เข้าสู่ระบบ“จิ้งจอกเฒ่า…” เขาค่อย ๆ หลับตาลงชั่วครู่ ก่อนจะเค้นเสียงออกมาจากไรฟัน “สักวัน…อย่าให้ถึงตาผมบ้างก็แล้วกัน” ฝีเท้าของท่านรองนายกหยุดลง ก่อนที่คนเป็นพ่อจะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ “งั้นก็รีบโตให้ทัน” “…!!!” “ตอนนี้แกยังห่างจากคำว่าคู่ต่อสู้ของฉันอีกไกล” “...!!!” จินขบกรามแน่นขึ้นทันที แต่ท่านรองนายก
“.…” “แน่ใจเหรอว่าพ่อจะเลิกยุ่งกับเธอ” “.…” “จะไม่ส่งคนไปหาเธอ ไม่กดดันเธอ ไม่แตะต้องเธอ แล้วก็จะไม่ยุ่งกับลูกของผม” “.…” “ผมต้องการคำยืนยันจากพ่อ” “.…” “ถ้าผมทำตามเงื่อนไขทุกอย่าง” “....” “ถ้าผมไปชายแดน” “....” “ถ้าผมยอมทำในสิ่งที่พ่อต้องการ” จินหยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงต่ำ
ห้องทั้งห้องเงียบลงอีกครั้ง แม้แต่ท่านรองนายกยังชะงักไปเล็กน้อยกับคำว่า ‘เมียผม’ “ลูกของผมจะไม่สร้างปัญหาให้ใคร ผมรับประกัน ขอแค่พ่อไม่มายุ่งกับเมียและลูกของผม” “แกมันดื้อเหมือนแม่ไม่มีผิด” ท่านรองนายกถอนหายใจยาว ราวกับปวดหัวกับลูกชายตัวเองเต็มที “.…” “ฟังฉันให้ดี ห้ามบอกเรื่องนี้กับแม่แกเด็ดขา
“หึ” เสียงหัวเราะแหบต่ำดังขึ้น ท่านรองนายกยกมือขึ้นลูบหน้า ก่อนจะหัวเราะออกมาอีกครั้ง แต่คราวนี้กลับดูเหนื่อยล้า “หึ…” “….” “ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงสินะ” สายตาคมมองลูกชายตัวเองนิ่ง ๆ ก่อนจะหัวเราะเยาะตัวเอง “ฉันเลี้ยงแกมาอย่างดี สุดท้ายก็ไม่รักดี เลี้ยงเสียข้าวสุก” “....” คชาหน้าซีดทันที แต่จินกลับ
บทที่ 263 “…!!!” ท่านรองนายกถึงกับนิ่งค้างไปหลายวินาที ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยิน “แกมัน…” เสียงของท่านขาดหายไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังพยายามข่มอารมณ์ตัวเอง “แกมีสมองไว้ทำอะไร” “….” “ฉันเลี้ยงแกมาให้คิดเป็น รับผิดชอบชีวิตตัวเองได้ ไม่ได้เลี้ยงมาให้โตขึ้นแล้วทำเรื่องสิ้นคิด
“ผมไม่เคยโกหก” “นั่นแหละที่น่าปวดหัว” คนเป็นพ่อประสานมือเข้าด้วยกัน “เอมิโกะร้องไห้กลับบ้าน หุ้นของสองตระกูลผันผวนตั้งแต่เมื่อวาน นักข่าวกำลังตามเรื่องนี้อยู่ รวมถึงเรื่องที่แกต่อยไอ้เด็กนั่นกลางงาน มันยืนยันจะเอาเรื่องแกให้ถึงที่สุด” “....” ท่านรองนายกจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของจิน “แล้วไหนจะเรื่อง
บทที่ 44 ไอมิเอะก็เบือนหน้าออกอีกทาง จินก็จัดแก่นกายให้นอนลง แล้ววางก้นนิ่มๆ นั่งลงคร่อมบนตัก มือหนาก็เลื่อนขึ้นมาใต้คางมน จับปลายคางมนหันหน้ามาสบตา ทำเอาไอมิเอะใจเต้นแรงอย่างหนัก “จูบนะ?” จินเลิกคิ้วข้างขวาขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยอย่างไม่เร่งเร้า แฝงความหยอกล้อ แต่สายตาคมนั้นจับจ้องใบหน้า
บทที่ 40 “….” ไอมิเอะกัดปากเบา ๆ ใบหน้าก็ร้อนวูบอย่างหนัก (ควxดีใช่มั้ย? ไม่มีหนังหุ้มปลาย ขลิบตั้งแต่เด็ก) “....พูดบ้าอะไรเนี่ย” ไอมิเอะก็อมยิ้มมุมปากด้วยความเขินเป็นอย่างมาก (อยากดูดมั้ย?) “....” หัวใจดวงน้อยก็เต้นแรงอย่างบ้าคลั่ง จนเธอได้ยินเสียงหัวใจตัวเองสั่น มือข้างหนึ่งก็เผลอกดแน่นกับหน
ของจริงมันใหญ่มาก ใหญ่จนเธอคิดว่าไม่น่าจะเสียบเข้ามาในกายของเธอได้ จินจับแก่นกายถูไถคลิตอริสเบาๆ “อ๊ะ!” ทำให้เธอสะดุ้งเฮือกได้สติขึ้นมา ทันทีที่รู้ตัว ไอมิเอะก็รีบผลักอกเขาออกไปสุดแรง มือหนึ่งดึงกระโปรงลงแทบไม่ทัน อีกมือยกขึ้นปิดหน้าแดงซ่านแทบไหม้ของตัวเอง “บ้าเอ๊ย!” ยังไม่ทันที่จินจะสบถจบ ไอมิเอ
จินก็แสยะยิ้มบาง ๆ ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ แสดงตัวว่าเขาไม่มีปัญหา แต่ไอมิเอะกลับไม่กล้ามองหน้าจิน เพราะไม่ใช่แค่เขินเรื่องถือพานคู่กัน แต่เธอยังเขินเรื่องเมื่อคืนและเมื่อเช้าไม่หาย จินก็เดินเข้ามา ทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ข้างไอมิเอะอย่างเนิบช้า ทว่าทุกจังหวะการเคลื่อนไหวกลับดูน่าเกรงขามอย่างประหลาด ท่อน







