Masuk“กูไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคำพูดแบบนั้นจะออกมาจากปากมัน...” ทิศเหนือที่นั่งพาดขาอยู่บนโซฟาหนังราคาแพงเอ่ยขึ้น ก่อนจะหมุนแก้วบรั่นดีในมือเบา ๆ สายตาจดจ้องไปที่ดวงตาของจินในจอโทรทัศน์ “คงโดนพ่อกดดันมาหนัก ถึงได้ยอมกลืนน้ำลายตัวเอง ปฏิเสธเสียงแข็งขนาดนั้น” ทิศเหนือเอ่ยพึมพำอย่างอ่านเกมขาด เพราะเขารู้ดีว่า
“….” “ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ” “....” “อย่าลืมว่าหลังเลือกตั้ง แกต้องไปชายแดน” “พูดอย่างกับจะชนะเลือกตั้ง” “นี่แก...” ผู้เป็นพ่อกำลังจะอ้าปากด่า “ชนะให้ได้ก่อน” ทว่าจินก็พูดขัดจังหวะขึ้นมาก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปก่อน ไม่มีแม้แต่แววจะหันกลับมามอง ทิ้งให้ท่านรองนายกยืนมองแผ่นหลังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อ
แต่ยังพูดไม่ทันจบ กล้องในงานก็ดันซูมเข้าที่ใบหน้าของจินพอดี ทำให้เห็นภาพใบหน้าหล่อคมเต็มจอทีวีทันที ไอมิเอะนิ่งไป ก่อนจะรีบยกหมอนขึ้นมาฟาดใส่หน้าจอทีวีเบา ๆ “คนบ้า…” เธองึมงำ “จะหล่อไปไหน…” (กรี๊ดดดดดด!!! หล่อไส้แตกมากแม่!!) แล้วพอเห็นหญิงสาวในสนามกีฬากรี๊ดอีกครั้ง ไอมิเอะก็ยิ่งหน้ามุ่ย “แล้วจะย
ยิ่งจินยืนนิ่ง คนก็ยิ่งกรี๊ด กรี๊ดจนแทบไม่ได้ยินเสียงท่านรองนายกที่กำลังพูดอยู่หน้าไมโครโฟน ทำให้จากตอนแรกที่สถานการณ์คลี่คลายเมื่อจินปรากฏตัว ตอนนี้เหล่าบรรดาผู้หญิงเริ่มควบคุมยากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ทีมงานหลังเวทีเริ่มส่งสัญญาณกันวุ่นวาย เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายคนหันมามองหน้ากันอย่างลำบากใจ เ
“ไม่มีเวลาแล้ว คนรอก็รอไปดิ ร้อนจะตายห่า อีกห้านาที ถ้าลูกชายของท่านยังไม่มา พวกหนูจะกลับแล้วนะ” แต่แล้ว ในจังหวะที่ความอึดอัดกำลังพุ่งสู่จุดวิกฤต “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!” เสียงกรี๊ดแหลมสูงก็ดังขึ้นจากด้านหน้าสนาม “กรี๊ดดดดดดดด!!!” ตอนแรกมีแค่ไม่กี่คนที่กรี๊ด แต่เพียงพริบตาเดียว ก็เพิ่มขึ้นเป็นสิบค
“ยังไงก็ต้องมา ถ้าไม่มากูสาป” ทั่วสนามกีฬาเต็มไปด้วยเสียงบ่นอุบอิบ หลายคนเริ่มหยิบพัดขึ้นมาโบก บางคนเริ่มซับเหงื่อ บางคนเริ่มเติมลิปเป็นรอบที่สาม บางคนเริ่มตบแป้งจนหน้าขาวกว่าเดิมไปสองเฉด บางคนก็หน้าฉันคอใคร แต่ถึงจะบ่นยังไง ก็ไม่มีใครยอมกลับ เพราะทุกคนอยากเจอตัวจริงของจินมากๆ และถ้าจินโผล่มาจริง
บทที่ 145 “เพื่ออะไร” จินกัดฟันเอ่ยในลำคอหนาให้ได้ยินกันแค่สองคนพลางจ้องร่างเล็กไม่วาง “แกอ่านคอมเมนต์ให้หน่อย” เธอก็มองหน้าอ้อน ตาปริบๆ เสียงหวานใส “อ่านเอง” น้ำเสียงเขาห้วนดุมาก แต่ทุ้มต่ำสั่นพร่า ราวกับพยายามกดอารมณ์ที่กำลังจะระเบิด เห็นท่าทางอ่อยตาใสของเธอแล้ว เขาอยากกัดให้จมเขี้ยว อยากลาก
“ชาติที่แล้วมันทำบุญด้วยอะไรวะ” “รุ่นนี้แค่มีเงินก็เข้าไปครึ่งแล้ว” เพื่อนผู้ชายอีกคนมองไปที่ไอมิเอะด้วยความเสียดาย อยากจะเป็นคนนั้นบ้าง คนที่ได้เข้าไปครึ่งลำ “ไม่ครึ่ง อาจจะมิดเลย” “แม่งเอ้ย ทำไมชาติที่แล้วกูไม่ทำบุญเยอะๆ วะ จะได้ส่งผลมาถึงชาตินี้” “หล่อเลือกได้ แต่รวยเลือกก่อน คำนี้แม่งจริง”
“อ๊ะ!” ทำเอาเธออุทานเบาๆ มือเล็กรีบยกขึ้นปิดตาตัวเองทั้งที่หัวใจเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ “กรี๊ดดดด!” เธอกรีดร้องแล้ววิ่งพรวดออกจากห้องอย่างลนลาน ปากบ่นทั้งที่หน้าแดงจัด “คะ คนบ้า! บ้ากามที่สุด! วันๆ ทำแต่เรื่องลามก” เสียงเธอแหลมสูงด้วยความเขินและตกใจในเวลาเดียวกัน เธอปิดประตูห้องคุณแม่เสียงดัง โดยหัว
“...!!!” ไอมิเอะนิ่งตัวแข็ง ใบหน้าแดงซ่านในทันที หัวใจเต้นแรงจนได้ยินชัดในห้องตรวจที่เงียบสนิท เธอกำชายเสื้อไว้แน่น ไม่กล้าขยับแม้แต่น้อย ขณะที่จินยังคงยืนอยู่ข้างเตียง สายตาคมเงียบงันแต่แฝงแรงอารมณ์บางอย่างที่ควบคุมไว้ภายใต้สีหน้าเยือกเย็น “มีรอยบวมแดงค่อนข้างมาก” คุณหมอทำการตรวจอย่างระมัดระวังเพี







