Mag-log inแต่หารู้ไม่ว่าตัวเองก็โดนรีวิวแล้วเหมือนกัน แต่แค่ช้างไม่ได้ยินตอนที่แก้มยุ้ยพูด ช้างอยู่นอกห้อง ก็เลยไม่ได้ยิน ถ้าได้ยินก็คงจะช็อกยิ่งกว่านี้อีก แกร๊ก! เสียงเปิดประตูดังขึ้น จินก้าวขากลับเข้ามาในห้อง ตามด้วยไตเติลและทิศเหนือ จินชะงักสายตามองช้างที่ยืนด้อมๆ มองๆ แอบอยู่ตรงหลืบทางเดินนอกห้องรับแขกท
“อีมิมันวาสนาดีแต่เกิด แต่มึงเกิดมามีกรรมไง อีพวกเสร็จยากหรือไม่เคยเสร็จเลยเนี่ย กรรมเยอะ” เส้นด้ายเอ่ย “เอางี้ เต็มสิบพวกมึงให้เท่าไหร่” “ของกูให้สิบเต็มร้อย” แก้มยุ้ยเอ่ย “กูให้สิบเต็มร้อยเหมือนกัน” เส้นด้ายพยักหน้าเห็นพ้อง “ส่วนกู สามเต็มสิบ แล้วมึงล่ะ” ยี่หวาหันมาจ้องหน้าไอมิเอะ “เอ่อ...มีแค
“มึงก็ไม่เสร็จเหมือนกันเหรอ” ยี่หวาเอ่ยถาม “ไหนเมื่อกี้มึงพูดอีกอย่าง” “ก็มันอยู่ไง กูก็เลยต้องพูดแบบนั้น กูก็ต้องให้เกียรติผัวกูไหม เอาจริงๆ กูอ่ะเสร็จบางที แต่ส่วนใหญ่ไม่ค่อยเสร็จ บางทีก็แบบ ให้โอกาสกูได้ร้องก่อนได้ไหม แค่อ้าปากมันก็ถึงฝั่งแล้ว กูจะบ้า” แก้มยุ้ยตอบพร้อมทำหน้าเพลีย “อีช้างแตกไวเห
“กูว่ามึงรีวิวอาหารยังละเอียดกว่านี้อีก” แก้มยุ้ยเอ่ย “ก็เราไม่รู้จะพูดอะไรนี่…” ไอมิเอะตอบเสียงอ่อย ก่อนก้มหน้าลูบหัวจูเนียร์ต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น “เมื่อกี้ยังปรึกษาเรื่องนมอยู่เลย พอเรื่องผัวตัวเองนี่ทำเป็นสาวเรียบร้อยเลยนะ” เส้นด้ายมองหน้าเพื่อนอยู่สองวินาที ก่อนพึมพำ “ทำไม กลัวพวกกูหิวผัว
“นี่ กูปรึกษาอะไรหน่อยสิ” ยี่หวาพูดแทรกขึ้นมา ทำให้เส้นด้ายหันไปมองทันที “อะไรอีก จะอวดเหมือนมันรึไง” ยี่หวาเอนหลังพิงโซฟา พลางกวาดตามองเพื่อนแต่ละคน ก่อนสายตาจะหยุดอยู่ที่แก้มยุ้ยกับช้างที่นั่งติดกัน “ช่วงนี้ผัวพวกมึงเป็นไง” “เป็นไงคืออะไร” เส้นด้ายก็เลิกคิ้ว “ก็เรื่องบนเตียง เป็นไง” “ก็เริ่ด
“จริงเหรอ?” “โลกเรามีแรงโน้มถ่วง นมมึงใหญ่ขนาดนั้น มันจะเต่งตึงตลอดได้ยังไง มันก็ต้องมีหย่อน มีหลุดบ้าง เป็นธรรมดา” “ใหญ่แค่ไหน?” ช้างที่นั่งฟังมาตลอดก็ตาลุกวาวทันทีทำให้ทุกคนหันไปมอง ช้างมองไอมิเอะตั้งแต่ศีรษะจรดอกอย่างมีเลศนัย แม้เสื้อที่เธอใส่จะมิดชิดจนเห็นเพียงสัดส่วนของเนินอกเท่านั้น แต่ก็ด
ไอมิเอะกัดริมฝีปากตัวเอง เธอเดินเข้าไปใกล้ ๆ อย่างช้า ๆ พลางใจเต้นแรงทุกก้าว เห็นจินวิดพื้นเธอก็ไม่สามารถละสายตาออกไปได้เลย ด้วยความกล้าเล็ก ๆ เธอค่อย ๆ ย่อตัวลง แล้วนั่งคร่อมบนหลังของเขา ทำให้จินเงยหน้าขึ้นเพียงแป๊บเดียว ดวงตาคมจับจ้องเธอผ่านกระจกบานใหญ่ตรงหน้า แต่ไม่ได้ดุหรือห้าม จากนั้นก็กลับไปว
“พูดแบบนี้….” เอมิโกะหัวเราะเบา ๆ แต่แฝงเล่ห์เย้ายวนในแววตาที่ช้อนมองขึ้นไปหาเขา “ถ้าซื้อของเสร็จแล้วก็ไปโรงแรม” จินพูดขึ้นตัดบทเสียงเรียบอย่างไร้อารมณ์ หญิงสาวก็ชะงักตกใจ มองหน้าเขาอย่างประหม่า “ให้ฉันสำรวจความอมชมพูของเธอ อยากรู้จริงๆ ว่าจะตรงปกเหมือนที่ปากพูดรึเปล่า” แต่ในขณะเดียวกัน อีกฟากหนึ่
“ก็แค่แมวน้อยตัวเดียว จะหนีไปได้ไกลสักแค่ไหน” คาลไมค์แสยะยิ้มมุมปาก “เกมล่าสัตว์...จะเริ่มขึ้นในอีก...สิบ…เก้า…แปด…” “นายน้อย…นั่นมัน” ขณะเดียวกันธีโอเห็นรถยนต์คันหรูและรถตู้สีดำมากมายจอดอยู่ที่โรงจอดรถวีไอพี และเห็นบอดี้การ์ดหน้ายุโรป ร่างสูงใหญ่ยืนอยู่เต็มโรงจอดรถ จึงเอ่ยขึ้นแล้วสะกิดเจ้านายให้หั
บทที่ 140 จินเดินเชื่องช้า หน้าหงอย หัวไหล่ตก มือเกาไหล่ตัวเองเบา ๆ อย่างไม่รู้จะทำอะไรต่อดี ใบหน้าที่เคยดุดันกลับดูเหมือนถูกพรากแสงไปจนหมด เขาทรุดตัวลงบนโซฟาอย่างหมดแรง คอต่ำจนแทบจะชนพื้น เสียงถอนหายใจหนัก ๆ หลุดออกมาอย่างไม่รู้ตัว ก่อนที่มือหนาจะคว้ารีโมตขึ้นมากดเปิดทีวี ก็ปรากฏเป็นไอมิเอะกำลั
![My Engineerรักร้ายนายจอมโหด [ต้าร์พินอิน]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






