LOGIN“ฟังดูเป็นนักเลงมากเลยนะ” “งั้นเหรอ” “ก็ใช่น่ะสิ” “แต่เธอก็ยังชอบนักเลงคนนี้อยู่ดีไม่ใช่เหรอ” “พูดอะไรเนี่ย” ไอมิเอะสะดุ้งทันที มือที่กำลังถือแปรงแต่งหน้าชะงักค้างอยู่กลางอากาศ หัวใจก็เต้นแรงขึ้น แก้มที่เพิ่งหายแดงกลับร้อนวูบขึ้นมาอีกครั้ง “เราบอกตอนไหนว่ายังชอบแกอยู่” “สายตาเธอมันบอกทุกอย่าง”
“ใครหึง” เธอก็รีบหลบตา “คิดไปเองทั้งนั้น” “หึงก็บอกมาเถอะ” “ไม่ได้หึง!” “ฉันชอบเวลาที่เธอหึง” “…!!!” ประโยคนั้นทำเอาไอมิเอะแทบทำแปรงหลุดมือ หัวใจดวงน้อยเต้นแรงจนควบคุมไม่อยู่ แก้มนวลก็ร้อนวูบขึ้นมาทันที “เมื่อกี้ก็แค่อยากให้เธอหึง ก็เลยพูดไปแบบนั้น อย่าโกรธเลย ยังไงฉันก็มีแค่เธอคนเดียว เป็นเธอม
“ตกใจทำไม” จินเลิกคิ้ว “ไม่เห็นแผลบนหน้าฉันรึไง” “....” ไอมิเอะกะพริบตาปริบ ๆ ก่อนมองรอยแตกตรงหางคิ้วกับมุมปากของเขา ถึงจะเป็นแผลเล็ก ๆ แต่ถ้าต้องขึ้นเวทีต่อหน้าคนเป็นหมื่น ก็เห็นชัดอยู่ดี “ฉันไม่ได้อยากแต่ง” จินถอนหายใจเบา ๆ อย่างไม่เต็มใจนัก “…เหรอคะ?” “ถ้าวันนี้ไม่ต้องขึ้นเวที คิดว่าฉันจะแต่ง
บทที่ 264 09.00 น. ไอมิเอะค่อย ๆ ลืมตาขึ้นมา สิ่งแรกที่เห็นคือใบหน้าของจินที่กำลังหลับอยู่ใกล้ ๆ เธอนิ่งมองอยู่พักใหญ่ ไม่บ่อยนักที่เขาจะหลับลึกขนาดนี้ คิ้วเข้มที่ชอบขมวดอยู่ตลอดเวลาคลายออก สีหน้าดูสงบกว่าปกติ จนเธออดยิ้มไม่ได้ ปลายนิ้วเล็กค่อย ๆ ยกขึ้นแตะแก้มของเขาเบา ๆ แล้วลากผ่านสันจมูกโด่งอย่
“จิ้งจอกเฒ่า…” เขาค่อย ๆ หลับตาลงชั่วครู่ ก่อนจะเค้นเสียงออกมาจากไรฟัน “สักวัน…อย่าให้ถึงตาผมบ้างก็แล้วกัน” ฝีเท้าของท่านรองนายกหยุดลง ก่อนที่คนเป็นพ่อจะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ “งั้นก็รีบโตให้ทัน” “…!!!” “ตอนนี้แกยังห่างจากคำว่าคู่ต่อสู้ของฉันอีกไกล” “...!!!” จินขบกรามแน่นขึ้นทันที แต่ท่านรองนายก
“.…” “แน่ใจเหรอว่าพ่อจะเลิกยุ่งกับเธอ” “.…” “จะไม่ส่งคนไปหาเธอ ไม่กดดันเธอ ไม่แตะต้องเธอ แล้วก็จะไม่ยุ่งกับลูกของผม” “.…” “ผมต้องการคำยืนยันจากพ่อ” “.…” “ถ้าผมทำตามเงื่อนไขทุกอย่าง” “....” “ถ้าผมไปชายแดน” “....” “ถ้าผมยอมทำในสิ่งที่พ่อต้องการ” จินหยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงต่ำ
“อ๊าส์! จะแตก” จินถึงจุดที่ตบะแตกอย่างสมบูรณ์ ความเสียวจากการโดนดูดไข่ทำเอาสติของเขาขาดผึง เขาคำรามลั่นก่อนจะใช้มือหนากระชากร่างของไอมิเอะขึ้นมา แล้วพลิกเธอกลับมาอยู่ใต้ร่างอย่างรวดเร็ว เขาจ่อท่อนลำเข้าหาช่องทางบวมเป่งแล้วกระแทกสวนเข้าไปอย่างหนักหน่วงและรุนแรง ชนิดไม่สนว่าเธอจะรับไหวหรือไม่ “อ๊าาา
ตลอดทางที่เรือแหวกว่ายไปกลางทะเล จินทำไอมิเอะแทบไม่มีสมาธิ เขาคลอเคลียไม่ห่าง ทั้งหอมแก้มฟอดใหญ่ ซุกไซ้ซอกคอขาว และบดจูบที่ไหล่บางจนขึ้นรอยรักแดงก่ำ “ฮืออออจิน~ อย่ารุ่มร่าม” ไอมิเอะได้แต่หนีบขาเข้าหากันด้วยความสั่นสะท้าน ใจหนึ่งก็กลัวเรือล่ม อีกใจก็เสียวจนหน้าแดงซ่าน “นิดเดียว” “แกไม่เคยนิดหรอก
จินแค่นยิ้มมุมปาก เขาหยัดตัวลุกขึ้นเต็มความสูงเดินตรงไปหยิบกล่องทิชชู่ที่เธอเพิ่งโยนใส่เขาเมื่อครู่ขึ้นมา ก่อนจะเหวี่ยงกล่องทิชชู่นั้นกลับมาหาเธออย่างแรงจนมันตกตุบบนที่นอนข้างตัวร่างบาง “เดี๋ยวต้องใช้เช็ด” คำพูดดิบๆ สื่อความหมายลึกซึ้งทำเอาไอมิเอะสะดุ้งโหยง คว้ากล่องทิชชู่ไว้ด้วยความตกใจ จินก้าวขึ
ยี่หวาเดินนวยนาดเข้ามาเห็นวงสนทนาสุดระยำตำบอนในห้องน้ำพอดี เธอพ่นลมหายใจออกมาพลางกอดอกมองเพื่อนสาวที่ยืนประจันหน้ากับพวกผู้ชายหื่นกามด้วยท่าทีเซ็งๆ “ทำไมยังไม่เปลี่ยนเสื้อผ้าอีก มายืนทำอะไรตรงนี้ อย่าบอกนะว่าจะเอากันตรงนี้” ยี่หวาจิกกัดขึ้นมาขำๆ แต่สายตากลับกวาดมองร่างสูงของไตเติลที่ยืนทำหน้าหื่นกร






