Masuk“จิ้งจอกเฒ่า…” เขาค่อย ๆ หลับตาลงชั่วครู่ ก่อนจะเค้นเสียงออกมาจากไรฟัน “สักวัน…อย่าให้ถึงตาผมบ้างก็แล้วกัน” ฝีเท้าของท่านรองนายกหยุดลง ก่อนที่คนเป็นพ่อจะหลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ “งั้นก็รีบโตให้ทัน” “…!!!” “ตอนนี้แกยังห่างจากคำว่าคู่ต่อสู้ของฉันอีกไกล” “...!!!” จินขบกรามแน่นขึ้นทันที แต่ท่านรองนายก
“.…” “แน่ใจเหรอว่าพ่อจะเลิกยุ่งกับเธอ” “.…” “จะไม่ส่งคนไปหาเธอ ไม่กดดันเธอ ไม่แตะต้องเธอ แล้วก็จะไม่ยุ่งกับลูกของผม” “.…” “ผมต้องการคำยืนยันจากพ่อ” “.…” “ถ้าผมทำตามเงื่อนไขทุกอย่าง” “....” “ถ้าผมไปชายแดน” “....” “ถ้าผมยอมทำในสิ่งที่พ่อต้องการ” จินหยุดไปชั่วครู่ ก่อนจะพูดต่อด้วยน้ำเสียงต่ำ
ห้องทั้งห้องเงียบลงอีกครั้ง แม้แต่ท่านรองนายกยังชะงักไปเล็กน้อยกับคำว่า ‘เมียผม’ “ลูกของผมจะไม่สร้างปัญหาให้ใคร ผมรับประกัน ขอแค่พ่อไม่มายุ่งกับเมียและลูกของผม” “แกมันดื้อเหมือนแม่ไม่มีผิด” ท่านรองนายกถอนหายใจยาว ราวกับปวดหัวกับลูกชายตัวเองเต็มที “.…” “ฟังฉันให้ดี ห้ามบอกเรื่องนี้กับแม่แกเด็ดขา
“หึ” เสียงหัวเราะแหบต่ำดังขึ้น ท่านรองนายกยกมือขึ้นลูบหน้า ก่อนจะหัวเราะออกมาอีกครั้ง แต่คราวนี้กลับดูเหนื่อยล้า “หึ…” “….” “ในที่สุดวันนี้ก็มาถึงสินะ” สายตาคมมองลูกชายตัวเองนิ่ง ๆ ก่อนจะหัวเราะเยาะตัวเอง “ฉันเลี้ยงแกมาอย่างดี สุดท้ายก็ไม่รักดี เลี้ยงเสียข้าวสุก” “....” คชาหน้าซีดทันที แต่จินกลับ
บทที่ 263 “…!!!” ท่านรองนายกถึงกับนิ่งค้างไปหลายวินาที ดวงตาคมเบิกกว้างขึ้นอย่างไม่อยากเชื่อสิ่งที่ได้ยิน “แกมัน…” เสียงของท่านขาดหายไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังพยายามข่มอารมณ์ตัวเอง “แกมีสมองไว้ทำอะไร” “….” “ฉันเลี้ยงแกมาให้คิดเป็น รับผิดชอบชีวิตตัวเองได้ ไม่ได้เลี้ยงมาให้โตขึ้นแล้วทำเรื่องสิ้นคิด
“ผมไม่เคยโกหก” “นั่นแหละที่น่าปวดหัว” คนเป็นพ่อประสานมือเข้าด้วยกัน “เอมิโกะร้องไห้กลับบ้าน หุ้นของสองตระกูลผันผวนตั้งแต่เมื่อวาน นักข่าวกำลังตามเรื่องนี้อยู่ รวมถึงเรื่องที่แกต่อยไอ้เด็กนั่นกลางงาน มันยืนยันจะเอาเรื่องแกให้ถึงที่สุด” “....” ท่านรองนายกจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของจิน “แล้วไหนจะเรื่อง
แล้วจู่ ๆ จินก็ถามขึ้นด้วยน้ำเสียงนิ่งแต่แรงกดดันมหาศาล “ยังไม่ได้มีแฟนใช่ไหม?” คำถามสั้น ๆ ง่าย ๆ แต่จังหวะที่เขาพูดกลับเต็มไปด้วยอะไรบางอย่าง บางอย่างที่บีบหัวใจเธอให้เต้นผิดจังหวะ ด้วยเธอไม่ยอมตอบอะไรกลับมาเลย ไม่มีแม้แต่ปฏิกิริยา จินจึงคิดว่า ถ้าเธอไม่ได้เล่นตัว ก็คงมีแฟนอยู่แล้ว เพราะถ้าเธอไ
“ทำไม?” ไอมิเอะถามอีก น้ำเสียงเหมือนเด็กใสซื่อที่อยากรู้ ไม่ได้ซักไซ้ ไม่ได้แกล้ง เธอแค่อยากเข้าใจเขา “....” จินเม้มปากเล็กน้อย สายตาหันไปจ้องถนนข้างหน้า ขณะเหยียบคันเร่งขับตามรถของไตเติล “…มันไม่ใช่คนดีอะไร” จินตอบเรียบ ๆ ไม่อยากขยายความ ไอมิเอะหันมองหน้าเขาเต็ม ๆ มุมปากเธอยกขึ้นนิด ๆ เธอเงียบอย
บทที่ 19 “ว้าว…” ยี่หวาเผลออุทานออกมาเบาๆ น้ำเสียงนั้นทั้งตื่นตะลึง ติดตลกและสลดในเวลาเดียวกัน “เออ กูไม่เอาก็ได้ ปีนี้มึงจะมีแฟนเหมือนคนอื่นแล้ว ในที่สุดมึงก็จะมีแฟนคนแรกก่อนเรียนจบสักที!” เส้นด้ายเอ่ยขึ้น ทำให้ไตเติลและทิศเหนือชะงักไปทำตามๆ กัน “แฟนคนแรก? ไอมิยังไม่เคยมีแฟนเหรอ?” ไตเติลหันข
บทที่ 25 “เมื่อคืนกูได้ยินข่าวมึงกับอีจ๊ะจ๋า” ไตเติลเปิดประเด็น น้ำเสียงก็แฝงความแซว “.…” จินก็เงียบ ราวกับคำพูดพวกนั้นไม่ควรค่าพอให้เขาตอบ ก่อนจะหันไปจับจ้องไอมิเอะ เหมือนทั้งโลกมีแค่ไอมิเอะ กับเรื่องที่เขาอยากอธิบาย แต่เลือกจะไม่พูด ไอมิเอะเองก็ได้ยินทุกคำ แต่เธอแกล้งทำเป็นไม่สนใจ แต่หัวใจกลับเ







