Se connecter“กูไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคำพูดแบบนั้นจะออกมาจากปากมัน...” ทิศเหนือที่นั่งพาดขาอยู่บนโซฟาหนังราคาแพงเอ่ยขึ้น ก่อนจะหมุนแก้วบรั่นดีในมือเบา ๆ สายตาจดจ้องไปที่ดวงตาของจินในจอโทรทัศน์ “คงโดนพ่อกดดันมาหนัก ถึงได้ยอมกลืนน้ำลายตัวเอง ปฏิเสธเสียงแข็งขนาดนั้น” ทิศเหนือเอ่ยพึมพำอย่างอ่านเกมขาด เพราะเขารู้ดีว่า
“….” “ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ” “....” “อย่าลืมว่าหลังเลือกตั้ง แกต้องไปชายแดน” “พูดอย่างกับจะชนะเลือกตั้ง” “นี่แก...” ผู้เป็นพ่อกำลังจะอ้าปากด่า “ชนะให้ได้ก่อน” ทว่าจินก็พูดขัดจังหวะขึ้นมาก่อนจะหมุนตัวเดินออกไปก่อน ไม่มีแม้แต่แววจะหันกลับมามอง ทิ้งให้ท่านรองนายกยืนมองแผ่นหลังอยู่ครู่หนึ่ง ก่อ
แต่ยังพูดไม่ทันจบ กล้องในงานก็ดันซูมเข้าที่ใบหน้าของจินพอดี ทำให้เห็นภาพใบหน้าหล่อคมเต็มจอทีวีทันที ไอมิเอะนิ่งไป ก่อนจะรีบยกหมอนขึ้นมาฟาดใส่หน้าจอทีวีเบา ๆ “คนบ้า…” เธองึมงำ “จะหล่อไปไหน…” (กรี๊ดดดดดด!!! หล่อไส้แตกมากแม่!!) แล้วพอเห็นหญิงสาวในสนามกีฬากรี๊ดอีกครั้ง ไอมิเอะก็ยิ่งหน้ามุ่ย “แล้วจะย
ยิ่งจินยืนนิ่ง คนก็ยิ่งกรี๊ด กรี๊ดจนแทบไม่ได้ยินเสียงท่านรองนายกที่กำลังพูดอยู่หน้าไมโครโฟน ทำให้จากตอนแรกที่สถานการณ์คลี่คลายเมื่อจินปรากฏตัว ตอนนี้เหล่าบรรดาผู้หญิงเริ่มควบคุมยากขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้ทีมงานหลังเวทีเริ่มส่งสัญญาณกันวุ่นวาย เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายคนหันมามองหน้ากันอย่างลำบากใจ เ
“ไม่มีเวลาแล้ว คนรอก็รอไปดิ ร้อนจะตายห่า อีกห้านาที ถ้าลูกชายของท่านยังไม่มา พวกหนูจะกลับแล้วนะ” แต่แล้ว ในจังหวะที่ความอึดอัดกำลังพุ่งสู่จุดวิกฤต “กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดด!” เสียงกรี๊ดแหลมสูงก็ดังขึ้นจากด้านหน้าสนาม “กรี๊ดดดดดดดด!!!” ตอนแรกมีแค่ไม่กี่คนที่กรี๊ด แต่เพียงพริบตาเดียว ก็เพิ่มขึ้นเป็นสิบค
“ยังไงก็ต้องมา ถ้าไม่มากูสาป” ทั่วสนามกีฬาเต็มไปด้วยเสียงบ่นอุบอิบ หลายคนเริ่มหยิบพัดขึ้นมาโบก บางคนเริ่มซับเหงื่อ บางคนเริ่มเติมลิปเป็นรอบที่สาม บางคนเริ่มตบแป้งจนหน้าขาวกว่าเดิมไปสองเฉด บางคนก็หน้าฉันคอใคร แต่ถึงจะบ่นยังไง ก็ไม่มีใครยอมกลับ เพราะทุกคนอยากเจอตัวจริงของจินมากๆ และถ้าจินโผล่มาจริง
แล้วทั้งคู่ก็เดินไปที่อาคารสาม พอไปถึงก็มีคุณครูหลายคนยืนรออยู่ แต่ก็ไม่ได้มีใครตกใจอะไรที่จินโอบไอมิเอะมาด้วย เพราะก็รู้ ๆ กันอยู่ อีกอย่าง จินเป็นว่าที่เจ้าของโรงเรียนแห่งนี้ ใครจะไปพูดอะไรได้ ต่อให้สงสัยก็ต้องเงียบเอาไว้ ทำเหมือนไม่เห็นไม่รู้ ไอมิเอะก็สวัสดีรองผู้อำนวยการและคุณครูคนอื่นๆ ด้วยควา
แต่เธอก็ไม่กล้ามองเขาตรง ๆ เพราะรู้สึกเขินจนหน้าร้อนผ่าว จินก็มองผ้าขนหนูสีชมพูด้วยสายตาเต็มไปด้วยความยากเกินคาดเดา “อยากได้ตัวที่ใช้แล้ว ขอตัวที่มีกลิ่นหีติด” จินก็มองหน้าเธอด้วยดวงตาหื่นกามอย่างเปิดเผย ทำให้หัวใจเธอเต้นแรงเกินควบคุม “พูดอะไรของแกเนี่ย จะหยาบคายเกินไปแล้วนะ” ไอมิเอะเอ็ดเพื่อกลบเ
บทที่ 129 นอกจากหัวใจของเธอจะเต้นแรงไม่เป็นจังหวะแล้ว ความร้อนวูบวาบยังแล่นวาบขึ้นมาจนกลางหว่างขา ความรู้สึกนั้นทำให้แก้มของเธอแดงซ่านราวกับไฟสุม เธอเม้มริมฝีปากแน่น พยายามกลั้นความเขินขัดเขินเอาไว้ ก่อนจะเดินตามเขาไป หลังจากดูห้องคุณแม่เสร็จเรียบร้อย จินก็เดินนำพาไปดูห้องนอนของเธอบ้าง โดยมีคุณแม
เพราะสำหรับช้างแล้ว นี่แหละโอกาสทองที่เขาจะได้ลองจีบไอมิเอะอย่างปลอดภัย อย่างน้อยก็ปลอดภัยจากตีนของจิน “กูจะบอกอีจินว่ามึงจีบไอมิ!” แก้มยุ้ยถลึงตาโตเหมือนจะพ่นไฟได้ ทำเอาช้างสะดุ้งเฮือกเหมือนโดนปืนจ่อขมับ “บอกเลยผมไม่กลัว ผมไม่ได้ทำอะไรผิด แล้วก็ไม่ได้จีบด้วย” ช้างยังยืนกร่างเสียงแข็ง แต่หน้าเหงื่







