไมต้องทำแบบนี้ด้วย แกทำอะไรกับของของเรา” “ก็บอกว่าไม่ได้ทำ ลูกน้องทำ” “เลิกกวนสักทีได้มั้ย ถ้าแกไม่สั่ง ลูกน้องแกจะกล้าเอาของเราไปเหรอ แกเอาของเราไปทำไม เอาของเราคืนมานะ” “จะคืนให้ มันก็ได้อยู่หรอก แต่ต้องไปเอาที่คอนโดฉัน แล้วก็ต้องไปคนเดียวด้วย” “...ระ...เราไม่ไป...เราจะอยู่ที่นี
“ทั้งหมด” พนักงานยังพูดไม่ทันจบ จินก็หยิบบัตรสีดำสนิทขอบทองวาววับออกมา มันคือบัตรเครดิตระดับสูงสุดสำหรับมหาเศรษฐี ที่มีเพียงคนไม่กี่คนบนโลกเท่านั้นที่ถือได้ จินวางบัตรเครดิตสีดำลงบนเคาน์เตอร์ แล้วพนักงานก็เงียบไปเสี้ยววินาที ก่อนจะรีบรับไปแตะเครื่องอย่างรวดเร็ว “เรียบร้อยค่ะ” เครื่องส่งเสียงติ๊ดเบ
กรามของจินค่อย ๆ กัดแน่นขึ้นอีกครั้ง มือที่จับพวงมาลัยบีบแน่นขึ้นเล็กน้อย ถ้าเธอรู้เรื่องนี้ขึ้นมา คงไม่มีทางโอเค เธอคงไม่พอใจเขา และเธอก็มีสิทธิ์จะรู้สึกแบบนั้น เพราะเขาเป็นคนพูดเอง เป็นคนสัญญากับเธอเองว่าเขาจะแต่งงานกับเธอ แต่วันนี้กลับมีข่าวว่าจะหมั้นกับผู้หญิงอีกคน ลมหายใจหนัก ๆ ถูกปล่อยออกมาช้
เส้นด้ายเดินเข้ามาหาทิศเหนือ ยกมือขึ้นมาจะดึงหู ทว่าทิศเหนือไหวพริบดี รีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแนบหูทันที “ฮัลโหลครับแด๊ดดี้” แล้วก็รีบเดินหลบออกไปเหมือนมีงานด่วนระดับชาติ เส้นด้ายมองตามแผ่นหลังกว้างนั้นไปสองวินาทีเต็ม คิ้วขมวดช้า ๆ สมองกำลังประมวลผลคำเมื่อกี้ แด๊ดดี้…? จากปากผู้ชายหน้าดุ ๆ อย่างกับม
“ก็ไม่ต้องมาเรียกฉันว่าพ่ออีก” ความเงียบตกลงมาครู่หนึ่ง แผ่นหลังของจินนิ่งสนิทเหมือนคำพูดนั้นกระแทกเข้ามาเต็ม ๆ แต่เพียงไม่กี่วินาทีเขาก็เปิดประตูรถ ราวกับคำพูดนั้นไม่ได้เปลี่ยนการตัดสินใจของเขาเลยแม้แต่นิดเดียว “ถ้าแกไป” เสียงของท่านรองนายกฯ ดังขึ้นอีกครั้ง คราวนี้เย็นเฉียบกว่าเดิม “ทุกอย่างที่ฉั
บทที่ 22 หลังจากเส้นด้ายกับแก้มยุ้ยเดินหายลับไปจากข้างสนาม จินก็ยังนั่งนิ่งอยู่ที่เดิมเหมือนรูปปั้น น้ำในขวดถูกกระดกไปเพียงครึ่ง แต่เขากลับไม่ยอมปล่อยจากมือ ราวกับในหัวยังค้างคาอะไรบางอย่าง เสียงฝีเท้าเดินเข้ามาใกล้ พร้อมแรงกระแทกเบา ๆ ที่ม้านั่งเหล็กด้านข้าง ก่อนจะตามมาด้วยเสียงทุ้มนุ่มของไตเติล
บทที่ 20 “ฟังเพลงไหม” จินเอื้อมมือไปกดเปิดเพลงที่ค้างไว้ในเครื่อง และทันทีที่เสียงบีทแรกขึ้นมา ’We gon’ fuck all night, you drive me crazy…We gon' fuck all night, you drive me crazy‘ (เราจะเย็ดกันทั้งคืน คุณทำให้ฉันเป็นบ้า เราจะเย็ดกันทั้งคืน คุณทำให้ฉันเป็นบ้า) เสียงนักร้องชายร้องเพลง Ice On My
“เอาเสื้อทับไหม” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นอย่างเรียบเย็น ทำเอาไอมิเอะสะดุ้งเล็กน้อย หันขวับมามองเขาอย่างตกใจ ไม่คิดว่าเขาจะพูดขึ้นมา แต่ยังไม่ทันที่เธอจะตอบอะไร จินก็ก้มตัวไปด้านหลังเบาะ เอื้อมหยิบเสื้อหนังสีดำที่พาดอยู่ หยิบมาวางมันลงบนตักของเธอโดยไม่เอ่ยคำใดอีก นิ้วมือแข็งกร้าวของเขาเฉียดโดนต้นขาเธอเ
บทที่ 18 ไอมิเอะเม้มปาก ไม่กล้าเงยหน้าสบตาเขา ขณะที่จินมองเธอด้วยสีหน้าราบเรียบ แต่ดวงตากลับร้อนแรงจนเธอแทบหลบหนีไม่ทัน แล้วจินก็หมุนตัวเดินนำไปก่อนอย่างเย็นชา ไม่คิดจะรอหรือพูดอะไรอีก ไอมิเอะก็มองตามเงียบๆ ก่อนจะลงจากรถเดินตามไป ถึงแม้ว่าเขาจะเดินนำไปก่อน เหมือนไม่แยแส แต่ไอมิเอะกลับรู้สึกได้เต็







