LOGIN“จิ้งจอกเฒ่า…” เขาค่อย ๆ หลับตาลงชั่วครู่ ก่อนจะเค้นเสียงออกมาจากไรฟัน “สักวัน…อย่าให้ถึงตาผมบ้างก็แล้วกัน” ฝีเท้าของท่านรองนายกหยุดลง ก่อนที่คนเป็นพ่อจะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ “งั้นก็รีบโตให้ทัน” “…!!!” “ตอนนี้แกยังห่างจากคำว่าคู่ต่อสู้ของฉันอีกไกล” “...!!!” จินขบกรามแน่นขึ้นทันที แต่ท่านรองนายก
“.…” “แน่ใจเหรอว่าพ่อจะเลิกยุ่งกับเธอ” “.…” “จะไม่ส่งคนไปหาเธอ ไม่กดดันเธอ ไม่แตะต้องเธอ แล้วก็จะไม่ยุ่งกับลูกของผม” “.…” “ผมต้องการคำยืนยันจากพ่อ” “.…” “ถ้าผมทำตามเงื่อนไขทุกอย่าง” “....” “ถ้าผมไปชายแดน” “....” “ถ้าผมยอมทำในสิ่งที่พ่อต้องการ” จินหยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงต่ำ
ห้องทั้งห้องเงียบลงอีกครั้ง แม้แต่ท่านรองนายกยังชะงักไปเล็กน้อยกับคำว่า ‘เมียผม’ “ลูกของผมจะไม่สร้างปัญหาให้ใคร ผมรับประกัน ขอแค่พ่อไม่มายุ่งกับเมียและลูกของผม” “แกมันดื้อเหมือนแม่ไม่มีผิด” ท่านรองนายกถอนหายใจยาว ราวกับปวดหัวกับลูกชายตัวเองเต็มที “.…” “ฟังฉันให้ดี ห้ามบอกเรื่องนี้กับแม่แกเด็ดขา
“หึ” เสียงหัวเราะแหบต่ำดังขึ้น ท่านรองนายกยกมือขึ้นลูบหน้า ก่อนจะหัวเราะออกมาอีกครั้ง แต่คราวนี้กลับดูเหนื่อยล้า “หึ…” “….” “ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงสินะ” สายตาคมมองลูกชายตัวเองนิ่ง ๆ ก่อนจะหัวเราะเยาะตัวเอง “ฉันเลี้ยงแกมาอย่างดี สุดท้ายก็ไม่รักดี เลี้ยงเสียข้าวสุก” “....” คชาหน้าซีดทันที แต่จินกลับ
บทที่ 263 “…!!!” ท่านรองนายกถึงกับนิ่งค้างไปหลายวินาที ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยิน “แกมัน…” เสียงของท่านขาดหายไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังพยายามข่มอารมณ์ตัวเอง “แกมีสมองไว้ทำอะไร” “….” “ฉันเลี้ยงแกมาให้คิดเป็น รับผิดชอบชีวิตตัวเองได้ ไม่ได้เลี้ยงมาให้โตขึ้นแล้วทำเรื่องสิ้นคิด
“ผมไม่เคยโกหก” “นั่นแหละที่น่าปวดหัว” คนเป็นพ่อประสานมือเข้าด้วยกัน “เอมิโกะร้องไห้กลับบ้าน หุ้นของสองตระกูลผันผวนตั้งแต่เมื่อวาน นักข่าวกำลังตามเรื่องนี้อยู่ รวมถึงเรื่องที่แกต่อยไอ้เด็กนั่นกลางงาน มันยืนยันจะเอาเรื่องแกให้ถึงที่สุด” “....” ท่านรองนายกจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของจิน “แล้วไหนจะเรื่อง
“รู้สึกยังไง ตอนเห็นหัวนมฉัน? แข็งเลยไหม อยากทำอะไรฉัน ดูดนม หรือเอาดุ้นของนายเสียบเข้ามาในตัวฉันก่อนดี?” “...ไร้ค่า” “แน่ใจเหรอ ว่าคิดแบบนั้น ดูเหมือนปากกับใจจะไม่ตรงกันนะ” “.…” จินปรายตามองแค่ครู่เดียว แล้วเลื่อนสายตาขึ้น ทว่า จู่ๆ พื้นก็สั่นสะเทือน ราวกับใครเขย่าอาคารจากด้านล่าง ทำให้ร่างสูงข
“สีเค้าน่ารักมาก ๆ เลย ไม่ฉูดฉาดจนเกินไป เหมาะมากเลยสำหรับคนที่อยากจะทาลิปไปโรงเรียน แถมสีติดทนนานด้วย วันนี้หนูจะทาให้ดูใกล้ ๆ หน่อยค่ะ จะได้เห็นว่ามันน่ารักขนาดไหน~ หนูจะทาให้ดูนะคะ^^” ไอมิเอะโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้กล้องมากจนเห็นชัดทุกอณูผิว ริมฝีปากอวบอิ่มขยับช้า ๆ เธอค่อย ๆ ทาลงไป เสียงหายใจเบา ๆ
“ล…ลุกไปไหนพี่” ชายคนนั้นเอ่ยเสียงสั่น เรียกจินว่าพี่ ทั้งที่ตัวเองอายุ เป็นพ่อของจินได้เลย “ผมซื้อมาสามชั่วโมง ผมเพิ่งเล่นไปแค่ชั่วโมงเดียวเองพี่” จินกัดฟันกรอด มือหนาคว้ากระชากคอเสื้อของชายคนนั้นอย่างแรง จินไม่กลัวอะไรเลย แววตาเขาไม่มีความกลัวเลยสักนิด ทั้งที่ชายคนนั้นหน้าตาเหมือนคนติดยา แต่พลังแ
แต่ยังไม่ทันได้หายใจเต็มปอด ร่างเล็กก็พุ่งเข้ามากอดเขาแน่นจากด้านหลัง แขนเรียวพันรอบเอวกว้าง ใบหน้าหวานเนียนแนบกับแผ่นหลังกำยำ “ไม่ให้ไป” เสียงหวานกระซิบชิดหลังเขา จินก็หลับตาแน่น สูดลมหายใจแรง ๆ ทั้งโกรธ ทั้งกระอักกระอ่วน และทั้งหวั่นไหวในเวลาเดียวกัน แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้พูดอะไร เธอก็สอดมือเล็
![Evil Engineerร้ายรักวิศวะเลว [ไนต์]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






