Masuk“กูไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคำพูดแบบนั้นจะออกมาจากปากมัน...” ทิศเหนือที่นั่งพาดขาอยู่บนโซฟาหนังราคาแพงเอ่ยขึ้น ก่อนจะหมุนแก้วบรั่นดีในมือเบา ๆ สายตาจดจ้องไปที่ดวงตาของจินในจอโทรทัศน์ “คงโดนพ่อกดดันมาหนัก ถึงได้ยอมกลืนน้ำลายตัวเอง ปฏิเสธเสียงแข็งขนาดนั้น” ทิศเหนือเอ่ยพึมพำอย่างอ่านเกมขาด เพราะเขารู้ดีว่า
“….” “ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ” “....” “อย่าลืมว่าหลังเลือกตั้ง แกต้องไปชายแดน” “พูดอย่างกับจะชนะเลือกตั้ง” “นี่แก...” ผู้เป็นพ่อกำลังจะอ้าปากด่า “ชนะให้ได้ก่อน” ทว่าจินก็พูดขัดจังหวะขึ้นมาก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปก่อน ไม่มีแม้แต่แววจะหันกลับมามอง ทิ้งให้ท่านรองนายกยืนมองแผ่นหลังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อ
แต่ยังพูดไม่ทันจบ กล้องในงานก็ดันซูมเข้าที่ใบหน้าของจินพอดี ทำให้เห็นภาพใบหน้าหล่อคมเต็มจอทีวีทันที ไอมิเอะนิ่งไป ก่อนจะรีบยกหมอนขึ้นมาฟาดใส่หน้าจอทีวีเบา ๆ “คนบ้า…” เธองึมงำ “จะหล่อไปไหน…” (กรี๊ดดดดดด!!! หล่อไส้แตกมากแม่!!) แล้วพอเห็นหญิงสาวในสนามกีฬากรี๊ดอีกครั้ง ไอมิเอะก็ยิ่งหน้ามุ่ย “แล้วจะย
ยิ่งจินยืนนิ่ง คนก็ยิ่งกรี๊ด กรี๊ดจนแทบไม่ได้ยินเสียงท่านรองนายกที่กำลังพูดอยู่หน้าไมโครโฟน ทำให้จากตอนแรกที่สถานการณ์คลี่คลายเมื่อจินปรากฏตัว ตอนนี้เหล่าบรรดาผู้หญิงเริ่มควบคุมยากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ทีมงานหลังเวทีเริ่มส่งสัญญาณกันวุ่นวาย เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายคนหันมามองหน้ากันอย่างลำบากใจ เ
“ไม่มีเวลาแล้ว คนรอก็รอไปดิ ร้อนจะตายห่า อีกห้านาที ถ้าลูกชายของท่านยังไม่มา พวกหนูจะกลับแล้วนะ” แต่แล้ว ในจังหวะที่ความอึดอัดกำลังพุ่งสู่จุดวิกฤต “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!” เสียงกรี๊ดแหลมสูงก็ดังขึ้นจากด้านหน้าสนาม “กรี๊ดดดดดดดด!!!” ตอนแรกมีแค่ไม่กี่คนที่กรี๊ด แต่เพียงพริบตาเดียว ก็เพิ่มขึ้นเป็นสิบค
“ยังไงก็ต้องมา ถ้าไม่มากูสาป” ทั่วสนามกีฬาเต็มไปด้วยเสียงบ่นอุบอิบ หลายคนเริ่มหยิบพัดขึ้นมาโบก บางคนเริ่มซับเหงื่อ บางคนเริ่มเติมลิปเป็นรอบที่สาม บางคนเริ่มตบแป้งจนหน้าขาวกว่าเดิมไปสองเฉด บางคนก็หน้าฉันคอใคร แต่ถึงจะบ่นยังไง ก็ไม่มีใครยอมกลับ เพราะทุกคนอยากเจอตัวจริงของจินมากๆ และถ้าจินโผล่มาจริง
“…หายไปไหน?” เด็กน้อยพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ก่อนจะลืมตาเต็มที่ หันไปมองอย่างสงสัย แล้วสายตาก็หยุดลงที่เตียงนอนของพี่สาวตัวเอง ภาพที่เห็นตรงหน้าทำเอาดวงตาโต ๆ เบิกกว้าง จินกำลังนอนตะแคง กอดพี่สาวของเด็กน้อยเอาไว้เต็มแขน ท่อนแขนใหญ่ข้างหนึ่งพาดแนบเอวของไอมิเอะอย่างเนียน ๆ ส่วนใบหน้าคมคายก็ก้มแนบเส้นผมไอ
บทที่ 67 จินจูบเม้มแนบแน่น ก่อนจะสอดลิ้นเข้าไปอย่างแนบแนบ ละเมียดละไม ลากลิ้นลึกเข้าไปเกี่ยวพันลิ้นเล็กอย่างรุนแรง จากนั้นใบหน้าคมก็ค่อย ๆ ผละออก แล้วเลื่อนต่ำลง ซุกจมูกโด่งแนบลงบนซอกคอระหงแทน แล้วใช้ปลายลิ้นอุ่นลากเลียแนบผิวเนื้อบอบบางตรงซอกคอขาวเนียนอย่างเนิบนาบ “อ๊ะ” ทำเอาไอมิเอะสะดุ้ง เสียงครา
“โคตรปัญญาอ่อน” จินเผลอหลุดปากไปแบบไม่คิด ทำให้เธอชะงัก หัวใจเหมือนหยุดเต้นไปครู่หนึ่ง มือเล็ก ๆ ที่ถือกล่องของขวัญแน่นอยู่ สั่นน้อย ๆ ดวงตาเบิกค้างเล็กน้อย เพราะเธอไม่คิดว่าเขาจะพูดประโยคไม่รักษาน้ำใจออกมาตรงขนาดนี้ เธอแค่อยากให้ของที่เธอรักที่สุดกับเขา ของที่เธอเก็บไว้นานนับปี เธอแค่คิดว่า ถ้าให
บทที่ 73 ร่างบางก็เกร็งขึ้นทันทีที่ปลายนิ้วของเขาสะกิดหัวนมของเธอผ่านเนื้อผ้าที่คลุมอกเธออยู่ “อื้ออออ” เพียงแค่สะกิดเบา ๆ ก็สามารถทำให้ลมหายใจติดขัดและสมองของเธอหยุดประมวลผลได้ทันที จนเธอเผลอหลุดเสียงเบา ๆ ออกมา ดวงตากลมโตเบิกขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะรีบเบือนหน้าไปอีกทาง ใบหน้าที่ขึ้นสีชมพูระเรื่ออย







