เข้าสู่ระบบ“จิ้งจอกเฒ่า…” เขาค่อย ๆ หลับตาลงชั่วครู่ ก่อนจะเค้นเสียงออกมาจากไรฟัน “สักวัน…อย่าให้ถึงตาผมบ้างก็แล้วกัน” ฝีเท้าของท่านรองนายกหยุดลง ก่อนที่คนเป็นพ่อจะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ “งั้นก็รีบโตให้ทัน” “…!!!” “ตอนนี้แกยังห่างจากคำว่าคู่ต่อสู้ของฉันอีกไกล” “...!!!” จินขบกรามแน่นขึ้นทันที แต่ท่านรองนายก
“.…” “แน่ใจเหรอว่าพ่อจะเลิกยุ่งกับเธอ” “.…” “จะไม่ส่งคนไปหาเธอ ไม่กดดันเธอ ไม่แตะต้องเธอ แล้วก็จะไม่ยุ่งกับลูกของผม” “.…” “ผมต้องการคำยืนยันจากพ่อ” “.…” “ถ้าผมทำตามเงื่อนไขทุกอย่าง” “....” “ถ้าผมไปชายแดน” “....” “ถ้าผมยอมทำในสิ่งที่พ่อต้องการ” จินหยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงต่ำ
ห้องทั้งห้องเงียบลงอีกครั้ง แม้แต่ท่านรองนายกยังชะงักไปเล็กน้อยกับคำว่า ‘เมียผม’ “ลูกของผมจะไม่สร้างปัญหาให้ใคร ผมรับประกัน ขอแค่พ่อไม่มายุ่งกับเมียและลูกของผม” “แกมันดื้อเหมือนแม่ไม่มีผิด” ท่านรองนายกถอนหายใจยาว ราวกับปวดหัวกับลูกชายตัวเองเต็มที “.…” “ฟังฉันให้ดี ห้ามบอกเรื่องนี้กับแม่แกเด็ดขา
“หึ” เสียงหัวเราะแหบต่ำดังขึ้น ท่านรองนายกยกมือขึ้นลูบหน้า ก่อนจะหัวเราะออกมาอีกครั้ง แต่คราวนี้กลับดูเหนื่อยล้า “หึ…” “….” “ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงสินะ” สายตาคมมองลูกชายตัวเองนิ่ง ๆ ก่อนจะหัวเราะเยาะตัวเอง “ฉันเลี้ยงแกมาอย่างดี สุดท้ายก็ไม่รักดี เลี้ยงเสียข้าวสุก” “....” คชาหน้าซีดทันที แต่จินกลับ
บทที่ 263 “…!!!” ท่านรองนายกถึงกับนิ่งค้างไปหลายวินาที ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยิน “แกมัน…” เสียงของท่านขาดหายไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังพยายามข่มอารมณ์ตัวเอง “แกมีสมองไว้ทำอะไร” “….” “ฉันเลี้ยงแกมาให้คิดเป็น รับผิดชอบชีวิตตัวเองได้ ไม่ได้เลี้ยงมาให้โตขึ้นแล้วทำเรื่องสิ้นคิด
“ผมไม่เคยโกหก” “นั่นแหละที่น่าปวดหัว” คนเป็นพ่อประสานมือเข้าด้วยกัน “เอมิโกะร้องไห้กลับบ้าน หุ้นของสองตระกูลผันผวนตั้งแต่เมื่อวาน นักข่าวกำลังตามเรื่องนี้อยู่ รวมถึงเรื่องที่แกต่อยไอ้เด็กนั่นกลางงาน มันยืนยันจะเอาเรื่องแกให้ถึงที่สุด” “....” ท่านรองนายกจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของจิน “แล้วไหนจะเรื่อง
หวานจนเธอปล่อยให้ความรู้สึกไหลทะลักอย่างช้า ๆ เธอไม่รู้ว่าเขากินอะไร ใช้ชีวิตแบบไหน หรือมีเคล็ดลับอะไร แต่สิ่งที่เธอแน่ใจคือ ร่างกายของจินไม่เหมือนผู้ชายคนไหนเลย แล้วเธอก็จูบส่วนหัว แล้วดูดส่วนหัวเข้าไปในโพรงปากอย่างดูดดื่มราวกับว่ามันเป็นไอติมจริงๆ เธอเกร็งลิ้น แล้วเขี่ยตวัดเลียเส้นสองสลึง แล้วเลี
บทที่ 53 “โอ๊ย ร้อนขนาดนั้น ใครจะเข้าก็เข้า กูไม่เข้า” เสียงผู้หญิงอีกคนดังเข้ามา ทำให้ไอมิเอะรีบเอามือปิดปากตัวเองแน่นขึ้นอีก จากนั้นเสียงทุกอย่างก็เงียบหายไป แม้แต่ฝีเท้าที่เคยใกล้เข้ามา ก็ไร้ร่องรอย แต่เธอยังไม่กล้าขยับ ร่างบางยังคงแนบชิดอยู่กับริมฝีปากของจินในท่าเดิม เธอเงี่ยหูฟัง สายตาไหวร
(แค่แป๊บเดียว) น้ำเสียงของจินก็กระสันอย่างหนัก ไอมิเอะก็ค่อยๆ ใช้นิ้วกลางข้างขวาแตะเบาๆ ที่เม็ดคริสตอริส “อ๊ะ” ทันทีที่นิ้วแตะโดนเม็ดคริสตอริส เธอก็สะดุ้งเบาๆ ด้วยความเสียวซ่าน (ช่วยตัวเองเร็ว) จินก็เสียงกระเส่ามากขึ้น “....” ไอมิเอะก็อมยิ้มเล็กน้อยด้วยความเขินอายพลางเบือนหน้าไปอีกทาง โดยนิ้วกลาง
@สี่โมงเย็น เสียงออดเลิกเรียนดังขึ้น พร้อมกับเสียงเก้าอี้ที่เริ่มขยับกระจัดกระจายไปทั่วห้อง เด็กนักเรียนต่างทยอยกันเก็บของ แล้วเดินออกจากห้องเรียนทีละคน ไอมิเอะก็เก็บของใส่กระเป๋า เตรียมจะลุกจากโต๊ะ “ให้ไปส่งบ้านมั้ย?” แต่จินก็เอ่ยขึ้นมาก่อน ทำให้เธอหยุดชะงัก “…ไม่เป็นไร...เรากลับเองได้” ไอมิเอะก







