ANMELDEN“หัวใจเต้นแข็งแรงดี อยู่ที่หนึ่งร้อยสี่สิบแปดครั้งต่อนาที ความยาวตัวประมาณยี่สิบแปดเซนติเมตร น้ำหนักราวๆ สี่ร้อยห้าสิบกรัม สมบูรณ์ตรงตามอายุครรภ์ยี่สิบสองสัปดาห์” อาหมออธิบายพลางกดคีย์บอร์ดวัดค่าความยาวกระดูกต้นขาและรอบท้องอย่างเชี่ยวชาญ “แล้ว...เพศล่ะ” จินเอ่ยถามขึ้นทันที แม้ใบหน้าคมจะยังคงราบเรีย
ทันทีที่จินเปิดประตูรถตู้แล้วแทรกตัวเข้ามา ชายหนุ่มก็นิ่งชะงักไปเล็กน้อย แม้ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาไอมิเอะจะเคยถ่ายรูปและคอลให้ดูท้องที่โตขึ้นเรื่อยๆ แต่การได้มาเห็นด้วยตาตัวเองในระยะใกล้ชิดแบบนี้เป็นครั้งแรกในรอบหนึ่งเดือน ก็ทำให้อกข้างซ้ายของเขาสั่นสะท้านไปหมด จินรวบตัวไอมิเอะเข้ามาในอ้อมกอด ก้มล
“อ๊ะ...จิน...ใจเย็นก่อน...กะ...เกรงใจคนอื่นบ้าง” ไอมิเอะพยายามดันอกแกร่งไว้เบาๆ ด้วยความเขินอายเมื่อนึกขึ้นได้ว่ามีลูกน้องนั่งอยู่ด้านหน้า “ช่างพวกมัน” จินเอ่ยเสียงพร่าแหบชิดริมฝีปาก “วันนี้อย่าหวังว่าจะได้ลุกจากเตียง” พูดจบ จินก็ประกบจูบปิดปากหวานแน่นกว่าเดิม มือหนาฟอนเฟ้นบีบขยำสะโพกมนและหน้าอกให
บทที่ 279 - วันลาพัก ทหารใหม่นับร้อยยืนเข้าแถวเป็นระเบียบเรียบร้อยเพื่อรอรับอนุญาตออกจากค่าย โดยมีญาติและแฟนสาวมารอต้อนรับกันแน่นขนัด ไอมิเอะยืนรออยู่ตรงจุดเยี่ยมญาติ ดวงตากลมโตสอดส่องมองหาจินอย่างใจจดใจจ่อ ก่อนจะปล่อยตัว ครูฝึกเดินถือกล่องพลาสติกใบใหญ่บรรจุถุงยางอนามัยเดินแจกทหารทุกคนตามระเบียบภ
ช้างที่รู้ว่าจะได้ลาพักกลับไปหาแฟนสาวพรุ่งนี้ก็ดีดดิ้น ขึ้นไปยืนแยกขาคร่อมเก้าอี้ โก้งโค้งยืดขาไปข้างหลัง แล้วยักย้ายยักเอวสอบ เด้าลมใส่โซฟาอย่างเนิบนาบ ข้างๆ ทิศเหนือก็ยืนแอ่นอกหนา หน้าเชิดมองฟ้า ทำหน้านิ่งขรึม แต่สองมือกลับยกดัมเบลขึ้นลง ฟิตร่างกายเพื่อปลดปล่อยอย่างจัดหนักจัดเต็ม ไตเติลก็ไม่ยอมน
“ฮือ...จิน...” มือหนาตะปบเข้าที่เอวบางแน่นจนรอยนิ้วขึ้นชัด ชายหนุ่มพลิกกลับมาเป็นฝ่ายควบคุม บดจูบตอบรับอย่างตะกละตะกลาม ลิ้นหนาเกี่ยวพันลิ้นเล็กอย่างดุดัน ก่อนจะสวนสะโพกสอบตอกกระแทกกลับเข้าใส่ “อ๊ะ!” ไอมิเอะเชิดหน้าครางลั่น ร่างสูงก็โถมกายเข้าใส่รอบใหม่ด้วยความหื่นกระหาย จินจับร่างเล็กพลิกหันหลั
ป้ายห้องน้ำหญิงปรากฏตรงหน้า จินหยุดยืนเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะก้าวเข้าไปยืนหน้าประตู เขายื่นมือไปเปิดประตู ทว่าประตูถูกล็อกจากด้านใน ทำเอาเขาขบกรามเข้าหากันแน่นด้วยความหงุดหงิดมากขึ้นอีก ปึงๆๆๆ แล้วมือหนาก็ยกขึ้นเคาะประตูดังสนั่น เคาะแรงจนแผ่นประตูสั่น “มาคุยให้รู้เรื่อง” “ฮึก!” เสียงนั้นทำให้ไ
“จะเอาใช่ไหม?” กรามเขาขบกันแน่นจนขึ้นรูปอีกครั้ง เส้นเอ็นคอก็ปูดขึ้น แล้วมือหนาก็พุ่งไปขยุ้มเส้นผมตรงท้ายทอยของเธอ แรงกระชากนั้นทำให้ศีรษะเธอเงยขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ ใบหน้าเธอหงายขึ้นจนลำคอกางโชว์ นัยน์ตาของไอมิเอะสั่นระริก น้ำตาคลอทันที ไม่ใช่เพราะเจ็บเท่านั้น แต่เพราะตกใจสุดขั้ว “เฮ้ย!” การกระทำ
“กลิ่นเหล้าหึ่งเลยนะ” อาจารย์ก็เอ่ยแซวปนเอ็ด แล้วอาจารย์ก็หันไปมองที่ไตเติลทันที “ลำก่อเจ้า” “ลำขนาดครับ” ไตเติลก็ตอบติดตลกนิดๆ พยายามทำบรรยากาศให้เบาลง ทั้งที่ความจริงแล้วเมื่อคืนพวกเขาเหนื่อยจนแทบล้มตายเพราะจินเพียงคนเดียว จินเดินตรงไปยังโต๊ะของตนเองด้วยท่าทางไม่แคร์ใครสักนิด เขานั่งลงข้างไอมิเ
บทที่ 176 “เมาแล้วเสียเส้น สมงสมองไปหมดแล้ว” ทิศเหนือบ่นอย่างอ่อนใจ ก่อนจะเอ่ยอย่างเวทนาเต็มทน “ห้องมึงติดกล้องวงจรปิดไม่ใช่รึไง ไปเปิดดูสิ จะเดินหาให้เหนื่อยทำไม” จินก็ยืนโงนเงนอยู่ครู่หนึ่ง เหมือนสมองประมวลผลช้าเพราะเหล้ายังตีขึ้นหัวเต็มที่ ก่อนจะฝืนลากขาเดินกลับไปยังห้องนอนตัวเองอย่างทุลักทุเล







