เข้าสู่ระบบทำเอาไตเติลที่ตั้งใจมาฟังถึงกับนั่งหลังตรง ทิศเหนือเองก็เงียบสนิท เพราะแค่สายตาของคนสองคนก็ชัดแล้วว่าวันนี้คงไม่ได้มาคุยเรื่องสินสอดอย่างที่ไตเติลเข้าใจง่าย ๆ แน่นอน จนเวลาผ่านไปเกือบห้านาที ต่างคนต่างก็ยังเงียบ ไม่มีใครยอมละสายตาออกจากกัน สำหรับไตเติล รู้สึกว่าทั้งสองคนจ้องหน้ากันนานมาก นานจนคนอยา
“....” จินเอื้อมมือไปจับแก้มเธอเบา ๆ “อยู่ที่นี่ ฉันจะให้เพื่อนเธอมาอยู่เป็นเพื่อนจนกว่าฉันจะกลับ” “แล้วถ้าพ่อโกรธแก…” “ก็ให้โกรธฉัน” “แต่เรากลัว…” เธอกลัวว่าพ่อจะบังคับให้กลับบ้าน กลัวว่าจะถูกแยกจากเขา และกลัวว่าคุณพ่อจะบังคับให้เธอไปทำแท้งอีก “ถ้าพ่อเราลงมือกับแกล่ะ” “พ่อเธอทำร้ายฉันไม่ได้หรอ
“อ๊าาาา!” จินซี้ดปากแน่น กัดฟันกรอดด้วยความเสียวซ่านจนเส้นเลือดขึ้นคอ นัยน์ตาคมหลุบมองช่องทางรักกำลังตอดรัดกลืนกินตัวตนของเขาเข้าไปมิดโคนอย่างหิวกระหาย ก่อนจะเลื่อนใบหน้าขึ้นมาซุกหน้าลงกับซอกคอหอมกรุ่น สูดดมกลิ่นกายเธออย่างลุ่มหลง ก่อนจะย้ายลงมาตะโบมดูดเต้าอวบอิ่มเต็มคำ ลิ้นหนารัวระเลงเลียยอดอกอย่
ฝ่ามือใหญ่สอดลงใต้ผิวน้ำ อ้อมไปทางด้านหลังแล้วละไล้ต่ำลงเรื่อยๆ ก่อนจะบีบเฟ้นบั้นท้ายนุ่มแน่น แล้วส่งปลายนิ้วเข้าปาดลูบผ่านความฉ่ำแฉะตรงร่องเนื้อสาวเบาๆ เพียงสัมผัสเดียว ไอมิเอะก็สะดุ้งสุดตัว “อ๊ะ!” ร้องออกมาเสียงหลง มือเล็กเผลอไขว่คว้าเกาะไหล่หนาไว้แน่น หัวใจดวงน้อยก็เต้นกระหน่ำอย่างหนัก “แฉะขน
“แบบนี้มองง่ายกว่า” “ทำอะไรของแกเนี่ย...” “เคลมสิทธิ์” “สิทธิ์อะไร” “สิทธิ์ของคนที่เธอเพิ่งบอกว่าหล่อ” “แกนี่มัน…หาเรื่อง” “ฉันหล่อมากไหม” “...ก็มากสิ” “แล้วชอบคนหล่อไหม” “ชอบ...” “ชอบมากไหม” “มากมั้ง ถามอะไรเนี่ย ใครบ้างจะไม่ชอบคนหล่อ” “มิน่าล่ะ...ถึงยอมให้กดมิดลำ” “จิน! พูดบ้าอะไรเนี่
“หน้าเรามีอะไรติดหรือไง” “เปล่า” “...แล้วมองทำไม” “...คิดถึง” “....” “ขอมองให้หายคิดถึงหน่อย” สายตาคมกริบแพรวพราวอย่างมาก “….” ทำเอาเธอเขินมากจนรีบเบือนหน้าหนีอีกครั้ง เพราะสายตาแบบนั้นมันอันตรายต่อหัวใจมากเกินไป “หันหน้ามาหน่อย” “พอแล้ว...จะหันทำไมอีก” “จะเก็บไปชัก” จินเลิกคิ้ว นัยน์ตาคู่
บทที่ 118 “….” จินก็นิ่งไป ราวกับช็อกตกใจจนพูดไม่ออก ไอมิเอะเงยหน้ามองเขาด้วยแววตาสั่นไหว ความเงียบระหว่างกัน หนักอึ้งจนได้ยินเพียงเสียงลมหายใจของตัวเอง กลิ่นน้ำหอมผู้หญิงที่ติดตัวเขาลอยมาแตะปลายจมูกชัดขึ้น ทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว กลิ่นนี้คุ้นเคยเกินกว่าจะเป็นเพียงเรื่องบังเอิญ
บทที่ 115 “ปากดี อยากโดนอีกรึไง รอบนี้จะไม่ใช่แค่ข้างหน้า แต่เป็นข้างหลัง” คำขู่ของเขา ทำให้เธอชะงักด้วยความตกใจไม่น้อย “....” “ถ้าไม่อยากโดนเย็ดตูดก็อย่าปากดี” “ปากไม่ดี” เธอก็เอ็ดเขากลับ ก่อนจะโน้มตัวลงไป กดนิ้วเล็กดึงกางเกงนักบาสลงมาถึงข้อเท้าอย่างดื้อซน ทำเอาเขาสูดลมหายใจแรง ๆ ดวงตาคมปรือวา
แต่ยังไม่ทันได้หายใจ เขาก็กระแทกแก่นกายสวนเข้ามาอย่างหนักหน่วง ไม่ยั้งแรงแม้แต่น้อย แรงกระแทกแต่ละครั้งทำให้รถสั่นสะเทือน จังหวะถี่และแรงจนรถยนต์โยกไหวเป็นจังหวะอย่างชัดเจน ไอมิเอะกัดฟันพยายามทน เสียงสะอื้นติดอยู่ในลำคอ มือเล็กจิกกับเบาะเพื่อหาที่เกาะ แต่จินกลับเอื้อมมือใหญ่มาบีบแก้มทั้งสองข้างของเ
“เฮ็ดไปทั่วน้อคูบา เป็นได๋ปานหนิ จื่อบ่” ช้างเอ่ยพลางเช็ดเลือดออกจากเสื้อให้เสือ โดยคำพูดของช้างแทบจะไม่ได้เข้าหูเสือเลย ใบหน้ายังคงเต็มไปด้วยความโกรธ มือยังกำแน่นเหมือนพร้อมจะลุยต่อทุกเมื่อ “นั่นล่ะ อย่าไปกวนเพิ่นอีก เพิ่นเป็นคนใจฮ้าย ต่อไปกะอยู่สื่อๆ คือแข่วทางเทิงเด้อ” “...!!!!” เสือเพียงขมวด







