เข้าสู่ระบบ“…!!!” เจ้าของร้านช็อกทันที ไอมิเอะเองก็สะดุ้งเหมือนกัน ก่อนรีบดึงแขนเขาไว้ “ปะ…ปิดทำไม...นี่ร้านประจำเรานะ!” จินหันมามองหน้าเธอทันที สีหน้ายังนิ่งเย็นเหมือนเดิม แต่แววตายังติดหงุดหงิด “จะปิดร้าน หรือจะให้ฉันฆ่าเจ้าของร้าน เลือกเอา” แล้วจินก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาจับมือไอมิเอะแน่นขึ้น ก่อนพาเธอเดิ
“ให้มันลำบากหน่อยจะเป็นไรไป” “แต่มึงตั้งใจเอากระเป๋าสตางค์กับโทรศัพท์มาให้มันไม่ใช่รึไง” “ก็เอามาให้ไง” ไตเติลตอบหน้าตาย “กูถึงได้อยากดูต่อ” “ไอ้เหี้ยนี่…” ทิศเหนือหลุดขำทันที “ผิดคาดนะ ตอนแรกกูนึกว่ามันจะพาไปโรงแรม สรุปแม่งพามากินหมูกระทะ เอาใจผู้หญิงจนเสียระบบ แบบนี้แย่ ไม่สมกับเป็นนายน้อยจิน”
“ที่ไม่ได้ลองเพราะผู้หญิงไม่เอา” ทิศเหนือเอ่ยหน้าตาย “พูดอะไรไว้หน้ากูบ้าง” ไตเติลแยกเขี้ยวใส่ทิศเหนือ “ไอ้ห่านี่ เจ้าชู้จนกูเริ่มกลัวแล้ว” ช้างบ่นด้วยความอึ้งไม่หาย ทิศเหนือก็หลุดหัวเราะออกมาเบา ๆ ก่อนหันกลับไปมองในร้านอีกครั้ง แล้วก็เห็นจินกำลังขัดกระทะด้วยสีหน้าขยะแขยงขั้นสุด “เงียบไปไอ้เวร กู
ยิ่งเห็นเธอยืนยิ้มมุมปากนิด ๆ แบบนั้น จินก็ยิ่งดูออกว่าเธอกำลังเอาคืนเขา แต่ที่น่าหงุดหงิดคือ ต่อให้รู้ว่าโดนแกล้ง เขาก็ยังรู้สึกว่าเธอน่าเอ็นดูอยู่ดี “ล้างให้สนุกนะคะ^^” “….” จินชะงักไปทันที มือที่กำลังถือฟองน้ำอยู่หยุดค้างกลางอากาศ ก่อนค่อย ๆ ดันลิ้นหนาเข้ากระพุ้งแก้มช้า ๆ เหมือนพยายามกดอะไรบางอ
“ก็ไม่ใช่อีก” “แล้วอะไร” “….” ไอมิเอะเงียบไปนิดหนึ่ง ก่อนตอบเบา ๆ “ตอนนี้ยังเป็นผู้ต้องสงสัยอยู่…ยังอยู่ในช่วงพิจารณาความประพฤติ…ยังไม่ผ่านโปร” “….” จินนิ่งไปแป๊บหนึ่ง ก่อนถอนหายใจแรง ๆ แล้วหันกลับไปล้างจานต่อทันที สีหน้ายังคงหงุดหงิดคล้ายเริ่มหมดความอดทนกับชีวิต “แม่งเอ๊ย…” “อะไร…ไม่พอใจเหรอ” ไ
บทที่ 259 แล้วน้ำเสียงของจินคือนิ่งมาก นิ่งจนเหมือนเรื่องที่เธอท้องไม่ใช่เรื่องที่เพิ่งรู้วันนี้ ราวกับเขารับรู้มันได้ตั้งนานแล้ว เขาไม่มีแม้แต่อาการตกใจหรือชะงักให้เห็นสักนิด เจ้าของร้านได้แต่กระพริบตามองเขาอยู่พักหนึ่ง ก่อนสายตาจะค่อย ๆ เลื่อนไปทางไอมิเอะที่กำลังเดินตาแป๋วเข้ามา ยิ่งมองก็ยิ่งงง
บทที่ 182 “ถ้าเราติดตาม เขาจะรู้ไหมว่าเรารู้จักนาย” “...ไม่รู้...ยัยเด็กนั่นไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันเรียนที่เดียวกับเธอ” ไอมิเอะก็พยักหน้าเบาๆ แค่จำชื่อไอจีไว้ในใจ แต่ยังไม่ได้กดติดตาม เธอวางโทรศัพท์ลงข้างตัวเหมือนไม่ได้คิดอะไรต่อ แล้วหันกลับไปสนใจแผลที่จมูกของเสือแทน มือเล็กๆ ขยับช้าอย่างระวังขึ้นกว่
“เฮ้ย!” จู่ๆ เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลังอย่างหาเรื่อง ทำให้จินชะลอฝีเท้า ก่อนจะหันขวับไปมองด้วยสายตาแข็งดุ ก็เห็นว่าเป็นเสือยืนอยู่ ร่างกายยังมีผ้าก๊อซพันบาดแผลจากการโดนจินต่อยก่อนหน้า เสื้อยับ ผิวซีด แต่แววตากลับไม่ถอยแม้แต่นิดเดียว “ทำร้ายผู้หญิงแบบนี้ยังเรียกตัวเองว่าลูกผู้ชายอีกเหรอ ขำว่ะ”
“จะไปไหมปีนี้” แก้มยุ้ยมองไอมิเอะด้วยสายตาจริงจังขึ้นนิดหน่อย “....” ไอมิเอะนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้าช้า ๆ ทำให้เส้นด้ายขมวดคิ้วทันที ยี่หวาที่นั่งพิงผนังอยู่ ก็หันมามองหน้าไอมิเอะตรง ๆ “ไม่ไปไม่ได้ ปีนี้ปีสุดท้ายแล้วนะ” “เราว่า…ไม่ไปดีกว่า” ไอมิเอะเม้มริมฝีปาก เส้นด้ายก็ถอนหายใจแรง ก่อนจ
บทที่ 178 “วอนตีนกูเหรอ” จินกดคอเสือลงอย่างรวดเร็ว แรงมหาศาลจากช่วงแขนและไหล่ทำให้ร่างอีกฝ่ายทรุดฮวบ จินเอาแขนงัดคอเสือไว้แน่น ตอนนี้เขาคุมเกมได้เด็ดขาด ก่อนจะยกเข่าขึ้นแทงใส่ใบหน้าของเสืออย่างรุนแรงและต่อเนื่อง “อย่าๆๆๆ!” ทำให้เสียงโวยวายแตกฮือห้ามปรามดังขึ้นรอบทิศในเวลาเดียวกัน “มึงพอแล้ว! มั







